Projekt
Ustawa
z dnia ...........................
o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw[1])
Art. 1. W ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398, z późn. zm.[2])) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Zakwaterowanie Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zwanych dalej „Siłami Zbrojnymi”, polega na:
1) stałym, tymczasowym lub przejściowym rozmieszczeniu:
a) żołnierzy i innych osób określonych w ustawie,
b) jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych,
2) magazynowaniu lub przechowywaniu urządzeń, uzbrojenia, środków materiałowych i sprzętu wojskowego
– w budynkach i lokalach oraz na gruntach będących własnością Skarbu Państwa, pozostających w trwałym zarządzie organów wojskowych lub powierzonych Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, uzyskanych czasowo na te cele od właściwych organów administracji rządowej, jednostek samorządu terytorialnego, osób prawnych lub fizycznych.”;
2) art. 1a otrzymuje brzmienie:
„Art. 1a. 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) lokalu mieszkalnym – należy przez to rozumieć samodzielny lokal mieszkalny w rozumieniu ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 oraz z 2004 r. Nr 141, poz. 1492), będący w dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, zwanej dalej „Agencją”;
2) lokalach mieszkalnych znajdujących się w dyspozycji Agencji – należy przez to rozumieć lokale mieszkalne stanowiące własność Skarbu Państwa, przekazane Agencji przez Ministra Obrony Narodowej, lokale mieszkalne pozyskane od spółdzielni mieszkaniowych i towarzystw budownictwa społecznego oraz lokale mieszkalne pozyskane w drodze umowy najmu, leasingu albo innej umowy cywilnoprawnej bądź w drodze darowizny, spadku albo zapisu;
3) kwaterze – należy przez to rozumieć lokal mieszkalny przeznaczony do zakwaterowania żołnierza zawodowego i ujęty w wykazie kwater;
4) wspólnej kwaterze stałej – należy przez to rozumieć pomieszczenie mieszkalne przeznaczone do zakwaterowania zbiorowego żołnierzy, znajdujące się w budynku położonym na terenie zamkniętym lub pomieszczenia jednostek pływających Marynarki Wojennej;
5) lokalu użytkowym – należy przez to rozumieć budynek lub jego część przeznaczone na cele inne niż mieszkalne;
6) zamieszkiwaniu – należy przez to rozumieć przebywanie i korzystanie z lokalu mieszkalnego;
7) zajmowaniu – należy przez to rozumieć zamieszkiwanie na podstawie tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego ustanowionego w drodze decyzji administracyjnej albo umowy najmu albo użyczenia;
8) miejscowości pobliskiej – należy przez to rozumieć miejscowość, do której czas dojazdu środkiem lądowej komunikacji zbiorowej nie przekracza według rozkładu jazdy dwóch godzin w obie strony łącznie z przesiadkami, licząc od stacji (przystanku) najbliższego granicy administracyjnej miejscowości pełnienia służby do stacji (przystanku) najbliższego granicy administracyjnej miejscowości zamieszkania;
9) kwaterze internatowej – należy przez to rozumieć lokal mieszkalny pełniący funkcję internatu, przeznaczony do zamieszkiwania przez żołnierza lub większą liczbę żołnierzy zawodowych lub pracowników cywilnych wojska;
10) internacie – należy przez to rozumieć budynek lub zespół pomieszczeń mieszkalnych stanowiących organizacyjną całość, przeznaczoną do zakwaterowania żołnierzy zawodowych lub pracowników cywilnych wojska;
11) służbowym pokoju noclegowym – należy przez to rozumieć wydzielone pomieszczenie przeznaczone na stały pobyt ludzi, znajdujące się w budynku położonym na terenie zamkniętym;
12) lokalu zamiennym – należy przez to rozumieć lokal mieszkalny znajdujący się w tej samej miejscowości lub w miejscowości pobliskiej, wyposażony w urządzenia techniczne co najmniej takie, w jakie był wyposażony lokal mieszkalny używany dotychczas, o powierzchni użytkowej podstawowej takiej, jak lokalu mieszkalnego dotychczas używanego z jednoczesnym zachowaniem minimalnej powierzchni użytkowej podstawowej przypadającej na członka gospodarstwa domowego nie mniejszej niż 8 m2 powierzchni użytkowej podstawowej, a w przypadku gospodarstwa jednoosobowego nie mniejszej niż 16 m2 tej powierzchni;
13) opłatach za używanie lokalu – należy przez to rozumieć świadczenie pieniężne za korzystanie z lokalu mieszkalnego, które obejmuje koszty administrowania, koszty konserwacji, koszty utrzymania technicznego nieruchomości, odpis na fundusz remontowy, koszty utrzymania zieleni, koszty utrzymania pomieszczeń wspólnego użytkowania, w tym koszty związane z utrzymaniem czystości, koszty energii cieplnej, elektrycznej i wody na potrzeby części wspólnej, zwrot kosztów z tytułu podatku od nieruchomości, opłatę za antenę zbiorczą lub telewizję kablową, opłaty z tytułu legalizacji przyrządów pomiarowych zamontowanych na potrzeby lokalu mieszkalnego oraz opłaty z tytułu użytkowania dźwigu osobowego i konserwacji urządzeń domofonowych;
14) opłatach pośrednich – należy przez to rozumieć opłaty za energię cieplną, elektryczną, gaz, wodę oraz za odbiór nieczystości stałych i płynnych;
15) powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego – należy przez to rozumieć powierzchnię wszystkich pomieszczeń znajdujących się w lokalu mieszkalnym, a w szczególności pokoi, kuchni, spiżarni, przedpokoi, alków, holi, korytarzy, łazienek oraz innych pomieszczeń służących mieszkalnym i gospodarczym potrzebom lokatora, bez względu na ich przeznaczenie i sposób używania; za powierzchnię użytkową lokalu nie uważa się powierzchni balkonów, tarasów i loggii, antresoli, pralni, suszarni, wózkowni, strychów, piwnic i komórek przeznaczonych do przechowywania opału;
16) powierzchni użytkowej podstawowej – należy przez to rozumieć powierzchnię pokoi;
17) inwestycjach – należy przez to rozumieć środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2002 r. Nr 76, poz. 694, z późn. zm.[3]));
18) eksploatacji kwatery – należy przez to rozumieć wykorzystywanie kwatery zgodnie z jej przeznaczeniem, utrzymywanie we właściwym stanie technicznym i sanitarno-higienicznym z równoczesną dbałością o niepogorszenie jej właściwości użytkowych;
19) stawce podstawowej – należy przez to rozumieć minimalną możliwą stawkę świadczenia mieszkaniowego.
2. Obmiaru powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego dokonuje się w świetle wyprawionych ścian. Powierzchnie pomieszczeń lub ich części o wysokości w świetle równej lub większej od 2,20 m należy zaliczać do obliczeń w 100 %, o wysokości równej lub większej od 1,40 m, lecz mniejszej od 2,20 m w 50 %, o wysokości mniejszej od 1,40 m pomija się całkowicie. Pozostałe zasady obliczania powierzchni należy stosować zgodnie z Polską Normą odpowiednią do określania i obliczania wskaźników powierzchniowych i kubaturowych w budownictwie.”;
3) w art. 2 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Przekazanie, o którym mowa w ust. 1, następuje w przypadku gdy jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane nie dysponują w określonej miejscowości dostateczną ilością nieruchomości gruntowych, budynków lub lokali, niezbędnych na cele obronności i bezpieczeństwa państwa w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, lub na cele mieszkaniowe żołnierzy zawodowych.”;
4) w art. 3 uchyla się ust. 4 i 5;
5) po art. 51 dodaje się art. 5a w brzmieniu:
„Art. 5a. Do oświadczeń składanych przez żołnierzy zawodowych oraz inne osoby w sprawach z zakresu niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 233 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, z późn. zm.[4])).”;
6) w art. 6 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Wspólne kwatery stałe przeznacza się do zakwaterowania zbiorowego żołnierzy.”;
7) art. 7 otrzymuje brzmienie:
„Art. 7. 1. Wspólne kwatery stałe są przeznaczone do zakwaterowania żołnierzy:
1) odbywających zasadniczą służbę wojskową;
2) odbywających przeszkolenie wojskowe;
3) odbywających ćwiczenia wojskowe;
4) służby kandydackiej;
5) zawodowych lub odbywających okresową służbę wojskową, będących słuchaczami szkół albo innych form szkolenia, a także skierowanych do pełnienia czynnej służby wojskowej poza granicami państwa;
6) pełniących służbę wojskową w czasie stanu nadzwyczajnego, po ogłoszeniu mobilizacji lub w czasie wojny.
2. Prawo do zakwaterowania we wspólnej kwaterze stałej przysługuje również żołnierzom zawodowym na ich pisemny wniosek, za zgodą dowódcy jednostki wojskowej.
3. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia, normy zakwaterowania żołnierzy we wspólnych kwaterach stałych oraz tryb ich kwaterowania, z uwzględnieniem podziału wspólnych kwater stałych na powierzchnię podstawową i powierzchnię pomocniczą oraz zajmowane przez żołnierza stanowisko służbowe.”;
8) tytuł rozdziału 3 otrzymuje brzmienie:
„Gospodarowanie zasobami mieszkaniowymi i internatowymi”;
9) art. 8 otrzymuje brzmienie:
„Art. 8. 1. Tworzy się państwową jednostkę organizacyjną pod nazwą „Wojskowa Agencja Mieszkaniowa”.
2. Agencja jest państwową osobą prawną podległą Ministrowi Obrony Narodowej.
3. Siedzibą Agencji jest miasto stołeczne Warszawa.”;
10) art. 10 otrzymuje brzmienie:
„Art. 10. Organami Agencji są:
1) Prezes;
2) dyrektorzy oddziałów regionalnych.”;
11) uchyla się art. 11;
12) w art. 12 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„1. Agencją kieruje Prezes powoływany i odwoływany przez Ministra Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa spośród osób wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru.
2. Do zadań Prezesa Agencji należy w szczególności:
1) reprezentowanie Agencji na zewnątrz;
2) ustalanie projektu rocznego planu finansowego Agencji, który przekazuje się Ministrowi Obrony Narodowej w trybie określonym w przepisach dotyczących prac nad projektem ustawy budżetowej;
3) składanie ministrowi właściwemu do spraw Skarbu Państwa oraz ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych sprawozdania z rocznej działalności oraz rocznego sprawozdania finansowego Agencji wraz z opinią i raportem biegłego rewidenta po ich zatwierdzeniu przez Ministra Obrony Narodowej.”;
13) w art. 13 po ust. 4 dodaje się ust. 4a w brzmieniu:
„4a. W sprawach cywilnych przed sądami Agencję reprezentują także właściwi rzeczowo i miejscowo dyrektorzy oddziałów regionalnych Agencji.”;
14) w art. 14:
a) w ust. 1:
– pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) wykorzystywanych do zakwaterowania żołnierzy zawodowych;”,
– uchyla się pkt 3,
b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Prywatyzacji podmiotów określonych w art. 17 ust. 2 oraz zbywania ich akcji i udziałów w imieniu Skarbu Państwa dokonuje minister właściwy do spraw Skarbu Państwa na wniosek Prezesa Agencji, za zgodą Ministra Obrony Narodowej na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (Dz. U. z 2002 r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm.[5])).”;
15) art. 16 otrzymuje brzmienie:
„Art. 16. 1. Zadaniami własnymi Agencji są w szczególności:
1) gospodarowanie powierzonym mieniem Skarbu Państwa, w trybie określonym w art. 17;
2) obrót nieruchomościami, o których mowa w art. 14 ust. 1, w tym sprzedaż lokali mieszkalnych i innych nieruchomości oraz infrastruktury;
3) przejmowanie i nabywanie nieruchomości;
4) dokonywanie remontów budynków i lokali mieszkalnych oraz internatów, a także związanej z nimi infrastruktury;
5) prowadzenie działalności gospodarczej;
6) sporządzanie projektu trzyletniego planu wykorzystania zasobu mieszkaniowego i internatowego, i przedstawianie Ministrowi Obrony Narodowej do zatwierdzenia.
2. Agencja wykonuje powierzone jej przez Ministra Obrony Narodowej zadania zlecone w zakresie gospodarki mieszkaniowej i internatowej oraz przebudowy i remontów zasobów mieszkaniowych i internatowych, w szczególności dotyczące:
1) tworzenia warunków sprzyjających racjonalnemu wykorzystaniu zasobów mieszkaniowych i internatowych;
2) planowania i realizowania inwestycji, w tym przebudowy i remontów budynków, lokali mieszkalnych i internatów, oraz związanej z nimi infrastruktury, w tym spłaty zobowiązań wraz z kosztami ich obsługi zaciągniętymi na te cele, z dotacji budżetowej;
3) wypłacania osobom uprawnionym świadczeń pieniężnych, na które Agencja otrzymuje dotację budżetową;
4) wydawania żołnierzom zawodowym decyzji o przydziale lokali mieszkalnych znajdujących się w dyspozycji Agencji;
5) opracowywania i prowadzenia wykazu kwater, w którym określa się lokale mieszkalne przeznaczone na wyłączne zakwaterowanie żołnierzy zawodowych i niepodlegające sprzedaży. Wykaz kwater służy do racjonalizowania gospodarki lokalami mieszkalnymi znajdującymi się w dyspozycji Agencji.
3. Na pokrycie kosztów leasingu lub najmu lokali mieszkalnych, o których mowa w ust. 2 pkt 4 pomniejszonych o przychody należne z tytułu opłat za używanie kwater, Agencja otrzymuje dotację budżetową.
4. Minister Obrony Narodowej oraz uprawniony organ wojskowy może na podstawie umowy użyczyć Agencji nieruchomości lub ich części będące w ich trwałym zarządzie, niewykorzystywane przez jednostki organizacyjne podległe Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowane do realizacji ich zadań, a niezbędne dla celów obronności lub bezpieczeństwa państwa.
5. Agencja przeznacza fundusz rezerwowy na finansowanie strat z jej działalności, a po ich sfinansowaniu może z tego funduszu:
1) wspierać realizację powierzonych przez Ministra Obrony Narodowej zadań zleconych Agencji w zakresie finansowania inwestycji, przebudowy i remontów zasobów mieszkaniowych i internatowych oraz innych zakupów środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych;
2) partycypować w kosztach budowy lokali mieszkalnych w towarzystwie budownictwa społecznego utworzonym przez Agencję, przeznaczonych do zakwaterowania żołnierzy zawodowych;
3) dokonywać zmiany kapitału zakładowego w spółkach oraz towarzystwach budownictwa społecznego, utworzonych albo przejętych przez Agencję.”;
16) w art. 17:
a) w ust. 1:
– pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„1) sprzedaż lokali mieszkalnych na zasadach określonych w rozdziale 6 oraz sprzedaż, najem, dzierżawę i użyczenie niezamieszkałych lokali mieszkalnych;
2) sprzedaż nieruchomości, oddawanie ich w trwały zarząd, najem, dzierżawę, użyczenie albo ich zamianę oraz ustanawianie i nabywanie ustanowionych na nich ograniczonych praw rzeczowych;”,
– pkt 5 otrzymuje brzmienie:
„5) zlecanie osobom prawnym lub fizycznym zarządzania lub administrowania mieniem albo wykonywania innych czynności wynikających z zadań Agencji, na podstawie umowy, za wynagrodzeniem, przez czas oznaczony, z zachowaniem przepisów ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 223, poz. 1655, z późn. zm.[6]));”,
– uchyla się pkt 6,
– dodaje się pkt 7 w brzmieniu:
„7) sprzedaż jednostkom samorządu terytorialnego, a także samorządowym jednostkom organizacyjnym, na ich wniosek, nieruchomości lub ich części stanowiących przedmiot najmu przez te podmioty, jeżeli nieodpłatne przekazanie, o którym mowa w pkt 3, jest ekonomicznie nieuzasadnione.”,
b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Agencja może nabywać nieruchomości, tworzyć i przejmować na podstawie przepisów odrębnych spółki i towarzystwa budownictwa społecznego, wnosić mienie, w tym także jako wkład niepieniężny do tych spółek i towarzystw budownictwa społecznego. W przypadku wnoszenia nieruchomości Skarbu Państwa jako wkładu niepieniężnego do spółek kapitałowych, Agencja jest obowiązana uzyskać zgodę ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa. W tym zakresie stosuje się przepisy art. 5a – 5c ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz. U. Nr 106, poz. 493, z późn. zm.[7])).”,
c) po ust. 2 dodaje się ust. 2a – 2d w brzmieniu:
„2a. Agencja nabywa nieruchomości na własność albo w użytkowanie wieczyste Skarbu Państwa. Przepisy art. 14 i 15, w zakresie wykonywania przez Agencję praw i obowiązków z nimi związanych w stosunku do Skarbu Państwa i osób trzecich, stosuje się odpowiednio.
2b. Agencja może realizować inwestycje budowlane na zasadach i w trybie przepisów ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym (Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100).
2c. Nieruchomości stanowiące własność Skarbu Państwa powierzone Agencji do gospodarowania mogą być przekazywane, na wniosek właściwego terytorialnie starosty złożony do właściwego dyrektora oddziału regionalnego Agencji, do zasobu nieruchomości Skarbu Państwa, jeśli stały się one zbędne do wykonywania zadań Agencji.
2d. Akcje lub udziały w spółkach i towarzystwach budownictwa społecznego, o których mowa w art. 17 ust. 2, nabyte lub objęte przez Agencję w zamian za mienie Skarbu Państwa, stanowią własność Skarbu Państwa i podlegają przekazaniu ministrowi właściwemu do spraw Skarbu Państwa w terminie czternastu dni od dnia ich nabycia lub objęcia.”;
17) po art. 17 dodaje się art. 17a w brzmieniu:
„Art. 17a. 1. Spółki i towarzystwa budownictwa społecznego utworzone przez Agencję mogą dokonywać wobec Agencji oraz między sobą czynności w zakresie:
1) zarządu i administrowania nieruchomościami;
2) przygotowania, prowadzenia i rozliczenia zadań inwestycyjnych, w tym przebudowy i remontu.
2. W spółkach i towarzystwach budownictwa społecznego utworzonych przez Agencję, prezesów oraz członków zarządów i rad nadzorczych tych podmiotów powołuje i odwołuje zgromadzenie wspólników.
3. Wynagrodzenie i inne należności dla prezesów, członków zarządu i rad nadzorczych podmiotów określonych w ust. 2, ustala zgromadzenie wspólników na zasadach i w wysokości określonej przepisami ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. Nr 26, poz. 306, z późn. zm.[8])).
4. Spółki oraz towarzystwa budownictwa społecznego, o których mowa w art. 17 ust. 2, w przypadku rozporządzania składnikami aktywów trwałych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości są obowiązane uzyskać zgodę ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa. W tym zakresie stosują przepisy art. 5a – 5c ustawy z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa.”;
18) w art. 18 uchyla się ust. 9;
19) w art. 19:
a) ust. 2a otrzymuje brzmienie:
„2a. Środki funduszu remontowego pochodzą z wpłat odpisu na fundusz remontowy, dokonywanych na wyodrębniony rachunek bankowy funduszu. Wysokość odpisu w skali roku wynosi 0,5 % wartości odtworzeniowej lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynkach stanowiących własność Skarbu Państwa oraz 0,2 % wartości odtworzeniowej lokalu mieszkalnego stanowiącego własność Skarbu Państwa znajdującego się w budynku wspólnoty mieszkaniowej, obliczonej zgodnie z art. 36 ust. 2. Środki funduszu zwiększa się o wpływy z ich oprocentowania.”,
b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Na sfinansowanie realizacji zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, określonych w art. 16 ust. 2 pkt 3 i ust. 3, art. 23 ust. 8, art. 32 ust. 2 i 4, art. 34 ust. 3, art. 48d ust. 4 i art. 53 ust. 3 oraz pokrycie kosztów związanych z obsługą tych zadań, Minister Obrony Narodowej przekazuje dotacje ustalane corocznie w części budżetu państwa, której jest dysponentem.”,
c) ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„8. Sprawozdanie finansowe Agencji podlega badaniu przez biegłego rewidenta wybranego przez Ministra Obrony Narodowej.”;
20) w art. 19a:
a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Umorzenie w całości lub części należności o charakterze administracyjnoprawnym następuje na podstawie decyzji właściwego organu Agencji.”;
b) po ust. 3 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
„3a. Odsetek za zwłokę nie nalicza się, jeżeli ich wysokość nie przekracza trzykrotnej wartości opłaty dodatkowej pobieranej przez operatora publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz.1159) za przesyłkę poleconą.”;
21) art. 20 otrzymuje brzmienie:
„Art. 20. 1. Minister Obrony Narodowej określa, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia Prezesa Agencji i zastępców Prezesa.
