Dz.U. z 2004 r. Nr 92, poz. 884
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                                                                
                                   U S T A W A
                           z dnia 20 kwietnia 2004 r.
                                        
         o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz o zmianie ustawy
                       o podatkach i opłatach lokalnych[1]
                                        
                                        
                                     Art. 1.
W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2003 r.
Nr 58, poz. 515, z późn. zm.)[2][3] wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2:
   a) pkt 36 otrzymuje brzmienie:
      "36) "pojazd specjalny" - pojazd samochodowy lub przyczepę przeznaczone
         do wykonywania specjalnej funkcji, która powoduje konieczność
         dostosowania nadwozia lub posiadania specjalnego wyposażenia; w
         pojeździe tym mogą być przewożone osoby i rzeczy związane z wykony
         waniem tej funkcji;",
   b) po pkt 42 dodaje się pkt 42a w brzmieniu:
      "42a) "ciągnik samochodowy" - pojazd samochodowy przeznaczony
          konstrukcyjnie wyłącznie do ciągnięcia przyczepy; określenie to
          obejmuje ciągnik siodłowy i ciągnik balastowy;",
   c) w pkt 57 kropkę zastępuje się średnikiem i dodaje się pkt 58 w brzmieniu:
      "58) "VIN" - numer identyfikacyjny pojazdu nadany i umieszczony przez
         producenta.";
2) w art. 20:
   a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze
       zabudowanym w godzinach 5.00-23.00 wynosi 50 km/h, z zastrzeżeniem ust.
       2.",
   b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
      "1a. Prędkość dopuszczalna pojazdu lub zespołu pojazdów na obszarze
         zabudowanym w godzinach 23.00-5.00 wynosi 60 km/h, z zastrzeżeniem
         ust. 2.";
3) w art. 33 w ust. 5 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
  "2) szerokość chodnika wzdłuż drogi, po której ruch pojazdów jest dozwolony z
     prędkością większą niż 50 km/h, wynosi co najmniej 2 m i brakuje
     wydzielonej drogi dla rowerów.";
4) w art. 59 dodaje się ust. 3 w brzmieniu:
  "3. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1 i 2, uważa się za spełniony, jeżeli na
     tablicy rejestracyjnej jest umieszczony znak określający państwo, w którym
  pojazd został zarejestrowany.";
5) w art. 66 ust. 1a otrzymuje brzmienie:
  "1a. Autobus, samochód ciężarowy o dopuszczalnej masie całkowitej
     przekraczającej 3,5 t i ciągnik samochodowy, dla którego określono
     dopuszczalną masę całkowitą zespołu pojazdów powyżej 3,5 t, powinny być
     wyposażone w homologowany ogranicznik prędkości montowany przez producenta
     lub jednostkę przez niego upoważnioną, ograniczający maksymalną prędkość
     autobusu do 100 km/h, a samochodu ciężarowego i ciągnika samochodowego do
     90 km/h.";
6) art. 68 otrzymuje brzmienie:
    "Art. 68. 1. Producent lub importer nowego pojazdu samochodowego, ciągnika
            rolniczego, motoroweru, tramwaju lub przyczepy oraz przedmiotów ich
            wyposażenia lub części jest obowiązany uzyskać dla każdego nowego
            typu tych pojazdów, przedmiotu ich wyposażenia i części świadectwo
            homologacji wydane przez ministra właściwego do spraw transportu.
         2.  Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy producenta lub
           importera samochodu osobowego z silnikiem spalinowym, ciągnika rolni
           czego, motocykla i motoroweru, który uzyskał w odniesieniu do
           poszczeglnych tych pojazdów świadectwo homologacji wydane zgodnie ze
           wspólnotową procedurą homologacji przez właściwy organ państwa
           członkowskiego Unii Europejskiej.
         3.  Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy producenta lub
           importera przedmiotów wyposażenia lub części pojazdu, który uzyskał
           dla tych przedmiotów wyposażenia lub części świadectwo homologacji
           wydane przez właściwy organ państwa członkowskiego Unii Euro
           pejskiej.
         4. Producent lub importer, o którym mowa w ust. 2, jest obowiązany
           przekazać ministrowi właściwemu do spraw transportu informację o
           uzyskanym świadectwie homologacji typu pojazdu wraz z opisem
           technicznym oraz dane i informacje o pojeździe, o których mowa w
           art. 80b ust. 1 pkt 1–4 i ust. 1a pkt 1, jeżeli opis techniczny ich
           nie zawiera.
