Tekst ustawy ustalony ostatecznie po rozpatrzeniu poprawek Senatu

 

 

 

 

USTAWA

z dnia 25 marca 2011 r.

 

o Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia

 

Art. 1.    

Ustawa określa organizację i zadania Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia.

 

Art. 2.

1.   Tworzy się Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia, zwane dalej „Centrum”.

2.   Centrum jest państwową osobą prawną.

3.   Siedzibą Centrum jest miasto stołeczne Warszawa.

4.   Centrum może posiadać oddziały zamiejscowe w kraju.

5.   Centrum ma prawo używania okrągłej pieczęci z wizerunkiem godła Rzeczypospolitej Polskiej pośrodku i nazwą Centrum w otoku.

 

Art. 3.

1.   Celem działalności Centrum jest inicjowanie, wspieranie i podejmowanie działań w Rzeczypospolitej Polskiej i Federacji Rosyjskiej na rzecz dialogu i porozumienia w stosunkach polsko-rosyjskich.

2.   Do zadań Centrum należy:

1)   prowadzenie, inicjowanie i wspieranie badań naukowych;

2)   prowadzenie działalności wydawniczej;

3)   upowszechnianie w społeczeństwach polskim i rosyjskim wiedzy o stosunkach polsko-rosyjskich, historii, kulturze i dziedzictwie obu narodów na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, Federacji Rosyjskiej oraz innych krajów;

4)   prowadzenie, inicjowanie i wspieranie działalności edukacyjnej w Rzeczypospolitej Polskiej i Federacji Rosyjskiej;

5)   organizowanie konferencji, sympozjów, wykładów, seminariów i dyskusji;

6)   utrzymywanie kontaktów z ośrodkami akademickimi, eksperckimi, naukowymi, kulturalnymi i politycznymi w Rzeczypospolitej Polskiej i Federacji Rosyjskiej;

7)   dofinansowywanie przedsięwzięć podejmowanych na rzecz dialogu i porozumienia w stosunkach polsko-rosyjskich;

8)   inicjowanie i wspieranie polsko-rosyjskiej wymiany młodzieży i studentów;

9)   organizowanie i wspieranie polsko-rosyjskiej współpracy między środowiskami naukowo-eksperckimi, ośrodkami akademickimi, organizacjami pozarządowymi, jednostkami samorządu terytorialnego oraz organizacjami samorządu zawodowego i gospodarczego z Rzeczypospolitej Polskiej i Federacji Rosyjskiej;

10)    współpraca z instytucją utworzoną przez władze Federacji Rosyjskiej, której celem jest podejmowanie działań na rzecz dialogu i porozumienia w stosunkach rosyjsko-polskich.

 

Art. 4.

1.   Centrum może prowadzić działalność gospodarczą na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 i Nr 239, poz. 1593). Działalność ta jest wyodrębniona pod względem finansowym i rachunkowym z działalności, o której mowa w art. 3.

2.   Działalność gospodarcza, o której mowa w ust. 1, nie może być:

1)   finansowana z określanej corocznie w ustawie budżetowej dotacji podmiotowej;

2)   prowadzona w oparciu o nieruchomości, w które Centrum zostało wyposażone na podstawie art. 29 ust. 1.

3.   Dochód z działalności gospodarczej, o której mowa w ust. 1, służy wyłącznie realizacji zadań Centrum określonych w art. 3 ust. 2.

 

Art. 5.

1.   Centrum działa na podstawie ustawy i statutu.

2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w drodze zarządzenia, nadaje Centrum statut, w którym określa organizację wewnętrzną Centrum, uwzględniając stworzenie optymalnych warunków organizacyjnych do prawidłowej realizacji jego zadań.

 

Art.  6.

Organami Centrum są:

1)   Dyrektor Centrum;

2)   Międzynarodowa Rada Centrum;

3)   Rada Centrum.

 

Art. 7.

1.   Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, na wniosek Dyrektora Centrum, po zasięgnięciu opinii Rady Centrum, może, w drodze zarządzenia, tworzyć, przekształcać i likwidować oddziały zamiejscowe Centrum, uwzględniając możliwość wykonywania jego zadań na obszarze działania oddziału.