2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy uwzględnić, że podstawą określenia wysokości miesięcznego wynagrodzenia powinno być przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale roku poprzedniego, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, a wysokość tego wynagrodzenia nie może być niższa niż jednokrotność i wyższa niż sześciokrotność tej podstawy.”;
22) po art. 20 dodaje się rozdział 3a w brzmieniu:
„Rozdział 3a
Kontrola Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Art. 20a. 1. Postępowanie kontrolne prowadzone przez Ministra Obrony Narodowej ma na celu ustalenie stanu faktycznego w zakresie działalności Agencji, rzetelne jego udokumentowanie i dokonanie oceny kontrolowanej działalności pod względem legalności, gospodarności, celowości i rzetelności.
2. Kontrolujący badają w szczególności działalność finansową, gospodarczą i organizacyjno-administracyjną Agencji.
3. Kontrolujący wykonuje swoje zadania na podstawie okresowych planów pracy. Kontrolę wykonuje się również przez przeprowadzanie kontroli doraźnych.
Art. 20b. 1. Kontrolujący przeprowadzają kontrolę na podstawie legitymacji służbowej i imiennego upoważnienia określającego Agencję jako jednostkę kontrolowaną i podstawę prawną do podjęcia kontroli.
2. Imienne upoważnienia do przeprowadzenia kontroli wydaje Minister Obrony Narodowej.
Art. 20c. 1. Kontrolujący podlega wyłączeniu, na wniosek Prezesa Agencji lub z urzędu, z postępowania kontrolnego, jeżeli wyniki kontroli mogą dotyczyć jego praw lub obowiązków, praw lub obowiązków jego małżonka albo osoby pozostającej z nim faktycznie we wspólnym pożyciu, krewnych i powinowatych do drugiego stopnia albo osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli. Powody wyłączenia kontrolującego trwają także po ustaniu małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli.
2. Kontrolujący podlega wyłączeniu, na wniosek Prezesa Agencji lub z urzędu, w przypadku zaistnienia, w toku kontroli, okoliczności mogących wywołać uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.
3. O przyczynach powodujących wyłączenie kontrolujący lub Prezes Agencji niezwłocznie zawiadamia Ministra Obrony Narodowej.
4. O wyłączeniu rozstrzyga Minister Obrony Narodowej. Rozstrzygnięcie jest ostateczne.
5. Do czasu wydania rozstrzygnięcia kontrolujący podejmuje jedynie czynności niecierpiące zwłoki.
Art. 20d. 1. Postępowanie kontrolne jest prowadzone w siedzibie Agencji oraz w miejscach i czasie wykonywania jej zadań, a jeżeli tego wymaga dobro kontroli – również w dniach wolnych od pracy i poza godzinami pracy.
2. Dla realizacji celu, o którym mowa w art. 20a:
1) Prezes Agencji udostępnia na żądanie kontrolujących wszelkie dokumenty i materiały niezbędne do przygotowania i przeprowadzenia kontroli, z zachowaniem przepisów o tajemnicy ustawowo chronionej;
2) kontrolujący mają prawo do:
a) swobodnego wstępu do obiektów i pomieszczeń Agencji,
b) wglądu do wszelkich dokumentów związanych z działalnością Agencji, pobierania oraz zabezpieczania dokumentów i innych materiałów, z zachowaniem przepisów o tajemnicy ustawowo chronionej,
c) przeprowadzania oględzin obiektów, składników majątkowych i przebiegu określonych czynności,
d) żądania od pracowników Agencji udzielania ustnych i pisemnych wyjaśnień,
e) zasięgania w związku z przeprowadzaną kontrolą informacji w jednostkach niekontrolowanych,
f) korzystania z pomocy biegłych i specjalistów,
g) zwoływania narad z pracownikami Agencji, w związku z przeprowadzaną kontrolą, a także uczestniczenia w posiedzeniach kierownictwa i kolegiów oraz naradach.
Art. 20e. 1. Kontrolujący jest upoważniony do swobodnego poruszania się na terenie Agencji bez obowiązku uzyskiwania przepustki oraz jest zwolniony z kontroli osobistej, jeżeli przewiduje ją wewnętrzny regulamin jednostki kontrolowanej.
2. Prezes Agencji zapewnia kontrolującemu warunki i środki niezbędne do sprawnego przeprowadzenia kontroli, w szczególności niezwłoczne przedstawianie żądanych dokumentów i materiałów, terminowe udzielanie wyjaśnień przez pracowników Agencji, udostępnianie urządzeń technicznych, a w miarę możliwości oddzielnych pomieszczeń z odpowiednim wyposażeniem.
Art. 20f. 1. Kontrolujący ustala stan faktyczny na podstawie zebranych w toku postępowania materiałów.
2. Materiałami są w szczególności dokumenty, zabezpieczone rzeczy, wyniki oględzin, opinie biegłych oraz pisemne wyjaśnienia i oświadczenia.
Art. 20g. 1. Zebrane w toku postępowania kontrolnego materiały kontrolujący odpowiednio zabezpiecza, w miarę potrzeby przez:
1) oddanie Prezesowi Agencji na przechowanie za pokwitowaniem;
2) przechowanie w Agencji w oddzielnym, zamkniętym i opieczętowanym pomieszczeniu;
3) zabranie z Agencji za pokwitowaniem;
4) wykonanie kopii materiałów i potwierdzenie ich za zgodność przez Prezesa Agencji.
2. O zwolnieniu materiałów z zabezpieczenia decyduje kontrolujący, a w przypadku jego odmowy Minister Obrony Narodowej.
Art. 20h. 1. Kontrolujący może sporządzać, a w razie potrzeby może żądać od Prezesa Agencji sporządzenia niezbędnych dla kontroli odpisów lub wyciągów z dokumentów, jak również zestawień i obliczeń na podstawie dokumentów.
2. Zgodność odpisów i wyciągów oraz zestawień i obliczeń z oryginalnymi dokumentami potwierdza Prezes Agencji lub dyrektor oddziału regionalnego Agencji, u którego znajdują się dokumenty.
Art. 20i. 1. W razie potrzeby ustalenia stanu faktycznego obiektów lub innych składników majątkowych albo przebiegu określonych czynności, kontrolujący może przeprowadzić oględziny.
2. Oględziny przeprowadza się w obecności Prezesa Agencji lub dyrektora oddziału regionalnego Agencji albo osoby przez nich upoważnionej.
3. Z przebiegu i wyniku oględzin sporządza się niezwłocznie protokół, który podpisuje kontrolujący i osoba wymieniona w ust. 2.
4. Przebieg i wyniki oględzin mogą być ponadto utrwalone za pomocą aparatury i środków technicznych służących do utrwalania obrazu lub dźwięku; utrwalony obraz lub dźwięk stanowi załącznik do protokołu.
Art. 20j. 1. Kontrolujący może żądać w czasie kontroli, w terminie przez niego wyznaczonym, ustnych i pisemnych wyjaśnień w sprawach dotyczących przedmiotu kontroli.
2. Odmowa udzielenia wyjaśnień może nastąpić jedynie w przypadkach gdy wyjaśnienia mają dotyczyć:
1) tajemnicy ustawowo chronionej innej niż tajemnica służbowa, a kontroler nie posiada właściwego upoważnienia;
2) faktów i okoliczności, których ujawnienie mogłoby narazić na odpowiedzialność karną lub majątkową wezwanego do złożenia wyjaśnień, a także jego małżonka albo osobę pozostającą z nim faktycznie we wspólnym pożyciu, krewnych i powinowatych do drugiego stopnia albo osoby związane z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli.
3. Prawo odmowy udzielenia wyjaśnień w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 2, trwa mimo ustania małżeństwa lub przysposobienia.
4. Udzielający wyjaśnień może uchylić się od odpowiedzi na pytania, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w ust. 2.
Art. 20k. 1. Każdy może złożyć kontrolującemu ustne lub pisemne oświadczenie dotyczące przedmiotu kontroli.
2. Kontrolujący nie może odmówić przyjęcia oświadczenia, jeżeli ma ono związek z przedmiotem kontroli.
Art. 20l. 1. Kontrolujący jest obowiązany niezwłocznie poinformować Prezesa Agencji lub dyrektora oddziału regionalnego Agencji o stwierdzeniu bezpośredniego niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia ludzkiego albo niepowetowanej szkody w mieniu, w celu zapobieżenia występującemu niebezpieczeństwu lub szkodzie.
2. Prezes Agencji lub dyrektor oddziału regionalnego Agencji jest obowiązany niezwłocznie poinformować kontrolującego o podjętych działaniach zapobiegających zagrożeniom, o którym mowa w ust. 1.
3. W przypadku powzięcia przez kontrolującego uzasadnionego podejrzenia, że działania przewidziane w ust. 1 i 2 są niewystarczające, powiadamia on niezwłocznie o stwierdzonych zagrożeniach Ministra Obrony Narodowej lub upoważniony przez niego organ.
4. Kontrolujący może w toku kontroli informować Prezesa Agencji lub dyrektora oddziału regionalnego Agencji o ustaleniach wskazujących na nieprawidłowości w działalności tej jednostki.
Art. 20m. 1. Z przeprowadzonej kontroli kontrolujący sporządza protokół kontroli.
2. Protokół kontroli zawiera w szczególności:
1) oznaczenie jednostki kontrolowanej;
2) oznaczenie zarządzającego kontrolę;
3) oznaczenie kontrolującego;
4) określenie miejsca i czasu przeprowadzenia kontroli;
5) określenie przedmiotowego zakresu kontroli;
6) opis stanu faktycznego stwierdzonego w toku kontroli, w tym ustalone nieprawidłowości, ze wskazaniem przyczyn ich powstania i skutków oraz ewentualnie osób za nie odpowiedzialnych;
7) terminy usunięcia nieprawidłowości;
8) wnioski i ewentualne zalecenia;
9) pouczenie o prawie zgłoszenia zastrzeżeń;
10) załączniki (dokumentację dotyczącą w szczególności wyników sprawdzianów, testów);
11) podpisy kontrolującego i Prezesa Agencji lub dyrektora oddziału regionalnego Agencji oraz miejsce i datę podpisania protokołu.
Art. 20n. 1. Prezes Agencji może, w terminie czternastu dni od dnia podpisania protokołu kontroli, zgłosić na piśmie umotywowane zastrzeżenia do jego treści, do Ministra Obrony Narodowej.
2. Zastrzeżenia nie będą rozpatrywane, jeżeli zostały zgłoszone przez osobę nieuprawnioną lub po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1.
3. Jeżeli przy rozstrzyganiu zastrzeżeń zachodzą okoliczności wymagające przeprowadzenia dodatkowych czynności kontrolnych, Minister Obrony Narodowej poleca ich przeprowadzenie.
4. Z przeprowadzonych dodatkowych czynności kontrolnych sporządza się notatkę służbową.
5. Po wyjaśnieniu kwestii związanych z rozpatrywaniem zastrzeżeń, o ich uwzględnieniu w całości lub części, albo o ich oddaleniu, rozstrzyga Minister Obrony Narodowej. Rozstrzygnięcie wymaga pisemnego uzasadnienia.
6. Minister Obrony Narodowej zapoznaje Prezesa Agencji z treścią rozstrzygnięcia, o którym mowa w ust. 5, i przesyła je do wszystkich adresatów, do których uprzednio przesłane zostały protokoły kontroli.
7. Rozstrzygnięcie, o którym mowa w ust. 5, jest ostateczne.
8. Procedura rozstrzygania zastrzeżeń powinna być zakończona w terminie trzydziestu dni od dnia zgłoszenia zastrzeżeń, chyba że osoba zarządzająca kontrolę określi inny termin.
9. W przypadku wyznaczenia terminu zakończenia procedury rozstrzygania zastrzeżeń przekraczającego termin, o którym mowa w ust. 8, Minister Obrony Narodowej powiadamia o tym pisemnie wnoszącego zastrzeżenia.”;
23) tytuł rozdziału 4 otrzymuje brzmienie:
„Zakwaterowanie żołnierzy zawodowych i innych osób”;
24) art. 21 otrzymuje brzmienie:
„Art. 21. 1. Żołnierzowi zawodowemu od dnia wyznaczenia na pierwsze stanowisko służbowe do dnia zwolnienia z czynnej służby wojskowej przysługuje prawo do zakwaterowania na czas pełnienia służby wojskowej, wraz z członkami rodziny, o których mowa w art. 26 ust. 3, w miejscowości, w której żołnierz pełni służbę, albo w miejscowości pobliskiej albo za jego zgodą w innej miejscowości.
2. Prawo do zakwaterowania żołnierza zawodowego jest realizowane w jednej z następujących form:
1) przydziału kwatery albo innego lokalu mieszkalnego;
2) przydziału miejsca w internacie albo kwaterze internatowej;
3) wypłaty świadczenia mieszkaniowego.
3. Żołnierz zawodowy, który pełni zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej wybiera, na swój wniosek, jedną z form zakwaterowania, o których mowa w ust. 2.
4. Jeżeli żołnierzowi zawodowemu, który pełni zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej nie przydzielono kwatery albo innego lokalu mieszkalnego, wybiera on, na swój wniosek, jedną z form zakwaterowania, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3.
5. W przypadku odmowy przyjęcia kwatery albo innego lokalu mieszkalnego żołnierz zawodowy, który pełni zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej, z dniem złożenia oświadczenia traci prawo do zakwaterowania, w tym w formach zakwaterowania, o których mowa w ust. 2 pkt 2 i 3, przez okres zajmowania danego stanowiska służbowego, chyba że zmianie ulegną jego uprawnienia do zakwaterowania.
6. Żołnierzowi zawodowemu nie przysługuje prawo do zakwaterowania, jeżeli on lub jego małżonek, z zastrzeżeniem ust. 10:
1) otrzymał ekwiwalent pieniężny w zamian za rezygnację z kwatery, wypłacony na podstawie przepisów obowiązujących do dnia 30 czerwca 2004 r.;
2) otrzymał odprawę mieszkaniową wypłaconą albo zrealizowaną w formie rzeczowej na podstawie przepisów obowiązujących od dnia 1 lipca 2004 r.;
3) nabył lokal mieszkalny od Skarbu Państwa, Agencji albo jednostki samorządu terytorialnego z bonifikatą lub z uwzględnieniem pomniejszenia w cenie nabycia;
4) otrzymał pomoc finansową wypłaconą w formie zaliczkowej lub bezzwrotnej do dnia 31 grudnia 1995 r. na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 maja 1976 r. o zakwaterowaniu sił zbrojnych (Dz. U. z 1992 r. Nr 5, poz. 19 oraz z 1994 r. Nr 10, poz. 36);
5) nabył własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego od Agencji.
7. W przypadku gdy oboje małżonkowie są żołnierzami zawodowymi, jednemu z małżonków przysługuje prawo do zakwaterowania realizowane w formie przydziału kwatery albo innego lokalu mieszkalnego, a drugiemu w formie przydziału miejsca w internacie albo kwaterze internatowej albo wypłaty świadczenia mieszkaniowego; w przypadku braku możliwości przydziału kwatery albo innego lokalu mieszkalnego, prawo do zakwaterowania jest realizowane w formie przydziału miejsc w internacie lub kwaterze internatowej, albo w formie wypłaty świadczeń mieszkaniowych. Małżonkowie wybierają, na ich wniosek, formę realizowania prawa do zakwaterowania.
8. Żołnierz zawodowy traci prawo do zakwaterowania w miejscowości, w której pełni służbę przez czas pełnienia tej służby, jeżeli:
1) wynajmuje albo oddaje do bezpłatnego używania przydzieloną kwaterę albo inny lokal mieszkalny, nie zamieszkuje w niej przez okres dłuższy niż trzy miesiące, z przyczyn niewynikających ze stosunku służby lub innych niezależnych od niego;
2) używa lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze internatowej w sposób sprzeczny z decyzją o przydziale kwatery albo innego lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze internatowej lub niezgodny z przeznaczeniem, zaniedbuje obowiązki, dopuszczając do powstania szkód, albo niszczy urządzenia przeznaczone do wspólnego korzystania przez mieszkańców;
3) wykracza w sposób rażący lub uporczywy przeciwko porządkowi domowemu albo obowiązującym w tym zakresie regulaminom w internacie albo w kwaterze internatowej, czyniąc uciążliwym korzystanie z innych lokali lub miejsc w internacie albo kwaterze internatowej;
4) zajmuje lokal mieszkalny przydzielony na podstawie art. 38 i nie uiszcza pełnych opłat za używanie kwatery lub pełnych opłat pośrednich z tytułu zajmowania kwatery przez łączny okres dłuższy niż trzy miesiące.
9. W przypadkach, o których mowa w ust. 8, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wzywa żołnierza do zaniechania naruszeń, określając trzydziestodniowy termin realizacji, a w przypadku niezastosowania się do wezwania wydaje decyzję o utracie prawa do zakwaterowania w miejscowości, w której żołnierz pełni służbę, przez czas pełnienia tej służby. Utrata prawa do zakwaterowania następuje z dniem, w którym decyzja staje się ostateczna.
10. Prawo do zakwaterowania realizowane w formie przydziału miejsca w internacie albo kwaterze internatowej przysługuje żołnierzowi zawodowemu, jeżeli on lub jego małżonek w miejscowości, w której pełni służbę, albo w miejscowości pobliskiej nie skorzystał z uprawnień, o których mowa w ust. 6, albo on lub jego małżonek nie posiada w tej miejscowości lokalu mieszkalnego wybudowanego lub nabytego z wykorzystaniem uprawnień, o których mowa w ust. 6.”;
25) uchyla się art. 22;
26) art. 23 i 24 otrzymują brzmienie:
„Art. 23. 1. Odprawa mieszkaniowa, o której mowa w art. 47, przysługuje żołnierzowi zawodowemu, który pełni zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby:
1) stałej:
a) zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej, zamieszkałemu w kwaterze, o ile nabył on prawo do emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej lub został zwolniony z zawodowej służby wojskowej przed upływem okresu wymaganego do nabycia uprawnień do emerytury wojskowej, w przypadku wypowiedzenia mu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej przez właściwy organ wojskowy,
b) który do dnia zwolnienia z zawodowej służby wojskowej nie otrzymał decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 21 ust. 6, o ile nabył prawo do emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej, lub został zwolniony z zawodowej służby wojskowej przed upływem okresu wymaganego do nabycia uprawnień do emerytury wojskowej, w przypadku wypowiedzenia mu stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej przez właściwy organ wojskowy;
2) terminowej zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej, o ile nabył prawo do emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej, jeżeli inwalidztwo powstało wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą wojskową lub wskutek choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami bądź warunkami tej służby, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze.
2. Żołnierzowi zawodowemu, który pełni zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej, zamieszkałemu w lokalu mieszkalnym niebędącym kwaterą, przysługuje prawo do zajmowania tego lokalu. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję o przydziale tego lokalu mieszkalnego.
3. W razie śmierci:
1) żołnierza zawodowego, który pełni zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej, który do dnia śmierci zajmował lokal mieszkalny, lub nie otrzymał decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 21 ust. 6, o ile do dnia śmierci nabył prawo do emerytury wojskowej lub jego śmierć pozostaje w związku ze służbą wojskową,
2) żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej, który do dnia śmierci nabył prawo do emerytury wojskowej lub którego śmierć pozostaje w związku ze służbą wojskową,
3) żołnierza pełniącego służbę kandydacką, którego śmierć pozostaje w związku ze służbą wojskową,
4) żołnierza nadterminowej zasadniczej służby wojskowej, którego śmierć pozostaje w związku ze służbą wojskową
– wspólnie zamieszkałym z nim: małżonkowi, zstępnym, wstępnym, osobom przysposobionym i osobom przysposabiającym przysługują uprawnienia, o którym mowa w ust. 4.