         5. Za producenta, o którym mowa w ust. 1, uważa się również podmiot
           dokonujący montażu lub zabudowy pojazdów.
         6. Przepis ust. 1 dotyczy również instalacji przystosowującej dany typ
           pojazdu do zasilania gazem oraz sposobu jej montażu przez różne
           podmioty.
         7. Świadectwo homologacji wydaje się za opłatą na podstawie wyników
           badań homologacyjnych polegających na sprawdzeniu, czy dany typ
           pojazdu, przedmiot jego wyposażenia lub część odpowiadają warunkom
           określonym w:
           1) przepisach art. 66 oraz ust. 19;
           2) regulaminach stanowiących załączniki do Porozumienia dotyczącego
             przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych,
             wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach,
             oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych
             wymagań, sporządzonego w Genewie dnia 20 marca 1958 r. (Dz.U. z
             2001 r. Nr 104, poz. 1135 i 1136), przyjętych do stosowania przez
             Rzeczpospolitą Polską wraz ze zmianami obowiązującymi od daty
             wejścia ich w życie.
         8. Minister właściwy do spraw transportu lub jednostka przez niego
           upoważniona może przeprowadzać kontrolę produkcji pojazdów,
           przedmiotów ich wyposażenia lub części, objętych homologacją typu,
           co do ich zgodności z warunkami określonymi w świadectwie
           homologacji.
         9. Koszty badań homologacyjnych, kontroli zgodności produkcji,
           zbieranie i przetwarzanie informacji, o których mowa w ust. 4,
           pokrywa producent, importer lub podmiot dokonujący montażu
           instalacji przystosowującej dany typ pojazdu do zasilania gazem.
         10.  W przypadku produkcji danego typu pojazdu przez różne podmioty
           badania homologacyjne przeprowadza się odrębnie dla każdej wersji
           typu pojazdu.
         11.  W razie zmiany warunków stanowiących podstawę wydania świadectwa
           homologacji producent lub importer jest obowiązany uzyskać zmianę
           posiadanego świadectwa homologacji polegającą na rozszerzeniu
           świadectwa homologacji danego typu pojazdu, przedmiotu wyposażenia
           lub części.
         12. W razie wprowadzenia zmian w typie pojazdu, przedmiocie
           wyposażenia lub części wpływających na zmianę warunków stanowiących
           podstawę wydania świadectwa homologacji, producent lub importer jest
           obowiązany uzyskać zmianę posiadanego świadectwa homologacji
           polegającą na rozszerzeniu świadectwa homologacji danego typu
           pojazdu, przedmiotu wyposażenia lub części.
         13. Zmianę świadectwa homologacji wydaje się za opłatą po sprawdzeniu,
           czy dany typ pojazdu, przedmiot jego wyposażenia lub część odpo
           wiadają warunkom określonym w przepisach art. 66 oraz ust. 19,
           a także w regulaminach, o których mowa w ust. 7 pkt 2.
         14. Świadectwo homologacji typu pojazdu wygasa, jeżeli:
           1) producent lub importer pojazdu, w przypadkach, o ktrych mowa w
             ust. 11 i 12, nie uzyska zmiany do tego świadectwa;
           2) producent podejmie decyzję o ostatecznym zakończeniu produkcji
             danego typu pojazdu.
         15. Producent lub importer pojazdu jest obowiązany przekazać
           ministrowi właściwemu do spraw transportu, na 60 dni przed terminem
           wygaśnięcia świadectwa homologacji, informację o wygaśnięciu
           świadectwa homologacji typu pojazdu, ze wskazaniem powodu i daty
           wygaśnięcia oraz numeru identyfikacyjnego VIN ostatniego pojazdu
           danego typu, zgodnego z wygasającym świadectwem homologacji.
         16.  Minister właściwy do spraw transportu cofa świadectwo homologacji
           w razie stwierdzenia, że pojazd, przedmiot wyposażenia lub część nie
           odpowiadają warunkom określonym w świadectwie homologacji i
           producent lub importer nie usunął stwierdzonych niezgodności w
           terminie 90 dni od ich stwierdzenia.
