Dz.U. z 2000 r. Nr 120, poz. 1268
                                                                                
                                        
                                        
                                        
                                     USTAWA
                            z dnia 22 grudnia 2000 r.
                                        
             o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania
               aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw
                                        
                                     Art. 1.
W ustawie z dnia 13 lipca 1939 r. o nadzorze nad niektórymi środkami żywienia
zwierząt (Dz.U. Nr 63, poz. 419, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1997 r. Nr 60,
poz. 369 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany:
1) art. 3 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 3. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze
          rozporządzenia, dla poszczególnych rodzajów pasz:
             1) cechy zepsucia,
             2)   dopuszczalną  procentową  ilość  zanieczyszczeń  i   domieszek
               szkodliwych dla zdrowia zwierząt,
             3) najmniejszą procentową ilość składników odżywczych istotnych,
             4) dopuszczalny procent zawartości wody
         - mając na uwadze zdrowie zwierząt oraz ich potrzeby żywieniowe.";
2) w art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,
       jakie dane, poza wymienionymi w ust. 1, powinny być umieszczone w
       napisie na opakowaniu środków chemicznych i roślinnych, mając na
       względzie zapewnienie identyfikacji pasz i utrzymanie ich wartości
       odżywczej oraz należyte informowanie odbiorcy o cechach produktu.";
3) w art. 6 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze rozporządzenia,
       sposoby dokonywania analiz środków żywienia zwierząt, jak również
       sposoby pobierania próbek oraz ich wielkość, mając na względzie rodzaj
       paszy oraz zakres i tryb ich pobierania i analiz.";
4) art. 7 otrzymuje brzmienie:
       "Art. 7. Nadzór nad jakością środków żywienia zwierząt należy do
              powiatowych lekarzy weterynarii.".
       
                                     Art. 2.
W dekrecie z dnia 16 kwietnia 1946 r. o zwalczaniu chorób wenerycznych (Dz.U. z
1949 r. Nr 51, poz. 394 oraz z 1975 r. Nr 17, poz. 94) wprowadza się następujące
zmiany:
1) art. 6 otrzymuje brzmienie:
     "Art. 6.  1.  Chorzy  po  odbyciu  kuracji  zaleconej  przez  lekarza  mają
            obowiązek poddawania się badaniom kontrolnym stanu zdrowia.
           2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze
            rozporządzenia, szczegółowe warunki poddawania się badaniom
            kontrolnym przez chorych po odbyciu kuracji, uwzględniając w
            szczególności zakres przeprowadzanych badań oraz terminy ich
            wykonania.";
2) w art. 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z Ministrem Obrony
       Narodowej oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, po
       zasięgnięciu opinii Szefa Urzędu Ochrony Państwa, określi, w drodze
       rozporządzenia, sposób prowadzenia rejestru oraz tryb przesyłania
       doniesień, o których mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając w szczególności
       dane objęte rejestrem oraz zapewniając poufny tryb przekazywania
       doniesień.";
3) w art. 12:
   a) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
     "4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się do żołnierzy w czynnej służbie
       wojskowej.",
   b) dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
     "5. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i
       sposób przeprowadzania badań żołnierzy w czynnej służbie wojskowej,
       uwzględniając w szczególności zakres i terminy ich wykonywania.".
                                        
                                     Art. 3.
W ustawie z dnia 20 lipca 1950 r. o zawodzie felczera (Dz.U. Nr 36, poz. 336, z
1954 r. Nr 57, poz. 284, z 1998 r. Nr 143, poz. 916 oraz z 1999 r. Nr 60, poz.
636) w art. 3 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
  "3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
     rodzaje zakładów opieki zdrowotnej i stanowiska, na których może być
     zatrudniony starszy felczer, z uwzględnieniem programu kursu
     dokształcającego.
   4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
     program, organizację i warunki odbywania kursów dokształcających dla
     felczerów oraz tryb kwalifikowania do odbycia kursu, uwzględniając w
     szczególności:
     1) program kursów ze wskazaniem poszczególnych przedmiotów nauczania oraz
       liczby godzin zajęć praktycznych i teoretycznych,
     2) sposób sprawdzania wiadomości uczestników kursu warunkujących jego
       pozytywne zakończenie.".
                                        
                                     Art. 4.
W ustawie z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz.U. z
2000 r. Nr 23, poz. 295) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3 skreśla się ust. 2 i oznaczenie ust. 1;
2) w art. 5 w ust. 3 zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
    "Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym
     do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, jakie tereny uznaje
     się za odpowiednie pod względem sanitarnym na cmentarze; rozporządzenie w
     szczególności powinno określać:";
3) w art. 6 w ust. 5 wyrazy "ministra właściwego do spraw administracji
  publicznej" zastępuje się wyrazami "ministra właściwego do spraw wyznań
  religijnych";
4) w art. 9:
   a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
          "3. Zwłoki osób zmarłych na niektóre choroby zakaźne powinny być
            natychmiast po stwierdzeniu zgonu usunięte z mieszkania i pochowane
            na najbliższym cmentarzu w ciągu 24 godzin od chwili zgonu.",
   b) dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
         "3a. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze
            rozporządzenia, wykaz chorób zakaźnych, o których mowa w ust. 3, ze
            szczególnym uwzględnieniem chorób zakaźnych występujących w krajach
            tropikalnych.",
   c) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
          "5. Od chwili zgonu aż do pochowania zwłoki powinny być przechowywane
            w taki sposób, aby nie mogły powodować szkodliwego wpływu na
            otoczenie.",
   d) dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
          "6. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze
            rozporządzenia, sposób przechowywania zwłok, uwzględniając:
             1)  szczegółowe  zasady  i sposób ustalania powierzchni  cmentarza,
               obejmującej     wyodrębnienie    części    grzebalnej,     terenu
               gospodarczego,  parkingów i innych obiektów usytuowanych  na  tym
               terenie,
             2) sposób zagospodarowania powierzchni grzebalnej,
             3) wymogi, jakim musi odpowiadać dom pogrzebowy,
             4) warunki i sposób przechowywania zwłok i szczątków,
             5) warunki sanitarne przeprowadzania ekshumacji.";
5) w art. 10:
   a) dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
         "2a. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze
            rozporządzenia, tryb i zasady przekazywania zwłok do celów
            naukowych, w tym:
             1) warunki uzasadniające przekazanie zwłok do celów naukowych,
             2) tryb przekazywania zwłok,
             3) sposób ponoszenia kosztów transportu zwłok.",
   b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
          "5. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, sposób
            postępowania ze zwłokami osób zmarłych w czasie odbywania kary
            pozbawienia wolności w tym osoby najbliższe, które należy
            powiadamiać o zgonie, sposób tego powiadamiania, wskazanie
            podmiotów wydających zgodę na pochowanie zwłok, tryb postępowania
            ze zwłokami, które nie zostaną odebrane przez osoby najbliższe oraz
            sposób ponoszenia kosztów pochówku zleconego przez zakład karny.";
6) w art. 11:
   a) w ust. 3:
     - w pkt 2 skreśla się wyrazy "w porozumieniu z ministrem właściwym do
       spraw administracji publicznej "",
     - w pkt 3 skreśla się wyrazy "oraz ministrem właściwym do spraw
       administracji publicznej",
   b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
          "4. Osoby wymienione w ust. 1 i 2 stwierdzają zgon i jego przyczyny w
            wydawanych w tym celu kartach zgonu. Karty zgonu są wydawane w
            dwóch egzemplarzach.",
   c) dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
         "4a. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze
            rozporządzenia, wzór karty zgonu oraz sposób jej wypełnienia.";
7) w art. 12 w ust. 4 wyrazy "właściwy do spraw administracji publicznej"
  zastępuje się wyrazami "właściwy do spraw gospodarki przestrzennej i
  mieszkaniowej";
8) w art. 14:
   a) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
          "4. W przypadku śmierci na skutek choroby zakaźnej wymienionej w
            wykazie, o którym mowa w art. 9 ust. 3a, zezwolenie na przewóz
            zwłok nie może być udzielone przed upływem dwóch lat od dnia
            zgonu.",
   b) dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
          "5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze
            rozporządzenia, zasady i tryb wydawania zezwolenia na przewóz zwłok
            i szczątków, uwzględniając w szczególności:
           1) organy, które wydają zezwolenia,
           2) wykaz dokumentów niezbędnych w celu uzyskania zezwolenia oraz
             tryb postępowania,
           3) wymagania sanitarno-techniczne jakim powinien odpowiadać
             transport zwłok i szczątków.";
9) art. 20 otrzymuje brzmienie:
       "Art. 20.1. Minister właściwy do spraw gospodarki przestrzennej i
              mieszkaniowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
              zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, wymagania, jakim
              powinny odpowiadać cmentarze, groby i inne miejsca grzebania
              zwłok.
         2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
           rozporządzenia, sposób prowadzenia ewidencji grobów, a w
           szczególności prowadzenia ksiąg cmentarnych.
         3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze
           rozporządzenia, pojęcie zwłok w rozumieniu niniejszej ustawy,
           postępowanie ze zwłokami i szczątkami oraz warunki ich ekshumacji i
           przewozu.";
10)  w art. 21 w ust. 2 wyrazy "do spraw administracji publicznej" zastępuje się
  wyrazami "do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej".
                                        
                                     Art. 5.
W ustawie z dnia 22 kwietnia 1959 r. o zwalczaniu niedozwolonego wyrobu
spirytusu (Dz.U. Nr 27, poz. 169, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1991 r. Nr 107,
poz. 460, z 1997 r. Nr 43, poz. 272 i Nr 88, poz. 554 oraz z 1999 r. Nr 101,
poz. 1178) w art. 2 po ust. 2 dodaje się ust. 3-4 w brzmieniu:
  "3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
     warunki ewidencji, zakupu, przerobu i zużycia spirytusu czystego albo
     skażonego w zakładach opieki zdrowotnej i aptekach, uwzględniając w
     szczególności:
     1) sposób ewidencji i kontroli zużywania spirytusu,
     2) maksymalną ilość spirytusu wydawanego jednorazowo.
   4. Minister Obrony Narodowej i minister właściwy do spraw wewnętrznych,
     każdy w zakresie swojego działania, określi, w drodze rozporządzenia,
     warunki ewidencji, zakupu, przerobu i zużycia spirytusu czystego albo
     skażonego w odniesieniu do zakładów opieki zdrowotnej i aptek, utworzonych
     przez Ministra Obrony Narodowej lub ministra właściwego do spraw
     wewnętrznych, ze szczególnym uwzględnieniem określenia ewidencji, kontroli
     zużywania i maksymalnej ilości spirytusu wydawanego jednorazowo.".
                                        
                                     Art. 6.
W ustawie z dnia 22 kwietnia 1959 r. o zwalczaniu gruźlicy (Dz.U. Nr 27, poz.
170, z 1974 r. Nr 47, poz. 280, z 1975 r. Nr 17, poz. 94, z 1989 r. Nr 35, poz.
192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1995 r. Nr 141, poz. 692 oraz z 1998 r. Nr
106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 7 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
       tryb postępowania w sprawach, o których mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając
       w szczególności warunki, jakim powinien odpowiadać lokal przeznaczony na
       przekwaterowanie oraz koszty przekwaterowania.";
2) w art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
       szczegółowe warunki dokonywania zgłoszeń, o których mowa w ust. 1,
       uwzględniając w szczególności wzór zgłoszenia oraz termin jego
       dokonywania.".
      
                                     Art. 7.
W ustawie z dnia 1 grudnia 1961 r. - Kodeks morski (Dz.U. z 1998 r. Nr 10, poz.
36) wprowadza się następujące zmiany:
1) art. 54 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 54. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze
          rozporządzenia, rodzaje, wzory i sposób prowadzenia dzienników i
          innych dokumentów statków, z uwzględnieniem rodzajów statków.";
2) w art. 249 § 3 otrzymuje brzmienie:
  "§ 3. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze
      rozporządzenia, procentowy podział części wynagrodzenia za ratownictwo
      przypadającego dla załogi statku, z uwzględnieniem osobistego wkładu
      załogi statku w ratownictwo, oraz tryb postępowania w tych sprawach.";
3) w art. 251 § 2 otrzymuje brzmienie:
  "§ 2. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
      wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, zasady obliczania i
      przeznaczenia wynagrodzenia za ratownictwo należnego jednostkom
      pływającym wymienionym w § 1 oraz tryb postępowania w tych sprawach, z
      uwzględnieniem w szczególności wypadków wyłączających możliwość
      dochodzenia wynagrodzenia, organów uprawnionych do podejmowania decyzji w
      tej sprawie, trybu dochodzenia wynagrodzenia w przypadku braku umowy o
      ratownictwo, podmiotów uprawnionych do zawierania umów, górnej granicy
      wysokości wynagrodzenia oraz określenia podmiotu, na którego rachunek
      wynagrodzenie to podlega przekazaniu.";
4) art. 344 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 344. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze
            rozporządzenia, tryb postępowania organów administracji morskiej w
            zakresie przygotowania dokumentacji szkody uzasadniającej
            odpowiedzialność Międzynarodowego Funduszu, z uwzględnieniem
            obowiązujących w tym zakresie umów międzynarodowych.".
      
                                     Art. 8.
W ustawie z dnia 1 grudnia 1961 r. o izbach morskich (Dz.U. Nr 58, poz. 320, z
1975 r. Nr 16, poz. 91 oraz 1989 r. Nr 33, poz. 175 i Nr 35, poz. 192) wprowadza
się następujące zmiany:
1) art. 10 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 10. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do
           spraw gospodarki morskiej, określi, w drodze rozporządzenia, zakres
           udziału przewodniczących i wiceprzewodniczących izb morskich w pracy
           sądów, uwzględniając zakres zadań tych osób w izbach morskich oraz
           konieczność zachowania udziału sędziów czynnych zawodowo w
           sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości.";
2) w art. 11:
   a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
          "2) do pozostałych pracowników " przepisy o pracownikach sądów i
            prokuratury.",
   b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
          "2. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, w porozumieniu z
            ministrem właściwym do spraw pracy, określi, w drodze
            rozporządzenia, stanowiska, zaszeregowanie oraz szczegółowe zasady
            wynagradzania pracowników izb morskich, a także kwalifikacje
            wymagane dla pracowników izb morskich wymienionych w ust. 1 pkt 2,
            dostosowując odpowiednio przepisy, o których mowa w ust. 1, do
            zakresu działania i struktury organizacyjnej izb morskich.";
3) w art. 12 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, na wniosek
       przewodniczącego izby morskiej, określi, w drodze zarządzenia, liczbę
       ławników dla izby z uwzględnieniem terytorialnego zakresu działania izby
       morskiej.";
4) w art. 17 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
     "4. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do
       spraw gospodarki morskiej, określi, w drodze rozporządzenia, regulamin
       wewnętrznego urzędowania izb morskich, uwzględniając w tym zadania
       przewodniczącego izby, podstawowe zadania referentów, kierownika
       sekretariatu i sekretarza izby, szczegółowy sposób prowadzenia i
       protokołowania rozpraw, tryb występowania o pomoc prawną i komunikowania
       się z innymi organami oraz organizację pracy izby.";
5) w art. 27 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze
       rozporządzenia, obowiązki kapitanatów (bosmanatów) portów w zakresie
       prowadzenia dochodzeń w sprawach wypadków morskich w celu wyjaśnienia
       wszystkich okoliczności wypadku.".
                                        
                                     Art. 9.
W ustawie z dnia 15 lutego 1962 r. o ochronie dóbr kultury (Dz.U. z 1999 r. Nr
98, poz. 1150) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 10:
   a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
       może tworzyć, w drodze rozporządzenia, specjalistyczne jednostki
       organizacyjne, powoływane w celu ochrony zabytków, nadając im statut
       określający w szczególności zakres kompetencji jednostki organizacyjnej,
       obszar oraz formy jej działalności, a także zasady współdziałania z
       innymi organami ochrony dóbr kultury.",
   b) ust. 3 skreśla się;
2) w art. 21 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
       określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb udzielania i cofania
       zezwoleń na prowadzenie prac konserwatorskich, archeologicznych i
       wykopaliskowych oraz warunki ich prowadzenia, jak również kwalifikacje
       osób, które mają prawo prowadzenia tej działalności, w tym w
       szczególności wykształcenie i staż pracy wymagane od wykonawców prac
       konserwatorskich, archeologicznych i wykopaliskowych, dane zamieszczane
       we wniosku o udzielenie zezwolenia, rodzaje dokumentów załączanych do
       wniosku, sposób prowadzenia dokumentacji prac konserwatorskich,
       archeologicznych i wykopaliskowych w tym sposób dokumentowania
       poszczególnych etapów prac.";
3) w art. 23 skreśla się ust. 5;
4) dodaje się art. 25a i art. 25b w brzmieniu:
       "Art. 25a. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
              narodowego określi, w drodze rozporządzenia, zasady
              zabezpieczenia zabytków przed zniszczeniem, uszkodzeniem,
              dewastacją i zaginięciem, w tym w szczególności na wypadek
              katastrofy, klęski żywiołowej lub konfliktu zbrojnego,
              uwzględniając zasady sporządzania planów ochrony, siły i środki
              do realizacji prac zabezpieczających, organizację ochrony na
              szczeblu ogólnokrajowym, wojewódzkim, powiatowym i gminnym oraz w
              ramach instytucji będących w posiadaniu zabytków, a także zadania
              związane z objęciem zabytków ochroną specjalną.
      Art. 25b. 1. Koordynację przedsięwzięć związanych z ochroną dóbr kultury
             w razie konfliktu zbrojnego zapewnia Polski Komitet Doradczy,
             zwany dalej "Komitetem".
           2. Komitet jest organem pomocniczym Rady Ministrów.
           3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, skład Komitetu,
            jego organizację, zakres i tryb działania oraz sposób finansowania
            jego działalności, uwzględniając zapewnienie realizacji Konwencji o
            ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego oraz w
            szczególności zasady powoływania i odwoływania przewodniczącego,
            sekretarza, członków Komitetu oraz ich liczbę, obowiązki i
            uprawnienia, procedury głosowania, zasady pokrywania kosztów
            związanych z działalnością Komitetu oraz obsługą administracyjną, a
            także obowiązek składania sprawozdań z działalności Komitetu
            Prezesowi Rady Ministrów.";
5) w art. 30 skreśla się oznaczenie ust. 1 oraz ust. 2;
6) art. 44 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 44. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
          narodowego określi, w drodze rozporządzenia, tryb zgłaszania wniosków
          oraz wydawania zezwoleń i zaświadczeń na wywóz za granicę dóbr
          kultury. Rozporządzenie określi w szczególności dane zamieszczane we
          wniosku i rodzaje dokumentów załączanych do wniosku, organy i
          podmioty właściwe do wydawania zezwoleń i zaświadczeń, a także sposób
          oznaczania dóbr kultury wywożonych za granicę umożliwiający ich
          identyfikację i zabezpieczający je przed uszkodzeniem.";
7) art. 68 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 68. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
          narodowego, w porozumieniu z właściwymi ministrami, określi, w drodze
          rozporządzenia, wykaz zabytków nieruchomych dostępnych dla
          publiczności, terminy i czas ich zwiedzania, zasady wykorzystywania
          tych obiektów dla celów dydaktyczno-oświatowych, formę graficzną
          znaku umieszczanego na obiekcie informującego o szczególnej roli
          zabytku, uwzględniając uzasadnione interesy ich użytkowników.";
8) art. 71 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 71. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
           narodowego określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres,
           organizację i formy działania społecznej opieki nad zabytkami,
           uwzględniając rodzaje podmiotów mogących pełnić funkcję społecznych
           opiekunów zabytków, obowiązki i uprawnienia społecznych opiekunów
           zabytków, formy ich współdziałania z wojewódzkimi konserwatorami
           zabytków oraz warunki i tryb nadawania i cofania uprawnień
           społecznych opiekunów zabytków.";
9) w art. 72 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
       określi, w drodze rozporządzenia, wzór i wymiar odznaki biorąc pod uwagę
       wzornictwo i wymiary odznak stosowane w polskiej falerystyce, tryb
       przedstawiania wniosków o nadanie odznaki oraz niezbędne dokumenty
       wymagane przy składaniu wniosku o nadanie odznaki, uwzględniając
       sytuację, w których przyznaje się odznakę, określenie podmiotów
       uprawnionych do wręczania odznaki oraz tryb jej wręczania i sposób
       noszenia.".
      
                                    Art. 10.
W ustawie z dnia 31 maja 1962 r. - Prawo lotnicze (Dz.U. Nr 32, poz. 153, z 1984
r. Nr 53, poz. 272, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989
r. Nr 35, poz. 192, z 1996 r. Nr 45, poz. 199, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 oraz z
1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
   "2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia,
     wzory flag, emblematów i proporców, jakie mogą posiadać poszczególne
     rodzaje polskiego lotnictwa cywilnego oraz warunki ich użycia, z
     uwzględnieniem miejsca ich umieszczania.";
2) w art. 20 ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:
   "5. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
     1) wymagania techniczne, jakim powinny odpowiadać statki powietrzne i ich
       części,
     2) warunki i zakres sprawdzania zdatności statków powietrznych do lotu,
       wydawania świadectw sprawności technicznej statków powietrznych oraz
       wzory tych świadectw,
     uwzględniając poszczególne rodzaje statków powietrznych.
   6. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia,
     szczegółowe zasady eksploatacji statków powietrznych, z uwzględnieniem
     poszczególnych ich rodzajów.";
3) art. 22 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 22. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem
          właściwym do spraw łączności, określi, w drodze rozporządzenia,
          rodzaje dokumentów wymaganych dla statku powietrznego i rodzaje
          dokumentów, które powinny znajdować się w statku powietrznym w czasie
          lotu, oraz wzory tych dokumentów, uwzględniając sposób ich
          prowadzenia.";
4) art. 25 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 25. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze
           rozporządzenia, organy lotniczego nadzoru technicznego, sprawujące
           nadzór nad przestrzeganiem przepisów prawa lotniczego oraz zakres
           ich działania, z uwzględnieniem zadań poszczególnych organów.";
5) w art. 34 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
   "2. W przypadkach uzasadnionych potrzebami szkolenia lub treningu lotniczego
     albo wykonania specjalnych zadań, jak loty związane z akcją
     przeciwpożarową lub przeciwpowodziową oraz w innych przypadkach, które
     określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw transportu -
     statki powietrzne mogą startować lub lądować na terenach nie będących
     lotniskami.
   3. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia,
     warunki jakim powinny odpowiadać tereny, o których mowa w ust. 2, mając na
     uwadze zapewnienie warunków bezpieczeństwa lotów.";
6) art. 35 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 35. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze
           rozporządzenia, organy upoważnione do wykonywania nadzoru nad
           przestrzeganiem przepisów prawa lotniczego i przepisów wydanych na
           jego podstawie, dotyczących lotnisk i lotniczych urządzeń
           naziemnych, z uwzględnieniem ich szczegółowych zadań.";
7) w art. 42 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
   "3. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem
     właściwym do spraw zdrowia oraz Ministrem Obrony Narodowej, określi, w
     drodze rozporządzenia, kwalifikacje sprawności fizycznej i psychicznej
     kandydatów na członków personelu lotniczego, sprawdzane w trakcie badań
     lotniczo-lekarskich, z uwzględnieniem podziału członków personelu
     lotniczego na specjalności lotnicze.
   4. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem
     właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe
     warunki wykonywania przez członków personelu lotniczego uprawnień
     wynikających z licencji, niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa lotów,
     uwzględniając w szczególności normy czasu wykonywania przez personel
     lotniczy czynności lotniczych.";
8) w art. 44:
   a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw transportu i Minister Obrony Narodowej
       określą, w drodze rozporządzenia:
        1) zasady wyznaczenia części polskiej przestrzeni powietrznej i lotnisk
         dla ruchu cywilnych statków powietrznych oraz ruchu lotniczego statków
         powietrznych w tych częściach przestrzeni powietrznej i na tych
         lotniskach,
        2) warunki wykonywania przez cywilne statki powietrzne lotów poza
         częściami przestrzeni powietrznej i lotniskami, o których mowa w pkt
         1,
        z uwzględnieniem zasad bezpieczeństwa ruchu lotniczego.",
   b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     "5. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z Ministrem
       Obrony Narodowej oraz ministrem właściwym do spraw wewnętrznych,
       określi, w drodze rozporządzenia, państwowe organy kierownictwa,
       kontroli i nadzoru ruchu lotniczego (organy ruchu lotniczego), a także
       organy współdziałające przy zabezpieczaniu i obsłudze tego ruchu, oraz
       ustali zakres i szczegółowe zasady ich działania.";
9) w art. 48 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
   "2. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z Ministrem Obrony
     Narodowej, ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem
     właściwym do spraw łączności, określi, w drodze rozporządzenia, wyjątki od
     zakazów wymienionych w ust. 1, dotyczące w szczególności:
     1) wykonywania lotów akrobacyjnych w wyznaczonej strefie lotów
       akrobacyjnych nad osiedlem lub innym skupiskiem ludności, z
       uwzględnieniem najmniejszej dopuszczalnej wysokości takich lotów,
     2) wykonywania lotów próbnych nad osiedlem lub innym skupiskiem ludności
       przy zachowaniu bezpiecznej wysokości,
     3) wykonywania zrzutów, zgodnie z zadaniem lotu,
     4) wykonywania zdjęć fotograficznych w polskiej przestrzeni powietrznej, z
       uwzględnieniem warunków dopuszczalności ich wykonywania,
     5) używania znajdujących się na statku powietrznym urządzeń
       telekomunikacyjnych w zakresie nie utrudniającym przekazywania i
       odbierania wiadomości bezpośrednio związanych z bezpieczeństwem statku
       powietrznego, mając na uwadze bezkolizyjne przekazywanie i odbieranie
       wiadomości bezpośrednio związanych z bezpieczeństwem statku
       powietrznego.";
10) w art. 50 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
   "2. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z Ministrem Obrony
     Narodowej, ministrem właściwym do spraw wewnętrznych oraz ministrem
     właściwym do spraw zdrowia określa, w drodze rozporządzenia, organy
     upoważnione do przeprowadzania poszukiwań i organizowania akcji
     ratowniczej w razie zaginięcia lub innego wypadku statku powietrznego,
     zagrożenia bezpieczeństwa albo przymusowego lądowania statku powietrznego
     poza lotniskiem, a także organy upoważnione do przeprowadzania badań
     okoliczności i przyczyn wypadków lotniczych oraz zadania i tryb
     postępowania tych organów ze szczególnym uwzględnieniem obowiązków
     jednostek  biorących udział w poszukiwaniach i organizowaniu akcji
     ratowniczej.";
11) art. 53 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 53. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, lotniska, na
           których mogą być wykonywane starty i lądowania statków powietrznych
           w ruchu międzynarodowym, mając na uwadze zapewnienie warunków
           bezpieczeństwa.".
    