4. Osobom, o których mowa w ust. 3, przysługują:
1) odprawa mieszkaniowa, o której mowa w art. 47:
a) w wysokości obliczonej według ilości norm przysługujących zmarłemu żołnierzowi w dniu jego śmierci,
b) w wysokości 80 % wartości przysługującego lokalu mieszkalnego, obliczonej według zasad określonych w art. 47, o ile śmierć żołnierza pozostaje w związku ze służbą wojskową, albo
2) zajmowany lokal mieszkalny, lokal zamienny w przypadku zajmowania kwatery, jeżeli Agencja ma taki w swoim zasobie mieszkaniowym i internatowym, za ich zgodą, albo
3) lokal mieszkalny odpowiadający uprawnieniom żołnierza w dniu jego śmierci, ustalonym na zasadach określonych w art. 26 ust. 1 – 4, będący w zasobie mieszkaniowym i internatowym Agencji, w wybranej przez nich miejscowości, o ile śmierć żołnierza pozostaje w związku ze służbą wojskową, na ich wniosek.
5. Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, Agencja może zaproponować w zamian za odprawę mieszkaniową, o której mowa w art. 47, za jego zgodą, lokal zamienny, jeżeli ma taki w swoich zasobach.
6. Żołnierzowi zawodowemu zwalnianemu z zawodowej służby wojskowej, który nabył prawo do wojskowej renty inwalidzkiej, jeżeli inwalidztwo powstało wskutek wypadku pozostającego w związku ze służbą wojskową lub wskutek choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami bądź warunkami tej służby, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze, w zamian za odprawę, na jego wniosek, przysługuje prawo do zajmowania lokalu mieszkalnego w wybranej przez niego miejscowości, w której Agencja posiada zasób mieszkaniowy i internatowy, według uprawnień posiadanych w dniu zaistnienia wypadku lub choroby.
7. W przypadku skorzystania przez żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, przez osoby, o których mowa w ust. 3, oraz przez żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 6, z prawa do lokalu zamiennego albo innego lokalu mieszkalnego, dyrektor oddziału regionalnego Agencji przydziela tym osobom taki lokal.
8. W przypadku braku w zasobie mieszkaniowym i internatowym Agencji, w miejscowości wybranej przez osoby, o których mowa w ust. 3, lokalu mieszkalnego odpowiadającego uprawnieniom żołnierza w dniu jego śmierci, Agencja może pozyskać lokal mieszkalny w tej miejscowości. Koszty zakupu lokalu są finansowane z dotacji budżetowej.
9. Odprawa mieszkaniowa nie przysługuje żołnierzowi zawodowemu oraz osobom, o których mowa w ust. 3, jeżeli żołnierz:
1) skorzystał z uprawnień w przypadkach określonych w ust. 6 i art. 21 ust. 6;
2) został zwolniony z czynnej służby wojskowej na skutek skazania prawomocnym wyrokiem sądu za popełnienie przestępstwa umyślnego;
3) został zwolniony z czynnej służby wojskowej na skutek orzeczenia wydanego w postępowaniu dyscyplinarnym.
Art. 24. 1. Żołnierzowi zawodowemu, na jego wniosek poświadczony przez dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę wojskową, dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy dla garnizonu, w którym żołnierz pełni służbę wojskową, wydaje decyzję o przydziale kwatery albo innego lokalu mieszkalnego.
2. W przypadku przeniesienia żołnierza zawodowego do rezerwy kadrowej, dyspozycji lub wyznaczenia na stanowisko służbowe w innej miejscowości żołnierz ma prawo nadal zajmować kwaterę albo inny lokal mieszkalny na podstawie decyzji o przydziale kwatery albo innego lokalu mieszkalnego, nie dłużej jednak niż do dnia:
1) w którym kolejna decyzja o przydziale kwatery albo innego lokalu mieszkalnego stała się ostateczna albo odmowy przyjęcia przydzielonej kolejnej kwatery albo innego lokalu mieszkalnego;
2) w którym decyzja o wypłacie świadczenia mieszkaniowego stała się ostateczna;
3) zwolnienia z czynnej służby wojskowej;
4) w którym decyzja o przydziale miejsca w internacie albo kwaterze internatowej wraz z członkami rodziny stała się ostateczna.
3. W przypadku braku możliwości przydziału żołnierzowi zawodowemu kwatery albo innego lokalu mieszkalnego, dyrektor oddziału regionalnego Agencji, zgodnie z wyborem dokonanym przez żołnierza zawodowego, przydziela miejsce w internacie albo kwaterze internatowej albo wypłaca świadczenie mieszkaniowe.
4. W przypadku zaistnienia możliwości przydziału żołnierzowi zawodowemu kwatery albo innego lokalu mieszkalnego, dyrektor oddziału regionalnego Agencji informuje o tym żołnierza i za jego zgodą wyrażoną na piśmie, przydziela kwaterę albo inny lokal mieszkalny. Jeżeli żołnierzowi zawodowemu wypłaca się świadczenie mieszkaniowe, przydzielenie kwatery albo innego lokalu mieszkalnego może nastąpić po upływie miesiąca na koniec miesiąca kalendarzowego od dnia poinformowania żołnierza o możliwości zakwaterowania. Termin ten za zgodą żołnierza może zostać skrócony.
5. Żołnierz zawodowy jest zobowiązany niezwłocznie powiadomić dyrektora oddziału regionalnego Agencji o wszelkich okolicznościach mających wpływ na jego prawo do zakwaterowania. Skutki braku powiadomienia organów Agencji o zaistniałych zmianach obciążają żołnierza.”;
27) uchyla się art. 25;
28) art. 26 otrzymuje brzmienie:
„Art. 26. 1. Przy ustalaniu powierzchni użytkowej podstawowej uwzględnia się stanowisko służbowe żołnierza zawodowego oraz jego stan rodzinny. Norma powierzchni użytkowej podstawowej, która przysługuje żołnierzowi z jednego tytułu wynosi 8 – 12 m2. W przypadku gospodarstwa jednoosobowego norma wynosi nie mniej niż 16 m2.
2. Struktura kwatery powinna obejmować:
1) dla żołnierza samotnego – jeden pokój z kuchnią lub aneksem kuchennym;
2) dla rodziny dwuosobowej – dwa pokoje z kuchnią lub aneksem kuchennym;
3) dla rodziny trzyosobowej – trzy pokoje z kuchnią lub aneksem kuchennym;
4) dla rodziny czteroosobowej lub większej – trzy lub cztery pokoje z kuchnią lub aneksem kuchennym.
3. Członkami rodziny żołnierza zawodowego, których uwzględnia się przy ustalaniu przysługującej powierzchni użytkowej podstawowej, są:
1) małżonek;
2) wspólnie zamieszkałe dzieci własne, przysposobione oraz przyjęte na wychowanie na podstawie orzeczenia sądu opiekuńczego, jak również dzieci małżonka, zwane dalej „dziećmi”, do czasu zawarcia przez nie związku małżeńskiego, nie dłużej jednak niż do dnia ukończenia 25 roku życia, chyba że przed tym dniem stały się niezdolne do pracy oraz do samodzielnej egzystencji i nie zawarły związku małżeńskiego.
4. Żołnierzowi zawodowemu, który zawarł związek małżeński, przyznaje się dodatkową powierzchnię użytkową podstawową w wysokości jednej normy, jeżeli on i małżonek nie posiadają dzieci.
5. Żołnierzowi zawodowemu, na wniosek lub za jego pisemną zgodą, dyrektor oddziału regionalnego Agencji, może przydzielić kwaterę albo inny lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej podstawowej mniejszej albo do 20 m2 większej niż wynikająca z przysługujących norm, o ile taka kwatera albo lokal mieszkalny nie jest niezbędny na zakwaterowanie żołnierza zawodowego o większej liczbie przysługujących mu norm.
6. W przypadku gdy żołnierzami zawodowymi są oboje małżonkowie, przy ustalaniu powierzchni, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się normę korzystniejszą.
7. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, ilość norm powierzchni użytkowej podstawowej przysługujących żołnierzom zawodowym, uwzględniając stopień etatowy zajmowanego przez żołnierza zawodowego stanowiska służbowego z rozróżnieniem stanowisk służbowych zaszeregowanych do stopni generałów (admirałów), oficerów starszych oraz pozostałych stanowisk służbowych, jak również stan rodzinny żołnierza zawodowego.”;
29) art. 29 otrzymuje brzmienie:
„Art. 29. 1. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji może wynająć lokal mieszkalny na czas oznaczony osobie innej niż żołnierz zawodowy, osobie prawnej, jednostce samorządu terytorialnego, państwowej lub samorządowej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, o ile w garnizonie są zaspokojone potrzeby mieszkaniowe żołnierzy zawodowych.
2. Osoba inna niż żołnierz zawodowy, która zajmuje lokal mieszkalny na podstawie umowy najmu, uiszcza opłaty za używanie lokalu mieszkalnego i opłaty pośrednie na zasadach i w wysokości określonych w art. 36.
3. W przypadku śmierci osoby, o której mowa w ust. 2, członkowie rodziny, o których mowa w art. 26 ust. 3, stale z nią zamieszkujący do chwili jej śmierci, mają prawo zajmowania lokalu mieszkalnego. W takim przypadku dyrektor oddziału regionalnego Agencji zawiera na ich wniosek umowę najmu do końca okresu obowiązywania tytułu prawnego, który przysługiwał osobie zmarłej.
4. W przypadku umowy najmu zawartej z osobą prawną, jednostką samorządu terytorialnego albo państwową lub samorządową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, do opłat za używanie lokalu mieszkalnego i opłat pośrednich mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn.zm.[9])).”;
30) po art. 29 dodaje się art. 29a i 29b w brzmieniu:
„Art. 29a. Do osób innych niż żołnierze zawodowi, które zajmują lokale mieszkalne będące w zasobie mieszkaniowym i internatowym Agencji, w zakresie nieuregulowanym w ustawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny oraz ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.[10])).
Art. 29b. 1. Osoby inne niż żołnierz zawodowy, które zamieszkują kwatery albo inne lokale mieszkalne, są zobowiązane do ich opróżnienia w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia wezwania przez właściwego dyrektora oddziału regionalnego Agencji. Przepis art. 41 ust. 4 stosuje się odpowiednio.
2. W przypadku nieopróżnienia lokalu mieszkalnego w ustalonym terminie, dyrektor oddziału regionalnego Agencji kieruje do sądu powszechnego pozew o opróżnienie lokalu mieszkalnego, a w przypadkach, o których mowa w art. 45 ust. 3, również o wezwanie gminy do udziału w postępowaniu.
3. W wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, dyrektor oddziału regionalnego Agencji może wskazać inny lokal mieszkalny lub pomieszczenie tymczasowe, jeżeli potrzeby mieszkaniowe żołnierzy zawodowych są zaspokojone, a osoba zobowiązana do opróżnienia lokalu mieszkalnego nie posiada tytułu prawnego do innego lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego lub nie jest uprawniona do takiego lokalu lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego na podstawie odrębnych przepisów.
4. Jeżeli gmina nie wykonała wyroku sądowego w zakresie dostarczenia lokalu socjalnego osobie uprawnionej, Agencji przysługuje roszczenie o odszkodowanie od gminy na podstawie art. 417 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.”;
31) art. 31 i 32 otrzymują brzmienie:
„Art. 31. 1. Kwatera albo inny lokal mieszkalny nie może być w całości lub części oddany w podnajem.
2. Kwatera albo inny lokal mieszkalny nie może być w całości lub części użyczony bez zgody dyrektora oddziału regionalnego Agencji.
Art. 32. 1. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji jest obowiązany przekazać lokal mieszkalny wyremontowany, z pomieszczeniami przynależnymi oraz ze sprawnie działającymi instalacjami i urządzeniami technicznymi należącymi do ich wyposażenia.
2. Koszty remontu kwatery wraz z pomieszczeniami przynależnymi oraz instalacji i urządzeń technicznych należących do ich wyposażenia są pokrywane z dotacji budżetowej. Remont kwatery może być przeprowadzony przez żołnierza zawodowego, na jego wniosek, po zawarciu umowy z właściwym dyrektorem oddziału regionalnego Agencji.
3. Przekazanie i przyjęcie lokalu mieszkalnego następuje protokołem sporządzonym przez przedstawiciela Agencji i osobę uprawnioną, w którym określa się stan techniczny lokalu mieszkalnego oraz znajdujących się w nich urządzeń technicznych. Protokół ten jest podstawą rozliczeń dokonywanych przy opróżnieniu lokalu mieszkalnego.
4. Osoba, która zajmuje lokal mieszkalny jest obowiązana używać go zgodnie z przeznaczeniem i z należytą starannością. Koszty wymiany lub remontu wyposażenia i urządzeń technicznych zużytych w procesie eksploatacji kwater są pokrywane z dotacji budżetowej.
5. Osoba, która zajmuje lokal mieszkalny nie może dokonywać zmian naruszających strukturę lub konstrukcję lokalu mieszkalnego lub budynku. Nie wolno dokonywać ulepszeń standardu technicznego lokalu mieszkalnego.
6. Osoba zajmująca lokal mieszkalny ponosi koszty:
1) naprawy powstałych w trakcie zajmowania lokalu mieszkalnego uszkodzeń elementów i wyposażenia tego lokalu oraz znajdujących się w nim urządzeń technicznych;
2) wymiany uszkodzonych w trakcie zajmowania lokalu mieszkalnego elementów i wyposażenia tego lokalu oraz znajdujących się w nim urządzeń technicznych, których naprawa jest niemożliwa ze względów technicznych lub ekonomicznie nieopłacalna.”;
32) uchyla się art. 32a;
33) w art. 34:
a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Jeżeli rodzaj naprawy tego wymaga, a konieczność naprawy nie powstała z winy osób zajmujących lokal mieszkalny, osoby te są obowiązane opróżnić lokal mieszkalny i przenieść się na koszt Agencji do wskazanego im lokalu zamiennego na czas trwania remontu, oznaczony i podany do wiadomości, nie dłużej jednak niż na rok. Koszty opróżnienia i przeniesienia żołnierza zawodowego z lokalu mieszkalnego Agencja pokrywa z dotacji budżetowej.”,
b) uchyla się ust. 6;
34) w art. 35 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Agencja jest obowiązana zapewnić sprawne działanie instalacji i urządzeń technicznych oraz pomieszczeń służących do wspólnego użytku mieszkańców, położonych w budynku znajdującym się w dyspozycji Agencji i stanowiącym własność Skarbu Państwa.”;
35) art. 36 otrzymuje brzmienie:
„Art. 36. 1. Osoba, która zajmuje lokal mieszkalny uiszcza opłaty za używanie lokalu w wysokości nie większej niż 3 % wartości odtworzeniowej 1 m2 powierzchni użytkowej w skali rocznej, określonej na podstawie ust. 2, oraz zaliczki na opłaty pośrednie w terminie do piętnastego dnia każdego miesiąca, od dnia przekazania lokalu mieszkalnego. Za dzień wpłaty opłat przyjmuje się dzień ich wpływu na rachunek bankowy Agencji lub wpłaty do jej kasy.
2. Prezes Agencji, raz w roku nie później niż do końca roku kalendarzowego, ogłasza w formie komunikatu wartość odtworzeniową 1 m2 powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego, która jest średnią arytmetyczną, wyliczoną na podstawie kosztu odtworzenia ustalonego przez wojewodów dla poszczególnych powiatów, za pierwsze półrocze na rok następny.
3. Agencja ma prawo pobierać zaliczki na opłaty pośrednie.
4. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, sposób naliczania oraz rozliczania opłat za używanie lokali mieszkalnych i opłat pośrednich, sposób obliczania zaliczek na opłaty pośrednie oraz wzory kalkulacji stawki opłat za używanie 1 m2 powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego, biorąc pod uwagę tytuł prawny do lokali mieszkalnych.”;
36) w art. 37 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Opłaty i opłaty pośrednie za używanie lokalu mieszkalnego zajmowanego przez żołnierza zawodowego, nieuiszczone w ustalonym terminie płatności, podlegają, wraz z odsetkami w wysokości ustawowej za zwłokę, przymusowemu ściągnięciu na podstawie tytułu wykonawczego, na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.[11])).”;
37) uchyla się art. 37a;
38) art. 38 otrzymuje brzmienie:
„Art. 38. 1. W przypadku żołnierza zawodowego, który nie uiszcza w całości opłat, o których mowa w art. 36 ust. 1, przez łączny okres dłuższy niż trzy miesiące, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wzywa żołnierza zawodowego do uiszczenia zaległych opłat, określając trzydziestodniowy termin realizacji, a w przypadku niezastosowania się do wezwania uchyla decyzję o przydziale dotychczasowego lokalu mieszkalnego i przydziela lokal mieszkalny o powierzchni użytkowej podstawowej mniejszej od przysługującej.
2. Na wniosek żołnierza zawodowego, po uregulowaniu zaległości wraz z ustawowymi odsetkami, dyrektor oddziału regionalnego Agencji może odstąpić od przekwaterowania tego żołnierza.”;
39) art. 41 otrzymuje brzmienie:
„Art. 41. 1. Żołnierz zawodowy wraz z osobami wspólnie z nim zamieszkującymi jest obowiązany opróżnić lokal mieszkalny, miejsce w internacie albo kwaterze internatowej, jeżeli:
1) nie przysługuje mu prawo do zakwaterowania w związku ze skorzystaniem z uprawnień, o których mowa w art. 21 ust. 6;
2) ostateczna decyzja o przydziale lokalu mieszkalnego utraciła moc oraz w przypadkach, o których mowa w art. 24 ust. 2;
3) żołnierz zawodowy i jego małżonek zajmują oddzielne lokale mieszkalne, z których jeden odpowiada co najmniej ich uprawnieniom; w takim przypadku przysługuje im prawo wyboru lokalu mieszkalnego;
4) żołnierz zawodowy i jego małżonek zajmują oddzielne miejsca w internacie albo kwaterze internatowej bez spełnienia warunków, o których mowa w art. 21 ust. 10; w takim przypadku przysługuje im prawo wyboru miejsca w internacie albo kwaterze internatowej;
5) utracił prawo do zakwaterowania na podstawie art. 21 ust. 8;
6) otrzymuje świadczenie mieszkaniowe, o którym mowa w art. 48d;
7) został zwolniony z zawodowej służby wojskowej.
2. Żołnierz zawodowy jest zobowiązany w terminie trzydziestu dni od dnia utraty prawa do zakwaterowania, opróżnić lokal mieszkalny, miejsce w internacie albo kwaterze internatowej wraz z osobami wspólnie z nim zamieszkującymi.
3. W przypadku niewykonania obowiązku, o którym mowa w ust. 2, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wzywa do opróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo w kwaterze internatowej w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia wezwania.
4. Za okres zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, internacie albo kwaterze internatowej do dnia doręczenia wezwania, o którym mowa w ust. 3, żołnierz jest zobowiązany uiszczać odszkodowanie w wysokości opłaty za używanie lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze internatowej oraz opłaty pośrednie, a za okres od dnia doręczenia wezwania do dnia opróżnienia, odszkodowanie w wysokości 150 % opłaty za używanie lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwatery internatowej oraz opłaty pośrednie. Do odszkodowania należnego za zamieszkiwanie w internacie albo w kwaterze internatowej nie stosuje się przepisu art. 53 ust. 1.
5. W przypadku nieopróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwatery internatowej w ustalonym terminie, o którym mowa w ust. 3, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze internatowej wraz z osobami wspólnie zamieszkującymi, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 45 ust. 3.