         17.  Przepisy ust. 1-16 nie dotyczą pojazdu:
           1) zabytkowego;
           2) zbudowanego przy wykorzystaniu nadwozia, podwozia lub ramy
             konstrukcji własnej, którego markę określa się jako "SAM";
           3) specjalnego lub używanego do celów specjalnych Sił Zbrojnych,
             Policji, Straży Granicznej, kontroli skarbowej, Służby Celnej,
             Służby Więziennej oraz Straży Pożarnej;
           4) wyprodukowanego lub importowanego w ilości jednej sztuki rocznie;
             nie dotyczy to tramwajów i trolejbusów.
         18.  Pojazdy, o których mowa w ust. 17 pkt 1 i 2, podlegają badaniu co
           do zgodności z warunkami technicznymi, które przeprowadza się na
           koszt wnioskodawcy.
         19.  Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem
           właściwym do spraw wewnętrznych i Ministrem Obrony Narodowej
           określi, w drodze rozporządzenia:
           1) warunki i tryb wydawania, zmiany i cofania świadectw homologacji,
             zakres wymagań obowiązujących w procesie homologacji, zakres
             i sposób przeprowadzania badań homologacyjnych, kontroli zgodności
             produkcji lub montażu z warunkami homologacji, wzory dokumentów
             związanych z homologacją oraz jednostki upoważnione do
             przeprowadzania badań homologacyjnych, kontroli zgodności produkcji
             lub montażu z warunkami homologacji,
           2) wysokość opłat za wydanie i zmianę świadectwa homologacji nie
             wyższych niż równowartość średniego kursu 1000 euro, przeliczanego
             na złote według średniego kursu walut obcych ogłaszanego przez
             Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roku poprzedzającego rok
             wydania rozporządzenia
          - uwzględniając w szczególności przepisy prawa Unii Europejskiej i
           porozumienia międzynarodowe dotyczące badań homologacyjnych oraz
           koszty wydania i zmiany świadectw homologacji w zależności od
           zakresu świadectwa.
         20. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze
           rozporządzenia, szczegółowy sposób przekazywania i przetwarzania
           danych i informacji o pojeździe, o których mowa w art. 80b ust. 1
           pkt 1–4 i ust. 1a pkt 1, a także wysokość opłat z tym związanych,
           nie wyższych niż równowartość średniego kursu 100 euro,
           przeliczanego na złote według średniego kursu walut obcych
           ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roku
           poprzedzającego rok wydania rozporządzenia, za jedno świadectwo
           homologacji typu pojazdu lub jego zmianę oraz wzory dokumentów
           stosowanych w tym zakresie, mając na uwadze sprawność funkcjonowania
           procesu rejestracji i ewidencji pojazdów, możliwość prawidłowej
           identyfikacji pojazdów uzyskujących świadectwa homologacji typu
           pojazdu wydane przez właściwy organ innego państwa członkowskiego
           Unii Europejskiej oraz koszty przygotowania informacji o tych
           pojazdach na potrzeby rejestracji i ewidencji pojazdów.
         21. Minister właściwy do spraw transportu, uwzględniając konieczność
           zapewnienia bezpiecznego korzystania z pojazdów, o których mowa w
           ust. 17 pkt 1 i 2, oraz zakres warunków technicznych tych pojazdów
           podlegających badaniu, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i
           sposób przeprowadzania badań zgodności tych pojazdów z warunkami
           technicznymi, wzory dokumentów związanych z tymi badaniami oraz
           jednostki upoważnione do przeprowadzania tych badań.";
7) po art. 68 dodaje się art. 68a w brzmieniu:
    "Art. 68a. 1. Minister właściwy do spraw transportu przesyła, w terminie 30
             dni od dnia wydania świadectwa homologacji zgodnie ze wspólnotową
             procedurą homologacji, do właściwych organów państw członkowskich
             Unii Europejskiej kopie tych świadectw wraz z opisem technicznym,
             wystawionych dla każdego typu pojazdu, w zakresie wydania, zmiany
             lub cofnięcia świadectwa homologacji typu pojazdu.
         2. Minister właściwy do spraw transportu, co najmniej na 30 dni przed
           terminem wygaśnięcia świadectwa homologacji wydanego zgodnie ze
           wspólnotową procedurą homologacji, przesyła do właściwych organów
           państw członkowskich Unii Europejskiej informację o wygaśnięciu
           świadectwa homologacji typu pojazdu, ze wskazaniem powodu i daty
           wygaśnięcia oraz numeru identyfikacyjnego VIN ostatniego pojazdu
           danego typu zgodnego z wygasającym świadectwem homologacji.