                                    Art. 11.
W ustawie z dnia 29 czerwca 1963 r. o zagospodarowaniu wspólnot gruntowych
(Dz.U. Nr 28, poz. 169, z 1982 r. Nr 11, poz. 80, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 oraz
z 1998 r. Nr 106, poz. 668) art. 15 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 15. 1. Spółka jest osobą prawną i działa na podstawie statutu.
           2. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi, w drodze
            rozporządzenia, wzór statutu spółki, biorąc pod uwagę wymagania, o
            których mowa w art. 17.".
    
                                    Art. 12.
W ustawie z dnia 13 listopada 1963 r. o zwalczaniu chorób zakaźnych (Dz.U. Nr
50, poz. 279, z 1971 r. Nr 12, poz. 115, z 1974 r. Nr 47, poz. 280, z 1989 r. Nr
35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1997 r. Nr 60, poz. 369, z 1998 r. Nr
106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 20 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
     "6. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem
       właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, zasady
       wynagradzania pracowników zakładów opieki zdrowotnej oraz innych osób
       powołanych do pracy przy zwalczaniu epidemii, w tym w szczególności:
           1) wynagrodzenie pracowników oraz innych osób powołanych wyłącznie
            do pracy przy zwalczaniu epidemii,
           2) wynagrodzenie pracowników medycznych oraz innych osób powołanych
            do wykonywania dodatkowo poza godzinami pracy zadań związanych ze
            zwalczaniem epidemii.";
2) w art. 22 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. Minister Obrony Narodowej oraz minister właściwy do spraw wewnętrznych
       - każdy w swoim zakresie działania - w porozumieniu z ministrem
       właściwym do spraw zdrowia, określą, w drodze rozporządzenia:
           1) organy i zakłady właściwe do wykonywania zadań określonych w
            ustawie oraz sposób wykonywania tych zadań w stosunku do osób
            uprawnionych do korzystania ze świadczeń służby zdrowia podległych
            tym ministrom, jak również w stosunku do innych osób zamieszkałych
            na terenach obiektów wojskowych, uwzględniając w szczególności
            określenie rodzaju zakładów i organów, o których mowa w przepisach
            ustawy, trybu przeciwdziałania powstaniu chorób zakaźnych, rodzaju
            dokumentacji oraz zasad wynagradzania osób powołanych do prac przy
            zwalczaniu chorób zakaźnych;
           2) zasady współpracy organów, o których mowa w pkt 1, z organami
            podległymi ministrowi właściwemu do spraw zdrowia w zakresie
            czynności związanych ze zwalczaniem chorób zakaźnych, w tym
            instytucje współpracujące, zasady i zakres współpracy.";
3) art. 23  i 24 otrzymują brzmienie:
   "Art. 23. 1. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z
            ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze
            rozporządzenia:
             1)   warunki   higieniczno-sanitarne   w   przewozach   kolejowych,
               drogowych i lotniczych oraz na terenach kolejowych,
             2)  zasady  wykonywania  nadzoru  nad przestrzeganiem  warunków,  o
               których mowa w pkt 1.
           2. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem
            właściwym do spraw transportu, określi, w drodze rozporządzenia:
             1)    warunki   higieniczno-sanitarne   w   morskich   portach    i
               przystaniach,
             2)  zasady  wykonywania  nadzoru  nad przestrzeganiem  warunków,  o
               których mowa w pkt 1.
   Art. 24. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem
          właściwym do spraw rolnictwa, określi, w drodze zarządzenia,
          szczegółowe zasady współpracy podległych im organów w zakresie
          zwalczania chorób zakaźnych, które mogą być przenoszone ze zwierząt
          kręgowych na ludzi lub z ludzi na zwierzęta kręgowe, w szczególności:
             1) wykaz chorób, których współpraca dotyczy,
             2) jednostkę zobowiązaną do współpracy,
             3) zakres współpracy.".
                                        
                                    Art. 13.
W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym
(Dz.U. Nr 23, poz. 150, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1989 r. Nr 20, poz. 107 i
Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 oraz z 1998 r. Nr 162, poz. 1116)
wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. Rada Ministrów może uznać, w drodze rozporządzenia, za uzdrowisko
       miejscowość (miasto, gminę lub część gminy), uwzględniając posiadanie
       warunków niezbędnych do prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego.";
2) w art. 3 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     "5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
       wzorcowy statut uzdrowiska, w tym w szczególności organizację i
       szczegółowe zasady działania uzdrowiska.";
3) w art. 4 w ust. 4 wyrazy "Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej" zastępuje
  się wyrazami "Radę Ministrów";
4) w art. 6:
   a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
       typowe rodzaje zakładów oraz urządzeń lecznictwa uzdrowiskowego,
       uwzględniając w szczególności zakres ich zadań.",
   b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
     "4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
       sposób wykorzystania warunków naturalnych w poszczególnych uzdrowiskach
       do leczenia uzdrowiskowego uwzględniając w szczególności walory
       klimatyczne i naturalne zasoby lecznicze terenu.";
5) w art. 9 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
           1) szczegółowy zakres działania organów określonych w ust. 1 pkt 1-4
            w dziedzinie prowadzenia zakładów i urządzeń lecznictwa
            uzdrowiskowego, uwzględniając w szczególności cel działania oraz
            specyfikę tego leczenia,
         2) zakres i formy współdziałania ministra właściwego do spraw zdrowia
           i jego organów oraz innych organów i instytucji prowadzących zakłady
           i urządzenia lecznictwa uzdrowiskowego oraz obiekty wypoczynku,
           uwzględniając w szczególności dążenie do pełnego wykorzystania
           naturalnych i innych właściwości uzdrowisk dla potrzeb lecznictwa
           uzdrowiskowego, wypoczynku i turystyki.".
                                        
                                    Art. 14.
W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji
(Dz.U. 1991 r. Nr 36, poz. 161, z 1992 r. Nr 20, poz. 78, z 1993 r. Nr 28, poz.
127, z 1995 r. Nr 85, poz. 426, z 1996 r. Nr 43, poz. 189, Nr 146, poz. 680, z
1997 r. Nr 137, poz. 926 i Nr 141, poz. 943 i 944 oraz z 1998 r. Nr 162, poz.
1126) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 6 § 2 otrzymuje brzmienie:
    "§2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
       rozporządzenia, sposób postępowania wierzycieli należności pieniężnych
       przy podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, uwzględniając wymogi
       dotyczące kontroli terminowości zapłaty zobowiązań pieniężnych,
       obowiązek sporządzania i doręczania upomnień a ponadto konieczność
       powiadamiania organu egzekucyjnego o zmianach wysokości i terminu
       płatności egzekwowanej należności.";
2) w art. 46:
   a) w § 1 wyrazy "Policji lub Straży Granicznej" zastępuje się wyrazami
     "Policji, Straży Granicznej lub Urzędu Ochrony Państwa",
   b) § 3 otrzymuje brzmienie:
     "§3. Sposób udzielania pomocy organowi egzekucyjnemu i egzekutorowi przy
       wykonywaniu czynności egzekucyjnych, przypadki, w których wymagana jest
       pomoc organów, sposób postępowania, tryb występowania o udzielenie
       pomocy, sposób jej realizacji, a także sposób dokumentowania
       wykonywanych czynności i rozliczania ich kosztów określi, w drodze
       rozporządzenia:
           1) Minister Obrony Narodowej - w przypadku udzielania pomocy przez
            Żandarmerię Wojskową lub wojskowe organy porządkowe,
           2) minister właściwy do spraw wewnętrznych - w przypadku udzielania
            pomocy przez Policję lub Straż Graniczną,
           3) Prezes Rady Ministrów - w przypadku udzielania pomocy przez Urząd
            Ochrony Państwa.";
3) w art. 50 § 3 otrzymuje brzmienie:
    "§3. Sposób asystowania przy wykonywaniu czynności egzekucyjnych,
       uwzględniając w szczególności przypadki i miejsca, w których wymagana
       jest asysta organów, sposób postępowania przy wykonywaniu asysty, tryb
       powiadamiania właściwych organów, wymagane dokumenty, sposób
       dokumentowania wykonywanych czynności i rozliczania ich kosztów,
       określi, w drodze rozporządzenia:
           1) Minister Obrony Narodowej - w przypadku wykonywania asysty przez
            Żandarmerię Wojskową lub wojskowe organy porządkowe,
           2) minister właściwy do spraw wewnętrznych - w przypadku wykonywania
            asysty przez Policję lub Straż Graniczną,
           3) Prezes Rady Ministrów - w przypadku wykonywania asysty przez
            Urząd Ochrony Państwa.";
4) w art. 85:
   a) w § 1 skreśla się zdanie czwarte,
   b) dodaje się § 1a w brzmieniu:
      "§1a. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, w porozumieniu z
          ministrem właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze
          rozporządzenia, tryb zawiadamiania o zajęciu wkładu oszczędnościowego
          placówek banku, placówek pocztowych i innych placówek obsługujących
          obrót oszczędnościowy oraz moment w którym zawiadomienie to uważa się
          za dokonane w stosunku do placówek obsługujących obrót
          oszczędnościowy innych niż oddział banku prowadzący rachunek wkładu,
          uwzględniając potrzebę jak najszybszego wstrzymania wypłat z zajętego
          rachunku oraz prawidłowego orzekania o odpowiedzialności placówek za
          dokonane wypłaty.".
                                        
                                    Art. 15.
W ustawie z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
(Dz.U. Nr 24, poz. 110, z 1982 r. Nr 31, poz. 215, z 1991 r. Nr 22, poz. 93, z
1994 r. Nr 79, poz. 362, z 1996 r. Nr 34, poz. 146 i Nr 43, poz. 189, z 1997 r.
Nr 41, poz. 255 i Nr 106, poz. 678 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 48, poz.
554) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 9:
   a) w ust. 1 skreśla się zdanie drugie,
   b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
          "2. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do
            spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia,
            organizacje społeczne zwolnione od opłat sądowych w sprawach
            cywilnych i rodzaje spraw, których dotyczy to zwolnienie,
            uwzględniając przede wszystkim statutowe cele działalności danej
            organizacji i możliwości oraz potrzeby realizacji tych celów na
            drodze postępowania cywilnego.";
2) w art. 45 ust 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do
       spraw finansów publicznych, określi, w drodze rozporządzenia, koszty
       sądowe w postępowaniu przy zakładaniu ksiąg wieczystych, uwzględniając w
       szczególności rodzaj i wysokość wpisu oraz wydatki ponoszone w związku z
       postępowaniem.".
                                        
                                    Art. 16.
W ustawie z dnia 25 listopada 1970 r. o warunkach zdrowotnych żywności i
żywienia (Dz.U. Nr 29, poz. 245, z 1971 r. Nr 12, poz. 115, z 1985 r. Nr 12,
poz. 49, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1992 r. Nr 33, poz. 144, Nr 91, poz. 456,
z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 60, poz. 369, Nr 88, poz. 554 oraz z 1998 r. Nr
106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 21 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
       obowiązki zakładów żywienia zbiorowego i zakładów wprowadzających do
       obrotu wyroby garmażeryjne w zakresie przechowywania próbek wydawanych
       lub sprzedawanych środków spożywczych, w tym zwłaszcza szczegółowe
       zasady i sposób pobierania i przechowywania próbek potraw oraz osoby
       uprawnione do ich pobierania. ";
2) art. 23 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 23. Pracownicy inspektoratów weterynarii lub stacji sanitarno-
          epidemiologicznych wykonują nadzór, o którym mowa w art. 22 ust. 3 i
          3a, na podstawie pisemnego upoważnienia właściwego organu Inspekcji
          Weterynaryjnej albo Inspekcji Sanitarnej.";
3) w art. 28 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
    "1a. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze
       rozporządzenia, sposób postępowania przy pobieraniu próbek oraz przy
       badaniach i ocenie jakości zdrowotnej środka spożywczego, w razie braku
       norm lub przepisów wydanych na innej podstawie, uwzględniając sposób
       pobierania i przechowywania próbek oraz osoby uprawnione do ich
       pobierania.";
4) w art. 34 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do
       spraw zdrowia, ministrem właściwym do spraw rolnictwa oraz ministrem
       właściwym do spraw gospodarki, określi, w drodze rozporządzenia, sposób
       wykonywania nadzoru sanitarnego przez Wojskową Inspekcję Weterynaryjną
       nad zakładami zaopatrującymi wojsko w środki spożywcze, określając w
       szczególności uprawnienia wojskowych inspektoratów weterynaryjnych,
       zakres i częstotliwość dokonywania kontroli oraz zasady współdziałania z
       Inspekcją Weterynaryjną.".
                                        
                                    Art. 17.
W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz.
94, Nr 106, poz. 668 i Nr 113, poz. 717, z 1999 r. Nr 99, poz. 1152 oraz z 2000
r. Nr 19, poz. 239 i Nr 43, poz. 489) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 77{1} wyrazy "art. 77{2}-77{4}" zastępuje się wyrazami "art. 77{2}-
  77{5}";
2) w art. 77{4} w zdaniu wstępnym wyraz "zarządzenia" zastępuje się wyrazem
  "rozporządzenia" oraz skreśla się pkt 2;
3) dodaje się art. 77{5} w brzmieniu:
   "Art. 77{5}. §1. Pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie
             służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba
             pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy przysługuje zwrot
             kosztów związanych z podróżą służbową.
           §2. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze
             rozporządzenia, szczegółowe zasady ustalania oraz wysokość
             należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej
             na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, w szczególności w
             zakresie diet oraz zwrotu kosztów przejazdów, noclegów i innych
             udokumentowanych wydatków.";
4) w art. 237 § 2-4 otrzymują brzmienie:
      "§2. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia,
         wzór protokołu ustalenia okoliczności i przyczyn wypadku przy pracy
         zawierający dane dotyczące poszkodowanego, składu zespołu
         powypadkowego, wypadku i jego skutków, stwierdzenie że wypadek jest
         lub nie jest wypadkiem przy pracy oraz wnioski i zalecane środki
         profilaktyczne, a także pouczenie dla stron postępowania
         powypadkowego.
       §3. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia,
         wzór statystycznej karty wypadku przy pracy, uwzględniając dane
         dotyczące pracodawcy, poszkodowanego, wypadku przy pracy, a także jego
         skutków oraz sposób i terminy jej sporządzania i przekazywania do
         właściwego urzędu statystycznego.
      §4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
           1) sposób dokumentowania chorób zawodowych i skutków tych chorób, a
            także prowadzenia rejestrów chorób zawodowych, uwzględniając w
            szczególności wzory dokumentów stosowanych w postępowaniu
            dotyczącym tych chorób oraz dane objęte rejestrem,
           2) wytyczne diagnostyczno-orzecznicze i kryteria rozpoznawania
            chorób zawodowych, uwzględniając w szczególności rodzaj choroby
            oraz czynniki szkodliwe i uciążliwe wywołujące te choroby.".
                                        
                                    Art. 18.
W ustawie z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne (Dz.U. Nr 38, poz. 230, z
1980 r. Nr 3, poz. 6, z 1983 r. Nr 44, poz. 201, z 1989 r. Nr 26, poz. 139 i Nr
35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 39, poz. 222, z 1991 r. Nr 32, poz.
131 i Nr 77, poz. 335, z 1993 r. Nr 40, poz. 183, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z
1995 r. Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 47, poz. 299,
Nr 88, poz. 554 i Nr 133, poz. 885, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, oraz z 2000 r.
Nr 12, poz. 136) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 19:
   a) ust. 2 skreśla się,
   b) ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
          "3. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, w porozumieniu z
            Ministrem Obrony Narodowej, ministrem właściwym do spraw rozwoju
            wsi, ministrem właściwym do spraw środowiska i ministrem właściwym
            do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, sposób i
            tryb sprawowania nadzoru i kontroli w zakresie gospodarki wodnej i
            urządzeń wodnych, pozostających w użytkowaniu Sił Zbrojnych, oraz
            zakres i tryb udzielania organom administracji państwowej
            informacji w tym zakresie.
           4. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, dla realizacji
            zadań z zakresu gospodarki wodnej, może, w drodze rozporządzenia,
            tworzyć, łączyć, dzielić i znosić jednostki organizacyjne,
            określając szczegółowy zakres zadań, tryb i zasady działania,
            siedzibę oraz obszary ich działania. Przy wydawaniu rozporządzenia
            minister właściwy do spraw gospodarki wodnej będzie się kierował
            podziałem hydrograficznym kraju, koniecznością utrzymania majątku
            Skarbu Państwa związanego z gospodarką wodną, rodzajem zadań i
            kompetencji w zakresie gospodarki określonych w ustawie oraz
            potrzebą koordynacji działań o znaczeniu ponadregionalnym,
            zwłaszcza w zakresie programowania i planowania w gospodarce
            wodnej.";
   c) dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
          "6. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej może, w drodze
            zarządzenia, powoływać organy opiniodawcze i doradcze w zakresie
            ochrony wód i gospodarki wodnej, określając ich nazwę, skład
            osobowy, cel powołania, zakres i tryb działania, a także zasady
            wynagradzania za uczestnictwo w nich, kierując się koniecznością
            konsultacji społecznych w zakresie programów rozwoju zasobów
            wodnych.";
2) w art. 31 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
     "4. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem
       właściwym do spraw gospodarki wodnej, określi, w drodze rozporządzenia:
           1) wymagania, jakim powinien odpowiadać operat wodnoprawny,
            uwzględniając część opisową i graficzną operatu wodnoprawnego oraz
            wymagania niezbędne dla racjonalnego wykorzystywania zasobów
            środowiska i racjonalnej gospodarki wodnej,
           2) sposób rejestracji i prowadzenia obserwacji wydajności ujęć wód
            podziemnych, uwzględniając wymagania dotyczące okresowych pomiarów
            wydajności ujęcia i poziomu zwierciadła wody,
           3) wzory karty rejestracyjnej i książki eksploatacyjnej ujęcia wody
            podziemnej oraz instrukcje ich prowadzenia, uwzględniając wymogi
            dokumentowania danych niezbędnych do kontroli warunków i przebiegu
            eksploatacji ujęcia,
           4) sposób ustawiania i utrzymywania wodnych urządzeń pomiarowych, w
            tym wymagania zapewniające kontrolę przestrzegania warunków
            pozwolenia wodnoprawnego oraz prowadzenie hydrograficznej
            obserwacji wód,
           5) sposób ustawiania na brzegach wód znaków żeglugowych i ich
            utrzymywania, uwzględniając wymagania bezpieczeństwa żeglugi.";
3) art. 56 otrzymuje brzmienie:
      "Art. 56. 1. Za szczególne korzystanie z wód, a także za korzystanie ze
             stanowiących własność państwa urządzeń wodnych pobiera się opłaty.
         2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód Narodowego
           Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, wojewódzkich
           funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej, powiatowych
           funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej oraz gminnych
           funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej.
         3. Opłaty za pobór wody i wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi
           ustala i pobiera wojewoda na podstawie informacji, którą zakład jest
           obowiązany złożyć w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku, a
           jeżeli produkcja zakładu ma charakter okresowy - w terminie 15 dni
           po zakończeniu każdego okresu, w którym zakład prowadził produkcję.
         4. Informacja, o której mowa w ust. 3, powinna zawierać dane o ilości
           pobranej wody powierzchniowej i podziemnej, ilości, rodzaju, stanie
           i składzie odprowadzanych do wód lub do ziemi ścieków oraz ładunku
           zawartych w nich zanieczyszczeń, określonych wskaźnikami:
           pięciodobowym biochemicznym zapotrzebowaniem tlenu (BZT5),
           chemicznym zapotrzebowaniem tlenu oznaczonym metodą dwuchromianową
           (ChZT), zawiesiną ogólną, sumą jonów chlorków i siarczanów, sumą
           metali ciężkich, fenolami lotnymi.
         5. Skład ścieków wprowadzanych do wód lub do ziemi ustala się w
           miejscu wylotu ścieków z urządzeń oczyszczających lub kolektorów
           zakładów, z tym że w przypadku wprowadzania wód chłodniczych razem
           ze ściekami skład ścieków ustala się przed ich zmieszaniem.
         6. Jeżeli zakład nie złoży w terminie informacji, o której mowa w ust.
           3 i 4, albo złoży informację nasuwającą zastrzeżenia, decyzję w
           sprawie opłaty, o której mowa w ust. 3, wydaje się na podstawie
           ustaleń dokonanych przez organ pobierający opłatę.
         7. W razie niezłożenia informacji w terminie, o którym mowa w ust. 3,
           organ ustalający opłatę stosuje stawki obowiązujące w dniu wszczęcia
           postępowania.
         8. Opłaty za korzystanie z urządzeń wodnych, żeglugę i spław oraz
           wydobywanie z wód żwiru, piasku i innych materiałów ustala i pobiera
           dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, na podstawie
           informacji, którą zakład prowadzący działalność żeglugową obejmującą
           przewóz osób lub towarów w celach zarobkowych i na własny rachunek
           lub zakład wydobywający z wód żwir, piasek i inne materiały, jest
           obowiązany składać za każdy miesiąc uprawiania żeglugi lub
           prowadzenia wydobycia, w terminie do 15 dnia następnego miesiąca.
         9. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
           1) wysokość stawki opłat za pobór m{3} wody,
           2) rodzaje zanieczyszczeń, za których wprowadzanie do wód lub do
             ziemi pobiera się opłaty oraz stawki tych opłat za kg ładunku lub
             za m{3} ścieków,
           3) wysokość stawki opłat za korzystanie z urządzeń wodnych, żeglugę
             i spław oraz za wydobywanie z wód żwiru, piasku i innych
             materiałów.
         10. Rada Ministrów ustalając stawki opłat za pobór wody, o których
           mowa w ust. 9 pkt 1, uzależni ich wysokość od tego, czy woda jest
           powierzchniowa, czy podziemna oraz od jej jakości, a także kierować
           się będzie wielkością zasobów wodnych możliwych do wykorzystania w
           poszczególnych dorzeczach oraz kosztem uzyskania wód z tych zasobów.
           Rada Ministrów może zróżnicować stawki opłat za pobór wody dla
           poszczególnych dorzeczy lub ich części. Maksymalna stawka opłaty za
           pobór wody podziemnej nie może być wyższa niż 10 promili najniższego
           wynagrodzenia za pracę pracowników, określonego na podstawie
           odrębnych przepisów, a za pobór wody powierzchniowej nie może być
           wyższa niż 5 promili tego wynagrodzenia.
         11. Rada Ministrów wskazując rodzaje zanieczyszczeń i ustalając stawki
           opłat za ich wprowadzanie do wód lub do ziemi, o których mowa w ust.
           9 pkt 2, kierować się będzie szkodliwością tych zanieczyszczeń dla
           środowiska wodnego oraz potrzebą zapewnienia szczególnej ochrony
           zasobów wód podziemnych oraz wód jezior. Maksymalna stawka opłaty za
           wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi nie może być wyższa niż:
           1) za 1 kg zanieczyszczeń zawartych w ściekach wprowadzanych do wód
             lub do ziemi - 10%,
           2) za 1 dm{3} wód chłodniczych - 0,5%
             - najniższego wynagrodzenia za pracę pracowników, określonego na
             podstawie odrębnych przepisów dla roku poprzedniego.
         12. Realizując upoważnienie, o którym mowa w ust. 9 pkt 3, Rada
           Ministrów będzie się kierować rodzajem i wielkością obiektów
           pływających, masą przewożonych towarów, ilością miejsc pasażerskich
           oraz nośnością wymierzoną, rodzajem i wielkością obiektów
           pływających oraz porą korzystania z tych urządzeń, uwzględniając
           komu zostało powierzone utrzymanie poszczególnych odcinków
           śródlądowych dróg wodnych oraz urządzeń wodnych, mając na względzie,
           że maksymalna stawka opłaty za:
           1) żeglugę pustych statków towarowych i barek nie może być wyższa
             niż 0,5 grosza za jeden tonokilometr nośności wymierzonej, a
             statków pasażerskich i wycieczkowych - 2,5 grosza za iloczyn
             jednego miejsca na statku i każdego kilometra przebytej drogi
             wodnej,
           2) przewóz towarów oraz holowanie i spław drewna nie może być wyższa
             niż 2 grosze za jeden tonokilometr,
           3) jedno przejście przez śluzę lub pochylnię w godzinach 7.00 -
             16.00 nie może być wyższa niż 2% najniższego wynagrodzenia za pracę
             pracowników, określonego na podstawie odrębnych przepisów, a w
             godzinach 16.00-7.00 - 4% tego wynagrodzenia,
           4) wydobywanie z wód żwiru piasku i innych materiałów nie może być
             wyższa niż 5% ceny zbytu tych materiałów.
         13. Opłaty, o których mowa w ust. 1, nie uiszczone w wyznaczonym
           terminie, podlegają wraz z odsetkami za zwłokę przymusowemu
           ściągnięciu w trybie określonym w przepisach o postępowaniu
           egzekucyjnym w administracji.";
4) w art. 56a:
   a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. Termin uiszczania opłat, o których mowa w art. 56 ust. 1, wynosi 14
       dni od dnia, w którym decyzja ustalająca opłatę stała się ostateczna, z
       zastrzeżeniem ust. 3.",
   b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
     "3. Opłatę za korzystanie ze śluzy lub pochylni przez statki, o których
       mowa w art. 56c ust. 3 pkt 1, pobiera się w miejscu śluzowania lub
       przejścia przez pochylnię. Za pobraną opłatę wystawia się potwierdzenie
       jej uiszczenia.";
5) w art. 56b:
   a) w ust. 1 wyraz "wysokości" zastępuje się wyrazem "ustalenia",
   b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Opłaty nie pobiera się po upływie 5 lat od dnia uprawomocnienia się
       decyzji w sprawie jej ustalenia.";
6) dodaje się art. 56c i 56d w brzmieniu:
      "Art. 56c. 1. Zwolniony z opłat jest pobór wody:
           1) wykorzystanej do celów, o których mowa w art. 46,
           2) dokonywany dla potrzeb przerzutów wody,
           3) dla potrzeb energetyki wodnej pod warunkiem zwrotu takiej samej
             ilości wody o co najmniej nie gorszej jakości, w odległości do 1,5
             km od miejsca jej poboru,
           4) dla potrzeb związanych z wytwarzaniem energii cieplnej lub
             elektrycznej pod warunkiem, że jest to woda powierzchniowa zużywana
             zwrotnie,
           5) dla potrzeb pozyskania energii cieplnej za pomocą pomp cieplnych,
             wykorzystujących energię wody podziemnej, pod warunkiem zwrotu do
             wód podziemnych takiej samej ilości wody o co najmniej nie gorszej
             jakości,
           6) dla potrzeb chowu lub hodowli ryb, pod warunkiem, że pobór ten
             oraz odprowadzanie wykorzystanej wody jest zgodne z pozwoleniem
             wodnoprawnym,
           7) dla potrzeb nawadniania użytków rolnych i leśnych,
           8) pochodzącej z odwodnienia gruntów, obiektów lub wykopów
             budowlanych oraz zakładów górniczych.
         2. Zwolnione z opłat jest wprowadzanie:
           1) do ziemi - ścieków w celu rolniczego wykorzystania, w przypadku
             posiadania pozwolenia wodnoprawnego na takie ich wykorzystanie,
           2) do wód - zużytych wód chłodniczych oraz z obiegów chłodzących,
             jeżeli ich temperatura nie przekracza +26oC, albo naturalnej
             temperatury wody gdy temperatura ta jest wyższa niż +26oC,
           3) do wód - wód zasolonych, jeżeli wartość sumy jonów chlorków i
             siarczanów w tych wodach nie przekracza 500 mg na litr,
           4) do wód lub do ziemi - wód opadowych.
         3. Z opłat za korzystanie z urządzeń wodnych, za żeglugę i spław
           zwolnione są:
           1) statki do 15 ton nośności, w tym łodzie sportowo-turystyczne, z
             tym że zwolnienie nie dotyczy opłat za korzystanie ze śluz lub
             pochylni,
           2) statki jednostek organizacyjnych właściciela wód lub urządzeń
             wodnych zlokalizowanych na wodach,
           3) statki jednostek sił zbrojnych, jednostek organizacyjnych
             podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz
             jednostek ratowniczych,
           4) statki inspektoratów żeglugi śródlądowej,
           5) statki Państwowej Straży Rybackiej i Społecznej Straży Rybackiej,
           6) statki urzędów morskich,
           7) promy leżące w ciągach wód publicznych.
         4. Dla uczniów szkół podstawowych, gimnazjów i szkół
           ponadgimnazjalnych ogólnokształcących i zawodowych, słuchaczy
           zakładów kształcenia nauczycieli oraz dla studentów szkół wyższych
           opłatę za korzystanie ze śluzy lub pochylni obniża się o połowę.
      Art. 56d. 1. Stawki opłat, o których mowa w art. 56, podlegają z dniem 1
             stycznia każdego roku kalendarzowego podwyższeniu w stopniu
             odpowiadającym wskaźnikowi zmian cen towarów i usług
             konsumpcyjnych planowanemu w ustawie budżetowej na ten rok.
         2. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, w porozumieniu z
           ministrem właściwym do spraw środowiska, nie później niż w terminie
           do dnia 30 listopada ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku
           Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski", wysokość
           stawek opłat na rok następny uwzględniając dotychczasowe zmiany
           wysokości stawek oraz zasadę, o której mowa w ust. 1.";
7) w art. 63 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
     "4. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem
       właściwymi do spraw rozwoju wsi, określi, w drodze rozporządzenia:
           1) wymagania jakim powinny odpowiadać ścieki przeznaczone do
            rolniczego wykorzystania,
           2) warunki położenia gruntów, na których stosowane jest rolnicze
            wykorzystanie ścieków oraz dopuszczalne zawartości metali ciężkich
            w wierzchniej warstwie gruntów
       - uwzględniając potrzebę ochrony zdrowia ludzi i zwierząt oraz ochrony
       wód powierzchniowych i podziemnych przed zanieczyszczeniem .";
8) w art. 64 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem
       właściwym do spraw gospodarki wodnej oraz ministrem właściwym do spraw
       transportu, określi, w drodze rozporządzenia, zasady usuwania ścieków ze
       statków i obiektów określonych w ust. 1, uzależniając wymagania usuwania
       ścieków od przeznaczania, rozmiarów i mocy silnika statku, a w razie
       potrzeby określając termin dostosowania statku do wymagań ustalonych w
       rozporządzeniu.";
9) w art. 117 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     "5. Minister właściwy do spraw gospodarki wodnej, w porozumieniu z
       ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi oraz ministrem właściwym do
       spraw środowiska, określi, w drodze rozporządzenia, wzorcowe statuty
       poszczególnych rodzajów spółek wodnych i ich związków, uwzględniając
       postanowienia dotyczące celów spółki i środków do ich osiągnięcia.".
                                        