2.   Zarządzenie, o którym mowa w ust. 1, określa siedzibę, właściwość rzeczową oraz miejscową oddziałów zamiejscowych Centrum oraz ich organizację wewnętrzną.

3.   Oddziałem zamiejscowym Centrum kieruje dyrektor powoływany i odwoływany przez Dyrektora Centrum.

4.   Powołanie, o którym mowa w ust. 3, stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.[1])).

 

Art. 8.

1.   Dyrektor Centrum jest powoływany przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Kandydat na stanowisko Dyrektora Centrum wyłaniany jest w drodze konkursu.

2.   Kandydatem na Dyrektora Centrum może być osoba, która:

1)   posiada obywatelstwo polskie;

2)   korzysta z pełni praw publicznych;

3)   posiada wykształcenie wyższe;

4)   posiada znajomość języka rosyjskiego w stopniu umożliwiającym swobodne porozumiewanie się, w tym w sprawach dotyczących działalności Centrum;

5)   posiada co najmniej pięcioletnie doświadczenie w kierowaniu zespołami pracowniczymi w administracji publicznej, nauce, kulturze, gospodarce lub  finansach;

6)   nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe;

7)   nie została ukarana zakazem pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 14, poz. 114, z późn. zm.[2])).

3.   Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przeprowadzania konkursu na stanowisko Dyrektora Centrum, uwzględniając w szczególności sposób ogłaszania konkursu, skład i zadania komisji konkursowej oraz sposób wyłaniania kandydata na stanowisko Dyrektora Centrum, mając na względzie prawidłowe przeprowadzenie konkursu.

 

Art. 9.

1.   Kadencja Dyrektora Centrum trwa pięć lat i rozpoczyna się od dnia powołania na stanowisko.

2.   Dyrektor Centrum kieruje działalnością Centrum przy pomocy nie więcej niż dwóch zastępców.

3.   Powołanie, o którym mowa w art. 8 ust. 1, stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.

4.   Wynagrodzenie Dyrektora Centrum ustala minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. Nr 26, poz. 306, z późn. zm.[3])).

 

Art. 10.

1.   Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po zasięgnięciu opinii Rady Centrum, odwołuje Dyrektora Centrum przed upływem kadencji, jeżeli:

1)   utracił zdolność do pełnienia obowiązków na skutek długotrwałej choroby trwającej co najmniej sześć miesięcy, stwierdzonej orzeczeniem lekarskim;

2)   naruszył przepisy ustawy.

2.   Kadencja Dyrektora Centrum wygasa w przypadku:

1)   śmierci;

2)   złożenia rezygnacji;

3)   skazania prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe.

3.   Odwołanie następuje z dniem określonym w akcie odwołania.

4.   W przypadku, o którym mowa w ust. 1 i 2, minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego powierza zastępcy Dyrektora Centrum pełnienie obowiązków Dyrektora Centrum na okres nie dłuższy niż trzy miesiące, z możliwością jednorazowego przedłużenia tego okresu o kolejne trzy miesiące.

 

Art. 11.

Do zadań i obowiązków Dyrektora Centrum należy w szczególności:

1)   kierowanie pracami Centrum;

2)   reprezentowanie Centrum na zewnątrz;

3)   zapewnienie funkcjonowania i ciągłości pracy Centrum;

4)   podejmowanie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy;

5) powoływanie i odwoływanie dyrektorów oddziałów zamiejscowych Centrum;

6)   opracowywanie rocznego planu działania Centrum;

7)   opracowywanie projektu rocznego planu finansowego Centrum;

8)   opracowywanie rocznego sprawozdania finansowego Centrum;

9)   sporządzanie rocznego sprawozdania z działalności Centrum i przedstawianie go ministrowi właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego;

10)    sprawowanie zarządu nad mieniem Centrum;

11)    prowadzenie gospodarki finansowej Centrum;

12)    rozliczanie dotacji otrzymanych z budżetu państwa.