         3. Minister właściwy do spraw transportu przesyła raz w miesiącu do
           właściwych organów państw członkowskich Unii Europejskiej listę
           świadectw homologacji typu przedmiotw wyposażenia
           i części, w zakresie wydania, zmiany lub cofnięcia świadectwa
           homologacji.
         4. Minister właściwy do spraw transportu w terminie 30 dni od dnia
           udzielenia zwolnienia od obowiązku, o którym mowa w art. 68 ust. 1,
           przesyła informację o udzielonych zwolnieniach do właściwych organów
           państw członkowskich Unii Europejskiej.
         5. Minister właściwy do spraw transportu przekazuje Komisji
           Europejskiej i właściwym organom państw członkowskich Unii
           Europejskiej nazwy i adresy:
           1) organu wydającego homologację typu pojazdu oraz typu przedmiotów
             jego wyposażenia lub części;
           2) upoważnionych jednostek badawczych, z podaniem zakresu
             upoważnienia.
         6. Minister właściwy do spraw transportu może upoważnić, w drodze
           rozporządzenia, jednostkę organizacyjną sobie podległą do wykony
           wania niektórych czynności, o których mowa w art. 68 oraz ust. 1-4,
           mając na uwadze usprawnienie procedury w tym zakresie.
         7. Jednostka, o której mowa w ust. 6, otrzymuje prowizję w wysokości
           nie wyższej niż 30 % od opłat pobranych z tytułu niektórych
           czynności, o których mowa w art. 68 oraz ust. 1-4.";
8) w art. 71:
   a) ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     "5. Pojazd zarejestrowany za granicą dopuszcza się do ruchu, jeżeli
       odpowiada wymaganym warunkom technicznym i jest zaopatrzony w tablice
       rejestracyjne z numerem rejestracyjnym składającym się z liter alfabetu
       łacińskiego i cyfr arabskich, z zastrzeżeniem art. 59 ust. 2 i 3, a
       kierujący pojazdem ma przy sobie dokument stwierdzający dokonanie
       rejestracji.",
   b) dodaje się ust. 6 i 7 w brzmieniu:
     "6. Pojazd sprowadzony z terytorium państwa niebędącego członkiem Unii
       Europejskiej, po dokonaniu ostatecznej odprawy celnej przywozowej,
       dopuszcza się do ruchu na okres 30 dni.
     7. Właściciel pojazdu sprowadzonego z terytorium państwa członkowskiego
       Unii Europejskiej jest obowiązany zarejestrować pojazd na terytorium
       Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 30 dni od dnia jego sprowadzenia.";
9) w art. 72 w ust. 2:
   a)  pkt 4 otrzymuje brzmienie:
     "4) pojazdu sprowadzonego z zagranicy - w zakresie ust. 1 pkt 5; w tym
       przypadku zamiast dowodu rejestracyjnego dopuszcza się przedstawienie
       innego dokumentu stwierdzającego rejestrację pojazdu za granicą,
       wydanego przez organ właściwy do rejestracji pojazdów za granicą;",
   b)  dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
      "5) pojazdu wycofanego czasowo z ruchu - w zakresie ust. 1 pkt 5; w tym
         przypadku zamiast dowodu rejestracyjnego wymaga się przedstawienia
         decyzji o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu.";
10) w art. 77 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
   "3. Kartę pojazdu dla pojazdu samochodowego, innego niż określony w ust. 1,
     wydaje, za opłatą i po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, właściwy w sprawach
     rejestracji starosta przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium
     Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem pojazdów zabytkowych i pojazdów,
     o których mowa w art. 73 ust. 4.";
11) w art. 78 po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:
  "1a. W razie przeniesienia na inną osobę własności pojazdu czasowo wycofanego
     z ruchu dotychczasowy właściciel przekazuje nowemu właścicielowi decyzję
     o czasowym wycofaniu pojazdu i kartę pojazdu, jeżeli była wydana.";
12) po art. 78 dodaje się art. 78a w brzmieniu:
    "Art. 78a. 1. Czasowego wycofania pojazdu z ruchu dokonuje, na wniosek
             właściciela pojazdu lub podmiotu, któremu powierzono pojazd w
             trybie przepisu art. 73 ust. 5, starosta właściwy ze względu na
             miejsce ostatniej rejestracji pojazdu, wydając decyzję o czasowym
             wycofaniu pojazdu z ruchu.