6. Do nieuiszczonego odszkodowania, do dnia opróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwatery internatowej, stosuje się przepisy art. 37.”;
40) po art. 41 dodaje się art. 41a w brzmieniu:
„Art. 41a. 1. W przypadku rozwodu żołnierza zawodowego posiadającego na utrzymaniu małoletnie dzieci i zajmującego lokal mieszkalny, dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy ze względu na położenie lokalu mieszkalnego dotychczas wspólnie zajmowanego przez żołnierza zawodowego i jego małżonka, dokonuje rozkwaterowania byłych małżonków po uprawomocnieniu się wyroku orzekającego rozwód, w ten sposób, że uchyla decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego i:
1) żołnierzowi zawodowemu wydaje decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego z uwzględnieniem uprawnień określonych w art. 26, posiadanych w dniu uprawomocnienia się wyroku orzekającego rozwód;
2) z byłym małżonkiem żołnierza zawodowego, który nie posiada tytułu prawnego do zajmowania innego lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego i nie jest uprawniony do lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego na podstawie odrębnych przepisów, zawiera na czas oznaczony umowę najmu lokalu mieszkalnego położonego:
a) w tej samej miejscowości albo
b) w miejscowości pobliskiej albo
c) za jego zgodą, w innej miejscowości, w której Agencja posiada wolny zasób mieszkaniowy i internatowy.
2. Lokal mieszkalny, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powinien nadawać się do zamieszkania ze względu na wyposażenie i stan techniczny, powierzchnia użytkowa podstawowa przypadająca na członka gospodarstwa domowego najemcy nie może być mniejsza niż 5 m2, a w przypadku jednoosobowego gospodarstwa domowego 10 m2, przy czym lokal ten może być o obniżonym standardzie.
3. W przypadku odmowy zawarcia umowy najmu i odmowy opróżnienia lokalu mieszkalnego, dotychczas zajmowanego przez osobę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, dyrektor oddziału regionalnego Agencji wzywa do opróżnienia lokalu mieszkalnego i stosuje odpowiednio przepis art. 41 ust. 3.
4. Osoba, o której mowa w ust. 1 pkt 2, zajmująca lokal mieszkalny na podstawie umowy najmu, uiszcza opłaty za używanie lokalu mieszkalnego i opłaty pośrednie na zasadach i w wysokości określonych w art. 36.
5. Przepisy ust. 1 – 4 stosuje się odpowiednio do małżonków żołnierzy zawodowych, którzy zmarli, nie nabywając prawa do emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej lub których śmierć nie pozostawała w związku ze służbą wojskową.
6. W przypadku rozwodu żołnierza zawodowego nieposiadającego na utrzymaniu małoletnich dzieci, dyrektor oddziału regionalnego Agencji uchyla decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego żołnierzowi zawodowemu i przydziela lokal mieszkalny z uwzględnieniem uprawnień określonych w art. 26, posiadanych w dniu uprawomocnienia się wyroku orzekającego rozwód. Były małżonek jest zobowiązany w terminie trzydziestu dni od dnia uprawomocnienia się wyroku orzekającego rozwód opróżnić lokal mieszkalny, bez konieczności zapewnienia lokalu ze strony Agencji, z zastrzeżeniem art. 45 ust. 3 pkt 1, 3 i 4.”;
41) uchyla się art. 42;
42) art. 44 i 45 otrzymują brzmienie:
„Art. 44. Osoby inne niż żołnierz zawodowy, które zajmują lokale mieszkalne i odmówiły skorzystania z uprawnień, o których mowa w art. 23 ust. 2, tracą prawo do tych uprawnień. W takim przypadku przepis art. 41 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Art. 45. 1. Opróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze internatowej zajmowanych przez żołnierzy wraz z osobami wspólnie zamieszkującymi dokonuje organ egzekucyjny, na wniosek dyrektora oddziału regionalnego Agencji, w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, z zastrzeżeniem ust. 3.
2. Egzekucja wydatków związanych z opróżnieniem, o którym mowa w ust. 1, następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
3. Do opróżnienia lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwatery internatowej przez:
1) kobietę w ciąży,
2) małoletniego,
3) osobę niepełnosprawną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r. Nr 14, poz. 92, z późn. zm.[12])) lub ubezwłasnowolnioną,
4) obłożnie chorego – osobę, która dysponuje dokumentem urzędowym lub zaświadczeniem lekarskim stwierdzającym stan zdrowia, w którym chory bez narażenia życia lub zdrowia nie może prowadzić normalnej egzystencji, a w szczególności nie jest zdolny do podjęcia żadnej pracy, wydanym nie wcześniej niż miesiąc przed wykonywaniem przymusowego wykwaterowania,
5) emeryta i rencisty
– wraz z osobami wspólnie z nimi zamieszkującymi, nie wydaje się decyzji o opróżnieniu lokalu mieszkalnego, miejsca w internacie albo kwaterze internatowej. W takim przypadku dyrektor oddziału regionalnego Agencji kieruje do sądu powszechnego pozew o opróżnienie lokalu mieszkalnego, orzeczenie o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego, o wezwanie do udziału w postępowaniu gminy oraz zasądzenie odszkodowania.”;
43) po art. 45 dodaje się art. 45a w brzmieniu:
„Art. 45a. 1. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób i szczegółowe warunki:
a) gospodarowania lokalami mieszkalnymi przez Agencję,
b) wydawania decyzji o przydziale lokali mieszkalnych,
c) wykonywania przeglądów technicznych, konserwacji i remontów lokali mieszkalnych,
d) napraw lokali mieszkalnych, które obciążają Agencję,
e) opróżniania lokali mieszkalnych;
2) tryb opracowywania wykazu kwater;
3) wzory niezbędnych dokumentów stanowiących podstawę do zamieszkiwania w kwaterze i lokalu mieszkalnym oraz ich zwalniania i rozliczania.
2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy w szczególności uwzględnić:
1) tytuły własności i inne tytuły prawne uprawniające do władania tym zasobem oraz zakres czynności składających się na gospodarowanie;
2) uproszczony charakter wzorów dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 3.”;
44) art. 47 otrzymuje brzmienie:
„Art. 47. 1. Odprawa mieszkaniowa wynosi 3 % wartości przysługującego lokalu mieszkalnego za każdy rok podlegający zaliczeniu do wysługi lat, od której jest uzależniona wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową i nie może być niższa niż 45 % oraz wyższa niż 80 % wartości przysługującego lokalu mieszkalnego. Odprawę oblicza się i wypłaca według następujących zasad:
1) żołnierzowi zawodowemu, zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, przysługuje odprawa obliczona z uwzględnieniem okresu służby liczonego w pełnych latach, z tym że rozpoczęty rok przyjmuje się jako rok pełny;
2) żołnierzowi zawodowemu zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, jeżeli nie nabył prawa do emerytury wojskowej, w przypadku wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej przez właściwy organ wojskowy lub któremu przyznano wojskową rentę inwalidzką przed nabyciem prawa do emerytury wojskowej, przysługuje odprawa w wysokości 45 % wartości przysługującego lokalu mieszkalnego;
3) wartość przysługującego lokalu mieszkalnego jest iloczynem maksymalnej powierzchni użytkowej podstawowej przypadającej na jedną normę, o której mowa w art. 26 ust. 1, ilości norm należnych żołnierzowi w dniu wydania decyzji o wypłacie odprawy mieszkaniowej, wskaźnika 1,66, wskaźnika ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego oddanego do użytkowania w poprzednim kwartale, określanego w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
2. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji wydaje decyzję o wypłacie odprawy mieszkaniowej w dniu zwolnienia żołnierza zawodowego z zawodowej służby wojskowej, nie później jednak niż w terminie dziewięćdziesięciu dni od dnia zwolnienia. Wydanie decyzji następuje po przedstawieniu jednego z następujących dokumentów:
1) zaświadczenia o nabyciu uprawnień do emerytury wojskowej lub do wojskowej renty inwalidzkiej wydanego przez wojskowy organ emerytalny;
2) zaświadczenia o przyczynach zwolnienia z czynnej służby wojskowej wydanego przez dowódcę jednostki wojskowej, w której żołnierz zawodowy pełnił służbę wojskową, jeżeli nie nabył prawa do emerytury wojskowej lub nie uzyskał uprawnień do wojskowej renty inwalidzkiej;
3) zaświadczenia o związku śmierci żołnierza ze służbą wojskową wydanego przez właściwy organ wojskowy;
4) decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej wraz z zaświadczeniem o wysłudze lat, od której jest uzależniona wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową, wydanym przez właściwy organ wojskowy, jaką żołnierz zawodowy będzie posiadał w ostatnim dniu pełnienia czynnej służby wojskowej.
3. W przypadku śmierci żołnierza zawodowego odprawę mieszkaniową oblicza się, przyjmując wysługę lat, o której mowa w ust. 1 pkt 1, ustaloną na dzień jego śmierci i wypłaca wspólnie zamieszkałym: małżonkowi, zstępnym, wstępnym, osobom przysposobionym i osobom przysposabiającym, w wysokości nie niższej niż 45 % wartości przysługującego lokalu mieszkalnego.
4. Do obliczenia wartości przysługującego lokalu mieszkalnego w przypadku żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej, żołnierza pełniącego służbę kandydacką oraz żołnierza nadterminowej zasadniczej służby wojskowej stosuje się odpowiednio przepisy art. 26 ust. 1 – 4.
5. Po uprawomocnieniu się decyzji o zwolnieniu żołnierza z czynnej służby wojskowej, na wniosek żołnierza, wypłaca się odprawę mieszkaniową w pełnej wysokości. W przypadku uchylenia decyzji o zwolnieniu żołnierza i dalszego pełnienia służby, odprawa ponowna i jej wyrównanie za pozostały okres nie przysługuje.
6. Odmowa przyjęcia odprawy lub niezłożenie dokumentów, o których mowa w ust. 2 w terminie, o którym mowa w ust. 2, nie zwalnia z obowiązku opróżnienia lokalu, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 5.
7. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb wypłaty odprawy mieszkaniowej oraz wzory wniosków składanych w tych sprawach, uwzględniając potrzebę szybkiego i uproszczonego postępowania.”;
45) po art. 48a dodaje się art. 48b – 48d w brzmieniu:
„Art. 48b. 1. Na wniosek żołnierza zawodowego dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy dla garnizonu, w którym żołnierz zawodowy jest wyznaczony na stanowisko służbowe, może dokonać zamiany lokalu mieszkalnego dotychczas zajmowanego przez żołnierza zawodowego na inny lokal mieszkalny w tym garnizonie lub w miejscowości pobliskiej lub innej miejscowości niezasiedlony, albo zajmowany przez innego żołnierza zawodowego lub osobę inną niż żołnierz zawodowy.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, przepis art. 24 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
3. Koszty zamiany lokalu mieszkalnego ponoszą strony dokonujące zamiany.
4. Zamiany lokalu mieszkalnego nie dokonuje się, jeżeli:
1) kwaterę miałaby zajmować osoba inna niż żołnierz zawodowy;
2) o zamianę ubiega się osoba, która na podstawie art. 41 jest obowiązana do opróżnienia lokalu mieszkalnego;
3) osoba, o której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 116, poz. 1203, z późn. zm.[13])), oczekująca na wypłatę ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery, nie wycofała złożonego wniosku o wypłatę tego ekwiwalentu.
Art. 48c. W przypadku zajmowania przez żołnierza zawodowego lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku przeznaczonym do przebudowy, rozbiórki lub z innej przyczyny uniemożliwiającej dalsze zamieszkiwanie w nim, dyrektor oddziału regionalnego Agencji właściwy dla garnizonu, w którym żołnierz zawodowy zajmuje lokal mieszkalny, informuje o tym żołnierza zawodowego, uchyla decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego i wydaje decyzję o przydziale lokalu mieszkalnego odpowiadającego uprawnieniom żołnierza zawodowego.
Art. 48d. 1. Świadczenie mieszkaniowe, o którym mowa w art. 21 ust. 2 pkt 3, przysługuje żołnierzowi zawodowemu w wysokości iloczynu stawki podstawowej i współczynnika świadczenia mieszkaniowego zależnego od garnizonu.
2. Świadczenie mieszkaniowe jest wypłacane w terminie do dziesiątego dnia każdego miesiąca kalendarzowego za poprzedni miesiąc, począwszy od dnia wyznaczenia na stanowisko służbowe, przez czas wykonywania obowiązków w danym garnizonie, chyba że wcześniej nastąpiła zmiana jego uprawnień, lub żołnierz zawodowy skorzystał z możliwości przydziału lokalu mieszkalnego. W przypadku późniejszego złożenia wniosku świadczenie mieszkaniowe wypłaca się za okres nie dłuższy niż trzy kolejne miesiące przed dniem złożenia wniosku o przydział lokalu mieszkalnego.
3. Świadczenie mieszkaniowe jest wypłacane przez oddział regionalny Agencji właściwy terytorialnie dla garnizonu, w którym żołnierz pełni służbę wojskową.
4. Świadczenie mieszkaniowe wypłacane przez Agencję jest pokrywane z dotacji budżetowej.
5. W przypadku zakwaterowania żołnierza zawodowego na zasadach, o których mowa w art. 7 ust. 2, wysokość świadczenia mieszkaniowego ulega zmniejszeniu o uśrednione koszty utrzymania miejsca zakwaterowania.
6. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, tryb wypłaty świadczenia mieszkaniowego, wysokość stawki podstawowej, współczynnik świadczenia mieszkaniowego dla każdego garnizonu, uwzględniając cenę rynkową najmu lokali mieszkalnych w garnizonie oraz uśrednione koszty utrzymania miejsca zakwaterowania, uwzględniając koszty utrzymania obiektów koszarowych kompleksów wojskowych obliczone według danych z roku poprzedniego.”;
46) tytuł rozdziału 5 otrzymuje brzmienie:
„Zakwaterowanie w internatach i kwaterach internatowych”;
47) uchyla się art. 50;
48) art. 51 otrzymuje brzmienie:
„Art. 51. 1. Przydział miejsca w internacie lub kwaterze internatowej, bez członków rodziny, przysługuje:
1) żołnierzowi zawodowemu;
2) żołnierzowi odbywającemu okresową służbę wojskową;
3) pracownikowi zatrudnionemu w jednostce organizacyjnej podległej lub nadzorowanej przez Ministra Obrony Narodowej zamieszkałemu w miejscowości innej niż miejscowość, w której jest zatrudniony i niebędącej miejscowością pobliską, pod warunkiem zabezpieczenia potrzeb żołnierzy, o których mowa w pkt 1 i 2.
2. Przydział miejsca w internacie lub kwaterze internatowej przysługuje przez czas pełnienia czynnej służby wojskowej w miejscowości, w której żołnierz zajmuje stanowisko służbowe albo pracownik jest zatrudniony, nie dłużej jednak niż trzydzieści dni od dnia doręczenia decyzji o przydziale lokalu mieszkalnego lub zwolnienia ze stanowiska w tej miejscowości. Przepisy art. 41 i 45 stosuje się odpowiednio.
3. Przydział miejsca w internacie lub kwaterze internatowej nie przysługuje, jeżeli osoba, o której mowa w ust. 1, lub jej małżonek zamieszkuje w lokalu mieszkalnym w miejscowości, w której żołnierz zajmuje stanowisko służbowe albo pracownik jest zatrudniony, lub w miejscowości pobliskiej albo żołnierz zawodowy zaspokoił swoje potrzeby mieszkaniowe w tej miejscowości, korzystając z uprawnień, o których mowa w art. 21 ust. 6.
4. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje żołnierzowi, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, jeżeli zapewniono mu zakwaterowanie we wspólnej kwaterze stałej.”;
49) uchyla się art. 52;
50) art. 53 otrzymuje brzmienie:
„Art. 53. 1. Zajmowanie miejsca w internacie albo kwaterze internatowej jest dla żołnierzy, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, nieodpłatne.
2. Do zakwaterowania żołnierzy, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, stosuje się następujące zasady:
1) żołnierzowi, w zależności od zajmowanego stanowiska służbowego, przysługuje norma powierzchni użytkowej podstawowej:
a) od 7 do 10 m2 – dla zajmujących stanowiska służbowe od stopnia etatowego szeregowego (marynarza) do stopnia etatowego starszego szeregowego (starszego marynarza) włącznie,
b) od 8 do 12 m2 – dla zajmujących stanowiska służbowe od stopnia etatowego kaprala (mata) do stopnia etatowego starszego sierżanta sztabowego (starszego bosmana sztabowego) włącznie,
c) od 10 do 15 m2 – dla zajmujących stanowiska służbowe od stopnia etatowego młodszego chorążego (młodszego chorążego marynarki) do stopnia etatowego starszego chorążego sztabowego (starszego chorążego sztabowego marynarki) włącznie,
d) od 12 do 18 m2 – dla zajmujących stanowiska służbowe od stopnia etatowego podporucznika (podporucznika marynarki) do stopnia etatowego kapitana (kapitana marynarki) włącznie,
e) od 15 do 20 m2 – dla zajmujących stanowiska służbowe od stopnia etatowego majora (komandora podporucznika) do stopnia etatowego pułkownika (komandora) włącznie,
f) od 20 do 25 m2 – dla zajmujących stanowiska służbowe od stopnia etatowego generała brygady (kontradmirała) do stopnia etatowego generała (admirała) włącznie;
2) żołnierzowi zawodowemu, na jego wniosek, dyrektor oddziału regionalnego Agencji może przydzielić miejsce w internacie albo kwaterze internatowej o większej powierzchni użytkowej podstawowej niż powierzchnia maksymalna, o której mowa w pkt 1. Za powierzchnię użytkową podstawową większą niż jej maksymalna wielkość określona w pkt 1, żołnierz ponosi opłatę w pełnej wysokości.
3. Koszty zajmowania przez żołnierzy, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, internatów i kwater internatowych pokrywa się z dotacji budżetowej.
4. Koszty zajmowania przez żołnierzy, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, miejsc w internacie lub kwaterze internatowej obejmują koszty utrzymania 1 m2 powierzchni użytkowej, z uwzględnieniem kosztów dostaw energii cieplnej, elektrycznej, gazu, wody oraz odbioru nieczystości stałych i płynnych, koszty utrzymania instalacji sieci TV, internetowej i telefonicznej oraz koszty sprzątania pokoi, prania i wymiany pościeli, firan i zasłon.
5. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób ustalania opłat za zajmowanie miejsca w kwaterze internatowej lub w internacie oraz terminy i sposób pobierania tych opłat;
2) tryb przydzielania miejsc w internacie lub kwaterze internatowej oraz wzory dokumentów stanowiących podstawę przydzielania miejsca w internacie lub kwaterze internatowej;
3) warunki i sposób przeznaczenia lokali mieszkalnych na kwatery internatowe;
4) standard oraz wyposażenie kwater internatowych i internatów;
5) tryb i sposób przyjmowania oraz zdawania kwatery internatowej i pokoju w internacie.
6. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 5, należy uwzględnić, aby:
1) ustalanie opłat za zajmowanie miejsc w kwaterze internatowej lub w internacie uwzględniało kalkulację kosztów utrzymania takiej kwatery lub internatu;
2) przydzielanie miejsc w internacie lub kwaterze internatowej odbywało się w sposób pozwalający na bezzwłoczne realizowanie prawa żołnierzy do zakwaterowania, a wzory dokumentów w tych sprawach były możliwie uproszczone;
3) przeznaczenie lokali mieszkalnych na kwatery internatowe realizowane było z uwzględnieniem potrzeb w zakresie ilości miejsc niezbędnych na zakwaterowanie żołnierzy oraz warunków ekonomicznych związanych z tworzeniem na ten cel internatu;
4) standard i wyposażenie kwater internatowych i internatów zabezpieczały potrzeby mieszkaniowe żołnierzy na odpowiednim poziomie;
5) przyjmowanie i zdawanie kwatery internatowej i pokoju w internacie odbywało się z uwzględnieniem dokumentu obejmującego zakres wyposażenia oraz jego stan techniczny.”;
51) po art. 53 dodaje się art. 53a w brzmieniu:
„Art. 53a. 1. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji może, pod warunkiem zabezpieczenia potrzeb żołnierzy, o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, zakwaterować w internacie albo kwaterze internatowej:
1) dziecko żołnierza lub pracownika, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3, pobierające naukę poza miejscowością zamieszkania, niebędącą miejscowością pobliską;
2) żołnierza zawodowego, który zrealizował prawo do zakwaterowania, o którym mowa w art. 21 ust. 6, w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej.