 

Art. 12.

1.   Międzynarodowa Rada Centrum liczy nie więcej niż trzydziestu członków powołanych spośród osób wyróżniających się wiedzą o stosunkach polsko-rosyjskich, którzy w swej dotychczasowej działalności publicznej: politycznej, społecznej, naukowej, kulturalnej bądź gospodarczej, przyczynili się do dialogu i porozumienia polsko-rosyjskiego.

2.   Członków Międzynarodowej Rady Centrum powołuje i odwołuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych, spośród kandydatów wyłonionych na podstawie przepisów, o których mowa w art. 14 pkt 1.

3.   Kadencja członka Międzynarodowej Rady Centrum rozpoczyna się od chwili jego powołania i trwa przez okres określony w akcie powołania.

4.   Pracami Międzynarodowej Rady Centrum kieruje przewodniczący, powoływany i odwoływany przez ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.

 

Art. 13. 

Do zadań Międzynarodowej Rady Centrum należy:

1)   analiza działań podejmowanych na rzecz dialogu i porozumienia w stosunkach polsko-rosyjskich oraz bieżących problemów w stosunkach między Rzecząpospolitą Polską a Federacją Rosyjską;

2)   opiniowanie kierunków i zasad współpracy między Centrum a instytucją utworzoną przez władze Federacji Rosyjskiej, której celem jest podejmowanie działań na rzecz dialogu i porozumienia w stosunkach rosyjsko-polskich;

3)   opiniowanie przedkładanych przez Dyrektora Centrum propozycji działań Centrum, mających na celu realizację zadań, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1–9;

4)   poszukiwanie nowych form wsparcia organizacyjnego, koncepcyjnego i finansowego działalności Centrum;

5)   wyrażanie opinii i składanie wniosków do Dyrektora Centrum we wszystkich istotnych sprawach związanych z działalnością Centrum.

 

Art. 14. 

Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze rozporządzenia:

1)   podmioty uprawnione do zgłaszania kandydatów do Międzynarodowej Rady Centrum oraz tryb i sposób ich zgłaszania, uwzględniając potrzebę sprawnego przeprowadzenia wyboru kandydatów na członków Międzynarodowej Rady Centrum;

2)   tryb działania Międzynarodowej Rady Centrum, uwzględniając stworzenie optymalnych warunków organizacyjnych do prawidłowej realizacji zadań Centrum;

3)   wysokość i sposób pokrywania kosztów związanych z uczestnictwem członków w posiedzeniach Międzynarodowej Rady Centrum, uwzględniając celowość zwrotu wydatków poniesionych przez członków Międzynarodowej Rady Centrum oraz konieczność ułatwienia dokonywania rozliczeń.

 

Art. 15.

W skład Rady Centrum wchodzi nie więcej niż siedmiu członków powołanych spośród specjalistów z zakresu działania Centrum, których wiedza, doświadczenie lub autorytet dają rękojmię prawidłowej realizacji zadań Rady Centrum.

 

Art. 16.

1.   Do zadań Rady Centrum należy opiniowanie:

1)   kierunków działalności Centrum;

2)   inicjatyw, opracowań i badań prowadzonych przez Centrum;

3)   projektu rocznego planu działania oraz projektu rocznego planu finansowego Centrum;

4)   rocznego sprawozdania z działalności Centrum;

5)   tworzenia, przekształcania i likwidowania oddziałów zamiejscowych Centrum;

6)   projektów zmian w statucie Centrum.

2.   Rada Centrum w celu wykonania swoich zadań może żądać niezbędnych informacji od Dyrektora Centrum.

3.   Rada Centrum może przedstawiać Dyrektorowi Centrum stanowiska, opinie lub wnioski we wszystkich sprawach dotyczących działalności Centrum.

 

Art. 17.

1.   Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego powołuje i odwołuje członków Rady Centrum.

2.   Kadencja Rady Centrum trwa cztery lata. Nie można pełnić funkcji członka Rady Centrum przez więcej niż dwie kolejno po sobie następujące pełne kadencje.