         2. Wycofaniu czasowemu, na wniosek podmiotów, o których mowa w ust. 1,
           podlegają zarejestrowane:
           1) samochody ciężarowe i przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej
             od 3,5 t;
           2) ciągniki samochodowe;
           3) pojazdy specjalne;
           4) autobusy.
         3.  Decyzję o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu wydaje za opłatą
           organ, o którym mowa w ust. 1, po złożeniu przez właściciela pojazdu
           lub podmiot, któremu powierzono pojazd w trybie przepisu art. 73
           ust. 5, do depozytu w tym organie dowodu rejestracyjnego i tablic
           rejestracyjnych.
         4. Pojazd może być czasowo wycofany z ruchu na okres od 2 do 6
           miesięcy. Okres ten może być jednorazowo przedłużony, jednak łączny
           okres wycofania pojazdu z ruchu nie może przekraczać 9 miesięcy w
           roku, licząc od dnia jego wycofania z ruchu.
         5. Właściciel pojazdu lub podmiot, któremu powierzono pojazd w trybie
           przepisu art. 73 ust. 5, jest obowiązany zapewnić wycofanemu z ruchu
           pojazdowi postój poza drogą publiczną i strefą zamieszkania.
           Przepisy art. 46 ust. 5 stosuje się odpowiednio.
         6. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze
           rozporządzenia, tryb i warunki czasowego wycofania pojazdów z ruchu,
           wysokość opłat w zależności od okresu wycofania z ruchu, w wysokości
           nie wyższej niż 150 zł, oraz wzory dokumentów stosowanych w tym
           zakresie, mając na względzie konieczność przeciwdziałania używaniu
           pojazdów czasowo wycofanych z ruchu oraz koszty ponoszone przez
           organy administracji publicznej.";
13) w art. 79a:
   a) w ust. 1 uchyla się pkt 1,
   b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
     "2. Minister właściwy do spraw transportu wpisuje na listę rzeczoznawców
       samochodowych osobę, które spełnia wymagania określone w ust. 1 pkt 2-6,
       i potwierdza wpis, wydając zaświadczenie.",
   c) w ust. 7 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
     "2) niespełniającego wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 2-6;";
14) w art. 80b w ust. 1a w pkt 2 dodaje się lit. i w brzmieniu:
   "i) czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu i jego ponownym dopuszczeniu do ruchu
     po tym wycofaniu;";
15) w art. 81:
   a) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
     "4. Okresowe badanie techniczne samochodu osobowego, samochodu ciężarowego
       o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, motocykla lub
       przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t
       przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia pierwszej rejestracji,
       następnie przed upływem 2 lat od dnia przeprowadzenia badania, a potem
       corocznie. Nie dotyczy to pojazdu przewożącego towary niebezpieczne,
       taksówki osobowej, pojazdu samochodowego konstrukcyjnie przeznaczonego
       do przewozu osób w liczbie od 5 do 9, wykorzystywanego do zarobkowego
       transportu drogowego osób, pojazdu marki "SAM", pojazdu zasilanego
       gazem, pojazdu uprzywilejowanego oraz pojazdu używanego do nauki jazdy
       lub egzaminu państwowego, które podlegają corocznym badaniom
       technicznym.",
   b) ust. 6 otrzymuje brzmienie:
     "6. Okresowe badanie techniczne autobusu o liczbie miejsc powyżej 15
       łącznie z miejscem kierowcy przeprowadza się przed upływem roku od dnia
       pierwszej rejestracji i następnie co 6 miesięcy.",
   c) w ust. 8:
     - pkt 1 otrzymuje brzmienie:
         "1) skierowany przez organ kontroli ruchu drogowego lub starostę w
           razie uzasadnionego przypuszczenia, że:
           a) zagraża bezpieczeństwu ruchu,
           b) narusza wymagania ochrony środowiska,
           c) uczestniczył w wypadku drogowym, w którym zostały uszkodzone
             zasadnicze elementy nośne konstrukcji nadwozia, podwozia lub ramy,
             z zastrzeżeniem pkt 4;",
     - po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu:
          "1a) skierowany przez starostę w celu ustalenia danych pojazdu
             niezbędnych do jego rejestracji;",
     - dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
         "5) sprowadzony z zagranicy i noszący ślady uszkodzeń lub którego stan
           techniczny wskazuje na naruszenie elementów nośnych konstrukcji
           pojazdu, mogących stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu
           drogowego.";
16)  w art. 110 w ust. 1 uchyla się pkt 1;
17) w art. 111 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
     "1. Wojewoda dokonuje wpisu osoby do ewidencji egzaminatorów, jeżeli
       spełnia ona warunki określone w art. 110 ust. 1 pkt 2-9.";
18) w art. 113 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
     "1) nie spełnia warunków określonych w art. 110 ust. 1 pkt 2-9;";
19)  w art. 132 w ust. 1 w pkt 1 lit. a otrzymuje brzmienie:
   "a) zagraża bezpieczeństwu w szczególności po wypadku drogowym, w którym
      zostały uszkodzone zasadnicze elementy nośne konstrukcji nadwozia,
      podwozia lub ramy,".