                                    Art. 19.
W ustawie z dnia 21 grudnia 1978 r. o odznakach i mundurach (Dz.U. Nr 31, poz.
130, z 1998 r. Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) wprowadza się
następujące zmiany:
1) art. 11 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 11. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, ustanawia mundury,
           określa osoby uprawnione do ich noszenia oraz wzór i kolor
           munduru.";
2) w art. 12:
   a) w ust. 1 w pkt 2 po wyrazie "Policji," dodaje się wyrazy "Straży
     Granicznej,",
   b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister Obrony Narodowej w odniesieniu do munduru wojskowego, a
       minister właściwy do spraw wewnętrznych w odniesieniu do munduru
       policyjnego i Straży Granicznej mogą wprowadzić, w drodze rozporządzeń,
       zakaz używania munduru lub jego części, chociażby nawet zostały one
       pozbawione oznak określonych w przepisach o ustanowieniu munduru,
       uwzględniając obowiązujące wzory umundurowania wyjściowego i polowego
       stosowanego w Siłach Zbrojnych, Policji i Straży Granicznej.".
    
                                    Art. 20.
W ustawie z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej
Polskiej (Dz.U. Nr 7, poz. 18, z 1985 r. Nr 23, poz. 100, z 1990 r. Nr 10, poz.
60 i Nr 34, poz. 199, z 1996 r. Nr 73, poz. 350, z 1997 r. Nr 141, poz. 943 oraz
z 1998 r. Nr 162, poz. 1126) w art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze
       rozporządzenia, szczegółowe zasady dotyczące postępowania w sprawach, o
       których mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględniając praktykę i zwyczaje
       istniejące w państwie przyjmującym, określając sytuację w których
       podnoszenie flagi państwowej jest obowiązkowe oraz określając
       szczegółowo jej usytuowanie.".
                                        
                                    Art. 21.
W ustawie z dnia 26 lutego 1982 r. o cenach (Dz.U. z 1988 r. Nr 27, poz. 195, z
1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 100, poz. 442, z 1993 r. Nr 11, poz. 50, z
1994 r. Nr 111, poz. 536, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 54, poz. 348
i Nr 160, poz. 1085, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136,
Nr 62, poz. 718 i Nr 73, poz. 852) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. W szczególnie uzasadnionych wypadkach minister właściwy do spraw
       finansów publicznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
       gospodarki, może określić, w drodze rozporządzenia, towary i usługi, na
       które ustala się ceny regulowane, z wyjątkiem towarów i usług, na które
       ustala się ceny urzędowe.";
2) w art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz towarów i
       usług, na które ustala się ceny urzędowe (art. 3 ust. 2).";
3) w art. 10 skreśla się ust. 2;
4) w art. 12:
   a) ust 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w
       drodze rozporządzenia, jednolite dla wszystkich jednostek gospodarczych
       metody kosztorysowania obiektów i robót budowlanych, w tym rodzaje
       kosztorysów i podstawy ich sporządzania.",
   b) skreśla się ust. 3-5;
5) art. 14 skreśla się;
6) w art. 15:
   a) ust. 6 otrzymuje brzmienie:
     "6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze
       rozporządzenia:
         1) wprowadzić obowiązek stosowania marż urzędowych,
         2) ustalić średnie wskaźniki marż umownych,
          uwzględniając przeciwdziałanie nadmiernemu wzrostowi marż umownych,
           rodzaje towarów i usług objętych ograniczeniami oraz okres
           obowiązywania ograniczeń.",
   b) ust. 8 skreśla się;
7) w art. 16 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     "5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w porozumieniu z
       właściwymi ministrami, po zasięgnięciu opinii Prezesa Polskiego Komitetu
       Normalizacji Miar i Jakości, określi, w drodze rozporządzenia, branżowe
       minimalne opusty cen umownych dla:
         1) niższych klas jakości (gatunków, stopni, wyrobów) przewidzianych w
           normach lub innych przepisach dla poszczególnych towarów,
         2) wyrobów o jakości niższej od wymaganej normą, dopuszczonych do
           obrotu na podstawie odstępstwa od normy.";
8) w art. 17 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem
       właściwym do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa
       Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, może określić, w drodze
       rozporządzenia, towary przeznaczone do sprzedaży detalicznej, których
       oznaczenie ceną urzędową, regulowaną lub umowną może nastąpić w inny
       sposób niż bezpośrednio na towarze, lub towary niewymagające oznaczenia
       ceną, uwzględniając w szczególności specyfikę towaru oraz inny sposób
       określenia jego wartości.";
9) w art. 25 skreśla się ust. 2.
                                        
                                    Art. 22.
W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i
przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. Nr 35, poz. 230, z 1984 r. Nr 34, poz.
184, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz.
198 i Nr 73, poz. 431, z 1991 r. Nr 73, poz. 321 i Nr 94, poz. 419, z 1993 r. Nr
40, poz. 184, z 1996 r. Nr 127, poz. 593, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 113,
poz. 732 i Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 12,
poz. 136) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 14 ust. 8 otrzymuje brzmienie:
     "8. Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze
       rozporządzenia, wypadki i okoliczności, w których, uwzględniając
       zwyczaje międzynarodowe, dopuszczalne jest podawanie i spożywanie
       nieznacznej ilości napojów alkoholowych,.";
2) w art. 36 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do
       spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i
       tryb sprawowania kontroli, o której mowa w ust. 1, określając
       szczegółowy zakres zagadnień podlegających kontroli, formy wykonywania
       kontroli, sposób dokumentowania jej przebiegu i wyników oraz
       postępowanie pokontrolne, w tym tryb przekazywania rezultatów kontroli
       zainteresowanym podmiotom, a zwłaszcza kontrolowanym jednostkom
       organizacyjnym i ich jednostkom nadrzędnym.".
                                        
                                    Art. 23.
W ustawie z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach
(Dz.U. Nr 38, poz. 173, z 1989 r. Nr 34, poz. 178, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i
Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr
106, poz. 668 i Nr 155, poz. 1016 oraz z 2000 r. Nr 48, poz. 546) wprowadza się
następujące zmiany:
1) w art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
       określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb ustalania
       oraz wypłaty ekwiwalentu, uwzględniając koszty przechowywania,
       zabezpieczania przed zniszczeniem i utratą oraz konserwacji materiałów
       archiwalnych.";
2) w art. 16:
   a) w ust. 1 dodaje się zdanie drugie w brzmieniu:
         "Udostępnianie materiałów archiwalnych dla powyższych potrzeb jest
         bezpłatne.",
   b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
       ustala, w drodze rozporządzenia, opłaty za udostępnianie materiałów
       archiwalnych w celach innych niż te, o których mowa w ust. 1,
       uwzględniając ponoszone przez archiwum dodatkowe koszty związane z tym
       udostępnianiem, w szczególności:
         1) koszty przygotowania materiałów do udostępniania,
         2) koszty wyszukania materiałów archiwalnych,
         3) koszty zabiegów konserwatorskich związanych z udostępnianiem
           materiałów archiwalnych,
         4) koszty wykonania odpisów i kopii.";
3) w art. 17:
   a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zasady i tryb
       udostępniania materiałów archiwalnych znajdujących się w archiwach
       wyodrębnionych, podporządkowanych Ministrowi Obrony Narodowej oraz
       ministrom właściwym: do spraw wewnętrznych, do spraw zagranicznych,
       Szefowi Urzędu Ochrony Państwa, Prezesowi Instytutu Pamięci Narodowej -
       Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu oraz Szefom:
       Kancelarii Sejmu, Kancelarii Senatu i Kancelarii Prezydenta,
       uwzględniając:
           1) zasady postępowania z materiałami archiwalnymi zawierającymi
            informacje niejawne stanowiące tajemnicę państwową lub służbową,
            albo dane osobowe podlegające ochronie,
           2) szczegółowe zasady udostępniania dokumentacji dotyczącej osób
            fizycznych tym osobom dla celów własnych,
           3) odpłatność za udostępnianie materiałów archiwalnych w przypadku
            ponoszenia przez archiwum dodatkowych kosztów z tego tytułu,
           4) odpłatność za sporządzenie reprodukcji materiałów archiwalnych.",
   b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
     "4. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego po
       zasięgnięciu opinii Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji ustali, w
       drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb gromadzenia,
       ewidencjonowania, kwalifikowania, klasyfikacji oraz udostępniania
       materiałów archiwalnych tworzących zasób jednostek publicznej radiofonii
       i telewizji, uwzględniając:
        1) szczególny zakres i sposób działania radia i telewizji,
        2) potrzebę szczególnej ochrony materiałów archiwalnych przed utratą
         lub zniszczeniem.";
4) w art. 29 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister Obrony Narodowej oraz ministrowie właściwi: do spraw
       wewnętrznych, do spraw zagranicznych, Szef Kancelarii Sejmu, Szef
       Kancelarii Senatu, Szef Kancelarii Prezydenta, Szef Urzędu Ochrony
       Państwa oraz Prezes Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania
       Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, w porozumieniu z ministrem
       właściwym do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, określą, w
       drodze zarządzeń, organizację podległych im archiwów wyodrębnionych,
       uwzględniając w szczególności zakres ich działania.".
    
                                    Art. 24.
W ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 1997
r. Nr 16, poz. 89, Nr 34, poz. 209, Nr 137, poz. 926 i Nr 139, poz. 932 oraz z
2000 r. Nr 22, poz. 270) w art. 18 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  "4. Minister właściwy do spraw finansów publicznych i Minister
     Sprawiedliwości określą, w drodze rozporządzenia, sposób pobierania przez
     notariuszy podatku od spadków i darowizn oraz prowadzenia przez notariusza
     rejestru tego podatku, w tym w szczególności tryb wykonywania przez
     notariusza czynności związanych z poborem podatku, sposób udzielania
     pouczeń stronom oraz udzielania wyjaśnień, treść rejestru oraz termin
     dokonywania wpłat pobranego podatku.".
                                        
                                    Art. 25.
W ustawie z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej
Polskiej (Dz.U. Nr 9, poz. 34, z 1997 r. Nr 114, poz. 739, z 1998 r. Nr 117,
poz. 757 oraz z 1999 r. Nr 52, poz. 532) wprowadza się następujące zmiany:
1) art. 5 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 5. 1. Minister właściwy do spraw zagranicznych może powoływać
            honorowych konsulów generalnych, konsulów, wicekonsulów lub agentów
            konsularnych do wykonywania niektórych funkcji konsulów.
           2. Na honorowego konsula generalnego, konsula, wicekonsula lub
            agenta konsularnego może być powołany obywatel polski zamieszkały w
            państwie przyjmującym, obywatel państwa przyjmującego lub państwa
            trzeciego, posiadający wysoki autorytet, cieszący się zaufaniem
            oraz dający rękojmię wykonywania funkcji zgodnie z interesami
            Rzeczypospolitej Polskiej i jej obywateli.
           3. Okręg konsularny, zakres funkcji honorowego konsula generalnego,
            konsula, wicekonsula lub agenta konsularnego określa minister
            właściwy do spraw zagranicznych w akcie powołania.
           4. Okręg konsularny, zakres funkcji honorowego konsula generalnego,
            konsula, wicekonsula lub agenta konsularnego, określony w akcie
            powołania, może być zmieniany, za jego zgodą, przez ministra
            właściwego do spraw zagranicznych.
           5. W zakresie wykonywanych funkcji honorowy konsul generalny,
            konsul, wicekonsul lub agent konsularny podlega kierownikowi
            przedstawicielstwa dyplomatycznego.
           6. Bezpośredni nadzór nad działalnością honorowego konsula
            generalnego, konsula, wicekonsula lub agenta konsularnego sprawuje
            właściwy terytorialnie konsul.
           7. Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze
            rozporządzenia, szczegółowy tryb powoływania i odwoływania
            honorowych konsulów generalnych, konsulów, wicekonsulów lub agentów
            konsularnych oraz zasady wykonywania przez nich funkcji, w tym
            zakres wykonywanych funkcji i sposób współdziałania z właściwymi
            urzędami konsularnymi, sposób ponoszenia kosztów sprawowania
            funkcji, a także przypadki, w których przestają oni wykonywać swoje
            funkcje.";
2) art. 16 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 16. 1. Konsul, w razie niezbędnej potrzeby, może udzielić obywatelowi
            polskiemu przebywającemu czasowo w państwie przyjmującym pomocy
            finansowej na pokrycie kosztów powrotu do Rzeczypospolitej
            Polskiej.
           2. Udzielenie pomocy, o której mowa w ust. 1, może być uzależnione
            od złożenia poręczenia majątkowego lub zobowiązania zwrotu całości
            lub części otrzymanej kwoty pieniędzy w terminie określonym w
            decyzji o przyznaniu pomocy finansowej.
           3. Niespłacone w terminie zobowiązania, o których mowa w ust. 2,
            podlegają egzekucji w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym
            w administracji.
           4. W szczególnie uzasadnionych przypadkach konsul może udzielać
            zapomóg znajdującym się w niedostatku osobom pochodzenia polskiego
            zamieszkałym w państwie przyjmującym.
           5. Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze
            rozporządzenia, szczegółowe zasady udzielania pomocy finansowej
            oraz tryb postępowania przy jej udzielaniu, w tym tryb przyjmowania
            i rozpatrywania wniosków, sposób zabezpieczania spłaty udzielanej
            pomocy finansowej innej niż zapomoga, sposoby odraczania terminów
            spłaty udzielonej pomocy, rozkładania jej na raty oraz umarzania
            należności, a także wzory wniosków dotyczących udzielenia pomocy
            finansowej.
           6. W sprawach umarzania i udzielania ulg w spłacie pomocy finansowej
            udzielnej przez konsula stosuje się przepisy ustawy z dnia 29
            sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926, Nr
            160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 11,
            poz. 95 i Nr 92, poz. 1062).";
3) w art. 24 skreśla się pkt 1;
4) w art. 27 skreśla się ust. 2;
5) w art. 31 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze
       rozporządzenia, szczegółowy tryb postępowania przed konsulem,
       uwzględniając tryb wszczynania, prowadzenia i zakończenia postępowania,
       terminy załatwiania spraw, rozstrzygania i trybu odwołania od
       rozstrzygnięć konsula oraz trybu przekazywania spraw organom polskim.";
6) art. 32 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 32. 1. Za wykonane czynności konsularne konsul pobiera opłaty.
           2. Minister właściwy do spraw zagranicznych określi, w drodze
            rozporządzenia, wysokość, zasady pobierania opłat konsularnych oraz
            udzielania ulg i zwolnień, a także zwrotu wydatków poniesionych w
            związku z wykonaniem czynności konsularnych, w tym składniki opłat
            i wysokość kosztów wykonywania czynności konsularnych oraz rodzaje
            czynności podlegających opłacie.".

                                    Art. 26.
W ustawie z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz.U. z 1991 r. Nr 46, poz.
203 oraz z 1997 r. Nr 121, poz. 769) w art. 12:
1) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
     "2. Fundacja składa corocznie właściwemu ministrowi sprawozdanie ze swojej
       działalności.
     3. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 2, jest przez fundację udostępnione
       do publicznej wiadomości.";
2) dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
     "4. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, ramowy
       zakres sprawozdania, o którym mowa w ust. 2, obejmujący w szczególności
       najważniejsze informacje o działalności fundacji w okresie
       sprawozdawczym pozwalające ocenić prawidłowość realizacji przez fundację
       jej celów statutowych.".
                                        
                                    Art. 27.
W ustawie z dnia 14 marca 1985 r. o Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 1998 r. Nr 90,
poz. 575, Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 756, z 1999 r. Nr 70, poz. 778 oraz z
2000 r. Nr 12, poz. 136) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 15 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
       organizację oraz warunki działania stacji sanitarno-epidemiologicznych,
       uwzględniając w szczególności podział stacji na komórki organizacyjne,
       zakres jej zadań oraz kwalifikacje pracowników stacji wymagane na
       poszczególnych rodzajach stanowisk pracy.";
 2) art. 22 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 22. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze
          rozporządzenia, jednolite formy nadzoru sanitarnego i warunki
          dokonywania ocen stanu sanitarno-epidemiologicznego, uwzględniając
          zadania Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie zapobiegawczego i bieżącego
          nadzoru sanitarnego oraz działalności zapobiegawczej i
          przeciwepidemicznej w zakresie chorób zakaźnych i innych chorób
          związanych z warunkami środowiska.";
3) w art. 25 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Warunki i tryb pobierania próbek do badań określają Polskie Normy, a w
       przypadku braku Polskiej Normy warunki te i tryb określi, w drodze
       rozporządzenia, minister właściwy do spraw zdrowia, uwzględniając w
       szczególności sposób pobierania i przechowywania próbek.";
4) w art. 34:
   a) dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
     "1a. Za przyznanie uprawnienia rzeczoznawcy pobierana jest opłata.",
   b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
       kwalifikacje rzeczoznawców, warunki, zakres i tryb przyznawania i
       cofania uprawnień rzeczoznawcy do spraw sanitarno-higienicznych,
       wysokość opłat ponoszonych w związku z przyznaniem uprawnienia
       rzeczoznawcy oraz warunki i tryb opiniowania przez rzeczoznawców
       dokumentacji projektowej, w szczególności uwzględniając:
             1)  przy określaniu kwalifikacji - wykształcenie, praktykę zawodową
               oraz egzamin kwalifikacyjny,
             2)  przy  określaniu  warunków,  zakresu  i  trybu  przyznawania  i
               cofania uprawnień rzeczoznawcy - wykaz dokumentów niezbędnych  do
               wszczęcia postępowania, zakres uprawnień rzeczoznawców  oraz  ich
               obowiązki.";
5) w art. 36:
   a) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
     "4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
       zasady ustalania wysokości opłat, o których mowa w ust. 1-3,
       uwzględniając w szczególności wysoko-specjalistyczny charakter
       wykonywanych badań, stanowiących podstawę do ich ustalenia przez
       kierownika jednostki organizacyjnej, w której przeprowadza się
       badania.",
   b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     "5. Niezależnie od opłat z tytułu bieżącego i zapobiegawczego nadzoru
       sanitarnego, pobieranych według zasad i w wysokości, o których mowa w
       ust. 1-4, stacje sanitarno-epidemiologiczne mogą w ramach prowadzonych
       środków specjalnych wykonywać w zakresie badań, pomiarów i innych
       czynności nie wynikających z ustawowego nadzoru, odpłatne usługi na
       zasadzie zlecenia tych usług i za umownie ustaloną zapłatą.",
   c) dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
     "6. Środki finansowe uzyskane z opłat, o których mowa w ust. 5, przeznacza
       się na usprawnienie funkcjonowania Inspekcji Sanitarnej. Główny
       Inspektor Sanitarny określi, w drodze zarządzenia, regulamin
       gospodarowania środkami specjalnymi.";
                                        
                                    Art. 28.
W ustawie z dnia 18 kwietnia 1985 r. o rybactwie śródlądowym (Dz.U. z 1999 r. Nr
66, poz. 750 i Nr 101, poz. 1178) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 22 ust. 7 otrzymuje brzmienie:
     "7. Wojewoda, w drodze zarządzenia, nadaje regulamin Państwowej Straży
       Rybackiej, określający szczegółową organizację i sposób działania tej
       straży.";
2) w art. 26 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem
       właściwym do spraw administracji publicznej, określi, w drodze
       rozporządzenia, zakres i warunki współpracy Państwowej Straży Rybackiej
       ze Społeczną Strażą Rybacką, mając na względzie skuteczność zapobiegania
       i zwalczania nielegalnego połowu ryb, raków i minogów w powierzchniowych
       wodach śródlądowych oraz zwalczania przez Państwową Straż Rybacką i
       Społeczną Straż Rybacką obrotu nielegalnie pozyskanymi rybami, rakami i
       minogami.".
                                        