3.   Członkowie Rady Centrum pełnią swoje funkcje do czasu powołania ich następców.

 

Art. 18.

1.   Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego odwołuje członka Rady Centrum przed upływem kadencji w przypadku:

1)   nieuczestniczenia w pracach Rady Centrum przez okres co najmniej sześciu miesięcy;

2)   choroby uniemożliwiającej pełnienie funkcji członka Rady Centrum stwierdzonej orzeczeniem lekarskim.

2.   Członkostwo w Radzie Centrum wygasa w przypadku:

1)   śmierci;

2)   złożenia rezygnacji;

3)   skazania prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe.

3.   Odwołanie następuje z dniem określonym w akcie odwołania.

4.   W przypadku wygaśnięcia członkostwa w Radzie Centrum lub odwołania członka Rady Centrum przed upływem kadencji minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego powołuje nowego członka Rady Centrum na okres do końca tej kadencji.

 

Art. 19.

1.   Pracami Rady Centrum kieruje przewodniczący wybierany przez Radę Centrum spośród jej członków i odwoływany, w głosowaniu tajnym, zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy członków Rady Centrum.

2.   Przewodniczący Rady Centrum zwołuje jej posiedzenie z własnej inicjatywy, na wniosek Dyrektora Centrum lub co najmniej dwóch członków Rady Centrum, w terminie dwóch tygodni od dnia otrzymania wniosku.

3.   Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego zwołuje pierwsze posiedzenie Rady Centrum danej kadencji oraz wskazuje członka Rady Centrum, który przewodniczy temu posiedzeniu.

4.   Rada Centrum danej kadencji wybiera przewodniczącego na pierwszym posiedzeniu.

5.   Uchwały Rady Centrum zapadają zwykłą większością głosów w obecności co najmniej połowy liczby członków Rady Centrum. W przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego Rady Centrum.

6.   W posiedzeniach Rady Centrum mogą uczestniczyć, bez prawa głosu, Dyrektor Centrum, zastępcy Dyrektora Centrum, przewodniczący Międzynarodowej Rady Centrum oraz osoby zaproszone przez przewodniczącego Rady Centrum.

7.   Członkom Rady Centrum za udział w posiedzeniach przysługują wyłącznie diety i inne należności z tytułu podróży krajowych na zasadach i w wysokości określonych w przepisach w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju.

 

Art. 20.

1.   Centrum prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na zasadach określonych w niniejszej ustawie oraz w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240, z późn. zm.[4])).

2.   Przychodami Centrum są:

1)   określana corocznie w ustawie budżetowej dotacja podmiotowa;

2)   przychody z działalności gospodarczej, prowadzonej na zasadach określonych w art. 4;

3)   środki finansowe pochodzenia zagranicznego;

4)   przychody ze sprzedaży albo z tytułu przekazania do odpłatnego używania rzeczowych składników majątkowych będących własnością Centrum;

5)   darowizny, spadki i zapisy;

6)   odsetki od środków zgromadzonych na rachunkach bankowych Centrum, chyba że przepisy odrębne lub umowa, na podstawie której Centrum otrzymało środki, stanowią inaczej;

7)   przychody z innych tytułów.

3.   Dotacja podmiotowa powinna być przeznaczana na dofinansowanie działalności bieżącej związanej z realizacją zadań, o których mowa w art. 3 ust. 2.

4.   Realizację zadań, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1, finansuje się także ze środków finansowych przyznawanych Centrum na podstawie przepisów odrębnych, w tym przepisów ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. Nr 96, poz. 615) oraz ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o Narodowym Centrum Nauki (Dz. U. Nr 96, poz. 617 i Nr 257, poz. 1726).

 

Art. 21.

1.   Podstawą gospodarki finansowej Centrum jest roczny plan finansowy ustalany, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, na okres roku obrotowego. Rokiem obrotowym jest rok kalendarzowy.