   
                                     Art. 2.
W ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z
2002 r. Nr 9, poz. 84, z późn. zm.)[4] wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 9:
   a)  po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
      "4a. Obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1 i 2, powstaje także od
         pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek
         transportowy został dopuszczony ponownie do ruchu po upływie okresu,
         na jaki została wydana decyzja organu rejestrującego o czasowym wyco
         faniu tego pojazdu z ruchu.",
   b)  ust. 5 otrzymuje brzmienie:
     "5. Obowiązek podatkowy, o którym mowa w ust. 1 i 2, wygasa z końcem
       miesiąca, w którym środek transportowy został wyrejestrowany lub wydana
     została decyzja organu rejestrującego o czasowym wycofaniu pojazdu z
       ruchu.";
2) art. 12b otrzymuje brzmienie:
    "Art. 12b. 1. Stawki określone w załącznikach nr 1-3 do ustawy, począwszy
             od 2004 r., ulegają przeliczeniu na następny rok podatkowy zgodnie
             z procentowym wskaźnikiem kursu euro na pierwszy dzień roboczy
             października danego roku w stosunku do kursu euro w roku poprze
             dzającym dany rok podatkowy.
         2.  Do przeliczenia stawek określonych w załącznikach nr 1-3 stosuje
           się kurs wymiany euro i walut krajowych opublikowany w Dzienniku
           Urzędowym Unii Europejskiej.
         3.  Minister właściwy do spraw finansów publicznych oblicza corocznie
           wskaźnik, o którym mowa w ust. 1. Jeżeli wskaźnik jest niższy niż
           5%, stawki określone w załącznikach nr 1-3 nie ulegają zmianie w
           następnym roku podatkowym.
         4.  Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, nie
           później niż do dnia 31 października każdego roku, w drodze
           obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej
           "Monitor Polski" stawki, o których mowa w ust. 1, obowiązujące w
           następnym roku podatkowym, przeliczone zgodnie z zasadami
           określonymi w ust. 1-3, zaokrąglając je w górę do pełnych groszy.".
         
                                     Art. 3.
1. Przepis art. 66 ust. 1a ustawy, o której mowa w art. 1, w stosunku do:
   1) autobusu o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 10 t, samochodu
     ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 12 t i
     ciągnika samochodowego, dla którego dopuszczalna masa całkowita zespołu
     pojazdów wynosi powyżej 12 t, nie dotyczy:
     a) pojazdów zarejestrowanych przed dniem 1 stycznia 1988 r.,
     b) pojazdów wykorzystywanych w krajowym transporcie drogowym,
       niezarobkowym krajowym przewozie drogowym oraz w międzynarodowym
       transporcie drogowym i niezarobkowym międzynarodowym przewozie drogowym
       na terytorium państw niebędących członkami Unii Europejskiej - do dnia 1
       stycznia 2008 r.;
   2) autobusu o dopuszczalnej masie całkowitej nie przekraczającej 10 t,
     samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5
     t, ale nie przekraczającej 12 t i ciągnika samochodowego, dla którego
     dopuszczalna masa całkowita zespołu pojazdów wynosi powyżej 3,5 t, ale nie
     przekraczającą 12 t, nie dotyczy:
     a) pojazdów zarejestrowanych przed dniem 1 października 2001 r.,
     b) pojazdów zarejestrowanych w okresie od dnia 1 października 2001 r. do
       dnia 1 stycznia 2005 r. - do dnia 1 stycznia 2006 r.,
     c) pojazdów wykorzystywanych w krajowym transporcie drogowym,
       niezarobkowym krajowym przewozie drogowym oraz w międzynarodowym
       transporcie drogowym i niezarobkowym międzynarodowym przewozie drogowym
       na terytorium państw nie będących członkami Unii Europejskiej - do dnia
       1 stycznia 2007 r.;
   3) autobusu o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 5 t,
     samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5
     t, ale nie przekraczającej 7,5 t i ciągnika samochodowego, dla którego
     dopuszczalna masa całkowita zespołu pojazdów wynosi powyżej 3,5 t, ale nie
     przekraczającą 7,5 t nie dotyczy pojazdów wykorzystywanych w krajowym
     transporcie drogowym, niezarobkowym krajowym przewozie drogowym oraz w
     międzynarodowym transporcie drogowym i niezarobkowym międzynarodowym
     przewozie drogowym na terytorium państw niebędących członkami Unii
     Europejskiej - do dnia 1 stycznia 2008 r.