2. Osoby, o których mowa w ust. 1, są zobowiązane uiszczać opłaty za korzystanie z internatu lub kwatery internatowej w pełnej wysokości za zajmowaną powierzchnię użytkową.”;
52) uchyla się art. 54;
53) w art. 55:
a) w ust. 2 pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„3) stanowiące kwatery internatowe;
4) zajmowane na podstawie umów najmu zawartych na czas oznaczony.”,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Lokale mieszkalne położone w budynku oddanym do użytku po dniu 30 czerwca 2004 r. oraz lokale, o których mowa w ust. 2 pkt 4, mogą być zbyte po uzyskaniu zgody Ministra Obrony Narodowej.”;
54) art. 56 otrzymuje brzmienie:
„Art. 56. Prawo do nabycia lokalu mieszkalnego, innego niż kwatera i kwatera internatowa, przysługuje osobom zajmującym ten lokal mieszkalny.”;
55) w art. 57 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Dyrektor oddziału regionalnego Agencji ustala roczny plan sprzedaży lokali mieszkalnych na podstawie wykazu uzgodnionego z Prezesem Agencji.”;
56) w art. 58:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Od wartości rynkowej lokalu mieszkalnego, w tym wartości prawa własności lub prawa użytkowania wieczystego ułamkowej części gruntu przypadającego na ten lokal, dla osoby uprawnionej, o której mowa w art. 56, stosuje się pomniejszenia o:
1) 60 % – żołnierzom zawodowym pełniącym zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby stałej, którzy nabyli prawo do emerytury wojskowej, żołnierzom zwolnionym z zawodowej służby wojskowej na skutek wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez organ wojskowy lub upływu okresu pozostawania w rezerwie kadrowej, emerytom wojskowym, osobom uprawnionym do wojskowej renty inwalidzkiej oraz członkom rodziny, o których mowa w art. 26 ust. 3, wspólnie zamieszkującym z żołnierzem, emerytem wojskowym lub rencistą wojskowym w dniu jego śmierci,
2) 30 % – osobom niewymienionym w pkt 1
– z tym że pomniejszenie nie obejmuje przypadających na lokal mieszkalny nakładów poniesionych przez Agencję w ciągu ostatnich trzech lat przed dniem sprzedaży na przebudowę lub remont budynku, w którym jest położony sprzedawany lokal mieszkalny.”,
b) uchyla się ust. 3,
c) ust. 6a otrzymuje brzmienie:
„6a. Zryczałtowane koszty, o których mowa w ust. 6, ustala corocznie Prezes Agencji w terminie do 31 marca każdego roku na podstawie średnich kosztów poniesionych na ten cel przez Agencję w roku ubiegłym; koszty te nie są wliczane do należności z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego, a w przypadku odstąpienia przez osobę uprawnioną od nabycia lokalu nie podlegają zwrotowi. Ustalone przez Prezesa Agencji zryczałtowane koszty obowiązują od 1 kwietnia danego roku do 31 marca roku następnego.”;
57) uchyla się art. 58a;
58) art. 78 otrzymuje brzmienie:
„Art. 78. 1. W czasie podróży służbowych, wykonywania obowiązków służbowych poza stałym miejscem służby lub pracy albo zamieszkania żołnierze i pracownicy wojska mogą korzystać z zakwaterowania w służbowych pokojach noclegowych lub w placówkach hotelarskich, a w razie braku takich możliwości, z zakwaterowania przejściowego na zasadach określonych w niniejszym rozdziale.
2. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze zarządzenia, sposób tworzenia i gospodarowania służbowymi pokojami noclegowymi, w tym organy odpowiedzialne za zakwaterowanie w tych pokojach.”;
59) po art. 781 dodaje się rozdział 7a w brzmieniu:
„Rozdział 7a
Wykonywanie zadań Agencji przez Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji
Art. 78a. 1. Zadania Agencji w stosunku do:
1) żołnierzy służby stałej, którzy w dniu 31 grudnia 2001 r. pełnili zawodową służbę wojskową w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych albo pozostawali w dyspozycji tego ministra,
2) emerytów wojskowych i rencistów wojskowych, którzy zostali zwolnieni z zawodowej służby wojskowej z jednostek organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych,
3) członków rodziny osób, o których mowa w pkt 1 i 2, oraz wymienionych w art. 26 ust. 2, wspólnie zamieszkujących z żołnierzem służby stałej, emerytem wojskowym lub rencistą wojskowym w dniu jego śmierci,
4) osób innych niż wymienione w pkt 1 i 2, które zajmują lokal mieszkalny znajdujący się w zasobie mieszkaniowym ministra właściwego do spraw wewnętrznych, na podstawie decyzji o przydziale lub umowy najmu na czas nieoznaczony
– wykonuje państwowa jednostka budżetowa – Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych.
2. W zakresie gospodarowania nieruchomościami uprawnienia przewidziane dla dyrektorów oddziałów regionalnych Agencji w art. 14 ust. 2a przysługują odpowiednio Dyrektorowi Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.
3. Lokale mieszkalne będące w trwałym zarządzie Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, po uprawomocnieniu się decyzji właściwego organu o wygaśnięciu trwałego zarządu, w imieniu Skarbu Państwa mogą być zbywane na rzecz osób, o których mowa w ust. 1, oraz funkcjonariuszy Straży Granicznej, o których mowa w art. 154 ust. 5 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997, z późn. zm.[14])) i funkcjonariuszy Biura Ochrony Rządu, o których mowa w art. 143 ustawy z dnia 16 marca 2001 r. o Biurze Ochrony Rządu (Dz. U. z 2004 r. Nr 163, poz. 1712, z późn. zm.[15])), zajmujących lokal mieszkalny na czas nieoznaczony.
4. W sprawach zbywania lokali mieszkalnych stosuje się odpowiednio przepisy rozdziału 6.
5. Dyrektor Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji może wynająć lokal mieszkalny na czas oznaczony osobie innej niż wskazana w ust. 1, osobie prawnej, jednostce samorządu terytorialnego, państwowej lub samorządowej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, o ile w danej miejscowości są zaspokojone potrzeby mieszkaniowe osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1.
6. Osoba fizyczna, o której mowa w ust. 5, która zajmuje lokal mieszkalny na podstawie umowy najmu, uiszcza opłaty za używanie lokalu mieszkalnego i opłaty pośrednie na zasadach i w wysokości określonych w art. 36.
7. W przypadku umowy najmu zawartej z osobą prawną, jednostką samorządu terytorialnego albo państwową lub samorządową jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, do opłat za używanie lokalu mieszkalnego i opłat pośrednich mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
Art. 78b. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, sposób naliczania oraz rozliczania opłat za używanie lokali mieszkalnych i opłat pośrednich, sposób obliczania zaliczek na opłaty pośrednie oraz wzory kalkulacji stawki opłat za używanie 1 m2 powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego, biorąc pod uwagę tytuł prawny do lokali mieszkalnych.
Art. 78c. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób i szczegółowe warunki:
a) gospodarowania lokalami mieszkalnymi przez Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji,
b) wydawania decyzji o przydziale lokali mieszkalnych,
c) wykonywania przeglądów technicznych, konserwacji i remontów lokali mieszkalnych,
d) napraw lokali mieszkalnych, które obciążają Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji,
e) zwalniania lokali mieszkalnych;
2) tryb opracowywania wykazu kwater;
3) wzory dokumentów stanowiących podstawę do zamieszkiwania w kwaterze i lokalu mieszkalnym oraz ich zwalniania i rozliczania.
2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy w szczególności uwzględnić:
1) tytuły własności i inne tytuły prawne uprawniające do władania tym zasobem oraz zakres czynności składających się na gospodarowanie;
2) uproszczony charakter wzorów dokumentów, o których mowa w ust. 1 pkt 3.
Art. 78d. 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób ustalania opłat za zakwaterowanie w internacie oraz terminy i sposób pobierania tych opłat;
2) tryb wydawania skierowań do internatu oraz wzory dokumentów stanowiących podstawę do zakwaterowania w internacie;
3) standard oraz wyposażenie internatów;
4) tryb i sposób przyjmowania oraz zdawania pokoju w internacie.
2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy uwzględnić, aby:
1) ustalanie opłat za zakwaterowanie w internacie uwzględniało kalkulację kosztów utrzymania takiego internatu;
2) kierowanie do internatu odbywało się w sposób pozwalający na bezzwłoczne realizowanie prawa do zakwaterowania, a wzory dokumentów w tych sprawach były możliwie uproszczone;
3) standard i wyposażenie internatów zabezpieczały potrzeby mieszkaniowe osób uprawnionych na odpowiednim poziomie;
4) przyjmowanie i zdawanie pokoju w internacie odbywało się z uwzględnieniem dokumentu obejmującego zakres wyposażenia oraz jego stan techniczny.
Art. 78e. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw Skarbu Państwa, określi, w drodze rozporządzenia, tryb sprzedaży lokali mieszkalnych, terminy wnoszenia rat z tytułu sprzedaży tych lokali oraz wzór wniosku o nabycie lokalu mieszkalnego, przewidując przypadek sprzedaży lokalu mieszkalnego obciążonego hipoteką i uwzględniając potrzebę sprawnego prowadzenia postępowania.
Art. 78f. 1. Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego lub Skarb Państwa dokonuje sprzedaży lokalu mieszkalnego zajmowanego przez emeryta wojskowego lub rencistę wojskowego zwolnionego z zawodowej służby wojskowej z jednostki organizacyjnej podległej lub nadzorowanej przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub członków jego rodziny uprawnionych do wojskowej renty rodzinnej, udziela tym osobom ulgi lub obniżki w cenie nabycia w wysokości nie niższej niż określona w art. 58 ust. 1 – 5.
2. Jeżeli ulgi lub obniżki w cenie nabycia lokalu mieszkalnego, o którym mowa w ust. 1, stosowane przez jednostkę samorządu terytorialnego w innych transakcjach są niższe od pomniejszenia określonego w art. 58 ust. 1 – 5, na wniosek jednostki samorządu terytorialnego, Zarząd Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji przekazuje tej jednostce różnicę między stosowaną przez sprzedającego ceną nabycia lokalu mieszkalnego z przypadającym udziałem ułamkowym w gruncie a wartością lokalu mieszkalnego z przypadającym udziałem ułamkowym w gruncie, obliczoną zgodnie z art. 58 ust. 1 – 5.
3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do lokali mieszkalnych nieodpłatnie przekazanych jednostce samorządu terytorialnego z zasobu nieruchomości Skarbu Państwa.”;
60) tytuł rozdziału 9 otrzymuje brzmienie:
„Przepisy przejściowe i końcowe”;
61) uchyla się art. 83;
62) uchyla się art. 84a;
63) uchyla się art. 86 i 87.
Art. 2. W ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.[16])) w art. 19 § 7 otrzymuje brzmienie:
„§ 7. Dyrektor oddziału regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania egzekucji z wynagrodzenia za pracę oraz ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego albo z ubezpieczenia społecznego, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z tytułu opłat za używanie lokalu i opłat pośrednich związanych z zajmowaniem przez żołnierzy lokali mieszkalnych znajdujących się w dyspozycji Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.”.
Art. 3. W ustawie z dnia 14 grudnia 1995 r. o urzędzie Ministra Obrony Narodowej (Dz. U. z 1996 r. Nr 10, poz. 56, z późn. zm.[17])) w art. 5:
1) w ust. 1 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje pkt 3 w brzmieniu:
„3) Wojskowa Agencja Mieszkaniowa.”;
2) w ust. 2 uchyla się pkt 2.
Art. 4. W ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2007 r. Nr 65, poz. 437, z późn. zm.[18])) w art. 19 uchyla się ust. 3.
Art. 5. W ustawie z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. Nr 26, poz. 306, z późn. zm.[19])) w art. 10:
1) ust. 2a otrzymuje brzmienie:
„2a. Nagrodę roczną osobom wymienionym w art. 2 pkt 1, zatrudnionym w Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, przyznaje Minister Obrony Narodowej.”;
2) ust. 4 otrzymuje brzmienie:
„4. Wniosek o przyznanie nagrody rocznej, o której mowa w ust. 2, powinien zawierać ocenę wyników finansowych i stopnia realizacji innych zadań, przy uwzględnieniu makroekonomicznych warunków w zakresie funkcjonowania i rozwoju sekcji oraz działów, w których prowadzi działalność podmiot prawny. Ocena ta powinna dotyczyć roku badanego i roku poprzedzającego rok badany i zostać sporządzona w oparciu o podstawowe wskaźniki ekonomiczne, a w szczególności: zysk lub stratę netto, wskaźnik poziomu kosztów, rentowności obrotu netto.”;
3) ust. 9 otrzymuje brzmienie:
„9. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki przyznania nagrody rocznej osobom, o których mowa w ust. 2a, uwzględniając stopień i terminowość realizacji przez osobę uprawnioną do nagrody nałożonych na nią zadań oraz okres jej zatrudnienia.”.
Art. 6. W ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 116, poz. 1203, z późn. zm.[20])) uchyla się art. 20 ust. 1, 3, 5 i 6, art. 23 ust. 1a – 1c oraz art. 27.
Art. 7. 1. Z dniem 1 stycznia 2010 r. wydane przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy imienne przydziały kwater, decyzje o przydziale osobnej kwatery stałej oraz decyzje o prawie do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym stają się przydziałami kwatery albo innego lokalu mieszkalnego w rozumieniu art. 21 ust. 2 pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2. Osoby, które do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zajmują kwatery albo inne lokale mieszkalne, zachowują prawo do zajmowania tych kwater albo lokali mieszkalnych przez czas określony w decyzjach wydanych w tych sprawach.
3. Osoby zajmujące kierownicze stanowiska w Ministerstwie Obrony Narodowej w rozumieniu ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe (Dz. U. Nr 20, poz. 101, z późn. zm.[21])), które do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zajmują kwatery funkcyjne w rozumieniu art. 22 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują prawo do zajmowania tych kwater do czasu uzyskania lokalu mieszkalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe.
4. Osoby zajmujące kierownicze stanowiska w Ministerstwie Obrony Narodowej, inne niż wymienione w ust. 3, niebędące żołnierzami zawodowymi, które do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zajmują kwatery funkcyjne w rozumieniu art. 22 ustawy zmienianej w art. 1, tracą prawo do zajmowania tych kwater z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
5. Osoby zajmujące kierownicze stanowiska służbowe w Ministerstwie Obrony Narodowej lub stanowiska dowódcze w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, będące żołnierzami zawodowymi, które do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy zajmują kwatery funkcyjne w rozumieniu art. 22 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują prawo do zajmowania tych kwater przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
6. Przepisy art. 41 ust. 2 – 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio.
Art. 8. Metody obmiaru powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego, o której mowa w art. 1a ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się do lokali mieszkalnych zajmowanych na podstawie decyzji wydanych i umów zawartych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 9. Żołnierze, którzy odbywają nadterminową służbę wojskową, są zakwaterowani we wspólnych kwaterach stałych na zasadach określonych w art. 7 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 10. Wykazy kwater, o których mowa w art. 23 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2009 r., zachowują swoją ważność do czasu opracowania wykazu kwater, w oparciu o przepisy wydane na podstawie art. 45a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 11. Sprawozdanie finansowe Wojskowej Agencji Mieszkaniowej za rok 2009 podlega badaniu przez biegłego rewidenta wybranego przez Radę Nadzorczą Agencji na podstawie art. 11 ust. 3 pkt 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2009 r.
Art. 12. Będące w posiadaniu Wojskowej Agencji Mieszkaniowej akcje lub udziały spółek oraz towarzystw budownictwa społecznego, nieprzekazane na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, zostaną przekazane ministrowi właściwemu do spraw Skarbu Państwa w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 13. 1. Kwatery zastępcze, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stają się kwaterami internatowymi, chyba że żołnierz złoży wniosek w trybie art. 24 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i wyrazi zgodę na przydział lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 26 ust. 5 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
2. Osoba inna niż żołnierz zawodowy, która zajmuje kwaterę zastępczą, z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, traci prawo do jej zajmowania.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, dyrektor oddziału regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej zawiera z osobą, która nie posiada tytułu prawnego do zajmowania innego lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego jednorodzinnego i nie jest uprawniona do lokalu mieszkalnego na podstawie odrębnych przepisów, umowę najmu na czas oznaczony lokalu mieszkalnego:
1) w tej samej miejscowości albo
2) w miejscowości pobliskiej albo
3) za jego zgodą, w innej miejscowości, w której Wojskowa Agencja Mieszkaniowa posiada wolny zasób mieszkaniowy, o ile potrzeby mieszkaniowe żołnierzy w danej miejscowości są zaspokojone.
4. W przypadku odmowy zawarcia umowy i odmowy opróżnienia kwatery zastępczej przez osobę, o której mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 41 ust. 2 – 6 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 14. Świadczenie finansowe umożliwiające pokrycie kosztów najmu lokalu mieszkalnego, wypłacane na podstawie art. 49 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2004 r., przysługuje żołnierzowi zawodowemu do końca okresu, na jaki została wydana decyzja uprawniająca do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego, którego koszty najmu są pokrywane tym świadczeniem, chyba że przed upływem tego czasu żołnierz złoży wniosek o przyznanie prawa do zakwaterowania realizowanego w formach, o których mowa w art. 21 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 15. Zryczałtowany ekwiwalent wypłacany na podstawie przepisów art. 24 ust. 6 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy jest wypłacany przez czas zajmowania przez żołnierza stanowiska, chyba że przed upływem tego czasu żołnierz złoży wniosek o przyznane prawa do zakwaterowania realizowanego w formach, o których mowa w art. 21 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 16. 1. W przypadku złożenia wniosku, o którym mowa w art. 14 albo art. 15, w przypadku gdy jest możliwe zakwaterowanie żołnierza zawodowego w kwaterze albo innym lokalu mieszkalnym, dyrektor oddziału regionalnego Agencji informuje o tym żołnierza i za jego zgodą wyrażoną na piśmie przydziela kwaterę albo inny lokal mieszkalny. Przydział kwatery albo innego lokalu mieszkalnego może nastąpić po upływie miesiąca na koniec miesiąca kalendarzowego od dnia poinformowania żołnierza o możliwości zakwaterowania. Termin ten za zgodą żołnierza może zostać skrócony.
2. Utrata prawa do świadczenia finansowego, o którym mowa w art. 14 albo prawa do zryczałtowanego ekwiwalentu, o którym mowa w art. 15, następuje z dniem:
1) w którym decyzja o przydziale żołnierzowi kwatery albo innego lokalu mieszkalnego stanie się ostateczna albo
2) wypłaty świadczenia mieszkaniowego albo
3) przydziału miejsca w internacie lub kwaterze internatowej.
Art. 17. 1. Osoby, które złożyły wniosek o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z prawa do osobnej kwatery stałej, na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2004 r., który do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie został zakończony zawarciem umowy, zachowują prawo do wypłaty tego ekwiwalentu w terminie roku od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Osoby uprawnione do ekwiwalentu, o którym mowa w ust. 1, mogą zrzec się przysługującego im prawa przed terminem wskazanym w ust. 1, składając właściwemu dyrektorowi oddziału regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej oświadczenie na piśmie.
3. W przypadku upływu terminu, o którym mowa w ust. 1, albo złożenia oświadczenia, o którym mowa w ust. 2, prawo do wypłaty ekwiwalentu w zamian za rezygnację z prawa do osobnej kwatery stałej staje się prawem do odprawy mieszkaniowej, o której mowa w art. 47 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.
Art. 18. Do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ostatecznymi decyzjami administracyjnymi lub zawarciem umowy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 19. Do lokali mieszkalnych będących w trwałym zarządzie Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji przez okres 5 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 58 ust. 2 i 3 ustawy, zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.
Art. 20. 1. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 7 ust. 2, art. 20 ust. 2, art. 26 ust. 7, art. 36 ust. 5, art. 47 ust. 7, art. 53 ust. 9 i art. 83 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 7 ust. 3, art. 20, art. 26 ust. 8, art. 36 ust. 4, art. 45a ust. 1, art. 47 ust. 7 i art. 53 ust. 6 ustawy w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 10 ust. 9 ustawy, o której mowa w art. 5, zachowują moc do dnia wejścia w życie nowych przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 10 ust. 9 ustawy, o której mowa w art. 4 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
Art. 21. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2010 r.
[1]) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ustawę z dnia 14 grudnia 1995 r. o urzędzie Ministra Obrony Narodowej, ustawę z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej, ustawę z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi oraz ustawę z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
[2]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 132, poz. 1110, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 170, poz. 1217 i Nr 249, poz. 1832, z 2008 r. Nr 208, poz. 1308, Nr 220, poz. 1415 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 42, poz. 336.