                                    Art. 29.
W ustawie z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U.
z 1994 r. Nr 7, poz. 25, Nr 77, poz. 355, Nr 91, poz. 421 i Nr 105, poz. 509, z
1995 r. Nr 34, poz. 163 i Nr 81, poz. 406, z 1996 r. Nr 77, poz. 367, z 1997 r.
Nr 75, poz. 471, Nr 98, poz. 604, Nr 106, poz. 679, Nr 117, poz. 751, 752 i 753,
Nr 121, poz. 769, Nr 124, poz. 782 i Nr 133, poz. 882, z 1998 r. Nr 98, poz.
607, Nr 160, poz. 1064 i Nr 162, poz. 1118 i 1125, z 1999 r. Nr 20, poz. 180, Nr
60, poz. 636, Nr 75, poz. 853, Nr 83, poz. 931 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000
r. Nr 48, poz. 551, Nr 50, poz. 580 i Nr 56, poz. 678) wprowadza się następujące
zmiany:
1) w art. 21 § 2 otrzymuje brzmienie:
    "§2. Minister Sprawiedliwości, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi
       wydziały.";
2) dodaje się art. 37a w brzmieniu:
   "Art. 37a. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze zarządzenia,
          szczegółowe czynności sądów w sprawach z zakresu międzynarodowego
          postępowania cywilnego oraz karnego w stosunkach międzynarodowych, w
          tym sposób wykonywania czynności dotyczących osób korzystających z
          immunitetów i przywilejów dyplomatycznych i konsularnych oraz
          czynności z udziałem tych osób, czynności związane ze stawiennictwem
          przed sądami obywateli państw obcych, tryb ustalania obywatelstwa
          stron, uczestników postępowania, oskarżonych i świadków, szczegółowy
          tryb występowania o pomoc prawną i udzielania takiej pomocy sądom i
          innym organom państw obcych. Zarządzenie określi ponadto czynności
          wykonywane przez sądy w poszczególnych rodzajach spraw cywilnych i
          karnych w obrocie międzynarodowym w zakresie uznawania i wykonania
          orzeczeń sadów zagranicznych.";
3) w art. 38:
   a) w § 1 skreśla się zdanie trzecie,
   b) dodaje się § 7 w brzmieniu:
        "§7. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia,
            regulamin wyboru delegatów, o których mowa w § 1, uwzględniając w
            szczególności wymóg proporcjonalności reprezentacji poszczególnych
            sądów rejonowych w stosunku do ogólnej liczby sędziów sądów
            rejonowych w okręgu danego sądu okręgowego, a także zasadę tajności
            głosowania.";
4) w art. 41{2} § 1 otrzymuje brzmienie:
      "§1. Minister Sprawiedliwości ustala, w drodze rozporządzenia, corocznie
         liczbę wolnych stanowisk sędziowskich dla poszczególnych sądów,
         uwzględniając potrzeby wymiaru sprawiedliwości oraz wysokość środków
         finansowych przeznaczonych na ten cel w budżecie państwa.";
5) w art. 63 § 5 otrzymuje brzmienie:
      "§5. Minister Sprawiedliwości, po zasięgnięciu opinii Krajowej Rady
         Sądownictwa, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy tryb
         delegowania sędziów do pełnienia obowiązków w Ministerstwie
         Sprawiedliwości z uwzględnieniem sposobu i warunków ustalania i
         wykonywania obowiązków sędziów w okresie delegowania.",
6) w art. 124 § 2 otrzymuje brzmienie:
    "§2. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do
       spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia
       członków komisji egzaminacyjnych, o których mowa w § 1, uwzględniając
       zadania przewodniczącego i członków komisji, wynikające z zakresu i
       formy egzaminu.";
7) art. 125 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 125. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze zarządzenia,
           organizację i zakres działania sekretariatów sądowych oraz innych
           działów administracji sadowej, w tym wewnętrzną organizację i
           zadania sekretariatów, obowiązki kierowników sekretariatów,
           kompetencje w zakresie nadzoru nad pracą sekretariatów, organizację
           i zakres działania oddziałów i innych komórek organizacyjnych
           powołanych do wykonywania czynności z zakresu administracji sądowej,
           a także biurowość w sprawach sądowych i biurowość w sprawach z
           zakresu administracji i nadzoru.".
    
                                    Art. 30.
W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w
Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 29, poz. 154, z 1990 r. Nr 51, poz. 297, Nr
55, poz. 321, Nr 86, poz. 504, z 1991 r. Nr 95, poz. 425 i Nr 107, poz. 459, z
1993 r. Nr 7, poz. 34; z 1994 r. Nr 1, poz. 3; z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 90,
poz. 557, Nr 96, poz. 590, Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 59, poz. 375, Nr 106,
poz. 668, Nr 117, poz. 757) w art. 21 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, na wniosek
       Sekretariatu Konferencji Episkopatu Polski, może określić, w drodze
       rozporządzenia, szczegółowy zakres uprawnień i obowiązków nauczycieli i
       wychowawców zatrudnionych w niepublicznych przedszkolach i
       niepublicznych placówkach działających na podstawie przepisów o systemie
       oświaty oraz niepublicznych placówkach działających na podstawie
       przepisów o pomocy społecznej prowadzonych przez kościelne osoby
       prawne.".
                                        
                                    Art. 31.
W ustawie z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. Nr
30, poz. 163 i Nr 43, poz. 241, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, z 1991 r. Nr 103,
poz. 446, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 54, poz.
349, Nr 115, poz. 741 i Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162,
poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 4 dodaje się ust. 2d w brzmieniu:
  ,,2d. Nadzór nad pracami geodezyjnymi i kartograficznymi na terenach
     zamkniętych sprawuje właściwy minister lub kierownik urzędu centralnego.";
2) w art. 6a ust. 6 otrzymuje brzmienie:
  ,,6. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w drodze
     rozporządzenia, szczegółowe warunki organizacyjne, kadrowe i techniczne,
     jakie powinny zostać spełnione przez gminy wnioskujące o przejęcie
     określonych w ustawie zadań i kompetencji, mając na uwadze konieczność
     zapewnienia przez gminę prawidłowego poziomu merytorycznego i technicznego
     wykonywania pełnego zakresu zadań.";
3) art. 6c otrzymuje brzmienie:
     ,,Art. 6c. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa  określi,
           w drodze  rozporządzenia, wymagania jakim powinni odpowiadać
           wojewódzcy inspektorzy nadzoru geodezyjnego i kartograficznego,
           geodeci województw, geodeci powiatowi i geodeci gminni,
           uwzględniając konieczność posiadania odpowiednich kwalifikacji
           zawodowych do zakresu  wykonywanych zadań.";
4) w art. 7 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
  ,,2. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa, w porozumieniu z
     Ministrem Obrony Narodowej, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje
     materiałów geodezyjnych i kartograficznych, które ze względu na ochronę
     interesów państwa lub interesu społecznego oznacza się klauzulą "poufne",
     uwzględniając przy tym potrzeby ochrony informacji niejawnych w
     działalności geodezyjnej i kartograficznej.";
5) art. 8 otrzymuje brzmienie:
       ,,Art. 8. 1. Przy Głównym Geodecie Kraju działają:
           1) Państwowa Rada Geodezyjna i Kartograficzna jako organ doradczy i
             opiniodawczy,
           2) Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza granicami
             Rzeczypospolitej Polskiej.
         2. Główny Geodeta Kraju określa skład osobowy Rady i Komisji, o
           których mowa w ust. 1 i 3
         3. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w
           drodze rozporządzenia, tryb i zakres działania Państwowej Rady
           Geodezyjnej i Kartograficznej i Komisji Standaryzacji Nazw
           Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasady
           wynagradzania ich członków mając na uwadze konieczność zapewnienia
           odpowiedniego poziomu przedstawianych Głównemu Geodecie Kraju
           opracowań i opinii.";
6) art. 9 otrzymuje brzmienie:
     ,,Art. 9. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób, tryb i
           szczegółowy zakres przeprowadzania przez organy służby geodezyjnej i
           kartograficznej kontroli urzędów, instytucji publicznych i
           przedsiębiorców w zakresie przestrzegania przepisów dotyczących
           geodezji i kartografii, uwzględniając podział zadań kontrolnych
           pomiędzy poszczególne organy służby geodezyjnej i kartograficznej
           oraz ich obowiązki i uprawnienia podczas wykonywania kontroli, a
           także obowiązki i uprawnienia podmiotów kontrolowanych.";
7) w art. 10:
   a) ust. 1a otrzymuje brzmienie:
      ,,1a. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do
         spraw architektury i budownictwa określi, w drodze rozporządzenia,
         zakres i tryb sprawowania nadzoru nad pracami geodezyjnymi
         i kartograficznymi na terenach zamkniętych, a w szczególności określi
         rodzaje prac, nad którymi sprawowany jest nadzór, uwzględniając
         potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa oraz ochrony informacji
         niejawnych.",
   b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     ,,5. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do
       spraw architektury i budownictwa określi, w drodze rozporządzenia,
       szczegółowe zasady pozyskiwania i rejestrowania oraz warunki
       udostępniania fotogrametrycznych i teledetekcyjnych zdjęć lotniczych
       oraz zdjęć satelitarnych, a w szczególności tryb postępowania związanego
       z wykonywaniem zdjęć lotniczych, uwzględniając potrzeby obronności
       i bezpieczeństwa państwa lub potrzeby administracji publicznej oraz
       przedsiębiorców.";
8) art. 17 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 17. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa, w
          porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zagranicznych, ustala, w
          drodze rozporządzenia, sposób przedstawiania na mapach przedmiotów
          sporów międzynarodowych, uwzględniając na mapach:
             1)  sporne  terytoria państwa lub ich części, terytoria  okupowane,
               terytoria i granice pomiędzy państwami ościennymi,
             2) granice polityczne będące liniami demarkacyjnymi,
             3) nazewnictwo niektórych terytoriów spornych.";
9) art. 18 otrzymuje brzmienie:
       ,,Art. 18. Rozpowszechnianie, rozprowadzanie oraz reprodukowanie w celu
              rozpowszechniania i rozprowadzania map , materiałów
              fotogrametrycznych i  teledetekcyjnych, stanowiących państwowy
              zasób geodezyjny i kartograficzny wymaga zezwolenia:
           1) Głównego Geodety Kraju - w zakresie zasobu centralnego,
           2) marszałka województwa - w zakresie zasobu wojewódzkiego,
           3) starosty " w zakresie zasobu powiatowego.";
10) w art. 19 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
  ,,1. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa, określi w drodze
     rozporządzenia:
     1) szczegółowe zasady i tryb zgłaszania prac geodezyjnych i
       kartograficznych, przekazywania materiałów i informacji powstałych w
       wyniku tych prac do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego,
       ewidencjonowania systemów informacji o terenie, a także szczegółowe
       zasady przechowywania kopii zabezpieczających bazy danych systemu
       informacji o terenie, ogólne warunki umów o udostępnianie tych baz oraz
       rodzaje prac nie podlegających zgłaszaniu i materiałów nie podlegających
       przekazywaniu, uwzględniając konieczność zapewnienia odpowiedniej
       jakości prac przekazywanych do zasobu oraz zabezpieczenia baz danych
       przed zniszczeniem i utratą,
     2) sposób i tryb ochrony znaków geodezyjnych, grawimetrycznych i
       magnetycznych oraz rodzaje znaków nie podlegających ochronie, z
       uwzględnieniem zadań, obowiązków i praw podmiotów biorących udział w
       czynnościach związanych z ochroną tych znaków,
     3) w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, rodzaje prac geodezyjnych
       i kartograficznych mających znaczenie dla obronności i bezpieczeństwa
       państwa oraz szczegółowe zasady współdziałania Służby Geodezyjnej i
       Kartograficznej z jednostką organizacyjną  Sztabu Generalnego Wojska
       Polskiego właściwą w sprawach geodezji i kartografii, w zakresie
       wykonania tych prac, a także wzajemnego przekazywania materiałów,
       uwzględniając potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa oraz potrzeby
       administracji publicznej,
     4) standardy techniczne dotyczące geodezji, kartografii oraz krajowego
       systemu informacji o terenie, mając na celu zapewnienie jednolitości i
       spójności opracowań geodezyjnych, kartograficznych i systemu informacji
       o terenie,
     5) w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej, rodzaje map, materiałów
       fotogrametrycznych i  teledetekcyjnych, stanowiących państwowy zasób
       geodezyjny i kartograficzny, których rozpowszechnianie i rozprowadzanie
       oraz reprodukowanie w celu rozpowszechniania i rozprowadzania, wymaga
       zezwolenia oraz tryb udzielania tych zezwoleń, mając na względzie
       konieczność ochrony informacji niejawnych oraz prawa własności Skarbu
       Państwa do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.";
11) w art. 20 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  ,,4. Rada Ministrów może rozszerzyć, w drodze rozporządzenia, zakres
     informacji objętych ewidencją gruntów i budynków, uwzględniając zadania
     administracji publicznej.";
12) ) art. 26 otrzymuje brzmienie:
      ,,Art. 26. 1. Minister właściwy do spraw rozwoju wsi określi w drodze
             rozporządzenia:
           1) urzędową tabelę klas gruntów,
           2) sposób i tryb przeprowadzania gleboznawczej klasyfikacji gruntów,
           3) rodzaje gruntów wyłączonych z klasyfikacji,
           4) szczegółowe warunki jakim powinny odpowiadać podmioty wykonujące
             tę klasyfikację,
           5) niezbędne kwalifikacje zawodowe osób wykonujących klasyfikację,
             - mając na celu wykonanie prawidłowego podziału gleb na klasy
             bonitacyjne ze  względu na ich jakość produkcyjną, ustaloną na
             podstawie cech genetycznych gleb, oraz zapewnienie prawidłowego
             poziomu merytorycznego wykonywania gleboznawczej klasyfikacji
             gruntów.
         2. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa
           w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi określi w
           drodze rozporządzenia sposób zakładania i prowadzenia ewidencji
           gruntów i budynków oraz szczegółowy zakres informacji objętych tą
           ewidencją, w sposób i terminy sporządzania powiatowych, wojewódzkich
           i krajowych zestawień zbiorczych danych objętych tą ewidencją, a
           także rodzaje budynków i lokali, które nie będą wykazywane w
           ewidencji oraz zakres informacji objętych rejestrem cen i wartości
           nieruchomości zapewniając informację o gruntach, budynkach,
           lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub
           prawnych, władających tymi gruntami, budynkami i lokalami, a także
           szczegółowe zasady wymiany danych ewidencyjnych.
         2a. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi
           w drodze rozporządzenia, sposób ewidencjonowania przez Służbę
           Geodezyjną i Kartograficzną przebiegu granic i powierzchni jednostek
           podziału terytorialnego państwa, mając na uwadze konieczność
           zapewnienia aktualnych urzędowych informacji o przebiegu granic i
           powierzchni tych jednostek.
         3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób wykazywania
           w ewidencji gruntów i budynków danych odnoszących się do gruntów,
           budynków i lokali, znajdujących się na terenach zamkniętych a w
           szczególności wskaże dane przekazywane do ewidencji gruntów
           i budynków, tryb przekazywania zmian oraz sposób postępowania
           z dokumentacją geodezyjną i kartograficzną w przypadku ustalenia
           terenu zamkniętego lub utraty przez teren charakteru zamkniętego,
           uwzględniając potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa lub
           potrzeby administracji publicznej.";
13) w art. 28 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
  ,,4. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w drodze
     rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb zakładania i prowadzenia
     geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, uzgadniania usytuowania
     projektowanych sieci oraz współdziałania między jednostkami prowadzącymi
     ewidencję geodezyjną i jednostkami prowadzącymi ewidencję branżową sieci,
     a także organizację, kompetencje oraz sposób wynagradzania zespołów o
     których mowa w ust. 1, uwzględniając konieczność udziału jednostek
     prowadzących ewidencje branżowe w uzgadnianiu usytuowania projektowanych
     sieci, a także mając na celu bezkolizyjne usytuowanie projektowanych sieci
     z obiektami budowlanymi.";
14) w art. 32 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
   "6. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa, w porozumieniu z
     ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi, określi, w drodze
     rozporządzenia, szczegółowe zasady rozgraniczania nieruchomości,
     określając w szczególności rodzaje dokumentów stanowiących podstawę
     ustalania przebiegu granic oraz sposób i tryb wykonywania przez geodetę
     czynności ustalania przebiegu granic i sporządzania dokumentacji przy
     rozgraniczaniu nieruchomości, mając na względzie dążenie do ugodowego
     rozstrzygnięcia  sporu oraz poszanowanie prawa własności nieruchomości
     uczestników postępowania.";
15) w art. 40 dodaje się ust. 3b w brzmieniu:
  ,,3b. Wykonywanie czynności związanych z prowadzeniem państwowego zasobu
     geodezyjnego i kartograficznego i uzgadnianiem usytuowania projektowanych
     sieci uzbrojenia terenu oraz związanych z prowadzeniem krajowego systemu
     informacji o terenie, udzielanie informacji, a także wykonywanie wyrysów i
     wypisów z operatu ewidencyjnego jest odpłatne.";
16) w art. 40 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  "5. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w drodze
     rozporządzeń:
     1) w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi:
        a) rodzaje materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i
         kartograficzny, sposób i tryb ich pozyskiwania, gromadzenia,
         przechowywania, zabezpieczania, wyłączania z zasobu oraz udostępniania
         zasobu, a także wzory klauzul umieszczanych na materiałach
         gromadzonych w zasobie i udostępnianych z zasobu, uwzględniając
         zapewnienie właściwych warunków przechowywania i zabezpieczania
         zasobu, wykazy materiałów gromadzonych w centralnym, wojewódzkich i
         powiatowych ośrodkach dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej oraz
         podział materiałów  na grupy asortymentowe i funkcjonalne,
        b) wysokość opłat za czynności związane z prowadzeniem państwowego
         zasobu geodezyjnego i kartograficznego i uzgadnianiem usytuowania
         projektowanych sieci uzbrojenia terenu oraz związane z prowadzeniem
         krajowego systemu informacji o terenie, za udzielanie informacji, a
         także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego
         uwzględniając potrzeby różnych podmiotów oraz konieczność zapewnienia
         środków na aktualizację i utrzymywanie państwowego zasobu geodezyjnego
         i kartograficznego,
     2) w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury, szczegółowy
       sposób klasyfikowania i kwalifikowania materiałów przeznaczonych do
       wyłączania z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a także
       sposób ich porządkowania i tryb wyłączania z zasobu, uwzględniając
       przydatność użytkową w zakresie geodezji i kartografii oraz posiadaną
       wartość historyczną,
     3) w porozumieniu z zainteresowanymi ministrami, szczegółowe zasady i tryb
       założenia i prowadzenia krajowego systemu informacji o terenie, zakres
       danych zawartych w systemie, szczegółowy tryb zakładania, prowadzenia i
       przetwarzania danych systemu oraz ewidencjonowania lokalnych systemów
       informacji o terenie, uwzględniając konieczność systematycznego
       gromadzenia, aktualizowania i udostępniania danych systemu oraz zasady
       współpracy organów administracji publicznej i innych podmiotów
       współtworzących system.";
17) w art. 45 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
  ,,5. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w drodze
     rozporządzenia, sposób, tryb i szczegółowe warunki nadawania uprawnień
     zawodowych oraz działania komisji kwalifikacyjnej do spraw uprawnień
     zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, a w szczególności:
     1) tryb składania wniosków o nadanie uprawnień zawodowych,
     2) sposób i warunki uznania praktyki zawodowej,
     3) organizację działania komisji kwalifikacyjnej,
     4) sposób przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego i ustalania jego
       kosztów,
     5) wzory świadectw tych uprawnień,
     6) sposób prowadzenia i zakres danych centralnego rejestru osób
       posiadających uprawnienia zawodowe,
       - mając na uwadze potrzebę oceny umiejętności samodzielnego wykonywania
      prac zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i zasadami współczesnej
      wiedzy technicznej.".

                                    Art. 32.
W ustawie z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz.
385, z 1992 r. Nr 54, poz. 254 i Nr 63, poz. 314, z 1994 r. Nr 1, poz. 3, Nr 43,
poz. 163, Nr 105, poz. 509 i Nr 121, poz. 591, z 1996 r. Nr 5, poz. 34, Nr 24,
poz. 110, z 1997 r. Nr 28, poz. 153, Nr 96, poz. 590, Nr 104, poz. 661, Nr 121,
poz. 770, Nr 141, poz. 943 oraz z 1998 r. Nr 50, poz. 310, Nr 106, poz. 668 i Nr
162, poz. 1115 i poz. 1118) wprowadza się następujące zmiany:
1) art. 25 otrzymuje brzmienie:
      "Art. 25. 1. Przepisy art. 24 mogą być stosowane odpowiednio do uczelni
             niepaństwowej.
           2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze
            rozporządzenia, warunki i tryb występowania uczelni niepaństwowej o
            dotacje, o których mowa w art. 24, uwzględniając w szczególności
            liczbę własnej kadry dydaktycznej, liczbę kształconych studentów,
            zaangażowanie własnych środków w rozwój bazy materialnej uczelni
            oraz osiągnięcia uczelni w dotychczasowym kształceniu.
           3. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu
            opinii Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego, może przyznać dotacje, o
            których mowa w ust. 2, określając ich wysokość i przeznaczenie.";
2) w art. 33:
   a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, z zastrzeżeniem ust.
       3, określi, w drodze rozporządzenia, warunki kierowania osób za granicę
       w celach naukowych, dydaktycznych i szkoleniowych oraz szczególne ich
       uprawnienia, określając w szczególności:
         1) formy kształcenia, na które mogą być kierowani obywatele polscy i
           warunki jakie muszą spełniać, aby ubiegać się o skierowanie,
         2) formy pomocy materialnej dla osób skierowanych za granicę, w tym
           stypendia i zwrot kosztów przejazdów,
         3) okresy i zasady wypłacania świadczeń osobom skierowanym za granicę,
         4) warunki i tryb odwoływania osób skierowanych za granicę,
         5) uprawnienia osób kierowanych za granicę pozostających w
           zatrudnieniu.",
   b) ust. 5 skreśla się;
3) art. 42 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 42. 1. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, po
            zasięgnięciu opinii Rady Głównej, określa, w drodze rozporządzenia:
             1)  warunki,  jakim  odpowiadać powinna uczelnia,  aby  utworzyć  i
               prowadzić  kierunek  studiów,  uwzględniając  liczbę  nauczycieli
               akademickich  posiadających  tytuł naukowy  lub  stopień  naukowy
               doktora  habilitowanego zaliczanych do minimum kadrowego  wraz  z
               formą  zatrudnienia, a także proporcje tych pracowników do liczby
               studentów   na  danym  kierunku  studiów  oraz  nazwy   kierunków
               studiów,
             2)  minimalne  wymagania  programowe dla  poszczególnych  kierunków
               studiów  wraz  z  ustaleniem  tytułów  zawodowych,  uwzględniając
               sylwetkę  absolwenta, ramowe treści nauczania dla  poszczególnych
               przedmiotów  objętych  minimum  programowym,  zarówno  w   grupie
               przedmiotów ogólnych, podstawowych, jak i kierunkowych.
           2. Rada Główna na wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa
            wyższego lub z własnej inicjatywy:
             1)  wskazuje kierunki rozwoju szkolnictwa wyższego w zakresie badań
               naukowych,  kształcenia kadr i dydaktyki  oraz  bazy  materialnej
               uczelni,
             2)  opiniuje kryteria przyznawania uczelniom przez ministra dotacji
               i  innych  środków z budżetu państwa, o których mowa  w  art.  24
               ust. 1 pkt 1-3,
             3)   opiniuje   projekty  aktów  normatywnych   dotyczących   badań
               naukowych,  szkolnictwa wyższego oraz stopni naukowych  i  tytułu
               naukowego,    jak    również   projekty   umów   międzynarodowych
               dotyczących   równoważności  tytułów   zawodowych   oraz   stopni
               naukowych i tytułu naukowego; projekty aktów normatywnych i  umów
               międzynarodowych przedstawia Radzie Głównej minister właściwy  do
               spraw szkolnictwa wyższego,
             4)   wyraża   opinie  w  innych  sprawach  dotyczących  szkolnictwa
               wyższego,  jak  również wyraża opinie w sprawach  przedstawionych
               jej  przez ministra właściwego do spraw szkolnictwa wyższego  lub
               innych    ministrów,    senaty   uczelni    oraz    ogólnopolskie
               przedstawicielstwo samorządów studenckich.";
4) art. 81 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 81. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze
          rozporządzenia, specjalności, w których na stanowisku profesora
          nadzwyczajnego można zatrudnić osobę nie spełniającą warunków, o
          których mowa w art. 80 ust. 2, a posiadającą wybitne twórcze
          osiągnięcia w pracy zawodowej poza uczelnią, oraz tryb postępowania
          przy jej zatrudnianiu w uczelni, uwzględniając w szczególności
          jednostki organizacyjne uczelni, w których osoby te mogą być
          zatrudnione, oraz jednostki uczestniczące w postępowaniu i ich
          kompetencje.";
5) w art. 83 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze
       rozporządzenia, kwalifikacje zawodowe, jakie powinna posiadać osoba
       zatrudniona na jednym ze stanowisk, o których mowa w art. 77 ust. 2,
       uwzględniając staż pracy i praktyki zawodowe.";
6) w art. 109:
   a) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     "5. Nauczyciel akademicki zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy po
       przepracowaniu co najmniej trzech lat w uczelni, ma prawo do płatnego
       urlopu dla poratowania zdrowia w wymiarze nie przekraczającym
       jednorazowo jednego roku.",
   b) dodaje się ust. 5a w brzmieniu:
      "5a. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem
         właściwym do spraw szkolnictwa wyższego, określi, w drodze
         rozporządzenia, tryb orzekania o potrzebie udzielenia nauczycielowi
         akademickiemu urlopu, o którym mowa w ust. 5, uwzględniając w
         szczególności określenie podmiotu uprawnionego do orzekania o stanie
         zdrowia i sposób prowadzenia dokumentacji.";
7) w art. 110 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze
       rozporządzenia, zakres i formy pomocy przysługującej nauczycielowi
       akademickiemu podejmującemu studia podyplomowe oraz inne formy
       kształcenia zawodowego, uwzględniając w szczególności tryb kierowania,
       wymiar urlopu oraz zakres innych świadczeń, przysługujących osobie
       kształcącej się.";
8) w art. 121:
   a) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
     "4. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze
       rozporządzenia, szczegółowe zasady podziału funduszu, o którym mowa w
       ust. 2, oraz przyznawania nagród z tego funduszu, uwzględniając w
       szczególności rodzaje i wysokość przyznawania nagród oraz tryb składania
       wniosków.",
   b) dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
     "5. Zasady podziału funduszu, o którym mowa w ust. 3, oraz przyznawania
       nagród z tego funduszu określa senat uczelni.";
9) w art. 140 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego może określić, w
       drodze rozporządzenia, zasady i warunki uczestniczenia wybitnie
       uzdolnionych uczniów w zajęciach przewidzianych tokiem studiów na
       kierunkach zgodnych z uzdolnieniami, zasady zaliczania tych zajęć, w tym
       również po przyjęciu na studia, określając w szczególności: tryb
       składania wniosków dotyczących uczestniczenia uczniów w zajęciach
       przewidzianych tokiem studiów, warunek zgody rodziców lub prawnych
       opiekunów ucznia, uprawnienia i obowiązki uczniów biorących udział w
       zajęciach oraz zakres i tryb zaliczania odbytych zajęć.";
10) w art. 141:
   a) ust. 6 otrzymuje brzmienie:
     "6. Osoby ubiegające się o przyjęcie na studia wnoszą opłatę ustaloną
       przez rektora uczelni. Wysokość opłaty nie może przewyższać planowanych
       kosztów związanych z przeprowadzeniem postępowania rekrutacyjnego.",
   b) dodaje się ust. 7 w brzmieniu:
     "7. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze
       rozporządzenia, maksymalną wysokość opłaty, o której mowa w ust. 6,
       uwzględniając zakres egzaminu, w tym konieczność przeprowadzenia testów
       dotyczących szczególnych wymogów stawianych kandydatom.";
11) w art. 149 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze
       rozporządzenia, rodzaje dyplomów i tytułów zawodowych oraz wzory
       dyplomów wydawanych przez uczelnie, uwzględniając rodzaje i kierunki
       studiów.
     3. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze
       rozporządzenia, sposób prowadzenia przez uczelnie dokumentacji przebiegu
       studiów, w tym:
           1) dokumenty przechowywane w teczce osobowej studenta,
           2) zasady wydawania indeksu i legitymacji studenckiej oraz wzory
            tych dokumentów,
           3) sposób dokumentowania przebiegu studiów w dokumentach uczelni,
           4) sposób wydawania absolwentom dyplomu ukończenia studiów,
           5) zasady dokonywania sprostowań treści dokumentów,
           6) zasady dokonywania legalizacji dokumentów i organy uprawnione do
            dokonywania legalizacji,
         7) zasady postępowania z dokumentami osób nieprzyjętych na studia.".
                                        