2.   Dyrektor Centrum przygotowuje i, po zasięgnięciu opinii Rady Centrum, przedstawia ministrowi właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego do zatwierdzenia projekt rocznego planu finansowego Centrum, z uwzględnieniem terminów określanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych dla przedłożenia materiałów do projektu ustawy budżetowej.

3.   Podstawę gospodarki finansowej Centrum w okresie od dnia 1 stycznia do dnia wejścia w życie planu finansowego Centrum stanowi projekt tego planu.

4.   Roczny plan finansowy Centrum obejmuje w szczególności:

1)   przychody z prowadzonej działalności;

2)   dotacje z budżetu państwa;

3)   koszty, w tym:

a)  wynagrodzenia i składki od nich naliczane,

b)  płatności odsetkowe wynikające z zaciągniętych zobowiązań,

c)   zakup towarów i usług;

4)   środki na wydatki majątkowe;

5)   środki przyznane innym podmiotom;

6)   stan należności i zobowiązań na początek i koniec roku;

7)   stan środków pieniężnych na początek i koniec roku.

5.   Centrum prowadzi rachunkowość zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, Nr 157, poz. 1241 i Nr 165, poz. 1316 oraz z 2010 r. Nr 47, poz. 278).

 

Art. 22.

1.   Tworzy się następujące fundusze Centrum:

1)   fundusz statutowy;

2)   fundusz rezerwowy;

3)   fundusz stypendialny;

4)   zakładowy fundusz świadczeń socjalnych;

5)   inne fundusze, jeżeli obowiązek ich utworzenia wynika z odrębnych przepisów.

2.   Fundusz statutowy Centrum stanowi równowartość netto środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych oraz innych składników majątku, stanowiących wyposażenie Centrum w dniu rozpoczęcia działalności.

3.   Zysk netto Centrum powiększa fundusz rezerwowy.

4.   Stratę netto Centrum pokrywa się z funduszu rezerwowego.

5.   Fundusz statutowy zmniejsza się o straty netto nieznajdujące pokrycia w funduszu rezerwowym.

6.   Fundusz stypendialny tworzy się ze środków z dotacji podmiotowej, o której mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, w kwocie nie wyższej niż 3 % dotacji podmiotowej określonej w ustawie budżetowej na dany rok. Fundusz stypendialny może zostać powiększony o środki przekazane Centrum na podstawie odrębnych umów o finansowanie lub dofinansowanie stypendiów.

7.   Zakładowy fundusz świadczeń socjalnych tworzy się na zasadach określonych w ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335, z późn. zm.[5])).

 

Art. 23.

1.   Centrum jest zwolnione z opłat z tytułu użytkowania wieczystego gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa lub własność gminy, z wyjątkiem części tych gruntów wykorzystywanej wyłącznie do działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1.

2.   Przepisu ust. 1 nie stosuje się do użytkowania wieczystego gruntów wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.

 

Art. 24.

1.   Centrum może ustanawiać i finansować stypendia ze środków z funduszu stypendialnego, o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 3, za osiągnięcia i inicjatywy podejmowane na rzecz dialogu i porozumienia w stosunkach polsko-
-rosyjskich, w szczególności dla pracowników naukowych, studentów oraz osób wyróżniających się w działaniach, o których mowa w art. 3 ust. 2.

2.   Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przyznawania oraz pozbawiania stypendiów, o których mowa w ust. 1, a także rodzaje i wysokość stypendiów, uwzględniając znaczenie osiągnięć i inicjatyw dla dialogu i porozumienia w stosunkach polsko-rosyjskich.

 

Art. 25.

1.   Z wnioskiem o dofinansowanie przedsięwzięcia na rzecz dialogu i porozumienia w stosunkach polsko-rosyjskich, zwanego dalej „dofinansowaniem przedsięwzięcia”, może wystąpić każdy podmiot w sprawach objętych zakresem działania Centrum prowadzący niezarobkową działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Federacji Rosyjskiej, państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.