2. Przepisu ust. 1 pkt 1 lit. b, pkt 2 lit. c i pkt 3 nie stosuje się do
  pojazdów przewożących towary niebezpieczne.

                                     Art. 4.
Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 68 ust. 13 i 14
ustawy, o której mowa w art. 1, zachowują moc do czasu wydania nowych przepisów
wykonawczych na podstawie art. 68 ust. 19 i 21 ustawy, o której mowa w art. 1, w
brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

                                     Art. 5.
Do postępowań administracyjnych w sprawach objętych przepisami niniejszej ustawy
wszczętych, a niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie, stosuje się
przepisy dotychczasowe.
                                        
                                     Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 maja 2004 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 9 lit. b,
pkt 11, 12 i 14 oraz art. 2 pkt 1, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2005r.



_______________________________
[1] Niniejsza ustawa wdraa postanowienia następujących dyrektyw Wspólnot
    Europejskich:
-  dyrektywę 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw
 państw  członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów  silnikowych
 i ich przyczep (Dz. Urz. WE L 42 z 23.02.1970, z późn. zm.),
-  dyrektywę  74/150/EWG z dnia 4 marca 1974 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw
 państw  członkowskich  odnoszących się do homologacji typu  kołowych  ciągników
 rolniczych lub leśnych (Dz. Urz. WE L 84 z 28.03.1974, z późn. zm.),
-  dyrektywę  92/6/EWG  z  dnia  10  lutego  1992  r.  w  sprawie  montowania  i
 zastosowania urządzeń ograniczenia prędkości w niektórych kategoriach  pojazdów
 silnikowych we Wspólnocie (Dz. Urz. WE L 57 z 02.03.1992, z późn. zm.),
-  dyrektywę 96/96/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw
 państw   członkowskich  dotyczących  badań  przydatności  do  ruchu   drogowego
 pojazdów  silnikowych i ich przyczep (Dz. Urz. WE L 46 z  17.02.1997,  z  późn.
 zm.),
-  dyrektywę  97/27/WE z dnia 22 lipca 1997 r. odnoszącej się do mas i  wymiarów
 niektórych  kategorii  pojazdów  silnikowych i ich  przyczep  oraz  zmieniająca
 dyrektywę 70/156/EWG (Dz. Urz. WE L 233 z 28.08.1997, z późn. zm.),
-  dyrektywę 1999/62/WE z dnia 17 czerwca 1990 r. w sprawie pobierania opłat  za
 użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdy ciężarowe  (Dz.  Urz.
 WE L 187 z 20.07.1999),
-  dyrektywę 2002/24/WE z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie homologacji typu  dwu-
 lub  trzykołowych pojazdów mechanicznych i uchylająca dyrektywę 92/61/EWG  (Dz.
 Urz. WE L 124 z 09.05.2002),
Dane dotyczące ogłoszenia aktw prawa Unii Europejskiej, zamieszczone w niniejszej
ustawie  -  z  dniem  uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa  w  Unii
Europejskiej  -  dotyczą  ogłoszenia  tych  aktw  w  Dzienniku  Urzędowym   Unii
Europejskiej - wydanie specjalne.
[2] Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2003
 r.  Nr 124, poz. 1152, Nr 130, poz. 1190, Nr 137, poz. 1302, Nr 149, poz.  1451
 i  1452, Nr 162, poz. 1568, Nr 200, poz. 1953 i Nr 210, poz. 2036 oraz  z  2004
 r. Nr 29, poz. 257.