                                    Art. 33.
W ustawie z dnia 12 września 1990 r. o tytule naukowym i stopniach naukowych
(Dz.U. Nr 65, poz. 386 oraz z 1997 r. Nr 43, poz. 272) w art. 32 ust. 3
otrzymuje brzmienie:
  "3. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia:
     1) sposób obsługi Centralnej Komisji,
     2) sposób ustalania wysokości środków finansowych niezbędnych dla
       funkcjonowania Centralnej Komisji,
     3) wysokość wynagrodzenia członków Centralnej Komisji,
     4) zakres innych świadczeń przysługujących członkom Centralnej Komisji i
       powoływanym przez nią recenzentom, uwzględniając w szczególności, że:
         a) obsługę merytoryczną działalności Centralnej Komisji prowadzi Biuro
           Centralnej Komisji, a w zakresie spraw finansowych i gospodarczych -
           jednostki organizacyjne Ministerstwa Edukacji Narodowej,
         b) wysokość środków dla Centralnej Komisji planowana będzie corocznie
           w budżecie Ministerstwa Edukacji Narodowej,
         c) wysokość wynagrodzenia członków Centralnej Komisji ustali w relacji
           do maksymalnej stawki wynagrodzenia zasadniczego profesora
           zwyczajnego określonego w przepisach o wynagrodzeniu nauczycieli
           akademickich obowiązujących w dniu 31 grudnia roku poprzedniego,
         d) przyzna członkom Centralnej Komisji prawo do diet i innych
           należności za czas odbywanych podróży na zasadach określonych w
           przepisach w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należności
           przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej na obszarze
           kraju.".
                                        
                                    Art. 34.
W ustawie z dnia 12 października 1990 r. o ochronie granicy państwowej (Dz.U. Nr
78, poz. 461, z 1997 r. Nr 6, poz. 31 i Nr 43, poz. 271 oraz z 2000 r. Nr 12,
poz. 136) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 12 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze
       rozporządzenia, wykaz gmin położonych w strefie nadgranicznej, a także
       wzór tablicy określającej zasięg strefy nadgranicznej z napisem "Strefa
       nadgraniczna" i tablicy, o której mowa w art. 9 ust. 5, oraz zasady ich
       utrzymania przez Straż Graniczną.";
2) w art. 16 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
     "2. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, ustala morskie i stałe
       lotnicze przejścia graniczne oraz określa rodzaj ruchu dozwolonego przez
       te przejścia, uwzględniając w szczególności umowy międzynarodowe.
     3. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, może:
           1) ustalać na czas określony dodatkowe lotnicze przejścia graniczne,
         2) zarządzić czasowe zamknięcie określonych przejść granicznych lub
           ograniczyć ruch przez te przejścia, ze względu na bezpieczeństwo
           państwa, zapewnienie bezpieczeństwa publicznego albo ochronę przed
           zagrożeniem życia lub zdrowia ludzi, a także zapobieganie szerzeniu
           się epidemii chorób zwierząt.";
3) w art. 18 skreśla się ust. 2;
4) dodaje się art. 18a w brzmieniu:
     "Art. 18a. 1. Lot obcego wojskowego statku powietrznego może być wykonany
              na podstawie zezwolenia właściwego podmiotu i organu zarządzania
              ruchem lotniczym.
           2. Każdy statek powietrzny, który przekroczył granicę państwową bez
            wymaganego zezwolenia może być wezwany przez właściwy organ
            zarządzania ruchem lotniczym do:
             1) opuszczenia przestrzeni powietrznej Rzeczypospolitej Polskiej,
             2) odpowiedniej zmiany kierunku lub wysokości lotu,
             3) lądowania na wskazanym mu przez ten organ lotnisku polskim.
           3. Statek powietrzny, w przypadku nie zastosowania się do wezwania,
            o którym mowa w ust. 2, może być:
             1)  przechwycony  przez  polski wojskowy statek  powietrzny,  zwany
               dalej   statkiem   przechwytującym.   Przechwycenie   polega   na
               identyfikacji  statku powietrznego, nawiązaniu  z  nim  łączności
               radiowej  i kontaktu wzrokowego oraz naprowadzeniu go na właściwy
               kierunek   lotu  lub  wysokości  albo  wymuszeniu  lądowania   na
               wskazanym polskim lotnisku,
             2)     ostrzeżony    strzałami    ostrzegawczymi    przez    statek
               przechwytujący,  a  w przypadku dalszego nie  stosowania  się  do
               tego wezwania, może być zniszczony,
             3)  zniszczony bez dokonania czynności, o których mowa w pkt 1 i 2,
               w sytuacji:
                a)  dokonywania  czynnej  agresji przy użyciu  posiadanej  broni
                  przeciwko   celom  położonym  na  terytorium  Rzeczypospolitej
                  Polskiej gdy:
                  - przekroczył granicę państwową Rzeczypospolitej Polskiej,
                  - dokonuje agresji z przestrzeni powietrznej na pełnym morzu,
                b) gdy nie posiada załogi na pokładzie.
           4. Zmuszony do lądowania statek powietrzny, jego załogę, pasażerów,
            ich bagaż oraz ładunek służby lotniska przekazują do dyspozycji
            Straży Granicznej lub innych organów.
           5. Przepisy ustawy nie naruszają postanowień umów międzynarodowych
            wiążących Rzeczpospolitą Polską. Jeżeli umowy międzynarodowe
            właściwe w zakresie lotnictwa wiążące Rzeczpospolitą Polską,
            zawierają odmienne postanowienia względem ustawy, stosuje się
            wówczas przepisy tych umów.
           6. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia,
            warunki wykonywania lotów w przestrzeni powietrznej
            Rzeczypospolitej Polskiej przez własne i obce wojskowe statki
            powietrzne, w tym szczegółowe zasady:
             1)  postępowania  wojskowych  statków powietrznych  w  stosunku  do
               statków  powietrznych  przekraczających  granicę  państwową   bez
               wymaganego zezwolenia,
           2) zniszczenia statków powietrznych naruszających przestrzeń
             powietrzną Rzeczypospolitej Polskiej przy użyciu różnych rodzajów
             środków ogniowych.".

                                    Art. 35.
W ustawie z dnia 23 listopada 1990 r. o łączności (Dz.U. z 1995 r. Nr 117, poz.
564, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 88, poz. 554, Nr
106, poz. 675, Nr 121, poz. 770 i Nr 137, poz. 926, z 1998 r. Nr 137, poz. 887 i
Nr 150, poz. 984, z 1999 r. Nr 47, poz. 461 oraz z 2000 r. Nr 62, poz. 718 i Nr
73, poz. 852) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 44:
   a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw łączności określa, w drodze rozporządzenia,
       roczny plan emisji znaczków pocztowych, ustalając ich tematykę,
       kolejność wprowadzenia do obiegu oraz liczbę, uwzględniając w
       szczególności rocznice doniosłych zdarzeń przypadających w danym roku
       kalendarzowym oraz potrzeby eksploatacyjne Poczty Polskiej.",
   b) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     "5. Minister właściwy do spraw łączności, w drodze rozporządzenia, może
       ustalać dopłaty do znaczków pocztowych emitowanych w formach
       wydawniczych, o których mowa w ust. 4, z przeznaczeniem wpływów na cele
       społeczne.";
2) w art. 54 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
   "4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zasady przewozu
     ładunków pocztowych kolejami, uwzględniając w szczególności możliwości
     przewozowe przedsiębiorstwa państwowego "Polskie Koleje Państwowe", plan
     przewozów ładunków pocztowych kolejami oraz warunki przewozu ładunków
     pocztowych.".
   
                                    Art. 36.
W ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (Dz.U. Nr 22, poz. 91, z
1997 r. Nr 28, poz. 153, z 1999 r. Nr 101, poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 48, poz.
551) w art. 71 § 4 otrzymuje brzmienie:
    "§4. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy
     tryb przeprowadzania konkursu dla kandydatów na aplikantów notarialnych, w
     tym w szczególności termin ukazania się w prasie ogłoszenia o
     przeprowadzeniu konkursu, zawartość ogłoszenia, termin składania zgłoszeń,
     skład i zadania komisji konkursowej, etapy konkursu oraz szczegółowe
     zasady oceniania kandydatów.".
   
                                    Art. 37.
W ustawie z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej
i administracji morskiej (Dz.U. Nr 32, poz. 131, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, z
1995 r. Nr 7, poz. 31, Nr 47, poz. 243, z 1996 r. Nr 34, poz. 145, z 1997 r. Nr
111, poz. 726, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 70, poz. 778)
wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
   "2. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
     wewnętrznych oraz ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej,
     ustanawia, w drodze rozporządzenia, strefy, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
     z uwzględnieniem w szczególności terminów uznania strefy za niebezpieczną
     oraz wskazania dokładnych współrzędnych geograficznych tej strefy.";
2) w art. 45:
   a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze
       rozporządzenia:
        1) granice portów morskich od strony morza i ich red, z wyłączeniem
         portów wojennych, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 4,
        2) po zasięgnięciu opinii właściwych rad gmin - granice portów morskich
         od strony lądu,
      - z uwzględnieniem współrzędnych geograficznych lub granicznych punktów
       geodezyjnych.",
   b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do
       spraw gospodarki morskiej, określi, w drodze rozporządzenia, granice
       portów wojennych, z uwzględnieniem w szczególności wymogów obronności
       oraz wskazaniem dokładnych współrzędnych geograficznych tych portów.";
3) art. 46 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 46. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej, w porozumieniu z
           Ministrem Obrony Narodowej i ministrem właściwym do spraw
           wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i formy
           współpracy urzędów morskich z Marynarką Wojenną i Strażą Graniczną w
           zakresie wymienionym w art. 42 oraz w zakresie hydrografii i
           kartografii morskiej.".
    
                                    Art. 38.
W ustawie z dnia 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położnych
(Dz.U. 41, poz. 178, z 1996 r. Nr 24, poz. 110 i Nr 91, poz. 410 oraz z 1998 r.
106, poz. 668) w art. 24 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
   "5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
     sposób prowadzenia rejestru pielęgniarek i rejestru położnych, w tym dane
     zawierane w rejestrze oraz sposób udostępniania danych wpisanych do
     rejestru.".
                                        
                                    Art. 39.
W ustawie z dnia 19 kwietnia 1991 r. o izbach aptekarskich (Dz.U. Nr 41, poz.
179, z 1991 r. Nr 105, poz. 452, z 1997 r. Nr 43, poz. 272 i Nr 121, poz. 770
oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) art. 8 otrzymuje brzmienie:
     "Art. 8.  1.  Postępowanie w sprawie stwierdzenia prawa wykonywania  zawodu
            aptekarza  prowadzi  okręgowa rada aptekarska,  na  której  obszarze
            działania osoba zainteresowana zamierza wykonywać zawód aptekarza.
           2. Postępowanie, o którym mowa w ust. 1, wszczyna się na pisemny
            wniosek osoby zainteresowanej.
           3. Uchwała okręgowej rady aptekarskiej o stwierdzeniu prawa
            wykonywania zawodu aptekarza jest podstawą do wydania odpowiedniego
            zaświadczenia ważnego na terenie całego kraju.
           4. Aptekarz, który zrzekł się prawa wykonywania zawodu aptekarza lub
            zaprzestał wykonywania zawodu na czas nieokreślony, składa pisemne
            oświadczenie okręgowej radzie aptekarskiej.
           5. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii
            Naczelnej Rady Aptekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, tryb
            postępowania w sprawach stwierdzania prawa wykonywania zawodu
            aptekarza oraz prowadzenia rejestrów aptekarzy i aptek, w tym organ
            właściwy do postępowania, warunki wszczęcia postępowania oraz dane
            jakie powinno zawierać zaświadczenie.".
                                        
                                    Art. 40.
W ustawie z dnia 14 czerwca 1991 r. o Krajowej Szkole Administracji Publicznej
(Dz.U. Nr 63, poz. 266, Nr 104, poz. 450, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r.
Nr 28, poz. 153 oraz z 1999 r. Nr 49, poz. 483) w art. 2 ust. 1 otrzymuje
brzmienie:
     "1. Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, nadaje Szkole statut
       określający jej ustrój i organizację, zakres działania, zasady
       kształcenia, prawa i obowiązki słuchaczy oraz inne sprawy dotyczące jej
       działania, nieuregulowane w ustawie, uwzględniając rolę szkoły w
       systemie administracji państwa.".
                                        
                                    Art. 41.
W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz.U. Nr 81,
poz. 351, z 1994 r. Nr 27, poz. 96 i Nr 89, poz. 414, z 1995 r. Nr 141, poz.
692, z 1996 r. Nr 106, poz. 496 i Nr 156, poz. 773, z 1997 r. Nr 111, poz. 725 i
Nr 121, poz. 770 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 162, poz. 1126) wprowadza
się następujące zmiany:
1) art. 17 otrzymuje brzmienie:
      "Art. 17. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, a za jego zgodą
             inni ministrowie, wojewodowie, organy jednostek samorządu
             terytorialnego, mogą, w drodze zarządzenia, tworzyć, przekształcać
             lub likwidować zakładowe straże pożarne, zakładowe służby
             ratownicze, gminne (miejskie) albo powiatowe (miejskie) zawodowe
             straże pożarne, terenowe służby ratownicze lub inne jednostki
             ratownicze, uwzględniając częstotliwość występowania pożarów,
             klęsk żywiołowych i innych miejscowych zagrożeń oraz potrzeby w
             zakresie zapewnienia należytej ochrony przeciwpożarowej na danym
             terenie.
         2. Instytucje, organizacje, osoby prawne lub fizyczne mogą, za zgodą
           ministra właściwego do spraw wewnętrznych, tworzyć, przekształcać
           lub likwidować zakładowe straże pożarne, zakładowe służby
           ratownicze, gminne (miejskie) albo powiatowe (miejskie) zawodowe
           straże pożarne, terenowe służby ratownicze lub inne jednostki
           ratownicze, uwzględniając częstotliwość występowania pożarów, klęsk
           żywiołowych i innych miejscowych zagrożeń oraz potrzeby w zakresie
           zapewnienia należytej ochrony przeciwpożarowej na danym terenie.";
2) w art. 33 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych corocznie określi, w drodze
       rozporządzenia, wysokość środków finansowych i ich podział miedzy
       podmioty, o których mowa w ust. 1, z zastrzeżeniem ich wykorzystania
       wyłącznie dla zapewnienia gotowości bojowej jednostek ochrony
       przeciwpożarowej.".
                                        
                                    Art. 42.
W ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91,
poz. 408, z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr
138, poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 104, poz. 661, Nr 121,
poz. 769 i Nr 158, poz. 1041, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 117, poz. 756 i Nr
162, poz. 1115, z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i 256 i Nr 84, poz. 935 oraz z 2000 r.
Nr 3, poz. 28, Nr 12, poz. 136 i Nr 43, poz. 489) wprowadza się następujące
zmiany:
1) w art. 18a dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
     "1a. Regulamin porządkowy zakładu opieki zdrowotnej powinien określać w
       szczególności:
           1) przebieg procesu udzielania świadczeń zdrowotnych z zapewnieniem
            właściwej dostępności i jakości tych świadczeń w jednostkach
            organizacyjnych zakładu opieki zdrowotnej,
           2) organizację i zadania poszczególnych jednostek organizacyjnych
            zakładu opieki zdrowotnej, w tym zakresy czynności pracowników oraz
            warunki współdziałania między tymi jednostkami dla zapewnienia
            sprawności funkcjonowania zakładu opieki zdrowotnej pod względem
            leczniczym, administracyjnym i gospodarczym,
           3) warunki współdziałania z innymi zakładami opieki zdrowotnej w
            zakresie zapewnienia prawidłowości diagnostyki, leczenia pacjentów
            i ciągłości postępowania,
           4) prawa i obowiązki pacjenta,
           5) obowiązki zakładu opieki zdrowotnej w razie śmierci pacjenta.";
2) dodaje się art. 19b w brzmieniu:
   "Art. 19b. 1. W zakładach opieki zdrowotnej przeznaczonych dla osób
            wymagających całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych
            pacjent ma prawo przechowywać wartościowe rzeczy w depozycie
            zakładu opieki zdrowotnej.
           2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze
            rozporządzenia, tryb i warunki postępowania z depozytami, o których
            mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności:
             1) zakres spisu przedmiotów oddanych do depozytu,
             2) sposób zabezpieczenia przedmiotów oddawanych do depozytu,
             3) zasady prowadzenia księgi depozytów,
             4) tryb postępowania z nieodebranymi depozytami.";
3) dodaje się art. 21a w brzmieniu:
   "Art. 21a. 1. Dzieci narodzone w szpitalu oraz dzieci w wieku do 7 lat
            przyjmowane do szpitala zaopatrywane są w znaki tożsamości.
         2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze
           rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb zaopatrywania dzieci, o
           których mowa w ust. 1, w znaki tożsamości oraz zasady postępowania w
           razie stwierdzenia braku tych znaków.";
4) art. 28 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 28. 1. Pogotowie ratunkowe udziela świadczeń zdrowotnych w razie
            wypadku, urazu, porodu, nagłego zachorowania lub nagłego
            pogorszenia stanu zdrowia, powodujących zagrożenie życia.
           2. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z Ministrem
            Sprawiedliwości i ministrem właściwym do spraw wewnętrznych,
            określi, w drodze rozporządzenia, obowiązki personelu pogotowia
            ratunkowego w razie uzasadnionego przypuszczenia, że wypadek
            pozostaje w bezpośrednim związku z czynem przestępczym,
            uwzględniając w szczególności:
             1) obowiązki dyspozytora biura wezwań,
             2) obowiązki personelu zespołu wyjazdowego,
             3) obowiązki pozostałych pracowników pogotowia.";
5) art. 36 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 36. Tworzenie, przekształcenie i likwidacja publicznego zakładu
          opieki zdrowotnej następuje w drodze rozporządzenia właściwego organu
          administracji rządowej albo w drodze uchwały właściwego organu
          jednostki samorządu terytorialnego, chyba, że przepisy ustawy lub
          przepisy odrębne stanowią inaczej, uwzględniając w szczególności
          sprawy wskazane w art. 38 i 43 ustawy.";
6) użyty w art. 38 w ust. 1, w art. 43 w ust. 1 dwukrotnie i w ust. 2-4 oraz w
  art. 60 w ust. 3 i 5 w różnych przypadkach wyraz "zarządzenie" zastępuje się
  użytym w odpowiednich przypadkach wyrazem "rozporządzenie";
7) w art. 43 a ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw zdrowia albo Minister Obrony Narodowej po
       uzyskaniu opinii rektora uczelni, z zastrzeżeniem art. 43b ust. 5
       nadaje, w drodze rozporządzenia, statut szpitalowi klinicznemu, o którym
       mowa w ust. 1, ze szczególnym uwzględnieniem określenia udziału szpitala
       klinicznego w prowadzeniu badań naukowych i prac badawczo-rozwojowych,
       sposobu realizacji celów naukowych i dydaktycznych, zakresu świadczeń
       zdrowotnych, obszaru działania szpitala klinicznego  oraz zakresu
       uczestnictwa w przygotowywaniu osób do wykonywania zawodu medycznego.";
8) w art. 43b:
   a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
          "1. Minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje, w drodze
            rozporządzenia, rektorowi właściwej państwowej uczelni medycznej,
            państwowej uczelni prowadzącej działalność dydaktyczną i badawczą w
            dziedzinie nauk medycznych, na jego wniosek, obowiązki i
            uprawnienia wobec szpitala klinicznego prowadzonego w formie
            samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, z wyjątkiem
            obowiązków i uprawnień określonych w art. 36, 44c, 53 ust. 2, art.
            53a, 55 ust. 2 i art. 60 ust. 3 i 4, z zastrzeżeniem ust. 2.",
   b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
          "3. Minister właściwy do spraw zdrowia może, w drodze rozporządzenia,
            odebrać właściwemu rektorowi przekazane obowiązki i uprawnienia w
            sytuacji, gdy szpital kliniczny zaprzestał działalności, do której
            realizacji został utworzony lub znacznie ją ograniczył lub gdy nie
            może we własnym zakresie pokryć ujemnego wyniku finansowego.";
9) w art. 50 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:
     "4. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze
       rozporządzenia, szczegółowe warunki sprawowania zarządu częścią mienia
       państwowego, o którym mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności cel
       przekazania mienia.";
10) w art. 54 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
       warunki i tryb przekazywania samodzielnemu publicznemu zakładowi opieki
       zdrowotnej środków publicznych oraz sposób kontroli ich wykorzystania,
       uwzględniając w szczególności elementy umowy oraz kontrolę pod kątem
       oceny prawidłowości realizacji zadań oraz sposobu wydatkowania środków
       publicznych.".
                                        