2.   Centrum nie może udzielić dofinansowania przedsięwzięcia:

1)   osobie fizycznej skazanej prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo składania fałszywych zeznań, przekupstwa, przeciwko wiarygodności dokumentów, mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi, systemowi bankowemu, przestępstwo skarbowe albo inne związane z wykonywaniem działalności gospodarczej lub popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej;

2)   osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej niebędącej osobą prawną, w której osoba będąca członkiem jej organów zarządzających lub wspólnikiem została skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo, o którym mowa w pkt 1;

3)   podmiotowi, który:

a)  posiada zaległości z tytułu należności publicznoprawnych lub

b)  pozostaje pod zarządem komisarycznym, znajduje się w toku likwidacji, postępowania upadłościowego lub postępowania naprawczego, lub

c)   w okresie trzech lat przed dniem złożenia wniosku o udzielenie dofinansowania przedsięwzięcia naruszył w sposób istotny umowę zawartą z Centrum.

 

Art. 26.

1.   Dofinansowanie przedsięwzięcia odbywa się w formie dotacji celowej.

2.   Dofinansowanie przedsięwzięcia nie może przekroczyć 80 % budżetu przedsięwzięcia, chyba że przepisy prawa Unii Europejskiej stanowią inaczej.

3.   Centrum udziela dofinansowania przedsięwzięcia w drodze umowy o dofinansowanie przedsięwzięcia.

4.   Centrum jest obowiązane do kontroli rozliczenia przychodów i kosztów dofinansowanego przedsięwzięcia. Kontroli podlega również przebieg i sposób realizacji przedsięwzięcia oraz prawidłowość wykorzystania otrzymanego z Centrum dofinansowania.

5.   Podmiot otrzymujący dofinansowanie przedsięwzięcia jest obowiązany wykorzystać uzyskane środki zgodnie z celem, na jaki je uzyskał, i zgodnie z umową o dofinansowanie przedsięwzięcia. Dotyczy to także odsetek bankowych od środków uzyskanych w ramach dofinansowania przedsięwzięcia.

6.   Podmiot otrzymujący dofinansowanie przedsięwzięcia w przypadku osiągnięcia zysku z tego przedsięwzięcia jest obowiązany do zwrotu dofinansowania przedsięwzięcia na zasadach określonych w przepisach o finansach publicznych.

7.   Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego określi, w drodze rozporządzenia:

1)   kryteria, warunki i tryb udzielania dofinansowania przedsięwzięcia, a także istotne elementy wniosku o jego udzielenie,

2)   istotne elementy umowy o dofinansowanie przedsięwzięcia

      –    uwzględniając konieczność realizacji celów, o których mowa w art. 3 ust. 1, efektywnego i skutecznego wykorzystania dofinansowania przedsięwzięcia oraz zapewnienia przejrzystości jego udzielania.

 

Art. 27.

1.   W ramach kontroli, o której mowa w art. 26 ust. 4, upoważnieni pracownicy Centrum mogą badać dokumenty i inne nośniki informacji, które mają lub mogą mieć znaczenie dla oceny prawidłowości wykorzystania dofinansowania przedsięwzięcia, oraz żądać udzielenia ustnie lub na piśmie informacji dotyczących wykonania przedsięwzięcia objętego dofinansowaniem.

2. Po przeprowadzeniu kontroli, o której mowa w art. 26 ust. 4, upoważnieni pracownicy Centrum mogą formułować wnioski i zalecenia pokontrolne.

3.   Centrum może odstąpić od umowy o dofinansowanie przedsięwzięcia w przypadku wykorzystania dofinansowania przedsięwzięcia niezgodnie z przeznaczeniem lub nieterminowego bądź nienależytego wykonywania umowy, w tym w szczególności zmniejszenia zakresu przedsięwzięcia objętego dofinansowaniem stwierdzonego na podstawie wyników kontroli oraz oceny realizacji wniosków i zaleceń pokontrolnych.

4.   Odstępując od umowy Centrum określa kwotę wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem wraz z ustawowymi odsetkami naliczanymi od dnia przekazania środków, termin jej zwrotu oraz nazwę i numer konta, na które powinna być dokonana wpłata.

 

Art. 28.

