Dz.U. z 2002 r. Nr 241, poz. 2073
                                        
                                        
                                                                               
                                        
                                  U S T A W A
                            z dnia 6 grudnia 2002 r.
                                        
                   o świadczeniu usług ratownictwa medycznego
                                        
                                        
                                     Art. 1.
Ustawa określa jednostki świadczące usługi ratownictwa medycznego i zasady ich
finansowania.

                                     Art. 2.
Usługami ratownictwa medycznego są działania podejmowane przez jednostki, o
których mowa w art. 3, służące ratowaniu osób w stanie nagłego zagrożenia życia
lub zdrowia.

                                     Art. 3.
Jednostkami świadczącymi usługi ratownictwa medycznego są:
   1) szpitalne oddziały ratunkowe;
   2) zespoły ratownictwa medycznego, w tym lotnicze pogotowie ratunkowe;
   3) centra powiadamiania ratunkowego.

                                     Art. 4.
1. Centrum powiadamiania ratunkowego jest zintegrowanym stanowiskiem
  dyspozytorskim służb ratowniczych.
2. Do zadań centrum powiadamiania ratunkowego w zakresie usług ratownictwa
  medycznego należy w szczególności:
   1) przyjmowanie powiadomień o stanach nagłego zagrożenia życia lub zdrowia,
     ustalanie priorytetów i niezwłoczne wydawanie dyspozycji jednostkom, o
     których mowa w art. 3 pkt 1 i 2;
   2) przekazywanie niezbędnych informacji osobom udzielającym pierwszej
     pomocy, w szczególności przed przybyciem zespołu ratownictwa medycznego na
     miejsce zdarzenia;
   3) przekazywanie kierującemu działaniami ratowniczymi niezbędnych informacji
     ułatwiających podejmowanie rozstrzygnięć na miejscu zdarzenia;
   4) przekazywanie niezbędnych informacji o stanach zagrożenia życia lub
     zdrowia innym jednostkom wykonującym zadania w zakresie ratownictwa
     medycznego;
   5) koordynacja medycznych działań ratowniczych podejmowanych przez
     poszczególne jednostki, o których mowa w art. 3 pkt 1 i 2, a także działań
     podejmowanych przez inne jednostki uczestniczące w działaniach
     ratowniczych.
3. Liczba i rozmieszczenie centrów powiadamiania ratunkowego na terenie
  województwa ustalana jest przez właściwego wojewodę lub właściwych wojewodów
  w porozumieniu, w ramach środków finansowych, o których mowa w art. 8.
4.  Dopuszcza się tworzenie centrów powiadamiania ratunkowego obejmujących
  obszar sąsiadujących powiatów na podstawie porozumienia między tymi
  powiatami. W powiecie, objętym na podstawie porozumienia zasięgiem działania
  centrum powiadamiania ratunkowego z innego powiatu, nie organizuje się
  centrum powiadamiania ratunkowego.
5. W porozumieniu, o którym mowa w ust. 3 i 4, określa się w szczególności:
   1) datę i miejsce jego zawarcia;
   2) strony porozumienia;
   3) okres, na jaki zawarto porozumienie;
   4) miejsce utworzenia centrum powiadamiania ratunkowego;
   5) sposób finansowania, z uwzględnieniem uczestnictwa w ponoszeniu kosztów
     bieżącego funkcjonowania centrum oraz niezbędnych inwestycji;
   6) zasady powoływania i odwoływania osób sprawujących bezpośredni nadzór nad
     funkcjonowaniem centrum powiadamiania ratunkowego;
   7) zasady współpracy z jednostkami i instytucjami współdziałającymi przy
     wykonywaniu zadań z zakresu ratownictwa medycznego.
6. Porozumienie, o którym mowa w ust. 4, wymaga dla swojej ważności
  zatwierdzenia przez wojewodę. Wojewoda zatwierdza porozumienie nie później
  niż w terminie zatwierdzania rocznych powiatowych planów zabezpieczenia
  medycznych działań ratowniczych.

                                     Art. 5.
1. Świadczenia zdrowotne, udzielane osobom objętym powszechnym ubezpieczeniem
  zdrowotnym w ramach usług ratownictwa medycznego, finansowane są na zasadach
  określonych w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym.
2. Kasy chorych zawierają umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych w
  szpitalnych oddziałach ratunkowych oraz przez zespoły ratownictwa medycznego,
  włączonych do systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego.
3. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia,
  szczegółowe warunki finansowania świadczeń zdrowotnych udzielanych w
  szpitalnym oddziale ratunkowym i zespole ratownictwa medycznego,
  uwzględniając w szczególności konieczność zapewnienia ciągłej gotowości tych
  jednostek do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz rodzaj udzielanych
  świadczeń.
4. Jednostki lotniczego pogotowia ratunkowego są finansowane z budżetu państwa
  z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia.
5. Finansowanie, o którym mowa w ust. 4, odbywa się na podstawie umowy zawartej
  między ministrem właściwym do spraw zdrowia a jednostką lotniczego pogotowia
  ratunkowego.
6. Do umowy, o której mowa w ust. 5, nie stosuje się przepisów o zamówieniach
  publicznych.

                                     Art. 6.
W ustawie z dnia 25 lipca 2001 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. Nr
113, poz. 1207 i Nr 154, poz. 1801) po art. 44a dodaje się art. 44b w brzmieniu:
       "Art. 44b. Do dnia 31 grudnia 2004 r. nie stosuje się przepisów ustawy z
              wyjątkiem art. 3, art. 22 i 23, art. 24 ust. 1-5 i 9-13, art. 35,
              art. 39 pkt 2, art. 41 i art. 44 ust. 1-3.".

                                     Art. 7.
Wydatki pozapłacowe w centrach powiadamiania ratunkowego, które spełniają
wymagania ustawy oraz zostały dofinansowane od roku 2002 w ramach programu
"Zintegrowane Ratownictwo Medyczne", finansowane są z rezerwy celowej budżetu
państwa w formie dotacji celowej na zadania z zakresu administracji rządowej dla
właściwej jednostki samorządu terytorialnego.

                                     Art. 8.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r.