                                    Art. 43.
W ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 1996 r. Nr 67,
poz. 329 i Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 153 i Nr 141, poz. 943, z
1998 r. Nr 117, poz. 759 i Nr 162, poz. 1126 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136, Nr
19, poz. 239 i Nr 48, poz. 550) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 9 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     "5. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z
       ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej i sportu, określi, w
       drodze rozporządzenia, warunki tworzenia, organizacji oraz działania
       klas i szkół sportowych oraz szkół mistrzostwa sportowego, uwzględniając
       umożliwienie uczniom godzenia zajęć sportowych z nauką, w szczególności
       poprzez odpowiednią organizację zajęć dydaktycznych.";
2) w art. 22 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi ponadto, w
       drodze rozporządzenia:
         1) ramowe plany nauczania, w tym wymiar godzin do dyspozycji dyrektora
           szkoły, z uwzględnieniem w szczególności obowiązującego wymiaru
           godzin zajęć edukacyjnych dla poszczególnych etapów edukacyjnych, a
           także wymiaru godzin zajęć rewalidacyjnych dla uczniów
           niepełnosprawnych,
         2) podstawy programowe: wychowania przedszkolnego, kształcenia
           ogólnego w poszczególnych typach szkół, kształcenia w profilach w
           liceach profilowanych, kształcenia w poszczególnych zawodach i
           profilach kształcenia zawodowego, uwzględniając w szczególności
           zestawy celów i treści nauczania, umiejętności uczniów, a także
           zadania wychowawcze szkoły w dostosowaniu do poszczególnych etapów
           kształcenia i typów szkół oraz zawodów i profili kształcenia
           zawodowego,
         3) warunki i tryb dopuszczania do użytku szkolnego programów
           nauczania, programów wychowania przedszkolnego i podręczników oraz
           zalecania środków dydaktycznych, z uwzględnieniem konieczności
           uzyskiwania przed dopuszczeniem programów lub podręczników oraz
           zaleceniem środków dydaktycznych opinii specjalistów z zakresu
           poszczególnych dziedzin,
         4) warunki i sposób oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów
           oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów, uwzględniające w
           szczególności kompetencje okręgowych komisji egzaminacyjnych, a
           także możliwość ustalania przez szkoły wewnątrzszkolnego systemu
           oceniania,
         5) sposób prowadzenia przez szkoły i placówki dokumentacji przebiegu
           nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzaje tej
           dokumentacji, uwzględniające w szczególności ewidencję dzieci i
           młodzieży podlegających obowiązkowi szkolnemu i obowiązkowi nauki, a
           także stanowiące podstawę wydawania uczniom świadectw i dyplomów,
         6) warunki prowadzenia działalności innowacyjnej i eksperymentalnej
           przez szkoły i placówki, uwzględniające możliwość wprowadzania
           nowych rozwiązań programowych, organizacyjnych i metodycznych w
           zakresie działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej, a
           także wprowadzania odmiennych od powszechnie obowiązujących warunków
           działania i organizacji szkół i placówek,
         7) organizację roku szkolnego, uwzględniającą terminy rozpoczynania i
           kończenia zajęć dydaktyczno-wychowawczych, przeprowadzania egzaminów
           i sprawdzianów, przerw świątecznych i ferii szkolnych,
         8) organizację oraz sposób przeprowadzania konkursów, turniejów i
           olimpiad, uwzględniając, że konkursy, turnieje i olimpiady powinny
           służyć odkrywaniu i rozwijaniu uzdolnień uczniów, pobudzaniu
           twórczego myślenia, wspomaganiu zdolności stosowania zdobytej wiedzy
           w praktycznym działaniu, a także lepszemu przygotowaniu uczniów do
           nauki w szkołach wyższego stopnia lub do wykonywania zawodu,
         9) warunki organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla uczniów
           niepełnosprawnych w szkołach i placówkach ogólnodostępnych,
           integracyjnych i specjalnych, uwzględniając szczególne potrzeby
           edukacyjne tych uczniów,
         10) standardy wymagań będące podstawą przeprowadzania sprawdzianów i
           egzaminów, z uwzględnieniem zasady, że wymagania powinny uwzględniać
           cele i zadania edukacyjne, zakres treści nauczania oraz umiejętności
           i osiągnięcia uczniów zawarte w odpowiednich podstawach
           programowych,
         11) zasady udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-
           pedagogicznej w szkołach i placówkach, które powinny tworzyć warunki
           dla zaspokajania potrzeb rozwojowych i edukacyjnych uczniów, w
           szczególności wspomagać rozwój uczniów i efektywność uczenia się.";
3) w art. 30 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze
       rozporządzenia, regulamin konkursu na stanowisko kuratora oświaty oraz
       tryb pracy komisji konkursowej.";
4) art. 44 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 44. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze
          rozporządzenia, typy szkół i placówek, w których nie tworzy się rady
          pedagogicznej ze względu na specyficzną organizację pracy szkoły lub
          placówki.";
5) w art. 52 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze
       rozporządzenia, typy szkół i placówek, w których w skład rady szkoły lub
       placówki nie wchodzą rodzice lub uczniowie ze względu na specyficzną
       organizację pracy i zadania szkoły lub placówki bądź brak możliwości
       wyłonienia stałej reprezentacji rodziców lub uczniów.";
6) w art. 55 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
     "6. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze
       rozporządzenia, typy szkół i placówek, w których nie tworzy się
       samorządu uczniowskiego ze względu na konieczność stosowania w szkole
       lub placówce specjalnej organizacji nauki i metod pracy, a także ze
       względów wychowawczych, opiekuńczych i resocjalizacyjnych.";
7) w art. 60 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, a w stosunku do szkół
       artystycznych - minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa
       narodowego, określi, w drodze rozporządzenia, ramowe statuty szkół i
       placówek publicznych, uwzględniając w szczególności ogólne zasady
       organizacji szkoły lub placówki, a także zakresy spraw, które powinny
       być ustalone w statucie szkoły lub placówki.";
8) w art. 66 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania określi, w drodze
       rozporządzenia, warunki i tryb udzielania zezwoleń, o których mowa w
       ust. 1, oraz organizację indywidualnego programu lub toku nauki,
       uwzględniając umożliwienie uczniom szczególnie uzdolnionym rozwoju ich
       uzdolnień oraz ukończenie szkoły w skróconym czasie.";
9) w art. 68c ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z
       zainteresowanymi ministrami, może określić, w drodze rozporządzenia,
       inne stowarzyszenia naukowo-techniczne oraz zawodowe uprawnione do
       nadawania stopni specjalizacji zawodowej, o których mowa w ust. 1, i
       szczegółowy tryb postępowania w tych sprawach, uwzględniając w
       szczególności możliwość dokonania oceny dorobku zawodowego osób
       ubiegających się o nadanie stopnia specjalizacji zawodowej.";
10) w art. 93 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z
       ministrem właściwym do spraw zagranicznych, określi, w drodze
       rozporządzenia, warunki i tryb nostryfikacji świadectw uzyskanych za
       granicą, w szczególności uwzględniając porównanie okresów nauki
       odpowiadających okresom nauki w szkołach polskich.";
11) w art. 94 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z
       ministrem właściwym do spraw zagranicznych, określi, w drodze
       rozporządzenia, warunki kierowania uczniów i nauczycieli za granicę w
       celach określonych w ust. 1, z uwzględnieniem możliwości przyznawania
       stypendiów i innych świadczeń tym osobom.".
                                        
                                    Art. 44.
W ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. z 2000 r. Nr 56, poz. 679)
wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 32 w ust. 3 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
     "1) o których mowa w ust. 2 pkt 2, tworzy, łączy, dzieli, likwiduje oraz
       określa ich zasięg terytorialny, w drodze rozporządzenia, minister
       właściwy do spraw środowiska, na wniosek Dyrektora Generalnego,";
2) art. 44 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 44. Minister właściwy do spraw środowiska, w drodze rozporządzenia,
          nadaje statut Lasom Państwowym określając w nim w szczególności
          zasady i tryb działania oraz organy wewnętrzne, mając na uwadze
          stworzenie optymalnych warunków organizacyjnych do prawidłowej
          realizacji zadań przez Lasy Państwowe.";
3) w art. 49 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze
       rozporządzenia:
           1) stanowiska i wymagania kwalifikacyjne, szczegółowe zasady
            wynagradzania i stopnie służbowe Służby Leśnej oraz szczegółowy
            tryb nadawania, obniżania i pozbawiania stopni służbowych,
            uwzględniając właściwe proporcje między wymaganiami
            kwalifikacyjnymi, stanowiskami i odpowiadającymi im składnikami
            wynagrodzenia, które pozwolą na właściwe zatrudnienie w Lasach
            Państwowych,
           2) stanowiska Służby Leśnej, na których zatrudnionym pracownikom
            przysługuje bezpłatne mieszkanie oraz szczegółowe zasady i tryb
            przyznawania i zwalniania tych mieszkań, kierując się zasadą
            racjonalnej gospodarki zasobami mieszkaniowymi, przy uwzględnieniu
            uzasadnionych potrzeb mieszkaniowych a także ułatwieniu pełnienia
            obowiązków służbowych przez niektórych pracowników Służby Leśnej.";
4) w art. 53 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw środowiska określa, w drodze decyzji,
       wysokość obciążeń, o których mowa w ust. 1.";
5) w art. 57 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw środowiska, na wniosek Dyrektora
       Generalnego, w drodze decyzji, ustala corocznie Lasom Państwowym
       wielkość odpisu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1. Dyrektor Generalny może
       ustalać wielkość odpisu dla poszczególnych dyrekcji regionalnych, a
       dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych " dla poszczególnych
       nadleśnictw.".
                                        
                                    Art. 45.
W ustawie z dnia 10 października 1991 r. o środkach farmaceutycznych,
materiałach medycznych, aptekach, hurtowniach i Inspekcji Farmaceutycznej (Dz.U.
Nr 105, poz. 452, z 1993 r. Nr 16, poz. 68, Nr 47, poz. 211, z 1996 r. Nr 106,
poz. 496, z 1997 r. Nr 28, poz. 152, Nr 43, poz. 272, Nr 60, poz. 369, Nr 88,
poz. 554 i Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 70, poz.
778 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 50, poz. 599) wprowadza się następujące
zmiany:
1) w art. 2 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej
       Rady Lekarskiej, Naczelnej Rady Aptekarskiej i Krajowej Rady Lekarsko-
       Weterynaryjnej, może, w drodze rozporządzenia, uznać za środki
       farmaceutyczne i materiały medyczne inne niż wymienione w ust. 1 i 2
       środki i materiały, biorąc w szczególności pod uwagę przeznaczenie i
       wykorzystanie tych środków i materiałów.";
2) w art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
       sposób i formy reklamy i informacji o środkach farmaceutycznych i
       materiałach medycznych, uwzględniając w szczególności:
           1) niezbędne dane, jakie reklama ma zawierać,
           2) informacje których reklama nie może przekazywać,
           3) sposób przekazywania informacji,
           4) osoby i jednostki organizacyjne, których udział w reklamie jest
            niedopuszczalny.";
3) w art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Wpisowi do rejestru nie podlegają:
           1) leki recepturowe,
           2) leki gotowe, określone przez ministra właściwego do spraw
            zdrowia, w drodze rozporządzenia:
             a)  w  których  skład  wchodzą pojedyncze, nieprzetworzone  surowce
               farmaceutyczne,  z  tym że w przypadku surowców  roślinnych  mogą
               one być w postaci rozdrobnionej,
             b)  będące preparatami galenowymi, płynami infuzyjnymi wytwarzanymi
               w zakładach opieki zdrowotnej lub lekami złożonymi,
           3) surowce farmaceutyczne, dla których ustanawiane są wymagania
            dotyczące jakości w trybie przepisu art. 17,
           4) leki homeopatyczne,
           5) inne środki farmaceutyczne i materiały medyczne określone przez
            ministra właściwego do spraw zdrowia, w drodze rozporządzenia,
            uwzględniając leki, których skład nie wymaga szczegółowych badań
            klinicznych.";
4) w art. 10 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
     "4. Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem
       właściwym do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady
       Aptekarskiej, Naczelnej Rady Lekarskiej oraz Krajowej Rady Lekarsko-
       Weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia, organizację i tryb
       działania Komisji sposób podejmowania przez nią uchwał, a także
       szczegółowe zasady wynagradzania jej członków, uwzględniając w
       szczególności:
           1) liczbę osób wchodzących w skład Komisji,
           2) zadania prezydium Komisji,
           3) zadania przewodniczącego i wiceprzewodniczącego Komisji.";
5) w art. 13:
   a) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     "5. Za wpisanie środka farmaceutycznego lub materiału medycznego do
       rejestru oraz za przedłużenie ważności wpisu, pobiera się opłatę.",
   b) dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
     "6. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
       wysokość opłaty za wpis oraz tryb jej uiszczania, ze szczególnym
       uwzględnieniem zróżnicowania wysokości opłaty za ocenę dokumentacji
       rejestracyjnej i przedłużenie ważności wpisu do rejestru.";
6) w art. 15 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Komisji i
       Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz
       jednostek upoważnionych do przeprowadzania badań laboratoryjnych i
       klinicznych, uwzględniając w szczególności wyposażenie i kadrę tych
       jednostek oraz szczegółowe warunki przeprowadzania tych badań, z
       uwzględnieniem zakresu i metod tych badań.";
7) w art. 18 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
     "3. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze
       rozporządzenia, wykazy leków przeznaczonych wyłącznie do stosowania w
       zakładzie opieki zdrowotnej, uwzględniając, że ich przyjmowanie powinno
       odbywać się pod kontrolą lekarza.";
8) w art. 19:
   a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
          "3. Wydanie koncesji, o których mowa w ust. 1, podlega opłacie.",
    b) dodaje się ust. 4 i 5 w brzmieniu:
          "4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze
            rozporządzenia, wysokość opłaty za wydanie koncesji uwzględniając
            jej zróżnicowanie w zależności od rodzaju wytwarzanego środka
            farmaceutycznego lub materiału medycznego.
           5. Minister właściwy do spraw rolnictwa określi, w drodze
            rozporządzenia, wysokość opłaty za wydanie koncesji w zakresie
            wytwarzania środków farmaceutycznych i materiałów medycznych
            stosowanych wyłącznie u zwierząt, uwzględniając jej zróżnicowanie w
            zależności od rodzaju wytwarzanego środka farmaceutycznego lub
            materiału medycznego.";
9) w art. 29 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
       warunki i tryb przedłużania terminu ważności środków farmaceutycznych i
       materiałów medycznych, uwzględniając w szczególności:
           1) jednostki uprawnione do przedłużania terminu ważności środków
            farmaceutycznych lub materiałów medycznych,
           2) sposób sporządzania wykazu środków farmaceutycznych i materiałów
            medycznych, którym przedłużono termin ważności oraz tryb jego
            prowadzenia.";
10) w art. 31 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
     "4. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej
       Rady Aptekarskiej, Naczelnej Rady Lekarskiej oraz Rady Krajowej
       Federacji Konsumentów, określi, w drodze rozporządzenia, wykazy środków
       farmaceutycznych i materiałów medycznych, które mogą być przedmiotem
       obrotu detalicznego poza aptekami, rodzaj placówek, w których wyroby te
       mogą być rozprowadzane, oraz określi, wymogi, jakim powinny odpowiadać
       lokal i wyposażenie takiej placówki, oraz kwalifikacje zawodowe
       prowadzącego placówkę, uwzględniając w szczególności rodzaj środków
       farmaceutycznych i materiałów medycznych, które mają być przedmiotem
       obrotu.";
11) w art. 37 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
           1) typy aptek oraz zakres i rodzaj czynności należących do aptek
            poszczególnych typów,
           2) wymagania dotyczące lokali i wyposażenia aptek, uwzględniając w
            szczególności:
           a) rodzaj działalności prowadzonej przez poszczególne typy aptek,
           b) wielkość powierzchni funkcjonalnej lokalu apteki,
           c) rodzaj pomieszczeń, jakie powinna posiadać apteka,
           d) wyposażenie apteki w zależności od jej typu.";
 12) w art. 39 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
       środki farmaceutyczne i materiały medyczne, które mogą być wydawane
       przez apteki bez recepty lekarskiej, oraz szczegółowe zasady wydawania
       przez apteki leków i materiałów medycznych, uwzględniając w
       szczególności:
           1) sposób wydawania leków osobom fizycznym oraz uprawnionym
            jednostkom organizacyjnym,
           2) obowiązki pracownika realizującego receptę,
           3) czas przechowywania recept i zapotrzebowań.";
13) art. 41 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 41. Kierownik apteki:
             1)  odpowiada za wydawanie, przechowywanie, oznakowanie i tożsamość
               środków   farmaceutycznych  i  materiałów  medycznych   oraz   za
               organizację  pracy w aptece, zapewniającą prawidłowe sporządzanie
               leków  recepturowych, wytwarzanie leków gotowych oraz  udzielanie
               informacji o lekach,
             2)  ma  obowiązek  przekazywania organom Inspekcji  Farmaceutycznej
               wszelkich    informacji   o   niepożądanym    działaniu    środka
               farmaceutycznego lub materiału medycznego,
             3)  prowadzi  ewidencję zatrudnionych w aptece osób wymienionych  w
               art. 40 ust. 3.";
14) dodaje się art. 41a w brzmieniu:
       "Art. 41a. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze
              rozporządzenia, wzór ewidencji, o której mowa w art. 41 pkt 3,
              uwzględniając w szczególności niezbędne dane dotyczące aptekarza
              w tym dane dotyczące przebiegu jego pracy zawodowej.";
15) w art. 43 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
       tryb przeprowadzania kontroli przyjmowanych i wydawanych środków
       farmaceutycznych i materiałów medycznych oraz warunki ich
       transportowania, uwzględniając w szczególności:
             1)  obowiązki  przyjmującego i wydającego środki  farmaceutyczne  i
               materiały medyczne,
             2)   wymagania  dotyczące  transportu  środków  farmaceutycznych  i
               materiałów medycznych.";
16) w art. 49 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem
       właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia, w
       odniesieniu do środków farmaceutycznych i materiałów medycznych
       stosowanych wyłącznie u zwierząt, leki gotowe i inne środki
       farmaceutyczne i materiały medyczne, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt
       2 i 5, które nie podlegają wpisowi do rejestru, biorąc pod uwagę w
       szczególności skład i zastosowanie środka lub materiału.";
17) w art. 64 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
       wzór i sposób prowadzenia książki kontroli, zasady dokonywania w niej
       wpisów oraz tryb powiadamiania o usunięciu stwierdzonych uchybień,
       uwzględniając w szczególności elementy, które powinien zawierać wpis.".
   
                                    Art. 46.
W ustawie z dnia 3 kwietnia 1993 r. o utworzeniu Głównego Urzędu Miar (Dz.U. Nr
55, poz. 247 oraz z 1998 r. Nr 37, poz. 202) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
   "2. Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, tworzy i znosi okręgowe
     i obwodowe urzędy miar oraz okręgowe i obwodowe urzędy probiercze, a także
     określa ich obszar działania i siedziby, z uwzględnieniem ekonomicznych
     warunków działania tych urzędów oraz potrzeb gospodarki i ludności.";
2) art. 6 otrzymuje brzmienie:
       "Art. 6. 1. Prezes Rady Ministrów nadaje, w drodze rozporządzenia,
              statut Urzędu, określający jego strukturę organizacyjną oraz tryb
              pracy.
         2. Prezes Urzędu ustala, w drodze zarządzenia, regulamin organizacyjny
           Urzędu, określający zakres zadań i tryb pracy komórek
           organizacyjnych Urzędu oraz jednostek organizacyjnych podległych i
           nadzorowanych przez Prezesa Urzędu.".
                                        
                                    Art. 47.
W ustawie z dnia 3 kwietnia 1993 r. - Prawo o miarach (Dz.U. Nr 55, poz. 248, z
1997 r. Nr 43, poz. 272 i Nr 121, poz. 770 oraz z 2000 r. Nr 43, poz. 489)
wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 4 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
   "2. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, nazwy, definicje i
     oznaczenia legalnych jednostek miar, uwzględniając nazwy i oznaczenia
     przedrostków służących do tworzenia wielokrotności i podwielokrotności
     tych jednostek miar oraz zasady pisowni oznaczeń legalnych jednostek
     miar.";
2) w art. 7 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
   "1. Rada Ministrów, w drodze rozporządzenia, ustanawia państwowe wzorce
     jednostek miar, do których są odnoszone przyrządy pomiarowe kontrolne i
     użytkowe, według hierarchicznych układów sprawdzań ustalając, w
     szczególności dokumentację wzorców zawierającą świadectwo wzorca wraz z
     załącznikami, którymi są hierarchiczny układ sprawdzań, dokumentacja
     techniczna, instrukcja obsługi i księga wzorca oraz wskazuje miejsce
     stosowania i przechowywania wzorca i osobę za niego odpowiedzialną.";
3) art. 8 otrzymuje brzmienie:
       "Art. 8. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia:
           1) wymagania techniczne i metrologiczne, którym powinny odpowiadać
             przyrządy pomiarowe podlegające kontroli metrologicznej,
             uwzględniając warunki właściwego stosowania tych przyrządów oraz
             okresy ważności dowodów kontroli,
           2) metody oraz przebieg sprawdzania lub badania zgodności
             właściwości przyrządów pomiarowych z wymaganiami, o których mowa w
             pkt 1, uwzględniając stosowane wyposażenie pomiarowe oraz sposób
             dokumentowania wyników.";
4) art. 10 otrzymuje brzmienie:
      "Art. 10. 1. Przyrządy pomiarowe stosowane:
           1) w obrocie publicznym do wyznaczania ilości albo jakości rzeczy w
             celu uzyskania prawidłowej podstawy do rozliczeń,
           2) przy produkcji i badaniu środków leczniczych,
           3) przy czynnościach urzędowych
           - podlegają legalizacji.
         2. Legalizacja jest sprawdzeniem, stwierdzeniem i poświadczeniem przez
           organ administracji miar, że przyrząd pomiarowy spełnia wymagania
           techniczne i metrologiczne i może być stosowany do celów określonych
           w ust. 1.
         3. Dowodem legalizacji jest cecha legalizacyjna umieszczona na
           przyrządzie albo świadectwo legalizacji.
         4. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, przyrządy
           podlegające legalizacji oraz wzory cech i świadectw legalizacji, z
           uwzględnieniem znaczenia i zakresu stosowania ich do celów,
           określonych w ust. 1.";
5) w art. 11:
   a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. Przyrządy pomiarowe mające znaczenie dla bezpieczeństwa życia, ochrony
       zdrowia i ochrony środowiska podlegają obowiązkowi uwierzytelnienia.",
   b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Dowodem uwierzytelnienia jest cecha umieszczona na przyrządzie albo
       świadectwo uwierzytelnienia.",
   c) dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
     "6. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, przyrządy podlegające
       obowiązkowi uwierzytelnienia oraz wzory cech i świadectw
       uwierzytelnienia z uwzględnieniem znaczenia i zakresu stosowania ich do
       celów, o których mowa w ust. 1.";
6) w art. 16 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
   "1. Obowiązkowi zatwierdzenia typu podlegają produkowane w kraju lub
     sprowadzane z zagranicy przyrządy pomiarowe, podlegające legalizacji lub
     obowiązkowi uwierzytelnienia.
   2. Rada Ministrów może określić, w drodze rozporządzenia, przyrządy inne niż
     wymienione w ust. 1 jako podlegające obowiązkowi zatwierdzenia typu, ze
     względu na stosowanie ich do celów określonych w art. 10 ust. 1 lub w art.
     11 ust. 1, a także ich znaczenie dla gospodarki.";
7) w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
   "1. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia:
     1) warunki i tryb zgłaszania przyrządów pomiarowych do legalizacji,
       uwierzytelnienia lub zatwierdzenia typu ustalając w szczególności
       podmioty uprawnione do zgłaszania przyrządów pomiarowych, częstotliwość
       i miejsce dokonywania kontroli metrologicznych oraz badania i wymaganą
       dokumentację, uwzględniając terminy dokonywania zgłoszenia, obowiązki
       zgłaszającego i tryb postępowania w tych sprawach,
     2) znak typu przyrządu pomiarowego i sposób jego umieszczenia, z
       uwzględnieniem w szczególności wzoru znaku, daty i kolejności nadania
       oraz miejsca jego umieszczenia.";
8) art. 18 otrzymuje brzmienie:
      "Art. 18. Minister właściwy do spraw zdrowia określa, w drodze
             rozporządzenia, wymagania inne niż metrologiczne, jakie powinny
             spełniać przyrządy pomiarowe stosowane w ochronie zdrowia,
             warunkujące dopuszczenie ich do stosowania.";
9) w art. 20 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
   "1. Pobiera się opłaty za czynności organów i urzędów administracji miar
     związane z:
     1) legalizacją, uwierzytelnieniem i zatwierdzeniem typu oraz uznawaniem za
       równoważne tym formom kontroli metrologicznej odpowiednich kontroli
       przyrządów pomiarowych, wykonywanych przez zagraniczne instytucje
       metrologiczne,
     2) sprawdzaniem, wzorcowaniem (kalibracją) i wykonywaniem ekspertyz
       przyrządów pomiarowych oraz badaniem przyrządów pomiarowych i wydawaniem
       certyfikatów zgodności w ramach systemu Międzynarodowej Organizacji
       Metrologii Prawnej,
     3) wytwarzaniem i sprawdzaniem materiałów odniesienia (wzorców właściwości
       chemicznych i fizycznych),
     4) ustanawianiem i sprawowaniem nadzoru nad państwowymi wzorcami jednostek
       miar, stosowanymi i przechowywanymi poza Urzędem,
     5) akredytacją laboratoriów pomiarowych,
     6) szkoleniem z dziedziny metrologii.
   2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii
     Prezesa Głównego Urzędu Miar, określa, w drodze rozporządzenia, wysokość
     opłat i tryb ich pobierania.".
   