[3] Niniejsza ustawa wdraa postanowienia następujących dyrektyw Wspólnot
    Europejskich:
-  dyrektywę 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw
 państw  członkowskich odnoszących się do homologacji typu pojazdów  silnikowych
 i ich przyczep (Dz. Urz. WE L 42 z 23.02.1970, z późn. zm.),
-  dyrektywę  74/150/EWG z dnia 4 marca 1974 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw
 państw  członkowskich  odnoszących się do homologacji typu  kołowych  ciągników
 rolniczych lub leśnych (Dz. Urz. WE L 84 z 28.03.1974, z późn. zm.),
-  dyrektywę 91/439/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie praw jazdy  (Dz.  Urz.
 WE L 237 z 24.08.1991, z późn. zm.),
-   dyrektywę  91/671/EWG  z  dnia  16  grudnia  1991  r.  w  sprawie  zbliżenia
 ustawodawstw  państw członkowskich odnoszących się do obowiązkowego  stosowania
 pasów  bezpieczeństwa  w  pojazdach poniżej 3,5 tony  (Dz.  Urz.  WE  L  373  z
 31.12.1991, z późn. zm.),
-  dyrektywę  92/6/EWG  z  dnia  10  lutego  1992  r.  w  sprawie  montowania  i
 zastosowania urządzeń ograniczenia prędkości w niektórych kategoriach  pojazdów
 silnikowych we Wspólnocie (Dz. Urz. WE L 57 z 02.03.1992, z późn. zm.),
-  dyrektywę  96/53/WE  z  dnia  25 lipca 1996 r. ustanawiającą  dla  niektórych
 pojazdów   kołowych  poruszających  się  na  terytorium  Wspólnoty   maksymalne
 dopuszczalne  wymiary  w  ruchu  krajowym  i  międzynarodowym  oraz  maksymalne
 dopuszczalne  obciążenia  w  ruchu  międzynarodowym  (Dz.  Urz.  WE  L  235   z
 17.09.1996, z późn. zm.),
-  dyrektywę 96/96/WE z dnia 20 grudnia 1996 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw
 państw   członkowskich  dotyczących  badań  przydatności  do  ruchu   drogowego
 pojazdów  silnikowych i ich przyczep (Dz. Urz. WE L 46 z  17.02.1997,  z  późn.
 zm.),
-  dyrektywę  97/27/WE z dnia 22 lipca 1997 r. odnoszącej się do mas i  wymiarów
 niektórych  kategorii  pojazdów  silnikowych i ich  przyczep  oraz  zmieniającą
 dyrektywę 70/156/EWG (Dz. Urz. WE L 233 z 28.08.1997, z późn. zm.),
-  dyrektywę  1999/37/WE  z  dnia  29 kwietnia  1999  r.  w  sprawie  dokumentów
 rejestracyjnych pojazdów (Dz. Urz. WE L 138 z 01.06.1999, z późn. zm.),
-  dyrektywę 1999/62/WE z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie pobierania opłat  za
 użytkowanie niektórych typów infrastruktury przez pojazdy ciężarowe  (Dz.U.  WE
 L 187 z 20.07.1999),
-  dyrektywę  2000/30/WE  z dnia 6 czerwca 2000 r. w sprawie  drogowej  kontroli
 przydatności do ruchu pojazdów użytkowych poruszających się we Wspólnocie  (Dz.
 Urz. WE L 203 z 10.08.2000, z późn. zm.),
-  dyrektywę 2002/24/WE z dnia 18 marca 2002 r. w sprawie homologacji typu  dwu-
 lub  trzykołowych pojazdów mechanicznych i uchylająca dyrektywę 92/61/EWG  (Dz.
 Urz. WE L 124 z 09.05.2002).
 Dane   dotyczące  ogłoszenia  aktw  prawa  Unii  Europejskiej,  zamieszczone  w
 niniejszej   ustawie  -  z  dniem  uzyskania  przez  Rzeczpospolitą   Polską
 członkostwa  w Unii Europejskiej - dotyczą ogłoszenia tych aktw w  Dzienniku
 Urzędowym Unii Europejskiej - wydanie specjalne.
[4]  Zmiany  tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w  Dz.U.  z
 2002  r.  Nr 200, poz. 1683 oraz z 2003 r. Nr 96, poz. 874, Nr 110, poz.  1039,
 Nr 188, poz. 1840, Nr 200, poz. 1953 i Nr 203, poz. 1966.