[3]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2003 r. Nr 60, poz. 535, Nr 124, poz. 1152, Nr 139, poz. 1324 i Nr 229, poz. 2276, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, Nr 145, poz. 1535, Nr 146, poz. 1546 i Nr 213, poz. 2155, z 2005 r. Nr 10, poz. 66, Nr 184, poz. 1539 i Nr 267, poz. 2252, z 2006 r. Nr 157, poz. 1119 i Nr 208, poz. 1540, z 2008 r. Nr 63, poz. 393, Nr 144, poz. 900, Nr 171, poz. 1056 i Nr 214, poz. 1343 oraz z 2009 r. Nr 42, poz. 336.
[4]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z 2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 121, poz. 1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243, poz. 2426, z 2005 r. Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz. 1479 i Nr 180, poz. 1493, z 2006 r. Nr 190, poz. 1409, Nr 218, poz. 1592 i Nr 226, poz. 1648, z 2007 r. Nr 89, poz. 589, Nr 123, poz. 850, Nr 124, poz. 859 i Nr 192, poz. 1378 oraz z 2008 r. Nr 90, poz. 560, Nr 122, poz. 782, Nr 171, poz. 1056, Nr 173, poz. 1080 i Nr 214, poz. 1344.
[5]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2002 r. Nr 240, poz. 2055, z 2003 r. Nr 60, poz. 535 i Nr 90, poz. 844, z 2004 r. Nr 6, poz. 39, Nr 123, poz. 1291, Nr 116, poz. 1207 i Nr 273, poz. 2703 i 2722, z 2005 r. Nr 167, poz. 1400, Nr 169, poz. 1418, Nr 178, poz. 1479 i Nr 184, poz. 1539, z 2006 r. Nr 107, poz. 721 i Nr 208, poz. 1532 oraz z 2009 r. Nr 13, poz. 70.
[6]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 171, poz. 1058, Nr 220, poz. 1420 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 19, poz. 101.
[7]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1996 r. Nr 156, poz. 775, z 1997 r. Nr 106, poz. 673, Nr 115, poz. 741 i Nr 141, poz. 943, z 1998 r. Nr 155, poz. 1014, z 2000 r. Nr 48, poz. 550, z 2001 r. Nr 4, poz. 26, z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 240, poz. 2055, z 2004 r. Nr 99, poz. 1001, Nr 123, poz. 1291 i Nr 273, poz. 2703, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417 i Nr 183, poz. 1538 oraz z 2006 r. Nr 107, poz. 721.
[8]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 85, poz. 924 i Nr 154, poz. 1799, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 60, poz. 535 i Nr 180, poz. 1759 oraz z 2004 r. Nr 116, poz. 1207.
[9]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19, poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz. 81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r. Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 107, poz. 464 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85, poz. 388 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139, poz. 646 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741, Nr 117, poz. 751 i Nr 157, poz. 1040, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 74, poz. 855 i 857, Nr 88, poz. 983 i Nr 114, poz. 1191, z 2001 r. Nr 11, poz. 91, Nr 71, poz. 733, Nr 130, poz. 1450 i Nr 145, poz. 1638, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1176, z 2003 r. Nr 49, poz. 408, Nr 60, poz. 535, Nr 64, poz. 592 i Nr 124, poz. 1151, z 2004 r. Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1692, Nr 172, poz. 1804 i Nr 281, poz. 2783, z 2005 r. Nr 48, poz. 462, Nr 157, poz. 1316 i Nr 172, poz. 1438, z 2006 r. Nr 133, poz. 935 i Nr 164, poz. 1166, z 2007 r. Nr 80, poz. 538, Nr 82, poz. 557 i Nr 181, poz. 1287, z 2008 r. Nr 116, poz. 731, Nr 163, poz. 1012, Nr 220, poz. 1425 i 1431 i Nr 228, poz. 1506 oraz z 2009 r. Nr 42, poz. 341.
[10]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z 1974 r. Nr 27, poz. 157 i Nr 39, poz. 231, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45, poz. 241 i 242, z 1985 r. Nr 20, poz. 86, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 4, poz. 21 i Nr 33, poz. 175, z 1990 r. Nr 14, poz. 88, Nr 34, poz. 198, Nr 53, poz. 306, Nr 55, poz. 318 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 7, poz. 24, Nr 22, poz. 92 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 12, poz. 53, z 1994 r. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, Nr 43, poz. 189, Nr 73, poz. 350 i Nr 149, poz. 703, z 1997 r. Nr 43, poz. 270, Nr 54, poz. 348, Nr 75, poz. 471, Nr 102, poz. 643, Nr 117, poz. 752, Nr 121, poz. 769 i 770, Nr 133, poz. 882, Nr 139, poz. 934, Nr 140, poz. 940 i Nr 141, poz. 944, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 757, z 1999 r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 269 i 271, Nr 48, poz. 552 i 554, Nr 55, poz. 665, Nr 73, poz. 852, Nr 94, poz. 1037, Nr 114, poz. 1191 i 1193 i Nr 122, poz. 1314, 1319 i 1322, z 2001 r. Nr 4, poz. 27, Nr 49, poz. 508, Nr 63, poz. 635, Nr 98, poz. 1069, 1070 i 1071, Nr 123, poz. 1353, Nr 125, poz. 1368 i Nr 138, poz. 1546, z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr 26, poz. 265, Nr 74, poz. 676, Nr 84, poz. 764, Nr 126, poz. 1069 i 1070, Nr 129, poz. 1102, Nr 153, poz. 1271, Nr 219, poz. 1849 i Nr 240, poz. 2058, z 2003 r. Nr 41, poz. 360, Nr 42, poz. 363, Nr 60, poz. 535, Nr 109, poz. 1035, Nr 119, poz. 1121, Nr 130, poz. 1188, Nr 139, poz. 1323, Nr 199, poz. 1939 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 9, poz. 75, Nr 11, poz. 101, Nr 68, poz. 623, Nr 91, poz. 871, Nr 93, poz. 891, Nr 121, poz. 1264, Nr 162, poz. 1691, Nr 169, poz. 1783, Nr 172, poz. 1804, Nr 204, poz. 2091, Nr 210, poz. 2135, Nr 236, poz. 2356 i Nr 237, poz. 2384, z 2005 r. Nr 13, poz. 98, Nr 22, poz. 185, Nr 86, poz. 732, Nr 122, poz. 1024, Nr 143, poz. 1199, Nr 150, poz. 1239, Nr 167, poz. 1398, Nr 169, poz. 1413 i 1417, Nr 172, poz. 1438, Nr 178, poz. 1478, Nr 183, poz. 1538, Nr 264, poz. 2205 i Nr 267, poz. 2258, z 2006 r. Nr 12, poz. 66, Nr 66, poz. 466, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 186, poz. 1379, Nr 208, poz. 1537 i 1540, Nr 226, poz. 1656 i Nr 235, poz. 1699, z 2007 r. Nr 7, poz. 58, Nr 47, poz. 319, Nr 50, poz. 331, Nr 99, poz. 662, Nr 106, poz. 731, Nr 112, poz. 766 i 769, Nr 115, poz. 794, Nr 121, poz. 831, Nr 123, poz. 849, Nr 176, poz. 1243, Nr 181, poz. 1287, Nr 192, poz. 1378 i Nr 247, poz. 1845, z 2008 r. Nr 59, poz. 367, Nr 96, poz. 609 i 619, Nr 110, poz. 706, Nr 116, poz. 731, Nr 119, poz. 772, Nr 120, poz. 779, Nr 122, poz. 796, Nr 171, poz. 1056, Nr 220, poz. 1431, Nr 228, poz. 1507, Nr 231, poz. 1547 i Nr 234, poz. 1571 oraz z 2009 r. Nr 26, poz. 156.
[11]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz. 935, Nr 157, poz. 1119 i Nr 187, poz. 1381, z 2007 r. Nr 89, poz. 589, Nr 115, poz. 794, Nr 176, poz. 1243 i Nr 192, poz. 1378, z 2008 r. Nr 209, poz. 1318 oraz z 2009 r. Nr 3, poz. 11 i Nr 39, poz. 308.
[12]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2008 r. Nr 223, poz. 1463, Nr 227, poz. 1505 i Nr 237, poz. 1652 oraz z 2009 r. Nr 6, poz. 33.
[13]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 151, poz. 1596 i Nr 254, poz. 2533, z 2005 r. Nr 33, poz. 290 oraz z 2008 r. Nr 51, poz. 299.
[14]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 170, poz. 1218, z 2007 r. Nr 57, poz. 390 i Nr 82, poz. 558, z 2008 r. Nr 86, poz. 521, Nr 195, poz. 1199, Nr 216, poz. 1367 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 22, poz. 120.
[15]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 210, poz. 2135, z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711 oraz z 2008 r. Nr 66, poz. 402.
[16]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 133, poz. 935, Nr 157, poz. 1119 i Nr 187, poz. 1381, z 2007 r. Nr 89, poz. 589, Nr 115, poz. 794, Nr 176, poz. 1243 i Nr 192, poz. 1378, z 2008 r. Nr 209, poz. 1318 oraz z 2009 r. Nr 3, poz. 11 i Nr 39, poz. 308.
[17]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1996 r. Nr 102, poz. 474, z 1997 r. Nr 121, poz. 770 i Nr 141, poz. 944, z 1999 r. Nr 11, poz. 95, z 2001 r. Nr 123, poz. 1353 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 156, poz. 1301, z 2003 r. Nr 210, poz. 2036, z 2006 r. Nr 104, poz. 711 oraz z 2007 r. Nr 107, poz. 732.
[18]) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2007 r. Nr 107, poz. 732, Nr 120, poz. 818 i Nr 173, poz. 1218, z 2008 r. Nr 63, poz. 394, Nr 216, poz. 1370 i Nr 227, poz. 1505 oraz z 2009 r. Nr 42, poz. 337.
[19]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. Nr 85, poz. 924 i Nr 154, poz. 1799, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 45, poz. 391, Nr 60, poz. 535 i Nr 180, poz. 1759 oraz z 2004 r. Nr 116, poz. 1207.
[20]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2004 r. Nr 151, poz. 1596 i Nr 254, poz. 2533, z 2005 r. Nr 33, poz. 290 oraz z 2008 r. Nr 51, poz. 299.
[21]) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 1982 r. Nr 31, poz. 214, z 1985 r. Nr 22, poz. 98 i Nr 50, poz. 262, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1989 r. Nr 34, poz. 178, z 1991 r. Nr 100, poz. 443, z 1993 r. Nr 1, poz. 1, z 1995 r. Nr 34, poz. 163 i Nr 142, poz. 701, z 1996 r. Nr 73, poz. 350, Nr 89, poz. 402, Nr 106, poz. 496 i Nr 139, poz. 647, z 1997 r. Nr 75, poz. 469 i Nr 133, poz. 883, z 1998 r. Nr 155, poz. 1016 i Nr 160, poz. 1065, z 1999 r. Nr 110, poz. 1255, z 2000 r. Nr 6, poz. 69 i Nr 48, poz. 552, z 2001 r. Nr 154, poz. 1784 i 1800, z 2002 r. Nr 214, poz. 1805 i Nr 240, poz. 2052, z 2003 r. Nr 45, poz. 391 i Nr 65, poz. 595, z 2004 r. Nr 33, poz. 285, Nr 116, poz. 1202, Nr 210, poz. 2135 i Nr 281, poz. 2774, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417 oraz z 2008 r. Nr 214, poz. 1345 i Nr 227, poz. 1505.
Uzasadnienie
Problematykę zakwaterowania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej reguluje ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 41, poz. 398, z późn. zm.). Zakres przedmiotowy regulacji tej ustawy obejmuje zakwaterowanie zbiorowe żołnierzy we wspólnych kwaterach stałych na terenach zamkniętych, gospodarowanie zasobami mieszkaniowymi i internatowo-hotelowymi, zakwaterowanie stałe żołnierzy zawodowych, zakwaterowanie tymczasowe żołnierzy zawodowych, sprzedaż lokali mieszkalnych oraz zakwaterowanie przejściowe.
Instytucją powołaną do gospodarowania zasobami mieszkaniowymi przeznaczonymi na zakwaterowanie stałe i tymczasowe żołnierzy zawodowych jest Wojskowa Agencja Mieszkaniowa (WAM), posiadająca osobowość prawną. Podstawowym mieniem, którym gospodaruje WAM, jest mienie powierzone jej przez Skarb Państwa, w tym zasób mieszkaniowy. W projekcie przedstawiono na dotychczasowych zasadach pozyskiwanie nowego zasobu mieszkaniowego przez WAM. Może ono odbywać się przez prowadzenie inwestycji własnych WAM, zakup gotowych lokali na rynku nieruchomości, najem lokali od developerów i Wojskowego Towarzystwa Budownictwa Społecznego „Kwatera” (WTBS „Kwatera”). Lokale budowane przez WTBS „Kwatera” są przeznaczone wyłącznie na wynajem dla WAM, która wykorzystuje te lokale na potrzeby zakwaterowania żołnierzy zawodowych (kwatery na czas pełnienia służby). W chwili obecnej WTBS „Kwatera” nie oferuje lokali mieszkalnych do wynajmu na wolnym rynku. Właściwości organów wojskowych w sprawach związanych z zakwaterowaniem Sił Zbrojnych RP określa Minister Obrony Narodowej w drodze zarządzenia (art. 1 ust. 2 pkt 3 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej). WAM prowadzi działalność inwestycyjną, remontową i konserwacyjno-eksploatacyjną wyłącznie w odniesieniu do obiektów budowlanych, które zostały jej przekazane. Powyższa działalność nie dotyczy obiektów, które zostały zlokalizowane na terenach jednostek wojskowych. W stosunku do takich obiektów inwestycje, remonty, przebudowy, konserwacje i eksploatację bieżącą organizują i prowadzą organy infrastruktury wojskowej (Rejonowe Zarządy Infrastruktury, Terenowe Oddziały Lotniskowe i Wojskowe Administracje Koszar).
Projektowana obecnie regulacja została podyktowana koniecznością dostosowania przepisów regulujących obszar zakwaterowania do realizowanego procesu profesjonalizacji Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.
Proponowane w ustawie rozwiązania w zakresie zakwaterowania żołnierzy zakładają zrównanie w prawach do zakwaterowania wszystkich żołnierzy zawodowych. Realizacja prawa do zakwaterowania może być realizowana przez:
– przydział kwatery na czas pełnienia służby,
– bezpłatne zakwaterowanie w internacie lub kwaterze internatowej,
– wypłatę świadczenia mieszkaniowego, w przypadku zaspokajania potrzeb mieszkaniowych przez żołnierza we własnym zakresie.
Projekt ustawy wprowadza również możliwość zakwaterowania żołnierzy, na ich wniosek i za zgodą dowódcy jednostki, we wspólnych kwaterach stałych znajdujących się na terenie jednostki wojskowej, który jest uznany za teren zamknięty, zdefiniowany w przepisach ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027, z późn. zm.). W okresie krótkotrwałego przebywania w jednostce wojskowej, żołnierz może skorzystać z zakwaterowania w służbowym pokoju noclegowym.
Żołnierzowi po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, o ile nabył prawo do emerytury wojskowej lub wojskowej renty inwalidzkiej, przysługuje odprawa mieszkaniowa.
Proponowane zmiany wychodzą naprzeciw oczekiwaniom żołnierzy zawodowych i dowódców zainteresowanych nie tylko mobilnością i dyspozycyjnością podwładnych, ale także zapewnieniem im właściwych warunków zamieszkania oraz pozwolą na jeszcze bardziej racjonalne gospodarowanie zasobem powierzonym WAM przez Skarb Państwa. Nowelizacja ustawy reguluje również zakwaterowanie żołnierzy zasadniczej służby wojskowej.
Wprowadzane zmiany wynikają również z niemal trzyletniego okresu jaki upłynął od wejścia w życie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw, w trakcie którego ujawniły się istotne uchybienia w przedmiotowej regulacji, wymagające zmian zarówno systemowych, jak i dostosowujących i precyzujących poszczególne zapisy ustawy.
Jedną z poważniejszych zmian przewidywanych do wprowadzenia w przedmiotowej ustawie jest zmiana statusu WAM. Zmiana ta polega na bezpośrednim podporządkowaniu WAM Ministrowi Obrony Narodowej (obecnie WAM ma status jednostki nadzorowanej przez MON) oraz nadaniu Ministrowi Obrony Narodowej uprawnienia do powoływania i odwoływania Prezesa WAM; przewidywane zmiany dotyczą art. 8, 10 i 11.
Zagadnienie to jest niezwykle istotne w aspekcie prac prowadzonych nad profesjonalizacją Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i elementem kierowania procesem zaspokajania potrzeb zakwaterowania armii zawodowej. Powyższe rozwiązania przyczynią się do powstania sprawnego, funkcjonalnego i przejrzystego systemu kierowania WAM.
Takie zmiany generować będą niewielkie oszczędności finansowe (likwidacja rady nadzorczej), oraz zmniejszą dysproporcję między zarobkami pracowników WAM, a pozostałymi pracownikami cywilnymi jednostek organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych.
W celu zapewnienia kontroli nad działalnością WAM do projektu ustawy wprowadzono rozdział 3a (art. 20a – 20n). Minister Obrony Narodowej będzie mógł sprawować kontrolę osobiście lub powierzyć powyższe komórce organizacyjnej ministerstwa. Zaproponowane rozwiązania są zbieżne z aktualnie stosowanymi w resorcie obrony narodowej.
W przyszłości zakłada się dostosowanie regulacji dotyczących statusu organizacyjno--prawnego WAM do przepisów w zakresie agencji wykonawczych przewidywanych w projekcie ustawy o finansach publicznych.
Niezbędną okazała się zmiana regulacji systemowej uprawnień do zakwaterowania żołnierzy zawodowych. Zgodnie z treścią art. 21 nastąpi zrównanie w prawie do zakwaterowania wszystkich żołnierzy zawodowych, bez względu na korpus osobowy. Rozwiązanie to dotyczy zarówno żołnierzy w służbie stałej jak i służbie kontraktowej. Planowanymi rozwiązaniami dotyczącymi zakwaterowania nie objęto żołnierzy służby nadterminowej, gdyż zgodnie z założeniami profesjonalizacji, ta grupa żołnierzy przestaje funkcjonować w Siłach Zbrojnych. W przepisie przejściowym przewidziano jednak, że żołnierze pełniący nadterminową służbę wojskową będą zakwaterowani we wspólnych kwaterach stałych na zasadach określonych w art. 7 zmienianej ustawy.
Konsekwencją regulacji systemowej zmierzającej do zrównania w prawie do zakwaterowania wszystkich żołnierzy zawodowych jest rezygnacja z instytucji kwater funkcyjnych (art. 22 ustawy), które przysługiwały dotąd żołnierzowi służby stałej zajmującemu kierownicze stanowisko służbowe w Ministerstwie Obrony Narodowej lub stanowisko dowódcze w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, a także osobie zajmującej kierownicze stanowisko w tym ministerstwie. Zgodnie z proponowaną regulacją osobom tym (ministrowi, sekretarzowi stanu i podsekretarzom stanu) będzie przysługiwał lokal mieszkalny na zasadach określonych w ustawie z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe (Dz. U. Nr 20, poz. 101, z późn. zm.). Natomiast żołnierzom zawodowym, zajmującym kierownicze stanowiska służbowe lub stanowiska dowódcze, będzie przysługiwał lokal mieszkalny na zasadach dotyczących wszystkich żołnierzy zawodowych. Przepisy przejściowe (art. 7 projektu) przewidują wygaszenie prawa do kwatery funkcyjnej.
W projekcie ustawy pozostawiono dotychczasowe rozwiązania w obszarze zakwaterowania żołnierzy zasadniczej służby wojskowej oraz innych obowiązkowych rodzajów służby wojskowej, które umożliwią zakwaterowanie tych żołnierzy w przypadku odwieszenia obowiązku odbywania tych rodzajów służby, jak również w razie mobilizacyjnego rozwinięcia i uzupełnienia stanów jednostek w warunkach bojowych.