                                    Art. 48.
W ustawie z dnia 3 kwietnia 1993 r. - Prawo probiercze (Dz.U. Nr 55, poz. 249)
wprowadza się następujące zmiany:
1) art. 5 otrzymuje brzmienie:
       "Art. 5. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia:
           1) próby dla wyrobów z metali szlachetnych, uwzględniając zasadę
             określoną w art. 3 i 4,
           2) wymagania, jakim powinny odpowiadać wyroby z metali szlachetnych
             zgłaszane do badania i cechowania, tryb zgłaszania, metody badania
             i sposoby cechowania tych wyrobów oraz wzory cech probierczych, z
             uwzględnieniem w szczególności obowiązków podmiotów zobowiązanych
             do zgłaszania wyrobów, sposób określania zawartości metali
             szlachetnych w tych wyrobach, kryteria doboru cech probierczych do
             rodzaju wyrobów oraz opis wizerunków cech,
           3) sposób postępowania z wyrobami z metali szlachetnych nie
             odpowiadającymi najniższej próbie, ustalonej zgodnie z pkt 1,
             uwzględniając w szczególności możliwość oznaczenia ich znakiem MET
             lub wydania świadectwa badania oraz sposób postępowania z wyrobami
             nie odpowiadającymi próbom deklarowanym przez podmioty
             zgłaszające.";
2) w art. 8 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
   "2. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
     określa, w drodze rozporządzenia, kryteria kwalifikacji wyrobów, o których
     mowa w ust. 1 pkt 1, uwzględniając w szczególności wyroby mające wartość
     historyczną lub artystyczną, które zostały wytworzone co najmniej 36 lat
     przed dniem powstania obowiązku zgłaszania ich do badania i cechowania w
     celu wprowadzenia do obrotu handlowego na terenie Rzeczypospolitej
     Polskiej.";
3) w art. 9 w ust. 1 wyrazy "2 gramy w sztuce lub w dwóch sztukach, gdy w
  obrocie handlowym stanowią parę" zastępuje się wyrazami "5 gramów";
4) w art. 16 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
   "1. Pobiera się opłaty za czynności organów i urzędów administracji
     probierczej związane z:
     1) badaniem stopów metali szlachetnych i wyrobów wykonywanych z takich
       stopów,
     2) cechowaniem zbadanych wyrobów i stopów,
     3) dokonywaniem ekspertyz wyrobów i stopów.
   2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii
     Prezesa Głównego Urzędu Miar, określa, w drodze rozporządzenia, wysokość
     opłat i tryb ich pobierania.".
                                        
                                    Art. 49.
W ustawie z dnia 2 grudnia 1993 r. o oznaczaniu wyrobów znakami skarbowymi
akcyzy (Dz.U. Nr 127, poz. 584, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 121, poz. 770
oraz z 1999 r. Nr 83, poz. 931) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 7 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
     "6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
       rozporządzenia:
           1) wykaz urzędów skarbowych uprawnionych do wydawania i sprzedaży
            banderol lub wydawania upoważnień do wydawania banderol podatkowych
            i legalizacyjnych,
           2) wzór wniosku, o którym mowa w ust. 3.";
2) w art. 9 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
     "1a. W przypadku, gdy składający wniosek o wydanie lub o sprzedaż banderol
       nie będzie odbierał ich osobiście, do wniosku załącza również
       upoważnienie do odbioru dla określonej osoby, z podaniem jej imienia i
       nazwiska, miejsca zamieszkania oraz rodzaju i numeru dokumentu
       potwierdzającego tożsamość tej osoby.";
3) art. 26 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 26. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, wykaz wyrobów
          podlegających obowiązkowi oznaczania znakami akcyzy, objętych
          klasyfikacją Systematycznego wykazu wyrobów oraz Polską scaloną
          nomenklaturą towarową handlu zagranicznego.".
                                        
                                    Art. 50.
W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. - Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. Nr 27,
poz. 96, z 1996 r. Nr 106, poz. 496, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 111, poz. 726
i Nr 133, poz. 885 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące
zmiany:
1) w art. 31 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze
       rozporządzenia:
           1) kategorie prac geologicznych,
           2) kwalifikacje ogólne i zawodowe wymagane od osób wykonujących,
            dozorujących i kierujących określonymi kategoriami prac
            geologicznych,
           3) sposób postępowania w sprawach stwierdzania kwalifikacji,
           4) tryb powoływania komisji egzaminacyjnych, skład komisji
            egzaminacyjnej do sprawdzenia wiadomości kandydatów oraz zakres
            wiadomości podlegających sprawdzeniu,
           5) wysokość opłat związanych ze stwierdzeniem kwalifikacji, sposób
            ich uiszczania oraz wysokość wynagrodzenia dla członków komisji
            egzaminacyjnej
      - uwzględniając wymagania w zakresie bezpieczeństwa powszechnego,
       prawidłowości wykonywanych prac geologicznych oraz potrzeby ochrony
       środowiska.";
2) w art. 52 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw środowiska określi, w drodze
       rozporządzenia, sposób prowadzenia rejestru obszarów górniczych, dane
       podlegające wpisowi do rejestru obszarów górniczych oraz dokumenty
       przechowywane w rejestrze obszarów górniczych, a także zakres i sposób
       udostępniania danych zawartych w tym rejestrze, kierując się potrzebą
       zapewnienia ochrony złóż kopalin przed zagospodarowaniem niezgodnym z
       ich przeznaczeniem oraz potrzebą powszechnego udostępniania
       informacji.";
3) w art. 58 skreśla się ust. 2;
4) w art. 64 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
   "6. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
     1) szczegółowe wymagania dotyczące części i treści planu ruchu zakładu
       górniczego, ze wskazaniem szczególnych wymagań dotyczących podziemnych
       zakładów górniczych, odkrywkowych zakładów górniczych i zakładów
       górniczych wydobywających kopaliny otworami wiertniczymi,
     2) szczegółowe wymagania dotyczące części i treści planu ruchu
       sporządzanego w formie uproszczonej,
     3) szczegółowe wymagania dotyczące części i treści planu ruchu
       likwidowanego zakładu górniczego,
     4) szczegółowe wymagania dotyczące części i treści planu ruchu zakładu:
         a) prowadzącego bezzbiornikowe magazynowanie substancji w górotworze,
         b) prowadzącego składowanie odpadów w podziemnych wyrobiskach
           górniczych,
         c) wykonującego roboty geologiczne, z uwzględnieniem specyfiki
           prowadzenia tych prac na obszarach morskich Rzeczypospolitej
           Polskiej,
     5) okresy, na jakie mają być sporządzane plany ruchu,
     6) tryb sporządzania planu ruchu i jego zmiany oraz tryb i terminy
       przedkładania planu ruchu (zmiany planu ruchu) do zatwierdzenia
   - określając szczegółowe przedsięwzięcia niezbędne w celu zapewnienia
     bezpieczeństwa powszechnego, bezpieczeństwa pożarowego, bezpieczeństwa
     higieny pracy pracowników zakładu górniczego, prawidłowej i racjonalnej
     gospodarki złożem, ochrony środowiska wraz z obiektami budowlanymi i
     zapobiegania szkodom i ich naprawiania.";
5) w art. 68 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze
       rozporządzenia:
           1) kwalifikacje osób, o których mowa w ust. 1, uwzględniając
            kwalifikacje ogólne i zawodowe wymagane od osób kierownictwa i
            dozoru ruchu w poszczególnych rodzajach zakładów górniczych oraz w
            działach ruchu tych zakładów,
           2) sposób postępowania w sprawach stwierdzania kwalifikacji osób, o
            których mowa w ust. 1, uwzględniając tryb powoływania komisji
            egzaminacyjnych, skład komisji egzaminacyjnej do sprawdzenia
            wiadomości kandydatów oraz zakres wiadomości podlegających
            sprawdzeniu, wysokość opłat związanych ze stwierdzeniem
            kwalifikacji i sposób ich uiszczania, tryb stwierdzania
            kwalifikacji oraz wysokość wynagrodzenia dla członków komisji
            egzaminacyjnych.";
6) w art. 69 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw gospodarki, w porozumieniu z ministrem
       właściwym do spraw środowiska, określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje
       dokumentacji mierniczo-geologicznej jaką jest obowiązany posiadać
       przedsiębiorca, uwzględniając dokumenty, które wchodzą w skład tej
       dokumentacji w poszczególnych rodzajach zakładów górniczych, sposób i
       terminy jej sporządzania i uzupełniania oraz zakres obowiązku jej
       udostępniania organom administracji geologicznej i nadzoru górniczego,
       wymagania dotyczące wykonywania prac geodezyjnych dla potrzeb
       sporządzania tej dokumentacji, a także zasady i tryb postępowania z
       dokumentacją po likwidacji zakładu górniczego oraz udostępniania tej
       dokumentacji, jak również przypadki, w których organ nadzoru górniczego
       może wyrazić zgodę na sporządzenie lub nakazać sporządzenie innych
       dokumentów.";
7) w art. 70 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze
       rozporządzenia, kwalifikacje ogólne i zawodowe wymagane od mierniczego
       górniczego i geologa górniczego, sposób postępowania w sprawach
       stwierdzania kwalifikacji, tryb powoływania komisji egzaminacyjnych,
       skład komisji egzaminacyjnej do sprawdzenia wiadomości kandydatów,
       zakres wiadomości podlegających sprawdzeniu, wysokość opłat związanych
       ze stwierdzeniem kwalifikacji i sposób ich uiszczania, tryb stwierdzania
       kwalifikacji oraz wysokość wynagrodzenia dla członków komisji
       egzaminacyjnych.";
8) w art. 73 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
   "2. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia:
     1) kryteria oceny występujących w zakładach górniczych zagrożeń
       naturalnych, natężenia występowania zagrożeń, przestrzeni ich
       występowania i rodzaju zakładu górniczego, a także szczegółowe zasady
       zaliczania tych zagrożeń przez właściwe organy nadzoru górniczego do
       poszczególnych stopni, kategorii i klas zagrożeń,
     2) sposób zaliczania złoż, ich części lub wyrobisk do poszczególnych
       stopni, kategorii i klas zagrożeń,
     3) przypadki, w których zaliczeń może dokonywać kierownik ruchu zakładu
       górniczego
     - kierując się potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa i higieny pracy
       pracowników zakładu górniczego, ruchu tego zakładu i bezpieczeństwa
       powszechnego.".
9) w art. 107 ust. 4. otrzymuje brzmienie:
     "4. Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, nadaje statut Wyższemu
       Urzędowi Górniczemu określając w nim w szczególności zasady i tryb
       działania oraz organy wewnętrzne, mając na uwadze stworzenie optymalnych
       warunków organizacyjnych do prawidłowej realizacji zadań przez Wyższy
       Urząd Górniczy.";
10) w art. 108 ust. 4 otrzymują brzmienie:
     "4. Prezes Rady Ministrów może, w drodze rozporządzenia, tworzyć i znosić
       specjalistyczne urzędy górnicze obejmujące niektóre dziedziny
       działalności urzędów górniczych, określając ich nazwę, właściwość i
       siedzibę.".
                                        
                                    Art. 51.
W ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o opłacie wyrównawczej od niektórych towarów
rolnych i spożywczych przywożonych z zagranicy (Dz.U. Nr 43, poz.160) wprowadza
się następujące zmiany:
1) w art. 1 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
     "4. Minister właściwy do spraw rynków rolnych, w porozumieniu z ministrem
       właściwym do spraw finansów publicznych, określi, w drodze
       rozporządzenia szczegółowy wykaz towarów, o których mowa w ust. 3.";
2) art. 5 otrzymuje brzmienie:
     "Art. 5. Minister właściwy do spraw rynków rolnych określi, w drodze
           rozporządzenia, stawki opłat wyrównawczych od towarów rolnych i
           spożywczych przywożonych z zagranicy, biorąc w szczególności pod
           uwagę stawki celne oraz podatki i opłaty, jakie obciążają towary
           przywożone z zagranicy.".
                                        
                                    Art. 52.
W ustawie z dnia 11 maja 1994 r. o zadaniach zleconych gminie, związanych z
organizacją i prowadzeniem spisów rolnych (Dz.U. Nr 67, poz. 288) art. 2
otrzymuje brzmienie:
     "Art. 2. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, terminy i
           sposób wykonania zadań, o którym mowa w art. 1 pkt 3, uwzględniając
           formy i zakres współdziałania urzędów statystycznych przy
           aktualizowaniu danych zawartych w wykazach indywidualnych
           gospodarstw rolnych i działek rolnych.".

                                    Art. 53.
W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 89, poz. 414, z
1996 r. Nr 100, poz. 465, Nr 106, poz. 496 i Nr 146, poz. 680, z 1997 r. Nr 88,
poz. 554 i Nr 111, poz. 726, z 1998 r. Nr 22, poz. 118 i Nr 106, poz. 668, z
1999 r. Nr 41, poz. 412, Nr 49, poz. 483 i Nr 62, poz. 682 oraz z 2000 r. Nr 12,
poz. 136, Nr 29, poz. 354 i Nr 43, poz. 489) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 10 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     "5. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w
       drodze rozporządzenia, wykaz wyrobów budowlanych, o których mowa w ust.
       2 pkt 2.";
2) art. 11 otrzymuje brzmienie:
      "Art. 11. 1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze
             rozporządzenia, dopuszczalne stężenia i natężenia czynników
             szkodliwych dla zdrowia wydzielanych przez materiały budowlane,
             urządzenia i elementy wyposażenia w pomieszczeniach przeznaczonych
             na pobyt ludzi.
         2. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w porozumieniu z ministrem
           właściwym do spraw zdrowia, może określić, w drodze rozporządzenia,
           dopuszczalne stężenia i natężenia czynników szkodliwych w
           pomieszczeniach przeznaczonych dla zwierząt.";
3) w art. 19 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w
       drodze rozporządzenia, rodzaje obiektów budowlanych, przy których
       realizacji jest wymagane ustanowienie inspektora nadzoru inwestorskiego,
       oraz listę obiektów budowlanych i kryteria techniczne, jakimi powinien
       kierować się organ podczas nakładania na inwestora obowiązku
       ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego.";
4) w art. 32 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     "5. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w
       drodze rozporządzenia, wzór wniosku o pozwolenie na budowę i decyzji o
       pozwoleniu na budowę, uwzględniając w szczególności dokumenty inwestora,
       określone w ust. 1.";
5) w art. 34 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
     "6. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w
       drodze rozporządzenia:
           1) szczegółowy zakres i formę projektu budowlanego,
           2) szczegółowe zasady ustalania geotechnicznych warunków
            posadawiania obiektów budowlanych.";
6) w art. 45 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
     "4. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w
       drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia dzienników budowy, montażu i
       rozbiórki oraz osoby upoważnione do dokonywania w nich wpisów, a także
       dane, jakie powinna zawierać tablica informacyjna.";
7) w art. 64 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
     "4. Minister właściwy do spraw architektury i budownictwa określi, w
       drodze rozporządzenia, wzór książki obiektu budowlanego i sposób jej
       prowadzenia.";
8) w art. 84b ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. Kontrolę działalności organów administracji architektoniczno-
       budowlanej wykonują Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz wojewódzki
       inspektor nadzoru budowlanego, który wykonuje tę kontrolę w stosunku do
       starosty.";
9) w art. 88a w pkt 2 skreśla się wyrazy "stopnia wojewódzkiego".
                                        
                                    Art. 54.
W ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999
r. Nr 15, poz. 139 i Nr 41, poz. 412 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) wprowadza
się następujące zmiany:
1) w art. 5 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast powołuje Przewodniczącego
       i członków komisji, o której mowa w ust. 2, oraz ustala, w drodze
       zarządzenia, regulamin komisji uwzględniając jej organizację i zasady
       działania.";
2) w art. 8 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
   "4. Minister właściwy do spraw gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej,
     określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje i wzory dokumentów stosowanych w
     pracach planistycznych oraz zakres i rodzaje dokumentów wymaganych w
     postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu,
     uwzględniając w szczególności:
     1) dokumenty związane z podjęciem prac planistycznych,
     2) dokumenty sporządzane w toku opracowywania projektu miejscowego planu
       zagospodarowania przestrzennego,
     3) dokumenty wymagane przy składaniu wniosków o ustalenie warunków
       zabudowy i zagospodarowania terenu.";
3) w art. 52 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, w drodze zarządzenia,
       powołuje komisję do przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego, w tym
       egzaminu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uwzględniając kwalifikacje i
       wiedzę członków komisji.".
                                        
                                    Art. 55.
W ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz.U. Nr
111, poz. 535, z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr 113, poz. 731, z 1998 r. Nr 11,
poz. 95 i Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 11, poz. 95) art. 6 otrzymuje
brzmienie:
     "Art. 6.  1.  Samorząd  województwa  zgodnie z  potrzebami  wynikającymi  w
            szczególności  z liczby i struktury społecznej ludności  województwa
            tworzy i prowadzi zakłady psychiatrycznej opieki zdrowotnej.
           2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze
            rozporządzenia, docelową sieć zakładów psychiatrycznej opieki
            zdrowotnej, o których mowa w ust. 1, uwzględniając w szczególności
            ich dostępność oraz sposób finansowania.".
                                        
                                    Art. 56.
W ustawie z dnia 29 września 1994 r. o zmianie ustawy - Kodeks pracy oraz o
zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 113, poz. 547, z 1995 r. Nr 1, poz. 2 oraz z
1996 r. Nr 87, poz. 396) w art. 17 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
   "3. Minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, skład
     Komisji uwzględniając przedstawicieli centralnych organów administracji
     rządowej, ponadzakładowych organizacji związkowych uznanych za
     reprezentatywne na podstawie przepisów art. 241{17} § 1 pkt 1 i 2 oraz § 2
     Kodeksu pracy oraz konfederacji pracodawców, tryb powoływania jej członków
     na wniosek właściwych ministrów, Głównego Inspektora Pracy oraz
     statutowych organów organizacji związkowych i pracodawców, zasady jej
     działania w celu udzielania stronom zamierzającym zawrzeć układ zbiorowy
     pracy pomocy w formie doradztwa i konsultacji oraz zasady zwrotu
     zamiejscowym członkom Komisji i innym osobom biorącym udział w jej pracach
     kosztów podróży.".
                                        
                                    Art. 57.
W ustawie z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. Nr
16, poz. 78, z 1997 r. Nr 60, poz. 370, Nr 80, poz. 505 i Nr 160, poz. 1079, z
1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) w art. 12:
a) w ust. 5 skreśla się zdanie trzecie,
b) dodaje się ust. 5a w brzmieniu:
      "5a. Minister właściwy do spraw środowiska określa, w drodze
         rozporządzenia, szczegółowe zasady ustalania jednorazowego
         odszkodowania, o którym mowa w ust. 5, za przedwczesny wyrąb
         drzewostanu, uwzględniając wartość drzewostanów, stopień zadrzewienia
         drzewostanu w wieku wyrębu faktycznego, powierzchnię drzewostanu oraz
         aktualną cenę sprzedaży 1 m{3} drewna.".
                                        
                                    Art. 58.
W ustawie z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie (Dz.U.. Nr 147, poz.
713, z 1997 r. Nr 14, poz. 72, Nr 60, poz. 369, Nr 88, poz. 554, Nr 110, poz.
715 i Nr 133, poz. 884, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, oraz z 1999 r. Nr 40, poz.
401) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 8:
   a) w ust. 3 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
     "2) wieloletnie łowieckie plany hodowlane uwzględniające zasadę
       optymalnego gospodarowania populacjami zwierząt łownych oraz ochrony
       lasu przed szkodami wyrządzonymi przez te zwierzęta, które sporządzają
       dla sąsiadujących ze sobą obwodów łowieckich o zbliżonych warunkach
       przyrodniczych (rejony hodowlane), dyrektorzy regionalnych dyrekcji
       Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe w porozumieniu z
       wojewodami i Polskim Związkiem Łowieckim.",
   b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
     "4. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem
       właściwym do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku
       Łowieckiego, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady
       sporządzania rocznych planów łowieckich i wieloletnich łowieckich planów
       hodowlanych oraz zatwierdzania rocznych planów łowieckich, uwzględniając
       zasadę optymalnego gospodarowania populacjami zwierząt łownych oraz
       ochrony lasu przed szkodami wyrządzanymi przez te zwierzęta.";
2) w art. 19:
   a) w ust. 2 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
     "2) złożenie z wynikiem pozytywnym przez organizatora turystyki lub osobę
       przez niego zatrudnioną egzaminu ze znajomości wykonywania polowania
       oraz zasad ochrony przyrody",
   b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Egzamin, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, przeprowadza komisja powołana
       przez ministra właściwego do spraw środowiska, który określi, w drodze
       rozporządzenia, zakres oraz sposób i tryb przeprowadzenia egzaminu,
       który obejmować powinien znajomość przepisów dotyczących ochrony
       przyrody gospodarki łowieckiej oraz przepisów dotyczących posiadania i
       posługiwania się bronią.";
3) w art. 28 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
     "4. Minister właściwy do spraw środowiska, po zasięgnięciu opinii
       Polskiego Związku Łowieckiego, określi, w drodze rozporządzenia,
       szczegółowe zasady przekazywania w zarząd obwodów łowieckich wyłączonych
       z wydzierżawiania, uwzględniając tryb postępowania, jednostkom, których
       zadania ustawowe dają gwarancję realizacji celów, o których mowa w ust.
       2.";
4) w art. 30:
   a) dodaje się usta. 2a w brzmieniu:
     "2a. Czynsz dzierżawny ustala się - w zależności od kategorii obwodu
       łowieckiego - mnożąc ilość hektarów obszaru dzierżawionego obowdu
       łowieckiego przez równowartość pieniężną żyta, stosując wskaźnik
       przeliczeniowy, który nie może być wyższy niż 0,07q żyta za 1 hektar.",
   b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem
       właściwym do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Polskiego Związku
       Łowieckiego, określi, w drodze rozporządzenia:
         1) zasady kategoryzacji obwodów łowieckich uwzględniając liczebność
           poszczególnych gatunków zwierzyny w określonych środowiskach jej
           bytowania, rodzaj i wielkość jej pozyskania oraz nasilenie czynników
           antropogenicznych,
         2) szczegółowe zasady ustalenia czynszu dzierżawnego, uwzględniając
           powierzchnię i kategorię obwodu łowieckiego, stosując za podstawę do
           wyliczeń cenę żyta ustaloną na podstawie ustawy z dnia 15 listopada
           1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 1993 r. Nr 54, poz. 431, z 1994 r.
           Nr 1, poz. 3, z 1996 r. Nr 91, poz. 409, z 1997 r. Nr 43, poz. 272 i
           Nr 137, poz. 926 oraz z 1998 r. Nr 108, poz. 681),
         3) szczegółowe zasady ustalania partycypacji, o której mowa w ust. 1,
           uwzględniając niezrealizowanie rocznego planu łowieckiego w zakresie
           pozyskania: łosi, jeleni, danieli i saren, przy czym nie może ona
           przekroczyć 10% wartości wpływów ze sprzedaży tusz tych gatunków w
           roku poprzednim.";
5) w art. 41 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem
       właściwym do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia,
       szczegółowe sposoby używania, ewidencjonowania i przechowywania w
       siedzibach Państwowej Straży Łowieckiej broni palnej krótkiej, amunicji
       i ręcznych miotaczy gazu. Rozporządzenie powinno określać szczegółowe
       wymogi dotyczące przechowywania, używania, ewidencjonowania w siedzibach
       Państwowej Straży Łowieckiej broni palnej krótkiej, amunicji do tej
       broni oraz ręcznych miotaczy gazu, a także wzory dokumentów niezbędnych
       do ewidencjonowania broni i amunicji oraz ręcznych miotaczy gazu, jej
       wydawania i zdania, jak również warunki techniczne jakim powinien
       odpowiadać magazyn broni.";
6) w art. 42 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     "5. Bezpośrednio po dostarczeniu przez uprawnionego do wykonywania
       polowania pozyskanej zwierzyny do punktu skupu osoba go prowadząca
       obowiązana jest oznakować tusze łosi, jeleni, danieli, muflonów, saren i
       dzików.";
7) w art. 43 w ust. 3 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje wyrazy
  "uwzględniając istniejące polskie zwyczaje łowieckie oraz kierując się troską
  o bezpieczeństwo osób i mienia.";
8) art. 49 otrzymuje brzmienie:
       "Art. 49. Minister właściwy do spraw środowiska, w porozumieniu z
              ministrem właściwym do spraw rolnictwa, określi, w drodze
              rozporządzenia, sposób postępowania przy szacowaniu szkód w
              uprawach i płodach rolnych oraz wypłat odszkodowań za szkody,
              uwzględniając terminy zgłoszenia szkody, obowiązek szacowania
              wstępnego i ostatecznego oraz obszar uszkodzonej uprawy.".

