P r o j e k t USTAWA z dnia 2002 r. o świadczeniu usług ratownictwa medycznego Art. 1. Ustawa określa jednostki świadczące usługi ratownictwa medycznego i zasady ich finansowania. Art. 2. Jednostkami świadczącymi usługi ratownictwa medycznego są: 1) szpitalne oddziały ratunkowe; 2) zespoły ratownictwa medycznego, w tym lotnicze pogotowie ratunkowe; 3) ewakuacyjne izby ratunkowe; 4) centra powiadamiania ratunkowego. Art. 3. Ewakuacyjną izbą ratunkową jest komórka organizacyjna szpitala, w rozumieniu przepisów o zakładach opieki zdrowotnej, utworzona w celu podejmowania medycznych działań ratowniczych. Art. 4. 1. Centrum powiadamiania ratunkowego jest zintegrowanym stanowiskiem dyspozytorskim służb ratowniczych. 2. Do zadań centrum powiadamiania ratunkowego należy w szczególności: 1) przyjmowanie powiadomień o stanach nagłego zagrożenia życia lub zdrowia, ustalanie priorytetów i niezwłoczne dysponowanie jednostkami, o których mowa w art. 2 pkt 1-3; 2) przekazywanie niezbędnych informacji osobom udzielającym pierwszej pomocy, w szczególności przed przybyciem zespołu ratownictwa medycznego na miejsce zdarzenia; 3) przekazywanie kierującemu działaniami ratowniczymi niezbędnych informacji ułatwiających podejmowanie rozstrzygnięć na miejscu zdarzenia; 4) przekazywanie niezbędnych informacji o stanach zagrożenia życia lub zdrowia innym jednostkom wykonującym zadania w zakresie ratownictwa medycznego; 5) koordynacja medycznych działań ratowniczych podejmowanych przez poszczególne jednostki, o których mowa w art. 2 pkt 1-3, a także działań podejmowanych przez inne jednostki uczestniczące w działaniach ratowniczych. 3. Centrum powiadamiania ratunkowego organizuje się dla powiatu zamieszkałego przez co najmniej 200 tys. mieszkańców. 4. Jeżeli liczba mieszkańców powiatu jest mniejsza niż 200 tys., centrum powiadamiania ratunkowego organizuje się dla sąsiadujących powiatów na podstawie porozumienia między tymi powiatami. W powiecie, objętym na podstawie porozumienia zasięgiem działania centrum powiadamiania ratunkowego z innego powiatu, nie organizuje się centrum powiadamiania ratunkowego. 5. W porozumieniu, o którym mowa w ust. 4, określa się w szczególności: 1) datę i miejsce zawarcia; 2) określenie stron; 3) okres, na jaki zawarto porozumienie; 4) miejsce utworzenia centrum powiadamiania ratunkowego; 5) sposób finansowania, z uwzględnieniem uczestnictwa w ponoszeniu kosztów bieżącego funkcjonowania centrum oraz niezbędnych inwestycji; 6) zasady powoływania i odwoływania osób sprawujących bezpośredni nadzór nad funkcjonowaniem centrum powiadamiania ratunkowego; 7) zasady współpracy z jednostkami i instytucjami współdziałającymi przy wykonywaniu zadań z zakresu ratownictwa medycznego. 6. Porozumienie, o którym mowa w ust. 4, wymaga dla swojej ważności zatwierdzenia przez wojewodę. Wojewoda zatwierdza porozumienie nie później niż w terminie zatwierdzania rocznych powiatowych planów zabezpieczenia medycznych działań ratowniczych. Art. 5. 1. Świadczenia zdrowotne, udzielane osobom objętym powszechnym ubezpieczeniem zdrowotnym w ramach medycznych działań ratowniczych, są finansowane na zasadach określonych w przepisach dotyczących powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego. 2. Kasy chorych zawierają umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych w szpitalnych oddziałach ratunkowych i ewakuacyjnych izbach ratunkowych, ujętych w wojewódzkim planie zabezpieczenia medycznych działań ratowniczych. 3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki finansowania świadczeń zdrowotnych udzielanych w szpitalnym oddziale ratunkowym i ewakuacyjnej izbie ratunkowej, uwzględniając w szczególności konieczność zapewnienia ciągłej gotowości do udzielania świadczeń zdrowotnych zespołu lekarskiego i pielęgniarskiego oraz rodzaj udzielanych świadczeń zdrowotnych. 4. W 2003 r. wydatki pozapłacowe w centrach powiadamiania ratunkowego, które spełniają wymagania ustawy oraz zostały dofinansowane w latach 2001-2002 w ramach programu Zintegrowane Ratownictwo Medyczne, są finansowane z rezerwy celowej budżetu państwa w formie dotacji celowej na zadania z zakresu administracji rządowej dla właściwej jednostki samorządu terytorialnego. 5. Jednostki lotniczego pogotowia ratunkowego są finansowane z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia. 6. Finansowanie, o którym mowa w ust. 5, odbywa się na podstawie umowy zawartej między ministrem właściwym do spraw zdrowia a jednostką lotniczego pogotowia ratunkowego. 7. Do umowy, o której mowa w ust. 6, nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych. Art. 6. Do dnia 31 grudnia 2004 r. nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. Nr 113, poz. 1207 i Nr 154, poz. 1801), z wyjątkiem art. 3, art. 22-24, art. 35, art. 39 pkt 2, art. 41, art. 44 i 44a. Art. 7. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.