Ta regulacja zwiększy docelowo ilość żołnierzy uprawnionych do zakwaterowania do poziomu 90.000. Podstawowym sposobem realizacji prawa do zakwaterowania pozostanie forma przydziału kwatery służbowej na czas pełnienia służby. Kolejnym proponowanym – nowym rozwiązaniem jest wprowadzenie realizacji prawa do zakwaterowania w formie wypłaty świadczenia mieszkaniowego – art. 21 ust. 2 pkt 3. Ponadto utrzymuje się formę zakwaterowania w internacie lub kwaterze internatowej. Żołnierzowi służby stałej pozostawia się możliwość wyboru między przydziałem kwatery na czas pełnienia służby, zakwaterowaniem w internacie (albo kwaterze internatowej), a wypłatą świadczenia mieszkaniowego. Żołnierzowi pełniącemu zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej (żołnierzowi służby kontraktowej) pozostawia się możliwość wyboru między zakwaterowaniem w internacie (albo kwaterze internatowej), a wypłatą świadczenia mieszkaniowego, o ile brak jest w danym garnizonie kwater lub lokali mieszkalnych. Planowane jest bezpłatne zakwaterowanie w internacie lub kwaterze internatowej (art. 53 ust. 1). Nową formą zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych żołnierzy zawodowych jest wypłata świadczenia mieszkaniowego. Świadczenie mieszkaniowe będzie wypłacane żołnierzowi comiesięcznie i ma stanowić formę pomocy finansowej skierowanej dla żołnierzy, którzy zaspokajają we własnym zakresie potrzeby mieszkaniowe. Wysokość świadczenia będzie zróżnicowana, zależnie od garnizonu, w którym żołnierz pełni służbę (art. 48d). Przyjęcie świadczenia mieszkaniowego będzie skutkowało koniecznością zwolnienia przez żołnierza dotychczas zajmowanej kwatery lub lokalu mieszkalnego. Możliwość zakwaterowania żołnierza we wspólnych kwaterach stałych na terenie jednostki wojskowej (lub na okrętach) została zaplanowana na wyraźne życzenie dowódców Rodzajów Sił Zbrojnych. Zakwaterowanie to ma służyć lepszemu wykorzystaniu zasobu infrastruktury koszarowej, ma zapewnić lepsze funkcjonowanie okrętów. Przy wyrażaniu zgody na zakwaterowanie dowódca będzie musiał priorytetowo potraktować sprawy ochrony jednostki. System ten obejmuje wyłącznie żołnierzy i nie dopuszcza do zakwaterowania na terenie koszar wraz z rodzinami. Nie będzie też generował dodatkowych kosztów, ponieważ z założenia ma opierać się na istniejących i remontowanych obiektach. Decydując się na taką formę zakwaterowania, żołnierz musi być świadomy ograniczeń z tym związanych.
W takim przypadku żołnierzowi będzie przysługiwać wypłata pomniejszonego świadczenia mieszkaniowego. Powyższe rozwiązanie jest podyktowane ponoszeniem przez resort obrony narodowej zwiększonych kosztów utrzymania okrętów i obiektów koszarowych z uwagi na zużycie mediów komunalnych. Utrzymane pozostaje zakwaterowanie w kwaterach funkcyjnych, lecz wprowadzono przepisy o obowiązkowym wyposażeniu tych kwater w umeblowanie.
Brak regulacji w zakresie postępowania w przypadku orzeczenia rozwodu małżonków zajmujących lokal mieszkalny znajdujący się w dyspozycji WAM, przydzielony żołnierzowi i jego rodzinie na podstawie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, powoduje zajmowanie lokali mieszkalnych przez osoby nieuprawnione.
Do dnia 30 czerwca 2004 r. sprawy rozwiedzionych małżonków regulował art. 28 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z którym, w razie orzeczenia rozwodu małżonków zajmujących kwaterę, mogli oni zamieszkiwać w tej kwaterze, z wyjątkiem kwater znajdujące się w budynkach położonych na wojskowych terenach zamkniętych, przeznaczonych, na podstawie decyzji dyrektora oddziału rejonowego WAM, na zakwaterowanie całości lub części kadry określonej jednostki wojskowej oraz kwater funkcyjnych (art. 55 ust. 2 pkt 1 – 3). Ponadto osoby te mogły dokonywać zamiany lokali we własnym zakresie.
Od dnia 1 lipca 2004 r., w przypadku rozwodu, ustawodawca nie nadaje żadnych uprawnień do lokalu mieszkalnego innym osobom niż żołnierz zawodowy. Wydanie decyzji o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym rozwiedzionemu żołnierzowi wiąże się jednocześnie z obowiązkiem zwolnienia lokalu mieszkalnego przez osoby nieuprawnione.
Taki stan regulacji stawia byłą żonę, a także często małoletnie dzieci, w trudnej sytuacji z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Nie zawsze osoby te mają tytuły prawne do zajmowania innych lokali, z których mogłyby w tym przypadku skorzystać. Organy samorządu terytorialnego również, w większości przypadków, nie są w stanie zapewnić tym osobom jakikolwiek lokal mieszkalny nadający się do zamieszkania. Z kolei WAM jest zainteresowana odzyskaniem lokalu mieszkalnego zajmowanego przez byłych małżonków dla innych żołnierzy z rodzinami. W przypadku braku lokalu mieszkalnego, do którego można by przesiedlić (eksmitować) osoby nieuprawnione, odzyskanie tego lokalu jest problematyczne, a wręcz niewykonalne. Taka sytuacja może doprowadzić w przyszłości do blokowania kwater niezbędnych dla żołnierzy zawodowych w danym garnizonie, a zajmowanych przez osoby nieuprawnione. Należy zauważyć, że WAM nie jest powołana do zabezpieczania potrzeb mieszkaniowych osób innych niż żołnierze zawodowi, którzy to uprawnienie posiadają na czas pełnienia służby wojskowej.
Mając na uwadze powyższe i kierując się dobrem dzieci, proponuje się przywrócenie w pewnym zakresie regulacji, która pozwoli zaspokoić przynajmniej przez pewien czas i w minimalnym zakresie potrzeby mieszkaniowe byłych małżonków tracących uprawnienia do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym znajdującym się w dyspozycji WAM, a tej ostatniej pozwoli na odzyskanie lokalu mieszkalnego, na ogół o korzystniejszych parametrach. Zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych byłego małżonka dotyczyłoby tylko tych, którzy nie mają tytułu prawnego do zajmowania innego lokalu lub domu albo nie posiadają uprawnień do lokalu mieszkalnego na podstawie odrębnych przepisów np. funkcjonariusze Policji, Straży Granicznej, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego itp.
Proponuje się dodanie art. 41a, na podstawie którego żołnierzowi zawodowemu będzie wydawana decyzja o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym, a z byłym małżonkiem zawierana umowa najmu lokalu mieszkalnego w miejscowości dotychczasowego zamieszkiwania lub za zgodą tej osoby w innej miejscowości, w zależności od stanu posiadania wolnych lokali. Będzie to jednak lokal o parametrach odpowiadających lokalowi socjalnemu i umowa będzie zawierana na czas oznaczony. Lokalu tego osoba go zajmująca nie będzie mogła nabyć. Nadrzędnym celem zaproponowanego rozwiązania jest odzyskanie kwatery służbowej na potrzeby zakwaterowania żołnierzy zawodowych.
Art. 29 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2004 r., pozwala dyrektorowi oddziału regionalnego WAM, za zgodą Ministra Obrony Narodowej, w sytuacji wyjątkowej, wynająć lokal mieszkalny na czas oznaczony osobie innej niż żołnierz służby stałej. Stosowanie tego przepisu w praktyce stwarza wiele problemów. Wynikają one między innymi z użycia terminów niedookreślonych, takich jak „sytuacja wyjątkowa” lub „osoba inna niż żołnierz służby stałej”. Niedookreślenie pojęcia „sytuacja wyjątkowa” rodzi wątpliwości, po której stronie ta wyjątkowość ma wystąpić, tj. czy po stronie osoby ubiegającej się o taki przydział, czy po stronie WAM lub może łącznie. Ponadto czy ta wyjątkowość i osoba powołująca się na nią powinna mieć związek z resortem obrony narodowej lub z zasobem mieszkaniowym znajdującym się w dyspozycji WAM (pracownik wojska, członek rodziny zmarłej osoby uprawnionej do lokalu mieszkalnego w tym zasobie), czy może to dotyczyć każdej osoby, która powołując się na swoją wyjątkową sytuację pragnie uzyskać lokal mieszkalny od WAM. Pojęcie „osoba inna niż żołnierz służby stałej” obejmuje również żołnierzy pełniących zawodową służbę wojskową na podstawie kontraktu na pełnienie służby terminowej. Natomiast po zmianie art. 21 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej przez ustawę z dnia 21 stycznia 2005 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 33, poz. 290), przez dodanie ust. 2, żołnierze ci uzyskali również możliwość otrzymania lokalu mieszkalnego.
Drugą istotną wadą dotychczasowej treści wspomnianego przepisu art. 29 jest przyjęta procedura administracyjna, co prawda zgodna z systemem wewnętrznym ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, gdzie przydział lokali mieszkalnych następuje na podstawie decyzji administracyjnych, jednakże wątpliwa co do zgodności z systemem prawa obowiązującego w państwie. Należy zauważyć, że w trybie art. 29 lokale mieszkalne są przydzielane osobom innym niż żołnierze zawodowi, a które nie pozostają w stosunku podległości służbowej. Wadę tę podniósł również Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu do orzeczenia z dnia 29 czerwca 2006 r. (sygn. akt U 3/06), o czym była mowa wyżej.
Biorąc pod uwagę wymienione wyżej wady przepisu art. 29 zmienianej ustawy proponuje się jego nowe brzmienie.
W stosunku do obowiązującej regulacji:
1) pozostawia się bez zmiany podmiot uprawniony do zawarcia umowy najmu, tj. dyrektora oddziału regionalnego WAM właściwego dla zasobu mieszkaniowego, w którym znajduje się lokal mieszkalny,
2) decyzję o prawie zamieszkiwania zastępuje się stosunkiem cywilnoprawnym w postaci umowy najmu, właściwej dla przedmiotu regulacji. Ponadto rozwiązanie to pozwoli uniknąć procedur administracyjnych wszczynanych przez osoby uzurpujące sobie prawo do lokalu mieszkalnego w zasobie WAM tylko z uwagi na swoją wyjątkową sytuację,
3) proponuje się wprowadzenie możliwości wynajmu wolnego zasobu mieszkaniowego na potrzeby osoby prawnej, jednostce samorządu terytorialnego, państwowej lub samorządowej jednostce nieposiadającej osobowości prawnej. Rozwiązanie to rozszerza katalog podmiotów mogących wynajmować lokale od WAM, co umożliwi racjonalne zagospodarowanie pustostanów i zapewni wpływ opłat za ich użytkowanie dla WAM,
4) określa się zasadę, według której będzie uiszczana opłata za używanie lokalu (czynsz) i opłaty pośrednie,
5) proponuje się stosowanie przepisów Kodeksu cywilnego w zakresie najmu lokali jako uzupełniających w stosunku do regulacji zawartych w ustawie o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Z uwagi na wyłączenie przez art. 1a ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266, z późn. zm.) stosowania tej ustawy do lokali znajdujących się w dyspozycji WAM, przyjęto jako właściwe stosowanie w zakresie uzupełniającym przepisów Kodeksu cywilnego o najmie lokali. Przyjęcie rozwiązań wymienionej ustawy do najmu lokali w trybie art. 29 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wymagałoby zmiany lub wydania wielu dodatkowych aktów prawnych, co przy tego typu regulacji wydaje się nieuzasadnione.
Kolejne proponowane zmiany w projektowanej regulacji dotyczą przede wszystkim wprowadzenia do nowelizowanej ustawy instytucji najmu lokali mieszkalnych, którymi gospodaruje WAM, opartej o przepisy Kodeksu cywilnego. W świetle obowiązującej regulacji gospodarowanie (przydział) lokalami mieszkalnymi przez WAM odbywa się w trybie administracyjnym. Od dnia 1 lipca 2004 r. przydział lokali mieszkalnych następuje wyłącznie na podstawie decyzji administracyjnych w postaci decyzji o prawie zamieszkiwania. Ten tryb ma zastosowanie zarówno do żołnierzy zawodowych jak i do innych osób, które nie znajdują się w stosunku podległości służbowej, a dysponowanie lokalem mieszkalnym odbywa się poza zakresem potrzeb zakwaterowania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Dotyczy to w szczególności byłych żołnierzy zawodowych (emerytów wojskowych, rencistów i tych byłych żołnierzy, którzy nie nabyli takich uprawnień), ich rodzin oraz pracowników i byłych pracowników resortu obrony narodowej, a także osób cywilnych niezwiązanych z tym resortem.
Wadę tę podniósł Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu do orzeczenia z dnia 29 czerwca 2006 r. (sygn. akt U 3/06) w sprawie zgodności § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 12 stycznia 2005 r. w sprawie opłat za używanie lokali mieszkalnych i opłat pośrednich (Dz. U. Nr 14, poz. 118) z art. 36 ust. 2 i 5 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 92 ust. 1 zdanie 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Trybunał Konstytucyjny, odnosząc się do praktyki przyznawania prawa zamieszkania w lokalu znajdującym się w dyspozycji WAM w trybie określonym ustawą (tj. w drodze decyzji administracyjnej) także wobec osób, które nie znajdują się w stosunku podległości służbowej, wskazał, że w jego (Trybunału Konstytucyjnego) opinii „tego typu praktyka nie znajduje podstaw prawnych” i należy zdecydowanie odróżnić zasady dysponowania lokalami znajdującymi się w zasobie mieszkaniowym WAM na potrzeby zakwaterowania Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz poza tym zakresem.
Rozwiązania przepisów art. 29, 29a, 29b i 48b zaproponowane w niniejszym projekcie idą w kierunku podziału dysponowania lokalami mieszkalnymi w trybie administracyjnym odnoszącym się tylko do żołnierzy zawodowych i w trybie cywilnym w stosunku do pozostałych osób. Takie rozwiązanie wychodzi naprzeciw wyrokowi Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 marca 2008 r. (sygn. K 32/05) i zapewnia możliwość pełnej ochrony praw lokatorów innych niż żołnierze zawodowi. W stosunku do żołnierzy zastosowano administracyjny tryb postępowania, w związku ze specyfiką służby wojskowej, uprawnieniami do zakwaterowania oraz uproszczeniem procedur. Idea udostępniania lokali mieszkalnych dla żołnierzy zawodowych na czas pełnienia służby ma zbliżone rozwiązania do zakwaterowania w obiektach zakwaterowania zbiorowego. Ponadto żołnierz pozostaje w stosunku administracyjno-prawnym i zdecydowana większość jego praw i obowiązków jest kształtowana z uwzględnieniem reżimów prawa administracyjnego. Dlatego też żołnierzom nie mogą przysługiwać takie same prawa jak innym lokatorom, ponieważ wypaczałoby to ideę stosunku służbowego, w którym oni pozostają. Proponowane rozwiązanie umożliwia także prowadzenie bardziej elastycznej i rynkowej gospodarki wolnymi lokalami mieszkalnymi przez WAM. Należy zaznaczyć, że WAM jest instytucją powołaną do zaspokajania potrzeb w obszarze zakwaterowania Sił Zbrojnych RP. Jej głównym zadaniem jest realizacja prawa do zakwaterowania żołnierzy zawodowych. Realizacja tego prawa jest nadrzędna w stosunku do pozostałej działalności WAM. Prowadzenie gospodarki nieruchomościami (w tym wolnym zasobem lokalowym) jest uboczną działalnością WAM i powinno odbywać się na zasadzie komercyjnej.
WAM nie powinna stanowić zaplecza socjalnego dla osób niebędących żołnierzami. Zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych obywateli stanowi zadanie własne gminy i takiej działalności dedykowana jest ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266, z późn. zm.). Na podkreślenie zasługuje fakt, że art. 1a ww. ustawy jednoznacznie określa, że nie stosuje się jej przepisów do lokali WAM. Stąd też proponowane rozwiązanie zakłada zastosowanie opłat za wynajmowanie lokali mieszkalnych ustalanych na podstawie stawek rynkowych, jednakże nie niższych niż według wyliczenia określonego w art. 36, które to wyliczenie zapewnia pokrycie kosztów utrzymywania lokali przez WAM.
Zmianą wychodzącą naprzeciw potrzebom środowiska wojskowego jest wprowadzenie regulacji prawnych – uprawnień do zakwaterowania w przypadku rodzin żołnierzy, którzy ponieśli śmierć lub zostali inwalidami w związku z pełnieniem służby wojskowej (art. 23).
Projekt zmian zakłada również zniesienie ryczałtu remontowego i przenosi ciężar wykonywania remontów kwater przed zasiedleniem na WAM.
Wśród rozwiązań szczegółowych należy zwrócić uwagę na następujące zagadnienia:
1. Uzupełniono i zaktualizowano słowniczek ustawy o pojęcia: „kwatery”, „lokalu zamiennego”, „zamieszkiwania”, „zajmowania”, „miejscowości pobliskiej”, „służbowego pokoju noclegowego”, „opłat za używanie lokalu”, „powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego”, „eksploatacji kwatery” i „stawki podstawowej”.
W zakresie definicji miejscowości pobliskiej dokonano jej zmiany, ponieważ aktualnie obowiązująca definicja jest nieprecyzyjna i rodzi problemy interpretacyjne. Zaproponowana zmiana upraszcza rozumienie tego pojęcia i jest spójna z funkcjonującym rozwiązaniem w ustawie o Policji (art. 88 ust. 4), które reguluje sprawy prawa do lokalu dla policjantów.
2. Treść art. 7 znowelizowano, wprowadzając określenie przeznaczenia zakwaterowania we wspólnych kwaterach stałych dla żołnierzy służby zasadniczej, żołnierzy odbywających przeszkolenie i ćwiczenia wojskowe, pełniących służbę jako kandydaci na żołnierzy zawodowych, pełniących służbę w okresie próby oraz będących słuchaczami szkół wojskowych, jak również skierowanych do służby poza granicami kraju. Rozwiązanie dopuszcza również zakwaterowanie w ww. kwaterze na wniosek żołnierza, za zgodą dowódcy jednostki wojskowej. W takim przypadku żołnierz otrzymuje pomniejszone świadczenie mieszkaniowe. Zakwaterowanie na okręcie traktuje się jako tożsame z zakwaterowaniem w koszarach. W ust. 3 zawarto delegację dla Ministra Obrony Narodowej do wydania, w drodze zarządzenia, przepisów regulujących tworzenie i gospodarowanie służbowymi pokojami noclegowymi.
3. Planuje się umożliwienie gospodarowania nieruchomościami czasowo zbędnymi dla potrzeb Sił Zbrojnych RP Wojskowej Agencji Mieszkaniowej – art. 16 ust. 2b. Nieruchomości będą mogły być wydzierżawiane lub wynajmowane na warunkach komercyjnych, a wpływy z ich wykorzystywania uzupełnią fundusz Agencji. Taki tryb gospodarowania nieruchomościami dotyczy wyłącznie nieruchomości czasowo zbędnych dla potrzeb Sił Zbrojnych RP. Nieruchomości powyższe nadal pozostają w trwałym zarządzie jednostki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej. Przekazywanie nieruchomości czasowo zbędnych do zagospodarowania przez WAM będzie odbywać się na podstawie corocznego „Planu przekazywania” zatwierdzanego przez Ministra Obrony Narodowej.
Planowane rozwiązania nowelizacji art. 16 ust. 3 umożliwią bardziej elastyczne wykorzystywanie funduszu rezerwowego Agencji, m.in. umożliwią finansowanie zadań inwestycyjnych i remontowych zasobu mieszkaniowego i internatowego oraz partycypowanie w kosztach budowy lokali mieszkaniowych w towarzystwie budownictwa społecznego utworzonego przez WAM.
4. Treść art. 17 znowelizowano, umożliwiając WAM sprzedaż jednostkom samorządu oraz samorządowym jednostkom organizacyjnym budynków i lokali mieszkalnych, które stanowią przedmiot najmu przez te podmioty. Gospodarkę lokalową prowadzą same gminy lub często samorządowe jednostki organizacyjne utworzone przez gminę. Umożliwienie sprzedaży lokali dotychczas wynajmowanych na ich rzecz wychodzi naprzeciw oczekiwaniom społecznym i umożliwi zbycie zbędnego zasobu mieszkaniowego.