                                    Art. 59.
W ustawie z dnia 26 października 1995 r. o pobieraniu i przeszczepianiu komórek,
tkanek i narządów (Dz.U. Nr 138, poz. 682 oraz z 1997 r. Nr 88, poz. 554 i Nr
104, poz. 661) wprowadza się następujące zmiany:
1) art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
       zakłady opieki zdrowotnej lub inne jednostki organizacyjne prowadzące
       krajowe listy osób oczekujących na przeszczepienie określonych komórek,
       tkanek i narządów, uwzględniając w szczególności profil działania
       zakładów.";
2) w art. 17 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     "5. Minister właściwy do spraw zdrowia nadaje Krajowej Radzie
       Transplantacyjnej, w drodze rozporządzenia, statut określający czas
       trwania kadencji, szczegółowy zakres, organizację i tryb działania oraz
       określa zasady wynagradzania za udział w pracach Krajowej Rady
       Transplantacyjnej.".
                                        
                                    Art. 60.
W ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz.U. Nr 25, poz. 113
i Nr 137, poz. 639, z 1997 r. Nr 106, poz. 680, Nr 121, poz. 769, poz. 770 i Nr
160, poz. 1078, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, z 1999 r. Nr 96, poz. 1106 i Nr 101,
poz. 1178 oraz z 2000 r. Nr 9, poz. 117 i Nr 72, poz. 839) wprowadza się
następujące zmiany:
1) w art. 10 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
     "6. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w
       drodze rozporządzenia, wykaz dyscyplin i dziedzin sportu, w których mogą
       działać polskie związki sportowe, oraz szczegółowe warunki i tryb
       udzielania zezwoleń, o których mowa w ust. 4, uwzględniając tendencje
       światowe do tworzenia się nowych dyscyplin.";
2) w art. 19 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
     "3. Zajęcia, o których mowa w ust. 1, prowadzone są również w jednostkach
       organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej, ministrowi
       właściwemu do spraw wewnętrznych, Szefowi Urzędu Ochrony Państwa oraz
       Szefowi Obrony Cywilnej Kraju.
     4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z
       Ministrem Obrony Narodowej, ministrem właściwym do spraw wewnętrznych,
       po zasięgnięciu opinii Szefa Urzędu Ochrony Państwa, określi, w drodze
       rozporządzenia, wzorcowy program zajęć dla jednostek organizacyjnych, o
       których mowa w ust. 3, ustalając wykaz jednostek organizacyjnych, które
       będą realizować plany i programy zajęć wychowania fizycznego.";
3) w art. 22 ust. 5 i 6 otrzymują brzmienie:
     "5. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu
       z ministrem właściwym do spraw pracy, określi, w drodze rozporządzenia,
       szczegółowe zasady i tryb zaliczania okresów pobierania stypendiów
       sportowych do okresu zatrudnienia, od którego zależą uprawnienia
       pracownicze wynikające ze stosunku pracy.
     6. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w drodze
       rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb przyznawania, wstrzymywania i
       cofania oraz wysokość stypendiów sportowych, o których mowa w ust. 4,
       uwzględniając obowiązki zawodnika pobierającego stypendium, skutki ich
       niewykonywania oraz podstawę i sposób ustalania wysokości stypendium.";
4) w art. 23 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu
       z ministrem właściwym do spraw oświaty i wychowania, określi, w drodze
       rozporządzenia, zasady współzawodnictwa sportowego dzieci i młodzieży,
       uwzględniając rodzaje zawodów i szczeble rozgrywek oraz warunki
       uczestnictwa zawodników.";
5) w art. 24 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w
       drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady przyznawania i pozbawiania
       licencji, o której mowa w ust. 1, uwzględniając wymogi do uzyskania
       licencji, okres jej ważności, dokument przyznający licencję, przypadki
       kiedy polski związek sportowy może pozbawić zawodnika licencji oraz
       określi organ odwoławczy od decyzji polskiego związku sportowego.";
6) w art. 27 ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     "5. Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z ministrem właściwym do
       spraw kultury fizycznej i sportu, określi, w drodze rozporządzenia,
       warunki szkolenia sportowego i przygotowań do udziału w reprezentacji
       narodowej zawodnika, o którym mowa w ust. 3, powołanego do czynnej
       służby wojskowej, ustalając ośrodki, w których będzie prowadzone
       szkolenie sportowe, system zatwierdzania planów szkoleniowych oraz
       obowiązki związane z ubezpieczeniem zawodników.";
7) w art. 28 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w
       drodze w rozporządzenia, rodzaje wyróżnień i wysokość nagród, o których
       mowa w ust. 1, oraz szczegółowe zasady i tryb ich przyznawania,
       uwzględniając osiągnięcia sportowe, za które zawodnicy otrzymują nagrody
       oraz organ przyznający wyróżnienia i nagrody.";
8) w art. 42 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w
       drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i warunki prowadzenia
       działalności w dziedzinie rekreacji ruchowej, uwzględniając kwalifikacje
       osób prowadzących działalność w tej dziedzinie, ich prawa i obowiązki
       oraz podstawowe założenia organizacyjne.";
9) w art. 44 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w
       drodze rozporządzenia, kwalifikacje, stopnie i tytuły zawodowe w
       dziedzinie kultury fizycznej oraz szczegółowe zasady i tryb ich
       uzyskiwania, uwzględniając stopnie trenerskie i specjalizacje
       instruktorskie, warunki uzyskiwania tych stopni i tytułów oraz tytułu
       menedżera sportu, a także jednostki uprawnione do prowadzenia kursów
       specjalistycznych i dokumenty stwierdzające posiadane kwalifikacje.";
10) w art. 45 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w
       drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i tryb przyznawania odznaczeń,
       wyróżnień i nagród, o których mowa w ust. 1 i 2, uwzględniając rodzaje
       odznak i wyróżnień, rodzaje i wysokość nagród oraz tryb ich uzyskiwania,
       a także osiągnięcia, za które mogą być przyznane nagrody.";
11) w art. 46 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w
       drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady, warunki i tryb przyznawania i
       pozbawiania licencji sędziego sportowego, uwzględniając okres ważności
       licencji, wzór dokumentu potwierdzającego jej uzyskanie, przypadki kiedy
       polski związek sportowy może pozbawić sędziego licencji oraz organ
       odwoławczy od decyzji polskiego związku sportowego.";
12) w art. 48:
   a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. Organem właściwym w sprawach dopingu jest Komisja do Zwalczania
       Dopingu w Sporcie, zwana dalej "Komisją".",
   b) dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
      "1a. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w
         porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia, powołuje, w
         drodze rozporządzenia, Komisję, o której mowa w ust. 1, uwzględniając
         kwalifikacje członków Komisji w dziedzinie medycyny, kultury
         fizycznej, sportu, biologii lub prawa.",
   c) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     "5. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu
       z ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze
       rozporządzenia, zakres i tryb działania Komisji, uwzględniając tryb
       przeprowadzania kontroli antydopingowej, sposób podejmowania uchwał w
       sprawach dotyczących interpretacji wyników kontroli antydopingowej oraz
       możliwość powoływania podkomisji.";
13) w art. 49 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
     "3. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu określi, w
       drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady odpowiedzialności
       dyscyplinarnej za naruszanie przepisów antydopingowych, uwzględniając
       obowiązki zawodnika dotyczące poddania się kontroli antydopingowej,
       sankcje za odmowę poddania się tym badaniom oraz sankcje dla zawodnika,
       u którego wykryto stosowanie zabronionych środków farmakologicznych lub
       metod uznanych za dopingowe oraz kompetencje organów dyscyplinarnych.
     4. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej i sportu, w porozumieniu z
       ministrem właściwym do spraw zdrowia, określi, w drodze rozporządzenia,
       placówki odpowiedzialne za przeprowadzanie analiz antydopingowych oraz
       tryb, sposób i zasady odpłatności za kontrolne badania antydopingowe,
       uwzględniając warunki, jakie powinny spełnić te placówki.";
14) w art. 50:
   a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i zasady
       sprawowania opieki medycznej nad osobami uczestniczącymi w zajęciach
       wychowania fizycznego, sportowych i rekreacyjnych oraz w imprezach
       sportowych i rekreacyjnych.",
   b) dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
     "2a. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, warunki sanitarno-
       higieniczne obiektów sportowych i rekreacyjnych oraz zasady sprawowania
       nadzoru nad ich przestrzeganiem.".
                                        
                                    Art. 61.
1. W ustawie z dnia 21 czerwca 1996 r. o urzędach i izbach skarbowych (Dz.U. Nr
  106, poz. 489 oraz z 1997 r. Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 943) dodaje się
  art. 8a w brzmieniu:
       "Art. 8a. 1. Środki pochodzące z pobieranej od wierzycieli opłaty w
              wysokości 5% od kwot ściągniętych w trybie egzekucyjnym, a także
              wpłaconych w wyniku zastosowania środków egzekucyjnych oraz z
              opłat za czynności egzekucyjne urzędów skarbowych i opłaty
              manipulacyjnej, przeznacza się na wydatki związane z prowadzeniem
              egzekucji administracyjnej, na wynagrodzenia prowizyjne
              pracowników urzędów skarbowych wykonujących egzekucję
              administracyjną należności pieniężnych oraz na finansowanie
              przedsięwzięć usprawniających egzekucję administracyjną.
         2. Gospodarka finansowa środkami, o których mowa w ust. 1, jest
           prowadzona w formie środków specjalnych, których dysponentami są
           naczelnicy urzędów skarbowych.
         3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze
           rozporządzenia, szczegółowe zasady gospodarki finansowej środkami
           specjalnymi, o których mowa w ust. 1, ustalając:
           1) rodzaje wydatków bieżących i inwestycyjnych związanych z
             prowadzeniem egzekucji administracyjnej, uwzględniając specyfikę
             działalności oraz potrzebę zapewnienia motywacyjnego systemu
             wynagradzania pracowników wykonujących egzekucję administracyjną,
           2) obowiązki w zakresie sporządzania planów finansowych obejmujących
             przychody i wydatki,
           3) przypadki, w których może nastąpić przekazanie środków
             specjalnych na usprawnienie funkcjonowania innych urzędów
             skarbowych, jeżeli jest to konieczne dla zapewnienia skuteczności i
             ciągłości wykonywania egzekucji administracyjnej.".
                                        
                                    Art. 62.
W ustawie z dnia 5 lipca 1996 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz.U. Nr
91, poz. 410, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr 162, poz. 1115 oraz z 2000 r. Nr
12, poz. 136) w art. 12 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
  "3. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady
     Pielęgniarek i Położnych, określi, w drodze rozporządzenia, wzór
     zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2.".
                                        
                                    Art. 63.
W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o organizacji i trybie pracy Rady Ministrów
oraz o zakresie działania ministrów (Dz.U. z 1999 r. Nr 82, poz. 929) dodaje się
art. 12a w brzmieniu:
     "Art. 12a. Prezes Rady Ministrów, na wniosek właściwego członka Rady
           Ministrów, może tworzyć komisje do kodyfikacji dziedzin prawa.".
     
                                    Art. 64.
W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o Rządowym Centrum Studiów Strategicznych
(Dz.U. Nr 106, poz. 495, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 48, poz.
550) art. 7 otrzymuje brzmienie:
     "Art. 7.  1. Prezes Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia, nadaje Centrum
            statut,  w  którym określa jego wewnętrzną organizację i tryb  pracy
            oraz  wykaz  komórek organizacyjnych, uwzględniając w  szczególności
            zadania Centrum określone w art. 2 pkt 1, w tym zasady współpracy  z
            samorządami  województw, placówkami naukowymi  i  szkołami  wyższymi
            oraz instytucjami międzynarodowymi.
           2. Prezes Centrum ustala, w drodze zarządzenia, regulamin
            organizacyjny Centrum określający zakres zadań i tryb pracy komórek
            organizacyjnych Centrum.
           3. Dyrektor Generalny zatwierdza wewnętrzne regulaminy organizacyjne
            komórek organizacyjnych Centrum.
           4. Prezes Centrum może, w drodze zarządzenia, tworzyć komisje, rady
            i zespoły jako organy pomocnicze lub opiniodawczo-doradcze
            o charakterze stałym albo doraźnym, określając cel powołania,
            zakres zadań i tryb pracy tych organów.".
                                        
                                    Art. 65.
W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza (Dz.U. z 1997 r. Nr 28,
poz. 152, z 1998 r. Nr 88, poz. 554, Nr 106, poz. 668, Nr 162, poz. 1115, z 1999
r. Nr 60, poz. 636 i Nr 64, poz. 729 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136) art. 47
otrzymuje brzmienie:
    "Art. 47. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii
          Naczelnej Rady Lekarskiej, może określić, w drodze rozporządzenia,
          zasady postępowania lekarzy w sytuacjach związanych ze szczególnym
          zagrożeniem zdrowia publicznego, uwzględniając w szczególności rodzaj
          i zakres zagrożenia.".
                                        
                                    Art. 66.
W ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz.U. z
1997 r. Nr 9, poz. 44 i Nr 121, poz. 770 oraz z 1999 r. Nr 62, poz. 685) w art.
5 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
   "2. Minister właściwy do spraw gospodarki morskiej określi, w drodze
     rozporządzenia, obiekty, urządzenia i instalacje wchodzące w skład
     infrastruktury zapewniającej dostęp do portu o podstawowym znaczeniu dla
     gospodarki narodowej z uwzględnieniem usytuowania obiektów, urządzeń i
     instalacji oraz w zależności od ich rodzaju, ilości lub wymiarów.".
                                        
                                    Art. 67.
W ustawie z dnia 9 stycznia 1997 r. " Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117, Nr
64, poz. 407, Nr 121, poz. 770, Nr 157, poz. 1026 i Nr 160, poz. 1084, z 1998 r.
Nr 106, poz. 668, Nr 160, poz. 1063, z 1999 r. Nr 40, poz. 402 i Nr 72, poz. 802
oraz z 2000 r. Nr 22, poz. 269) w art. 293 skreśla się § 2.
                                        
                                    Art. 68.
W ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz.U. Nr 90, poz.
557, Nr 160, poz. 1083, z 1999 r. Nr 83, poz. 931 oraz z 2000 r. Nr 60, poz.
701) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 11 § 3 otrzymuje brzmienie:
      "§3. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z Ministrem Obrony
         Narodowej, określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres
         informacji przesyłanych dyrektorowi zakładu karnego lub aresztu
         śledczego, o których mowa w § 2, mając na uwadze konieczność zebrania
         danych osobopoznawczych niezbędnych do dokonania prawidłowej
         klasyfikacji skazanego dla indywidualnego z nim postępowania
         zmierzającego do realizacji celów jakim ma służyć wykonanie kary
         pozbawienia wolności.";
2) w art. 83 § 3 otrzymuje brzmienie:
      "§3. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do
         spraw zdrowia, w drodze rozporządzenia, powołuje ośrodki
         diagnostyczne, o których mowa w § 2, oraz określi zasady organizacji i
         warunki przeprowadzania badań w tych ośrodkach. Rozporządzenie
         uwzględni potrzebę:
           1) wyjaśnienia psychologicznych i socjologicznych procesów
             zachowania skazanego,
           2) zdiagnozowania ewentualnych zaburzeń psychicznych skazanego,
           3) określenia ewentualnego postępowania leczniczego i
             rehabilitacyjnego,
           - w celu podjęcia właściwej decyzji klasyfikacyjnej i określenia
             warunków indywidualnego oddziaływania na skazanego.";
3) w art. 87 w § 5 wyraz "zarządzenia" zastępuje się wyrazem "rozporządzenia";
4) w art. 249:
   a) § 3 otrzymuje brzmienie:
       "§3. Minister Sprawiedliwości może określić, w drodze rozporządzenia:
           1) sposoby prowadzenia oddziaływań penitencjarnych w zakładach
            karnych i aresztach śledczych,
           2) normy wyżywienia w zakładach karnych i aresztach śledczych,
            dzienne stawki budżetowe dla tych norm oraz zasady wydawania
            posiłków,
           3) warunki bytowe osób osadzonych w zakładach karnych i aresztach
            śledczych, mając na uwadze zapewnienie osadzonym odzieży, obuwia,
            środków higieny, a także wyposażenie pomieszczeń w podstawowy
            sprzęt kwaterunkowy,
           4) sposoby rozpatrywania wniosków, skarg i próśb osób osadzonych w
            zakładach karnych i aresztach śledczych, a także ich ewidencję i
            dokumentowanie,
           5) sposoby ochrony, obrony i zapewnienia bezpieczeństwa zakładów
            karnych i aresztów śledczych, mając na względzie obowiązki
            funkcjonariuszy i pracowników Służby Więziennej i przywięziennych
            zakładów pracy, sposoby postępowania ze skazanymi, tymczasowo
            aresztowanymi i ukaranymi, a także warunki wstępu na teren zakładów
            karnych i aresztów śledczych osób nie będących funkcjonariuszami
            lub pracownikami Służby Więziennej albo pracownikami
            przywięziennych zakładów pracy.",
   b) dodaje się § 4 w brzmieniu:
       "§4. Minister Sprawiedliwości może określić, w drodze zarządzenia:
           1) czynności administracyjne i rozliczenia finansowe związane z
            prowadzeniem depozytu przedmiotów wartościowych i środków
            pieniężnych osób pozbawionych wolności, w tym czynności związane z
            ich przyjmowaniem, ewidencjonowaniem, przechowywaniem i wydawaniem
            , tryb przekazywania zdeponowanych środków i przedmiotów między
            jednostkami organizacyjnymi więziennictwa, czynności związane z
            rozliczeniem należności za pracę osadzonych oraz tryb dokonywania
            zakupów przez osadzonych,
           2) czynności administracyjne związane z wykonywaniem tymczasowego
            aresztowania i kary pozbawienia wolności, w tym czynności związane
            z przyjmowaniem do zakładów karnych i aresztów śledczych oraz ze
            zwalnianiem osób osadzonych, sposób obliczania okresu wykonywania
            kary i środka przymusu oraz rodzaje i wzory ewidencji osadzonych,
           3) tryb przeprowadzania kontroli jednostek organizacyjnych
            więziennictwa, z uwzględnieniem rodzajów kontroli, kompetencji do
            prowadzenia kontroli, jej zakresu i częstotliwości, sposobu jej
            przeprowadzania i dokumentowania jej przebiegu, a także sposobu
            ustalania i przekazywania zainteresowanym wyników kontroli,
           4) organizację służby zdrowia w jednostkach organizacyjnych
            więziennictwa, z uwzględnieniem potrzeb całego więziennictwa i
            poszczególnych jego okręgów, możliwości organizacyjnych
            poszczególnych jednostek, doświadczeń placówek istniejących i zasad
            obowiązujących w organizacji zamkniętych i otwartych placówek
            lecznictwa.";
5) w art. 254 § 2 otrzymuje brzmienie:
      "§2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem
         Obrony Narodowej i Ministrem Sprawiedliwości, określi, w drodze
         rozporządzenia, wykaz pomieszczeń, o których mowa w art. 251 § 1, w
         których mogą być odrębnie umieszczeni tymczasowo aresztowani i
         skazani, oraz warunki, którym muszą one odpowiadać, kierując się
         koniecznością zapewnienia warunków określonych dla aresztów śledczych
         i zakładów karnych przy wykonywaniu tymczasowego aresztowania i kary
         pozbawienia wolności.".
                                        
                                    Art. 69.
W ustawie z dnia 26 czerwca 1997 r. o wyższych szkołach zawodowych (Dz.U. Nr 96,
poz. 590 oraz z 1998 r. Nr 106, poz. 668) wprowadza się następujące zmiany :
1) art. 24 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 24. 1. Przepis art. 23 ust. 1 może być stosowany odpowiednio do
            niepaństwowej uczelni zawodowej.
           2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określi, w drodze
            rozporządzenia, warunki i tryb występowania niepaństwowej uczelni
            zawodowej o dotacje, o których mowa w art. 23, uwzględniając w
            szczególności liczbę własnej kadry dydaktycznej, liczbę
            kształconych studentów, zaangażowanie własnych środków w rozwój
            bazy materialnej uczelni oraz osiągnięcia uczelni w dotychczasowym
            kształceniu.
           3. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, po zasięgnięciu
            opinii Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego i Komisji Akredytacyjnej
            Wyższego Szkolnictwa Zawodowego, może przyznać dotacje, o których
            mowa w ust. 2, określając ich wysokość i przeznaczenie.";
2) art. 29 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 29. 1. Tworzy się Komisję Akredytacyjną Wyższego Szkolnictwa
            Zawodowego, zwaną dalej "Komisją" .
           2. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego określa, w drodze
            rozporządzenia:
             1)   warunki,  jakim  powinna  odpowiadać  uczelnia  zawodowa,  aby
               utworzyć   i   prowadzić   kierunek  lub  specjalność   zawodową,
               uwzględniając  proporcje  nauczycieli  akademickich   do   liczby
               studentów,
             2)   wymagania  kadrowe,  niezbędne  do  prowadzenia  kierunku  lub
               specjalności   zawodowej,   uwzględniając   liczbę    nauczycieli
               akademickich  posiadających tytuł naukowy  lub  stopień  naukowy,
               zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy.
            3. Komisja na wniosek ministra właściwego do spraw szkolnictwa
            wyższego lub z własnej inicjatywy:
             1)   ocenia  programy  nauczania  oraz  spełnianie  przez  uczelnię
               zawodową   warunków  określonych  w  ust.  2   oraz   przedstawia
               ministrowi  właściwemu  do spraw szkolnictwa  wyższego  opinie  w
               sprawie  prowadzenia przez uczelnię zawodową danego kierunku  lub
               specjalności zawodowej,
             2) ocenia jakość kształcenia,
             3)  opiniuje  w  porozumieniu  z Radą Główną  Szkolnictwa  Wyższego
               kryteria  przyznawania  uczelniom  zawodowym  dotacji  i   innych
               środków z budżetu państwa,
             4)   opiniuje  projekty  aktów  normatywnych  dotyczących   uczelni
               zawodowych.
           4. Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego zapewnia obsługę
            administracyjną oraz środki finansowe niezbędne do realizacji zadań
            Komisji.".
                                        
                                    Art. 70.
W ustawie z dnia 27 czerwca 1997 r. o transporcie kolejowym (Dz.U. Nr 96, poz.
591, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 84, poz. 934) wprowadza się
następujące zmiany:
1) w art. 14 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
   "4. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia,
     tryb wydawania świadectw sprawności technicznej pojazdów szynowych oraz
     wzór tych świadectw, uwzględniając warunki uzyskania tych świadectw oraz
     czas ich ważności i przypadki utraty ważności.";
2) art. 16 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 16. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze
           rozporządzenia, dokumenty, które powinny znajdować się w pojeździe
           szynowym oraz ich wzory, ze szczególnym uwzględnieniem dokumentów
           określających stan techniczny pojazdu szynowego.";
3) w art. 17 ust. 4 otrzymuje brzmienie:
   "4. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia,
     sposób prowadzenia rejestru pojazdów szynowych, zawartość księgi
     rejestrowej oraz sposób oznakowania pojazdów szynowych.".
                                        
                                    Art. 71.
W ustawie z dnia 30 lipca 1997 r. o państwowym przedsiębiorstwie użyteczności
publicznej "Poczta Polska" (Dz.U. Nr 106, poz. 675) w art.1 ust. 3 otrzymuje
brzmienie:
   "3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres i tryb
     realizacji przez Pocztę Polską zadań na rzecz obronności i bezpieczeństwa
     państwa, uwzględniając w szczególności zasady funkcjonowania Poczty
     Polskiej w stanach nadzwyczajnych.".
   
                                    Art. 72.
W ustawie z dnia 2 sierpnia 1997 r. o warunkach wykonywania międzynarodowego
transportu drogowego (Dz.U. Nr 106, poz. 677 oraz z 1999 r. Nr 32, poz. 310)
wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 9 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
   "2. Minister właściwy do spraw transportu, po zasięgnięciu opinii polskich
     organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszających międzynarodowych
     przewoźników drogowych, może określić, w drodze rozporządzenia, liczbę
     koncesji lub promes koncesji na dany rok kalendarzowy, mając na względzie
     uzyskaną liczbę zezwoleń zagranicznych.";
2) art. 19 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 19. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić:
           1) w drodze rozporządzenia, polskie organizacje o zasięgu
             ogólnokrajowym zrzeszające międzynarodowych przewoźników drogowych
             - do wydawania zezwoleń zagranicznych,
           2) w drodze zarządzenia, kierownika jednostki organizacyjnej
             utworzonej w tym celu - do wydawania zezwoleń zagranicznych oraz
             wykonywania niektórych czynności związanych z udzielaniem koncesji,
           z uwzględnieniem warunków udzielonego upoważnienia.";
3) w art. 31 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
   "1. Minister właściwy do spraw transportu może, w drodze rozporządzenia,
     upoważnić kierownika jednostki organizacyjnej utworzonej w tym celu lub
     polskie organizacje o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszające międzynarodowych
     przewoźników drogowych do pobierania opłat, o których mowa w art. 26,
     uwzględniając warunki i tryb pobierania opłat.".
     
                                    Art. 73.
W ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz.
926 i Nr 160, poz. 1083, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 1999 r. Nr 11, poz.
95 i Nr 92, poz. 1062) w art. 39 § 3 otrzymuje brzmienie:
   "§3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze
      rozporządzenia, wzór formularza oświadczenia, o którym mowa w § 2,
      uwzględniając tylko te dane, które podlegają ujawnieniu w księgach
      wieczystych oraz rejestrach zastawów.".
   
                                    Art. 74.
W ustawie z dnia 22 grudnia 1999 r. o czasowym podporządkowaniu niektórych
jednostek wojskowych (Dz.U. z 2000 r. Nr 2, poz. 6) w art. 1 w ust. 1 wyrazy "do
dnia 31 grudnia 2000 r." zastępuje się wyrazami "do dnia 31 marca 2001 r.".
   
                                    Art. 75.
1. Z dniem wejścia w życie ustawy tracą moc uchwały Rady Ministrów oraz
  zarządzenia Prezesa Rady Ministrów, ministrów i innych organów administracji
  rządowej, podjęte lub wydane przed dniem wejścia w życie Konstytucji
  Rzeczypospolitej Polskiej jeżeli zostały podjęte lub wydane bez upoważnienia
  ustawowego .
2. Z dniem wejścia w życie ustawy tracą moc inne niż wymienione w ust. 1 akty
  normatywne Rady Ministrów, Prezesa Rady Ministrów oraz ministrów lub innych
  organów administracji rządowej, podjęte lub wydane przed dniem wejścia w
  życie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli zawierają normy prawne o
  charakterze powszechnie obowiązującym lub wewnętrznym, z wyjątkiem
  rozporządzeń.
3. Z dniem wejścia w życie ustawy tracą moc rozporządzenia wydane przez organy
  inne niż wskazane w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej do wydawania
  rozporządzeń oraz wydane bez upoważnienia ustawowego.
4. Do dnia 31 grudnia 2001 r. Rada Ministrów ogłosi w Dzienniku Urzędowym
  "Monitor Polski" wykaz aktów prawnych, o których mowa w ust. 1-3.
                                        
                                    Art. 76.
Akty normatywne wydane na podstawie ustaw o stosunku Państwa do kościołów i
związków wyznaniowych zachowują moc do czasu zawarcia przez Radę Ministrów umów
z przedstawicielami tych kościołów i związków wyznaniowych oraz uchwalenia ustaw
na ich podstawie w trybie art. 25 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
                                        
                                    Art. 77.
1. Trójstronna Komisja do Spraw Społeczno-Gospodarczych działa na
  dotychczasowych zasadach do czasu powołania Komisji na podstawie ustawy.
2. Komisje powołane do kodyfikacji dziedzin prawa działają do czasu ich
  rozwiązania.

                                    Art. 78.
Akty wydane na podstawie upoważnień ustawowych zmienianych niniejszą ustawą
zachowują moc do czasu ich zastąpienia przez akty wydane na podstawie niniejszej
ustawy.
                                        
                                    Art. 79.
Ustawa wchodzi w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem
przepisów:
   1) art. 74, który wchodzi w życie z dniem 30 grudnia 2000 r.,
   2) art. 27 pkt 5 lit. b) i c), które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.,
   3) art. 61, który wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2001 r.