1.   Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego sprawuje nadzór nad działalnością Centrum pod względem legalności, rzetelności, celowości i gospodarności.

2.   W ramach sprawowanego nadzoru minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego zatwierdza:

1)   roczny plan działania Centrum;

2)   projekt rocznego planu finansowego Centrum;

3)   roczne sprawozdanie z działalności Centrum;

4)   roczne sprawozdanie finansowe Centrum.

 

Art. 29.

1. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa lub minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, na zasadach określonych w odrębnych przepisach, wyposaży Centrum w nieruchomości niezbędne do jego działalności.

2.   Centrum jest zwolnione z podatków i innych danin publicznych z tytułu przejęcia nieruchomości w trybie, o którym mowa w ust. 1.

3.   Centrum nie ponosi opłat sądowych w zakresie związanym z nabyciem nieruchomości w trybie, o którym mowa w ust. 1.

 

Art. 30.

W ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944–1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425, z póżn. zm.[6])) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 4 w pkt 56 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 57 w brzmieniu:

„57) dyrektor Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia.”;

2) w art. 8 w pkt 52 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 53 w brzmieniu:

„53) pkt 57 – minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.”;

3) w art. 21a ust. 2b otrzymuje brzmienie:

„2b.Wydając orzeczenie stwierdzające fakt złożenia niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, sąd orzeka zakaz pełnienia funkcji publicznej, o której mowa w art. 4 pkt 2–57, na okres od 3 do 10 lat.”;

4) w art. 21e ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Prawomocne orzeczenie sądu, stwierdzające fakt złożenia przez osobę lustrowaną niezgodnego z prawdą oświadczenia lustracyjnego, traktuje się jako obligatoryjną przesłankę pozbawienia tej osoby pełnionej przez nią funkcji publicznej, o której mowa w art. 4 pkt 2–54, 56 i 57, z zastrzeżeniem art. 21f.”.

 

Art. 31.

1.   Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w drodze zarządzenia, powoła w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia ustawy Pełnomocnika do spraw Organizacji Centrum, zwanego dalej „Pełnomocnikiem”, określając zakres jego zadań i środki niezbędne do ich realizacji oraz ustalając jego wynagrodzenie.

2.   Celem działania Pełnomocnika jest zorganizowanie Centrum, zatrudnienie pracowników oraz podjęcie innych czynności niezbędnych do rozpoczęcia pracy Centrum.

3.   Pełnomocnik, od dnia wejścia w życie ustawy, wykonuje zadania i obowiązki Dyrektora Centrum.

4.   Pełnomocnik kończy swoją działalność z chwilą powołania Dyrektora Centrum pierwszej kadencji.

 

Art. 32.

1.   Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego ogłasza konkurs na stanowisko Dyrektora Centrum pierwszej kadencji w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wejścia w życie ustawy.

2.   Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego powołuje, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych, członków Międzynarodowej Rady Centrum pierwszej kadencji w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy.

3.   Zadania i obowiązki Międzynarodowej Rady Centrum, do czasu powołania jej członków pierwszej kadencji, wykonuje Pełnomocnik Ministra Spraw Zagranicznych do spraw Polsko-Rosyjskiej Grupy do Spraw Trudnych, ustanowiony zarządzeniem nr 4 Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 10 marca 2008 r. w sprawie ustanowienia Pełnomocnika Ministra Spraw Zagranicznych do spraw Polsko-Rosyjskiej Grupy do Spraw Trudnych (Dz. Urz. Min. Spraw Zagr. Nr 2, poz. 15 oraz z 2009 r. Nr 2, poz. 12).

4.   Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego powołuje członków Rady Centrum pierwszej kadencji w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. Przepis art. 19 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

 

Art. 33.

1.   Pełnomocnik przygotowuje i przedstawia ministrowi właściwemu do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego do zatwierdzenia projekt planu finansowego Centrum na rok 2011. Przepis art. 21 ust. 3 stosuje się odpowiednio.