Zbycie tego typu zasobu musi być poprzedzone wnikliwą analizą, co do aktualnych i przyszłych potrzeb dla zakwaterowania żołnierzy zawodowych w danej miejscowości i miejscowości pobliskiej. W analizie należy uwzględnić również wymiar ekonomiczny pozostawienia zasobu w wynajmie albo jego sprzedaż.
5. W art. 17a ust. 2 i 3 określono organy właściwe oraz sposób powoływania i ustalania wynagradzania członków organów spółek zależnych WAM. Natomiast sam fakt powoływania ww. organów wynika z przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037) – art. 163 i 201 – 222.
6. Nowelizując art. 32 ust. 3, zabrania się dokonywania ulepszeń stanu technicznego lokalu mieszkalnego. Jest to rozwiązanie podyktowane doświadczeniami z dotychczasowej eksploatacji kwater, gdzie żołnierze dokonywali ulepszeń, po czym w krótkim okresie czasu opuszczali kwatery z przyczyn służbowych. Zwrot kosztów niezamortyzowanych ulepszeń stanowił znaczne obciążenie dla budżetu, ponadto kolejny lokator niejednokrotnie zgłaszał uwagi co do estetyki ulepszeń i żądał ich zmiany (kolor glazury, terakoty, wypełnienia szaf wnękowych, rodzajów i faktury paneli). Zakaz ulepszeń spowoduje standaryzację lokali mieszkalnych, jednakową dla wszystkich.
7. Istotną zmianą jest zmiana formy wypłaty odprawy mieszkaniowej z umowy na decyzję administracyjną. Jednocześnie zaproponowano zmianę (zwiększenia) wskaźnika przeliczeniowego powierzchni mieszkalnej z 1,45 na 1,66 oraz wskaźnika ceny 1 m2, w oparciu o który następuje wyliczanie wartości odprawy, do wskaźnika ogłaszanego przez Prezesa GUS.
8. W zmienionym art. 41 ust. 4 proponuje się określenie sposobu płatności odszkodowania za zajmowanie kwatery, lokalu mieszkalnego, kwatery internatowej lub miejsca w internacie bez tytułu prawnego. Zmiana wysokości odszkodowania i ograniczenie do 150 % wynika z dotychczasowej praktyki wykonywania obowiązujących przepisów, które przewidują oprócz wnoszenia opłaty również dodatkowo odszkodowanie w wysokości 200 % tej opłaty. Zapis taki w istocie sprowadza się do takiego stanu prawnego, zgodnie z którym osoby zajmujące lokale mieszkalne bez tytułu prawnego od dnia utraty tego tytułu, są zobowiązane ponosić koszty w wysokości 300 % należnych za dany lokal opłat. Należy zwrócić uwagę, że w przeważającej większości powodem utraty tytułu prawnego do lokalu było właśnie nie uiszczanie opłat za używanie lokalu. Naliczanie więc odszkodowania w wysokości 200 % sprowadzało się jedynie do generowania należności, których odzyskanie jest praktycznie niemożliwe. Zaproponowana wysokość odszkodowania wystarczająco będzie motywować osobę zajmującą lokal bez tytułu prawnego do jego dobrowolnego opróżnienia.
9. Zmiana treści art. 58 wynika z faktu, że aktualne rozwiązania (bonifikata w wysokości 95 % wartości lokalu przy jego wykupie) wprowadza rażące dysproporcje między żołnierzami, którzy zamieszkują w lokalach mieszkalnych przeznaczonych do sprzedaży, a żołnierzami zamieszkującymi kwatery na czas pełnienia służby. Dysproporcja wynika z różnicy między wartością rynkową lokalu mieszkalnego podlegającego sprzedaży (zwłaszcza w dużych miastach), a kwotą odprawy mieszkaniowej, jaką otrzymują żołnierze zwalniający kwatery (niepodlegające sprzedaży). Przyjęte rozwiązanie (bonifikata w wysokości 60 % wartości zbywanego lokalu mieszkalnego) pozwala na zmniejszenie zróżnicowania uprawnień żołnierzy w przypadku wykupu lokalu mieszkalnego, a wypłaty odprawy mieszkaniowej, przez zbliżenie wartości bonifikaty wykupywanego lokalu mieszkalnego do kwoty odprawy. Jednocześnie zakłada się, że pomniejszenia wartości będą dotyczyć również wartości prawa własności lub prawa użytkowania wieczystego ułamkowej części gruntu przypadającego na ten lokal. Przedmiotowe rozwiązanie zmierza do ujednolicenia zasad sprzedaży przez WAM lokali mieszkalnych z zasadami obowiązującymi w ustawie o gospodarce nieruchomościami. Jednocześnie takie rozwiązanie pozwoli wygenerować dodatkowe środki finansowe na potrzeby budownictwa mieszkaniowego Agencji.
O zmianie kwalifikacji kwatery na lokal mieszkalny oraz o umieszczeniu lokalu mieszkalnego na liście do sprzedaży powinny decydować potrzeby Sił Zbrojnych RP. Lokale mieszkalne przeznaczone do sprzedaży typuje Prezes WAM, a wykaz podlega zatwierdzeniu przez Ministra Obrony Narodowej (art. 23 ust. 4 ustawy). Regulacja art. 45a ust. 1 pkt 2 umożliwi wydanie przez Ministra Obrony Narodowej rozporządzenia określającego szczegółowe warunki opracowywania wykazu kwater, które podlegają wyłączeniu ze sprzedaży.
Projekt ustawy, jak i rozwiązania istniejące, zdecydowanie wykluczają z procesu sprzedaży zasoby mieszkaniowe WAM zajmowane na podstawie umowy najmu z towarzystwem budownictwa społecznego utworzonym przez WAM, wybudowane przy wykorzystaniu kredytu, o którym mowa w art. 18 pkt 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm.).
10. Propozycja wprowadzenia nowego rozdziału 7a (art. 78a – 78f) oraz uchylenie art. 84a wynika ze zmiany delegacji ustawowych, w tym również delegacji, które były podstawą do wydania rozporządzeń przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych w zakresie dotyczącym zasobów mieszkaniowych będących w trwałym zarządzie Zarządu Zasobów Mieszkaniowych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (ZZM MSWiA). Natomiast proponowane w art. 78a stanowią rozwiązanie analogiczne do przepisu zawartego w nowoprojektowanym art. 29 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej i mają na celu zapewnienie, aby uprawnienia w nim przewidziane odpowiednio przysługiwały również Dyrektorowi ZZM MSWiA.
11. Propozycje zawarte w art. 2 – 4 zawierają zmiany w ustawie z dnia 14 grudnia 1995 r. o urzędzie Ministra Obrony Narodowej, w ustawie z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej oraz w ustawie z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi, które mają charakter dostosowujący zawartych w nich przepisów do nowych rozwiązań prawnych.
12. Propozycja zawarta w art. 5 polegająca na uchyleniu w art. 20 ust. 1, 3, 5 i 6, w art. 23 ust. 1a – 1c oraz art. 27 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw, wynika z odmiennego uregulowania spraw normowanych w tych przepisach w projekcie ustawy.
13. Propozycja zawarta w art. 19 projektu ma na celu zachowanie warunków wykupu lokali mieszkalnych w trwałym zarządzie ZZM MSWiA na zasadach dotychczasowych, jednak przez okres nie dłuższy niż 5 lat od dnia wejścia w życie projektowanej ustawy. Sprzedaż lokali mieszkalnych przez ZZM MSWiA osobom uprawnionym rozpoczęła się w 2004 r., tj. o 8 lat później niż w resorcie obrony narodowej. Większość lokali będących w zarządzie ZZM MSWiA nie została jeszcze sprzedana zamieszkałym w nich najemcom i użytkownikom. Większość osób zamieszkujących lokale będące w zarządzie ZZM MSWiA nie miała możliwości nabycia zajmowanego lokalu na obecnie obowiązujących zasadach. W większości przypadków sytuacja finansowa najemców mieszkań zarządzanych przez ZZM MSWiA nie pozwoli na wykupienie mieszkań według nowych zasad. Dlatego też proces prywatyzacji zasobu mieszkaniowego MSWiA mógłby zostać zatrzymany.
Pozostałe zmiany mają charakter dostosowujący do wymienionych wyżej zmian systemowych oraz doprecyzowują i uzupełniają obecnie obowiązujące przepisy stwarzające problemy interpretacyjne.
Projekt ustawy nie zmienia w sposób zasadniczy sposobu naliczania opłat za użytkowanie kwater. Zróżnicowanie wysokości naliczeń odpisu na fundusz remontowy (0,5 % wartości odtworzeniowej lokalu mieszkalnego w skali roku dla lokali w budynku stanowiącym własność Skarbu Państwa, 0,2 % ww. wartości dla lokali w budynkach wspólnot mieszkaniowych) wynika z odmiennego sposobu kalkulacji opłat. W budynkach Skarbu Państwa żołnierz ponosi opłaty za użytkowanie lokalu wykazane w art. 36 ustawy, które nie mogą przekroczyć 3 % wartości odtworzeniowej 1 m2 lokalu w skali roku. W budynkach wspólnot mieszkaniowych to wspólnota ustala wysokość opłat w drodze uchwały, a ich wielkość nie jest ograniczona przepisami prawa. Jednakże żołnierz wnosi opłaty ograniczone ustawowo do 3 % wartości odtworzeniowej lokalu. W przypadku opłat wyższych niż wskazane wyżej, różnice pokrywa właściciel lokalu, tj. WAM. Dodatkowo WAM musi odprowadzić wyliczone kwoty na rachunek funduszu remontowego. Zmniejszenie stawki wymaganego odpisu do 0,2 %, pozwoli zmniejszyć ten rodzaj wydatku Agencji.
Z uwagi na ścisłe powiązanie wypłaty świadczenia mieszkaniowego z realizacją prawa do zakwaterowania żołnierza, zachodzi konieczność jednoczesnego z ustawą o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP znowelizowania ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodanie dodatkowego punktu w treści art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych umożliwi zwolnienie z podatku wypłacanego żołnierzom świadczenia mieszkaniowego. Świadczenie mieszkaniowe stanowić ma ekwiwalent kosztów ponoszonych przez państwo w związku z obowiązkiem zakwaterowania w przypadku rezygnacji z korzystania z przysługującego żołnierzowi prawa do zakwaterowania w naturze. Zwolnienie podatkowe, o którym mowa, ma więc swoje prawne i ekonomiczne uzasadnienie w tym, że dzięki zwolnieniu państwo nie musi ponosić nakładów finansowych na wypełnienie obowiązków, do których spełnienia ustawowo jest zobowiązane. W powyższej sprawie resort obrony narodowej zamierza wystąpić z inicjatywą legislacyjną do Ministra Finansów. Rozwiązanie to jest zgodne z ustaleniami z posiedzenia Rady Ministrów, na którym określono, że nie jest wskazane dokonywanie zmian w systemie podatkowym niejako przy okazji nowelizacji innych ustaw.
Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa (Dz. U. Nr 169, poz. 1414) projekt ustawy został udostępniony na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Ministerstwa Obrony Narodowej. Nie odnotowano zgłoszeń podmiotów zainteresowanych pracami nad projektem ustawy wnoszonych w trybie przepisów ustawy o działalności lobbingowej w procesie stanowienia prawa.
Ocena skutków regulacji
1. Podmioty, na które oddziałuje projektowana regulacja
Projektowana regulacja obejmuje swoim zakresem Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, Wojskową Agencję Mieszkaniową i jej jednostki organizacyjne oraz osoby, które będą zamieszkiwać na podstawie umowy najmu, w lokalach mieszkalnych znajdujących się w zasobie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej.
2. Wyniki przeprowadzonych konsultacji
Projekt regulacji podlegał konsultacji z Konwentem Dziekanów Korpusu Oficerów Wojska Polskiego. Przeprowadzone zostały uzgodnienia wewnątrzresortowe. Większość zgłoszonych uwag została uwzględniona w projekcie ustawy. Nie uwzględniono natomiast następujących rozwiązań: wprowadzenie do zestawienia stanowisk żołnierzy, którzy mogą skorzystać z zakwaterowania w kwaterach funkcyjnych stanowisk przeznaczonych dla kapelanów oraz Dziekana Korpusu Oficerów Wojska Polskiego i Dziekanów Korpusu Oficerów Rodzajów Sił Zbrojnych, wycofanie zakazu ulepszania przez żołnierza stanu technicznego kwatery, wycofanie likwidacji wypłaty ryczałtu remontowego żołnierzowi przy zasiedlaniu kwatery, ustalenie wartościowania świadczenia mieszkaniowego nie tylko w zależności od garnizonu, ale również od stanu rodzinnego żołnierza, zwiększenie wartości maksymalnej odprawy mieszkaniowej do 100 % wartości należnej kwatery, zróżnicowanie wysokości odprawy w zależności od ceny mieszkań w garnizonie, a także wydłużenie okresu wygaszania wypłaty ekwiwalentu w zamian za zrzeczenie się prawa do osobnej kwatery stałej z jednego roku do dwóch lat.
W sprawie 10 kluczowych uwag i rozbieżności rozstrzygającą decyzję podjął Minister Obrony Narodowej.
W dniu 17 grudnia 2008 r. projekt ustawy został zaopiniowany bez uwag przez Komisję Wspólną Rządu i Samorządu Terytorialnego.
3. Wpływ regulacji na podmioty, o których mowa w pkt 1 OSR
Projektowana regulacja pozytywnie wpłynie na sytuację żołnierzy w zakresie ich uprawnień i obowiązków wynikających z ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności usunie wątpliwości interpretacyjne, które zrodziły się w toku stosowania tej ustawy. Ponadto rozwiąże w większości przypadków sprawę małżonków po rozwodzie, przerzucając ciężar rozkwaterowania na Agencję. Z pewnością odbędzie się to z korzyścią dla osób objętych wprowadzanym przepisem i nie pozostawi ich samych z zaistniałym problemem życiowym.
Wprowadzenie instytucji najmu lokalu, a tym samym związanie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej stosunkiem cywilnoprawnym z lokatorem, pozwoli temu ostatniemu na realną, sądową kontrolę działań podejmowanych przez organy Agencji.
Projektowana regulacja wpłynie również pozytywnie na gospodarkę mieszkaniową Wojskowej Agencji Mieszkaniowej przez odejście od zbytniego formalizmu właściwego dla postępowania administracyjnego obowiązującego dotychczas. Pozwoli także prowadzić bardziej racjonalną gospodarkę niezasiedlonym przez żołnierzy zawodowych zasobem mieszkaniowym przez wynajem czasowo wolnych lokali mieszkalnych na miejscowym rynku, a tym samym skutkować będzie wyeliminowaniem kosztów utrzymywania pustego zasobu mieszkaniowego.
4. Wpływ regulacji na sektor finansów publicznych, w tym budżet państwa
Zakłada się, że projektowana regulacja pozytywnie wpłynie na gospodarkę finansową Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w zakresie w jakim Agencja nie będzie ponosić kosztów utrzymania pustostanów. Przydział lokali mieszkalnych osobom rozwiedzionym będzie dotyczyć zasobu wolnego, niewykorzystywanego na zakwaterowanie żołnierzy zawodowych. W pozostałym zakresie projektowana regulacja nie będzie miała wpływu na sektor finansów publicznych, w tym budżet państwa i budżety sektora przedsiębiorstw oraz jednostek samorządu terytorialnego, ponieważ eksploatacja lokali mieszkalnych w tym przypadku jest pokrywana z wnoszonych opłat za używanie lokali mieszkalnych i opłat pośrednich.
Szacunkowe oszczędności finansowe związane z projektowaną likwidacją rady nadzorczej Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wyniosą ok. 350 tys. zł rocznie.
Szacunkowa kwota wpływów do Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z tytułu projektowanej możliwości wynajmu na wolnym rynku czasowo niezasiedlonych lokali mieszkalnych wyniesie ok. 900 tys. zł rocznie.
Zakłada się, że regulacja dotycząca rozwiązania problemów mieszkaniowych żołnierzy rozwiedzionych (rozkwaterowanie) spowoduje obciążenie finansowe dla Wojskowej Agencji Mieszkaniowej:
– 480 tys. zł rocznie przy rozkwaterowaniu 100 osób,
– 960 tys. zł rocznie przy rozkwaterowaniu 200 osób.
Jednocześnie założono, że w pierwszych dwóch latach funkcjonowania nowej regulacji liczba osób podlegających tej regulacji wyniesie od 150 do 200 w skali roku, natomiast w latach kolejnych ustabilizuje się na poziomie ok. 80 rocznie. Kumulacja w pierwszych latach będzie spowodowana realizacją rozkwaterowania w stosunku do osób rozwiedzionych w latach, w których brak było regulacji prawnej w powyższym obszarze.
Szacuje się, że wprowadzenie zmiany wysokości bonifikaty przy sprzedaży lokali mieszkalnych nie spowoduje wystąpienia skutków finansowych. Powyższe stanowisko jest oparte na założeniu, że wprawdzie ulegnie pomniejszeniu wielkość bonifikaty za lokal mieszkalny, lecz jednocześnie zostanie tą bonifikatą objęta wartość gruntu przynależnego do lokalu mieszkalnego.
Szacuje się, że w 2010 r. wydatki związane z zakwaterowaniem Sił Zbrojnych osiągną pułap łączny 514 943 tys. zł (bez dotacji na inwestycje mieszkaniowe). Na powyższą kwotę złożą się następujące elementy składowe:
– ekwiwalent za zrzeczenie się prawa do osobnej kwatery stałej – 84 816 tys. zł (świadczenie wygasające),
– odprawa mieszkaniowa – 48 239 tys. zł,
– świadczenie mieszkaniowe – 312 084 tys. zł,
– zakwaterowanie w internatach – 38 278 tys. zł,
– remonty kwater przed zasiedleniem – 995 tys. zł,
– dotacja do czynszów w wynajmowanych kwaterach (WTBS i developerów) – 25 490 tys. zł,
– inne (przekwaterowania, obsługa dotacji, utrzymanie kwater funkcyjnych, wypłata ryczałtów za zrzeczenie się prawa do zakwaterowania – wygasające) – 5 041 tys. zł.
Wzrost wydatków na zakwaterowanie powoduje głównie wprowadzenie kwoty niezbędnej na wypłatę świadczenia mieszkaniowego (312 084 tys. zł) oraz wypłaty ekwiwalentu za zrzeczenie się prawa do osobnej kwatery stałej (84 816 tys. zł).
Dla potrzeb kalkulacji założono średnią wysokość świadczenia mieszkaniowego 500 zł i 52.000 żołnierzy zainteresowanych otrzymywaniem ww. świadczenia.
Jednocześnie w niektórych innych elementach składowych nastąpi zmniejszenie szacowanych wydatków o kwotę 2 754 tys. zł.
Według wstępnych kalkulacji i szacunków, budżet Ministerstwa Obrony Narodowej w 2010 r. będzie w stanie pokryć wydatki związane z zakwaterowaniem.
Wydatki będą pokryte w całości ze środków budżetu, dla którego dysponentem jest Minister Obrony Narodowej – Część 29 „Obrona narodowa”, Dział 700 „Gospodarka mieszkaniowa”, Rozdział 70013 „Wojskowa Agencja Mieszkaniowa”, Paragraf 284-0 „Dotacja celowa na finansowanie ustawowo określonych zadań”.
5. Wpływ regulacji na rynek pracy
Wejście w życie projektu nowelizowanej ustawy nie ma wpływu na rynek pracy.
6. Wpływ regulacji na konkurencyjność wewnętrzną i zewnętrzną gospodarki
Nie przewiduje się wpływu projektowanych regulacji na konkurencyjność wewnętrzną i zewnętrzną gospodarki.
7. Wpływ regulacji na sytuację i rozwój regionów
Projektowana regulacja nie wywiera bezpośredniego wpływu na sytuację i rozwój regionalny.
8. Zgodność regulacji z prawem Unii Europejskiej
Przedmiot projektowanego aktu prawnego nie jest objęty zakresem prawa Unii Europejskiej.