2.   Rada Ministrów może, w drodze rozporządzenia, dokonywać przeniesienia planowanych wydatków budżetowych między częściami, działami i rozdziałami budżetu państwa w celu zapewnienia finansowania działalności Centrum w 2011 r.

 

Art. 34. 

Ustawa wchodzi w życie po upływie 7 dni od dnia ogłoszenia.

 

 

                                                                                                                                     MARSZAŁEK SEJMU

 

 

                                                                                                                                   / – / Grzegorz Schetyna



[1]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152, z 2000 r. Nr 19, poz. 239, Nr 43, poz. 489, Nr 107, poz. 1127 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 11, poz. 84, Nr 28, poz. 301, Nr 52, poz. 538, Nr 99, poz. 1075, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1354, Nr 128, poz. 1405 i Nr 154, poz. 1805, z 2002 r. Nr 74, poz. 676, Nr 135, poz. 1146, Nr 196, poz. 1660, Nr 199, poz. 1673 i Nr 200, poz. 1679, z 2003 r. Nr 166, poz. 1608 i Nr 213, poz. 2081, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 99, poz. 1001, Nr 120, poz. 1252 i Nr 240, poz. 2407, z 2005 r. Nr 10, poz. 71, Nr 68, poz. 610, Nr 86, poz. 732 i Nr 167, poz. 1398, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz. 935, Nr 217, poz. 1587 i Nr 221, poz. 1615, z 2007 r. Nr 64, poz. 426, Nr 89, poz. 589, Nr 176, poz. 1239, Nr 181, poz. 1288 i Nr 225, poz. 1672, z 2008 r. Nr 93, poz. 586, Nr 116, poz. 740, Nr 223, poz. 1460 i Nr 237, poz. 1654, z 2009 r. Nr 6, poz. 33, Nr 56, poz. 458, Nr 58, poz. 485, Nr 98, poz. 817, Nr 99, poz. 825, Nr 115, poz. 958, Nr 157, poz. 1241 i Nr 219, poz. 1704, z 2010 r. Nr 105, poz. 655, Nr 135, poz. 912, Nr 182, poz. 1228, Nr 224, poz. 1459, Nr 249, poz. 1655 i Nr 254, poz. 1700 oraz z 2011 r. Nr 36, poz. 181.

[2]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 249, poz. 2104, z 2006 r. Nr 79, poz. 551, z 2009 r. Nr 19, poz. 101, Nr 157, poz. 1241 i Nr 223, poz. 1778 oraz z 2010 r. Nr 182, poz. 1228.

[3]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 85, poz. 924 i Nr 154, poz. 1799, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 60, poz. 535 i Nr 180, poz. 1759, z 2004 r. Nr 116, poz. 1207, z 2009 r. Nr 157, poz. 1241 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 143, Nr 96, poz. 620 i Nr 238, poz. 1578.

[4]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2010 r. Nr 28, poz. 146, Nr 96, poz. 620, Nr 123, poz. 835, Nr 152, poz. 1020, Nr 238, poz. 1578 i Nr 257, poz. 1726.

[5]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1996 r. Nr 118, poz. 561, Nr 139, poz. 647 i Nr 147, poz. 686, z 1997 r. Nr 82, poz. 518 i Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 75, poz. 486 i Nr 113, poz. 717, z 2002 r. Nr 135, poz. 1146, z 2003 r. Nr 213, poz. 2081, z 2005 r. Nr 249, poz. 2104, z 2007 r. Nr 69, poz. 467 i Nr 89, poz. 589, z 2008 r. Nr 86, poz. 522 i Nr 237, poz. 1654 i 1656, z 2009 r. Nr 157, poz. 1241 oraz z 2011 r. Nr 45, poz. 235.

[6]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 83, poz. 561, Nr 85, poz. 571, Nr 115, poz. 789, Nr 165, poz. 1171 i Nr 176, poz. 1242, z 2009 r. Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 79, poz. 522, Nr 96, poz. 620, Nr 127, poz. 857, Nr 155, poz. 1036 i Nr 182, poz. 1228 oraz z 2011 r. Nr 21, poz. 113.